Volgens Asad Farid, portfoliomanager bij Bank J. Safra Sarasin, wordt de aanbodzijde beperkt door jaren van onderinvestering, dalende ertskwaliteiten en de lange ontwikkelingstijd van nieuwe mijnen. Recente verstoringen in onder meer Indonesië en de Democratische Republiek Congo hebben de kwetsbaarheid van het aanbod verder zichtbaar gemaakt.

Amerikaans handelsbeleid vormt risico

Op korte termijn ziet Farid vooral het Amerikaanse handelsbeleid als onzekerheid. Een mogelijk Amerikaans importtarief op geraffineerd koper vanaf 2027 wordt nog beoordeeld. Vooruitlopend daarop zijn voorraden opgebouwd.

Als het tarief uiteindelijk niet wordt ingevoerd, kan de koperprijs volgens Farid op korte termijn onder druk komen. Voor de langere termijn blijven de vooruitzichten volgens hem echter gunstig, doordat de vraag groeit terwijl de uitbreiding van het aanbod beperkt blijft.

Koper en andere metalen die belangrijk zijn voor elektrificatie kunnen volgens J. Safra Sarasin daarnaast bescherming bieden tegen inflatie. Historisch gezien hadden deze metalen de neiging beter te presteren in perioden waarin de inflatie boven 2% lag.

Kopermijnbouwers reageren sterker

Beleggers die blootstelling aan koper zoeken, kunnen volgens Farid kiezen tussen het metaal zelf en beursgenoteerde kopermijnbouwers. Mijnbouwbedrijven reageren doorgaans sterker op veranderingen in de koperprijs. Door hun hoge vaste kosten kunnen de winsten relatief snel toenemen wanneer koper duurder wordt.

Daar staat tegenover dat hogere mijnbouwkosten de marges kunnen aantasten. Voor veel koperproducenten wordt die druk volgens Farid momenteel deels gecompenseerd door inkomsten uit goud en zilver die als bijproducten worden gewonnen. Vooral wanneer de koperprijs langere tijd hoog blijft, kan het hefboomeffect bij mijnbouwers een belangrijke rol spelen.

Het bericht J. Safra Sarasin ziet krapte op kopermarkt verder toenemen verscheen eerst op The Asset.

Het aandeel is circa 15 procent gedaald ten opzichte van de recente koerspieken, vooral door macro-economische zorgen, de kolenprijs en zorgen rond corporate governance in verband met de zaak Radiant World, aldus UBS. Volgens de analisten is de verhouding tussen risico en rendement inmiddels aantrekkelijk geworden.

UBS noemde daarvoor vijf redenen. Ten eerste presteert de marketingtak van Glencore goed. Ten tweede verrast het grondstoffenmandje van het bedrijf positief. Ten derde verwacht UBS de komende twaalf maanden meer duidelijkheid over de groeiende vraag naar kopen, een belangrijke factor voor een hogere waardering. Ten vierde vorderen enkele belangrijke desinvesteringen, waaronder de verkoop van het belang in het Orion/DRC-project, het belang van circa 70 procent in Kazzinc en de aandelen in Bunge. Tot slot verwacht UBS dat de uitkeringen aan aandeelhouders in de tweede jaarhelft en in 2027 zullen stijgen, geholpen door hogere grondstoffenprijzen, hogere volumes en de opbrengsten uit desinvesteringen.

De prijzen voor onder meer thermische kolen, cokeskolen en zink zijn de afgelopen periode met circa 30 procent gestegen, terwijl koper circa 12 procent duurder werd, aldus UBS. De analisten zien daarbij nog opwaarts potentieel voor hun prijstaxaties voor 2026 en 2027.

Als aanjagers noemde UBS onder meer succesvolle desinvesteringen, een dividenduitkering van 1,6 miljard dollar aangevuld met een extra 2,5 miljard dollar bij de jaarcijfers in februari 2027, het opvoeren van de koperproductie bij Collahuasi in het vierde kwartaal van dit jaar en de geplande secundaire notering van Glencore in Australië op 14 oktober.

