Sinds het uitbreken van het conflict is de Amerikaanse dollar sterker geworden ten opzichte van de belangrijkste valuta’s. Zo is de euro met circa 2% verzwakt tegenover de dollar. Dit weerspiegelt vooral de grotere gevoeligheid van de eurozone voor hogere energieprijzen, terwijl de VS energieproducent is en geografisch ver van het Midden-Oosten ligt. De stijging van olie‑ en gasprijzen heeft de euro daardoor verder onder druk gezet.

Een vergelijkbaar patroon deed zich voor aan het begin van de oorlog in Oekraïne, al is de macro-economische impact ditmaal duidelijk beperkter.. In de eerste zes maanden van dat conflict liepen de gasprijzen op tot 339 euro per megawattuur en verzwakte de euro met 10% ten opzichte van de dollar. Dit keer is de stijging van gasprijzen gematigder gebleven. Daarnaast wordt de impact op Europa beperkt doordat de blootstelling aan de schok minder direct is dan in 2022. Tegelijkertijd is het energielandschap in Europa sinds 2022 sterk veranderd, met een geringere afhankelijkheid van fossiele brandstoffen en een groter aandeel hernieuwbare energie en elektrische voertuigen. Hierdoor is de neerwaartse druk op EUR/USD beperkter.

Daarnaast weegt het verschil in reële rentevoeten tussen de VS en de eurozone op de euro (zie grafiek hieronder rechts). In de VS zijn de reële rentes gestegen doordat de nominale rentes sneller zijn opgelopen dan de inflatieverwachtingen. In de eurozone is het tegenovergestelde het geval: daar zijn de inflatieverwachtingen sterker gestegen dan de nominale rentes, wat heeft geleid tot licht lagere reële rentes. Dit renteverschil vergroot de aantrekkelijkheid van de dollar.

Tot slot hebben beleggers hun netto longposities in de euro verder afgebouwd (zie grafiek hieronder links). Doordat deze posities inmiddels relatief beperkt zijn, is de euro minder kwetsbaar voor een verdere dollarappreciatie, aangezien het risico op gedwongen afbouw van posities kleiner is.

Nieuwe ramingen EUR/USD

Op basis van ons nieuwe basisscenario hebben wij ook onze EUR/USD‑ramingen aangepast. Voor de komende maanden verwachten wij dat de euro licht zal verzwakken ten opzichte van de Amerikaanse dollar. Dit heeft verschillende oorzaken. Zo blijven de olie‑ en gasprijzen naar verwachting hoog en zal het verschil in reële rentevoeten tussen Duitsland en de VS waarschijnlijk in het voordeel van de dollar uitvallen. Daar staat tegenover dat de Europese Centrale Bank naar verwachting binnenkort de rente zal verhogen, terwijl de Amerikaanse Federal Reserve de rente waarschijnlijk ongewijzigd laat in de komende maanden. Daarnaast hebben de meeste speculanten hun posities in de euro al afgebouwd. Al deze factoren samen maken dat wij op korte termijn slechts een beperkte daling van EUR/USD voorzien.

Later in 2026 en in 2027 verwachten wij dat de euro weer zal aantrekken ten opzichte van de dollar. Dit hangt samen met onze verwachting dat de olie‑ en gasprijzen vanaf het tweede kwartaal van 2026 zullen dalen, wat de euro zou moeten ondersteunen. Bovendien zal, naarmate de tussentijdse verkiezingen in de VS naderen, de Federal Reserve een nieuwe voorzitter krijgt en de effecten van het beleid van de regering‑Trump duidelijker worden, de aandacht weer meer op de VS komen te liggen. Deze verschuiving in focus zal eveneens steun bieden aan de euro ten opzichte van de dollar.

Op basis hiervan hebben wij onze EUR/USD‑raming verlaagd naar 1,20 aan het einde van 2026 (van 1,25) en naar 1,25 aan het einde van 2027 (van 1,30).

Het bericht Georgette Boele (ABN Amro): ‘Bescheiden daling van EUR/USD in zicht’ verscheen eerst op The Asset.

Voor het conflict hadden veel investeerders longposities in euro’s, maar ze hebben een deel daarvan verkocht toen de situatie zich ontwikkelde. De linker grafiek laat zien hoeveel europosities er tot vorige week dinsdag in de futuresmarkt waren, en waarschijnlijk zijn er sindsdien nog meer verkocht. Nieuwe cijfers komen vrijdag.

Veranderingen in de obligatiemarkt en verwachtingen van inflatie hebben een grote rol gespeeld in de daling van de euro tegenover de dollar. De rechtergrafiek laat zien dat het verschil in reële rendementen (het tienjaars rendement op staatsobligaties minus verwachte inflatie) tussen Duitsland en de VS is gedaald, tegelijk met EUR/USD. Opvallend genoeg laat het verschil in nominale rendementen (de daadwerkelijke rente) niet dezelfde trend zien, vooral omdat hogere olieprijzen de inflatieverwachtingen hebben opgedreven. Op dit moment beïnvloeden reële rendementen de waarde van de euro tegenover de dollar sterker dan de nominale rente.