UBS verhoogde de EBITDA-taxaties voor 2026 met 5 procent en voor 2027 met 7 procent.

Het nieuwe koersdoel van 6,50 Britse pond is nog altijd gebaseerd op een waardering van 6,0 keer de EBITDA. Volgens UBS blijft Glencore daarmee handelen tegen een korting ten opzichte van sectorgenoten, die doorgaans tegen 8 tot zelfs 15 keer de EBITDA worden gewaardeerd.

Het aandeel steeg in Londen met 2,0 procent naar 5,60 Britse pond.

Het bericht Beursblik: UBS zet Glencore op de kooplijst verscheen eerst op The Asset.

De grootste boosdoener van de dip is de nieuwe rally van de Europese gasprijzen, die sinds het tweede kwartaal met 30 tot 40 procent zijn gestegen. Hoewel staalproducenten zich deels hebben ingedekt via hedging, zullen de hogere energiekosten vanaf september onvermijdelijk zichtbaar worden in de winstcijfers.

Bank of America verwacht dat deze hogere kosten relatief snel kunnen worden doorberekend door de staalfabrikanten. Een krappe markt en gezonde orderportefeuilles helpen hierbij, aldus de analisten.

De bank denkt verder dat de staalbedrijven zullen benadrukken  volumegroei in het vierde kwartaal te verwachten.

De impact van de kostenstijging verschilt per producent, waarbij SSAB volgens Bank of America het grootste risico loopt. Hier lijkt de consensus voor de winst Europa het hoogst ingeschat.

Voor marktleider ArcelorMittal daarentegen blijft Bank of America een sterke winstgevendheid verwachten, met een EBITDA van 12 tot 13 miljard dollar in 2027. Hoewel ArcelorMittal in het derde kwartaal vermoedelijk tijdelijk last heeft van lagere ijzerertsprijzen en hogere opstartkosten, zorgt de sterke Europese staalprijs op de langere termijn voor een flink opwaarts potentieel.

Terwijl het advies van Bank of America voor SSAB op Neutraal blijft staan, blijven aandelen zoals ArcelorMittal, voestalpine, Salzgitter en ThyssenKrupp onveranderd op de kooplijst.

Het bericht Beursblik: Bank of America verwacht snel herstel van staalsector verscheen eerst op The Asset.

Des te zorgwekkender is dat verschillende factoren een verdere stijging in de hand kunnen werken. Om te beginnen ziet het er niet naar uit dat de Straat van Hormuz binnenkort permanent geopend zal worden. De spanningen tussen Iran en de Verenigde Staten zijn alleen tijdens een kort bestand in juni even afgenomen. Vandaag lijken we in een patstelling te zitten, zonder merkbare vooruitgang in de onderhandelingen of beslissende militaire doorbraak.

Vóór het conflict ging ongeveer 20% van de wereldhandel in vloeibaar aardgas (LNG) door de Straat. Een deel van het weggevallen volume is weliswaar gecompenseerd door een toename van de productie in andere delen van de wereld, maar het Internationaal Energieagentschap schat de vervangingsgraad op ongeveer 75%. Er is dus nog steeds een aanzienlijk aanbodtekort op een markt die al sinds de energiecrisis van 2022 erg krap is.

Cruciale installaties buiten gebruik

En zelfs als de Straat permanent heropend zou worden, zou de productie van Qatar, die een sleutelrol vervult in de wereldwijde LNG-markt, zeker nog een aantal maanden op een laag pitje staan. Een aantal cruciale installaties is namelijk buiten gebruik, in het bijzonder het Ras Laffan-complex in Qatar, de grootste installatie voor vloeibaarmaking van aardgas ter wereld. Het zal niet lukken om de industriële productie vóór de komende winter volledig te herstellen.

Tot slot kan de stijgende gasprijs niet los worden gezien van de Europese gasvoorraden, die veel kleiner zijn dan gebruikelijk in deze tijd van het jaar. Volgens Gas Infrastructure Europe (GIE), dat de gegevens van de Europese exploitanten van gasopslag centraliseert, lag het niveau van de voorraden begin september op slechts ongeveer 65%, tegen gemiddeld 88% in het verleden. Die brede kloof wijst erop dat de bevoorrading deze winter bijzonder krap gaat worden.

Het tekort is niet alleen het gevolg van de hoge prijzen in 2026, waardoor het economisch weinig aantrekkelijk is geworden om voorraden aan te leggen, maar ook van een moeizame bevoorrading door Aziatische concurrentie voor LNG en van een bijzonder warme zomer, waarin meer gas werd verstookt om elektriciteit op te wekken voor airco’s. Die krapte is vooral voelbaar in Duitsland, waar de voorraden nog maar net boven de 50% liggen, terwijl de industrie van het land nog steeds sterk afhankelijk is van aardgas.

Stijgende gasvraag in Azië

Als klap op de vuurpijl kunnen de wereldwijde weersomstandigheden de druk op de markt nog verder opdrijven. Door de extreem krachtige El Niño die momenteel aan de gang is, zijn delen van Azië en de Stille Oceaan warmer en droger geworden. Daardoor vergroot de kans op een stijgende gasvraag in Azië om aan de behoefte aan verkoeling te voldoen en de mogelijk lager dan gebruikelijke elektriciteitsproductie van waterkrachtcentrales op te vangen. Dat kan de wereldwijde concurrentie voor het beschikbare LNG-aanbod verder doen toenemen.

Er zijn vandaag dus tal van factoren in het spel die deze winter voor grote spanningen op de Europese gasmarkt kunnen zorgen, met als waarschijnlijk gevolg een nieuwe opleving van de inflatie en een afname van de industriële productie. Er zijn natuurlijk sectoren die van de hoge gasprijs kunnen profiteren, zoals kernenergie, hernieuwbare energie, bedrijven die actief zijn in elektrificatie en … Amerikaanse LNG-producenten. Andere – Europese – sectoren, die het toch al moeilijk hebben, kunnen die prijsstijging echter missen als kiespijn. Het gaat dan met name om de chemie, de kunstmestproductie en de staalnijverheid.

Beproeving voor concurrentievermogen Europa

Behalve het inflatierisico is er dus ook een gevaar voor het concurrentievermogen van Europa. Terwijl de Verenigde Staten in hun eigen aardgasbehoeften kunnen voorzien, blijft Europa erg afhankelijk van geïmporteerd LNG. In geval van een blijvend verschil in de kostprijs van energie aan weerszijden van de Atlantische Oceaan, wordt de Europese industrie minder aantrekkelijk.

Met veel moeite is Europa er sinds 2022 in geslaagd een energietekort te vermijden. Niets garandeert echter dat het op middellange termijn de teloorgang van zijn industrie kan verhinderen als aardgas abnormaal duur blijft. Net als gas kunnen immers ook fabrieken snel in rook opgaan. Wat er ook gaat gebeuren met de temperatuur, Europa krijgt het deze winter warm onder de voeten op energiegebied: een nieuwe beproeving voor zijn concurrentievermogen.

Het bericht Stijgende gasprijs kan opwaartse druk op rente zetten verscheen eerst op The Asset.

Hittegolven, hogere kosten voor energie en meststoffen en nieuwe verstoringen van de graanexport via de Zwarte Zee zetten de voedselvoorziening onder druk. De directe gevolgen verschillen sterk per land, omdat voedsel niet overal een even groot deel van de consumentenbestedingen uitmaakt.

In de Verenigde Staten hebben thuis geconsumeerde voedingsmiddelen en alcoholvrije dranken een gewicht van ongeveer 8% in het inflatiemandje. In de eurozone is dat iets meer dan 15%. In India en Thailand loopt het aandeel op tot respectievelijk 37% en 36%. Turkije en Mexico zitten daar met 24% en 22% tussenin.

Hogere kosten kunnen worden geëxporteerd

Juist in landen waar huishoudens een groot deel van hun inkomen aan voedsel besteden, kunnen prijsstijgingen harder doorwerken in de koopkracht en inflatie. Volgens DWS kunnen de gevolgen vervolgens via lonen en productiekosten naar andere landen worden geëxporteerd.

Dat is relevant omdat onder meer India een belangrijke leverancier van diensten is, terwijl Mexico en Thailand een rol spelen in internationale industriële toeleveringsketens. Turkije exporteert onder meer textiel en machines naar Europa. Wanneer hogere voedselprijzen leiden tot hogere looneisen, kunnen ook de kosten van geëxporteerde goederen en diensten oplopen.

Hoe groot dat effect wordt, is volgens DWS moeilijk te voorspellen. Een slechte oogst kan worden gevolgd door een betere en bedrijven kunnen hogere kosten deels opvangen via hun winstmarges.

Voor centrale banken is vooral van belang of een voedselprijsschok tijdelijk blijft of zich verspreidt naar lonen en andere prijzen. Ook in ontwikkelde economieën kunnen hogere voedselprijzen volgens DWS de inflatieverwachtingen beïnvloeden, omdat consumenten er vrijwel dagelijks mee worden geconfronteerd.

Centrale banken kunnen de voedselproductie zelf niet beïnvloeden. Hun uitdaging is volgens DWS vooral te voorkomen dat een tijdelijke stijging van de kosten van levensonderhoud uiteindelijk leidt tot blijvend hogere loon- en inflatieverwachtingen.

Het bericht DWS: ‘Hogere voedselprijzen kunnen inflatie wereldwijd aanjagen’ verscheen eerst op The Asset.

Volgens de private bank staat de traditionele 60/40-portefeuille, waarin aandelen en obligaties worden gecombineerd, steeds vaker onder druk. De combinatie van hogere inflatie, veranderende renteverwachtingen en geopolitieke onzekerheid maakt het volgens Cotton en Zhu aantrekkelijk om ook naar andere beleggingscategorieën te kijken.

Daarbij wijzen de auteurs op de uiteenlopende factoren die grondstoffenmarkten beïnvloeden. Geopolitieke spanningen kunnen de energieprijzen opstuwen, terwijl de energietransitie de vraag naar industriële metalen ondersteunt. Ook weersverschijnselen, zoals El Niño, kunnen de prijzen van landbouwgrondstoffen beïnvloeden. Volgens J. Safra Sarasin is het daarom belangrijk dat beleggers niet proberen dergelijke ontwikkelingen te voorspellen, maar vooral inzicht krijgen in de onderliggende vraag- en aanboddynamiek.

De private bank benadrukt dat reële activa geen homogene beleggingscategorie vormen. Zo worden edelmetalen vooral beïnvloed door de ontwikkeling van de reële rente en het monetaire beleid, terwijl energie en industriële metalen sterker reageren op aanbodbeperkingen, economische groei en geopolitieke ontwikkelingen. Spreiding binnen de activaklasse blijft daarom volgens Cotton en Zhu essentieel.

Volgens J. Safra Sarasin moeten beleggers reële activa vooral vanuit een langetermijnperspectief benaderen. De toegevoegde waarde ligt volgens de auteurs niet alleen in het inspelen op kortetermijnontwikkelingen, maar vooral in de blootstelling aan structurele thema’s zoals schaarste, de energietransitie en veranderende consumptiepatronen. Daarmee kunnen reële activa bijdragen aan een veerkrachtigere beleggingsportefeuille.

Het bericht J. Safra Sarasin: ‘Reële activa verdienen grotere rol in portefeuille’ verscheen eerst op The Asset.

De huidige landbouwsector is sterk afhankelijk van fossiele brandstoffen. Boeren gebruiken brandstof voor landbouwmachines, transport, koeling en de productie van kunstmest. Daardoor hebben stijgende energieprijzen vrijwel direct invloed op de kosten van voedselproductie.

Voor hoge landbouwopbrengsten is kunstmest onmisbaar. De productie van stikstofmeststoffen vereist grote hoeveelheden aardgas. Ook de winning van fosfaat en kalium is afhankelijk van energie en mijnbouw. Hierdoor kunnen verstoringen op de energiemarkt of in internationale handelsroutes leiden tot hogere kunstmestprijzen en uiteindelijk tot hogere voedselprijzen.

Een extra risico is dat ongeveer een derde van de wereldhandel in kunstmest via de Straat van Hormuz verloopt. Eventuele verstoringen in deze belangrijke scheepvaartroute kunnen de beschikbaarheid van kunstmest wereldwijd onder druk zetten.

Productieproblemen en exportbeperkingen

In landen als India en Bangladesh hebben sommige kunstmestfabrieken hun productie al moeten verminderen vanwege aardgastekorten. Tegelijkertijd heeft China de export van kunstmest beperkt om voldoende voorraad voor de eigen landbouwsector veilig te stellen. Deze ontwikkelingen kunnen leiden tot lagere landbouwopbrengsten en een kleiner wereldwijd aanbod van voedselgewassen.

Wanneer graanprijzen stijgen, worden ook de kosten voor veehouders hoger. Voer vormt vaak meer dan 60% van hun totale kosten. Hogere voerprijzen leiden uiteindelijk tot hogere prijzen voor vleesproducten.

Ook de markt voor biobrandstoffen speelt een rol. Door hogere olieprijzen stijgt de vraag naar alternatieven zoals biodiesel, waarvoor onder andere sojaolie wordt gebruikt. Hierdoor zijn de prijzen van sommige landbouwproducten al aanzienlijk gestegen.

Klimaatverandering vergroot de onzekerheid

Naast geopolitieke spanningen vormt het klimaat een belangrijk risico. Weersdeskundigen verwachten dat het klimaatfenomeen El Niño vanaf september 2026 terugkeert. Dit kan wereldwijd zorgen voor droogte, hittegolven en tegenvallende oogsten.

Een recent voorbeeld is cacao. Door ongunstige weersomstandigheden steeg de cacaoprijs in korte tijd van ongeveer $2.500 naar $12.000 per ton. Ook droogte in de Verenigde Staten en hittegolven in Europa kunnen de opbrengsten van landbouwgewassen onder druk zetten.

Wat betekent dit voor beleggers?

Financiële markten lijken er momenteel vanuit te gaan dat de landbouwsector snel terugkeert naar normale omstandigheden. Daarbij wordt mogelijk onderschat hoe groot de invloed kan zijn van energieproblemen, kunstmesttekorten, geopolitieke spanningen en klimaatverandering.

Omdat deze factoren de komende jaren waarschijnlijk een rol blijven spelen, kunnen landbouwgrondstoffen interessant zijn als aanvullende belegging binnen een goed gespreide portefeuille. Ze kunnen bescherming bieden tegen onverwachte stijgingen van voedselprijzen en zorgen voor extra diversificatie naast aandelen en obligaties.

Het bericht Geopolitieke spanningen en klimaatrisico’s kunnen landbouwprijzen opdrijven verscheen eerst op The Asset.

Vorige maand nam het multi-asset team van Schroders winst op zijn brede blootstelling aan grondstoffen toen de energieprijzen omhoogschoten. De situatie op de oliemarkt blijft zeer zwart-wit en wordt gedreven door geopolitieke gebeurtenissen. Het is daarom moeilijk om bij dit prijsniveau een standpunt in te nemen. Omdat Schroders zich bewust is van het risico op langdurigere verstoringen, is besloten een long-positie in landbouwgrondstoffen in te nemen. De prijzen daar hebben tot nu toe nog niet gereageerd, seizoensgebonden weersinvloeden ondersteunen de vraag- en aanboddynamiek en hogere energie- en meststofprijzen zouden een vertraagd effect hebben.

Schroders heeft zijn long-positie in goud bevestigd; hoewel de correlatie met aandelen is toegenomen, blijven Schroders van mening dat goud een betere defensieve blootstelling biedt dan staatsobligaties, gezien de zorgen over de houdbaarheid van overheidsschuld op lange termijn.

Obligatiewaarderingen zijn niet langer hoog

Na de snelle verschuiving in de renteverwachtingen zijn de obligatiewaarden op basis van Schroders’ fair value-model niet langer duur, waardoor een belangrijke drijfveer achter de negatieve houding ten opzichte van staatsobligaties in de afgelopen zes maanden is weggevallen. Brenner: “De macro-risicospreiding heeft zich verder ontwikkeld. Waar onze risicoscenario’s voorheen sterk scheefgetrokken waren in de richting van inflatie met vrijwel geen risico op een recessie, zien we nu een meer evenwichtige afweging tussen inflatie en groei. Tegen deze achtergrond hebben we onze short-positie in staatsobligaties gesloten.”

Schroders handhaaft zijn onderwogen positie in Amerikaanse obligaties, waar de economie relatief veerkrachtiger blijft, maar verhoogt zijn positie in Europese obligaties. Verder blijft Schroders onderwogen in investment-grade obligaties in de VS, aangezien de huidige spreads weinig bescherming bieden tegen de potentiële stagflatierisico’s en toenemende uitgifte.

Aandelen: voorkeur voor de VS en technologie

De aandelenwaarderingen zijn licht verbeterd doordat de koersen geen gelijke tred hebben gehouden met de winstontwikkeling. Gezien de onzekerheid met betrekking tot geopolitieke en technologische verstoringen, acht Brenner deze afwaardering terecht, maar verwacht hij verdere stijgingen van aandelen gedreven door winstgroei: “We blijven de voorkeur geven aan de VS en technologie, aangezien de winsttrends hier het meest gunstig zijn. Om ons risico te spreiden, breiden we deze maand ook onze positie in Britse en Canadese aandelen uit, gezien hun grotere blootstelling aan de energiesector.”

Al met al is Schroders’ centrale scenario er nog steeds één van positieve nominale groei, ondersteund door overheidsuitgaven en strategische investeringen in defensie en de veerkracht van toeleveringsketens. Dit leidt ertoe dat Schroders nog steeds de voorkeur geeft aan aandelen, hoewel de toegenomen risico’s voor de groei als gevolg van verstoringen in het Midden-Oosten zijn weerspiegeld door de onderwogen positie in overheidsobligaties te neutraliseren en long te gaan in agrarische grondstoffen en energiegerelateerde aandelen.

De belangrijkste beleggingscategorieën in detail:

Long / positief
Neutraal
Short / negatief
Hoger dan vorige maand
Lager dan vorige maand

Aandelen
Wij handhaven onze positieve visie op aandelen en hebben een voorkeur voor het VK, Canada, specifieke Amerikaanse technologie-aandelen, Zuid-Korea en Taiwan.

Staatsobligaties
Onze opwaardering naar neutraal weerspiegelt een evenwichtiger macro-economisch beeld, waarin inflatierisico’s blijven bestaan, maar groeizorgen zich beginnen af te tekenen.

Grondstoffen
Wij hebben onze positie opgewaardeerd naar positief, voornamelijk vanwege toegenomen risico’s aan de aanbodzijde van landbouwproducten. We hebben onze long-positie in goud opnieuw bevestigd aangezien de vraag van centrale banken sterk blijft. Eerder deze maand hadden we winst genomen.

Bedrijfsobligaties
Wij blijven negatief, met name ten aanzien van Amerikaanse investment-grade obligaties, aangezien de waarderingen weinig bescherming bieden tegen stagflatie. Door de krappe spreads is er weinig buffer tegen oplopende volatiliteit en toenemende risico’s in private credit.

Het bericht Schroders: ‘Verstoring van energievoorziening kan langer duren dan gedacht’ verscheen eerst op The Asset.

De record uitstroom uit goud-ETP’s in de maand maart (-$11,5 miljard) is te wijten aan in de VS genoteerde ETP’s die van de hand werden gedaan. Ook zilver noteerde een record uitstroom op maandbasis (-$2,2 miljard). Het was de derde maand op rij dat er kapitaal uit zilver werd gehaald.

De instroom in de maand maart werd ook getemperd doordat er minder in aandelen-ETP’s werd geïnvesteerd. Obligatie-ETP’s boekten een instroom van $56 miljard, wat sinds begin 2025 nabij het maandelijkse gemiddelde is.

Het bericht BlackRock: ‘Instroom ETP’s daalt fors, goud en zilver minder in trek’ verscheen eerst op The Asset.