Scenario’s

In het midden-scenario eindigt het conflict binnen twee maanden, de energielevering wordt hersteld. Energieprijzen blijven voorlopig hoog, waardoor de ECB een eenmalige renteverhoging van 25 basispunten doorvoert en de Fed dit jaar niet verlaagt. We verwachten dat de valutamarkten doorgaan zoals nu. Dit houdt in dat valuta’s van landen die energie exporteren, zoals Canada en Noorwegen, sterk blijven, vooral in vergelijking met de euro en de yen. We denken dat speculanten euro’s blijven verkopen, met name tegenover de Amerikaanse dollar. Valutamarkten hebben vooral aandacht voor stijgende olie- en gasprijzen en hoe centrale banken in de VS (de Fed) en Europa (de ECB) reageren. We verwachten dat het verschil tussen Duitse en Amerikaanse reële rente verder in het voordeel van de VS groeit (het verschil wordt negatiever), wat de euro waarschijnlijk verder laat zakken tegenover de dollar, naar een niveau tussen 1,10 en 1,15.

In het negatieve scenario duurt het conflict tot een jaar. Energieprijzen zijn langdurig hoger dan in het midden-scenario. Er ontstaat een tekort aan fysieke energielevering, ook naar Europa. De ECB verhoogt de rente drie keer met 25 basispunten. De Fed verhoogt mogelijk één keer met 25 basispunten voordat voorzitter Powell vertrekt; onder nieuw management verwachten we geen verdere verhogingen. Het verschil tussen de Duitse en Amerikaanse reële rente kan nog negatiever worden. Speculanten zouden dan al hun euro’s verkopen. Dat kan de euro verder laten dalen tegenover de dollar, naar een bereik van 1,05 tot 1,10. Valuta’s van energie-exporterende landen blijven waarschijnlijk stijgen, terwijl de yen zwak blijft. Dit negatieve scenario gaat niet uit van paniek op de valutamarkten. Bij paniek is liquiditeit bepalend voor valutamarkten en niet nominale of reële rendementsverschillen. In zo’n geval kopen beleggers alleen zeer liquide valuta’s zoals de Amerikaanse dollar en de Japanse yen.

In het positieve scenario eindigt het conflict deze maand. De energielevering normaliseert sneller en de olieprijzen dalen vlot. De ECB laat de rente ongewijzigd, zoals in het basisscenario, en de Fed verlaagt de rente drie keer met 25 basispunten in juni, september en december. De euro en yen herstellen zich. Reële en nominale rentes laten weer dezelfde beweging en richting zien die de euro steunt tegenover de dollar. Dit komt doordat het verschil tussen centrale banken, obligatierendementen en reële rentes tussen de VS en Europa in het voordeel van de euro verschuift. De markt let weer op de Amerikaanse economie, de Fed en de aankomende tussentijdse verkiezingen. We verwachten dat de euro eind dit jaar uitkomt op 1,25 tegenover de dollar, zoals we nu voorspellen. Valuta’s van energie-exporteurs kunnen een deel van hun recente winst verliezen doordat beleggers hun winst nemen.

Het bericht Georgette Boele (ABN Amro): ‘Valutascenario’s voor het Midden-Oosten conflict’ verscheen eerst op The Asset.

In onze eerdere FX Weekly-updates heb ik uitgelegd dat beleggers vaak winst nemen op hun posities als het sentiment op de financiële markten verandert. Financiële markten proberen zich ook aan te passen aan de nieuwe werkelijkheid. De hogere olieprijzen hebben ervoor gezorgd dat men meer inflatie verwacht. Hierdoor zijn de rentes op Amerikaanse en Duitse staatsobligaties gestegen. De volatiliteit op de aandelenmarkt (de VIX) is toegenomen (maar het niveau geeft nog geen paniek aan), en de aandelenmarkten zijn gedaald. De Amerikaanse dollar is over de hele linie sterker geworden, terwijl de euro juist is verzwakt, vooral ten opzichte van de Amerikaanse dollar, Canadese dollar, Australische dollar en Japanse yen.

Wij denken dat verwachtingen van hogere inflatie en minder renteverlagingen door de Amerikaanse centrale bank de dollar sterker hebben gemaakt. De euro heeft waarde verloren ten opzichte van valuta’s van landen die olie en gas exporteren, omdat deze landen waarschijnlijk profiteren van hogere olie- en gasprijzen. De Noorse kroon steeg gisteren maar verloor vandaag weer terrein.

De euro is ook verzwakt ten opzichte van de yen, omdat beleggers een deel van hun eerder gekochte euro’s hebben verkocht. De linker grafiek op de volgende pagina laat zien dat speculanten tot afgelopen dinsdag grote netto-long posities in euro’s aanhielden.

Na de Amerikaanse dollar en Canadese dollar presteerde de yen goed. Waarom verzwakte de yen ten opzichte van de Amerikaanse dollar en Canadese dollar? De VS en Canada liggen ver van het conflict in het Midden-Oosten en produceren beide energie, waardoor ze minder kwetsbaar zijn voor verstoring in de aanvoer van olie en gas aanbod. Japan daarentegen is sterk afhankelijk van energie-import en is daardoor kwetsbaarder.

Valutavooruitzichten te midden van het conflict in het Midden-Oosten

Beleggers lijken te denken dat de VS en Canada het minst worden getroffen door de huidige crisis. Dit denkpatroon kan voorlopig aanhouden. Voor EUR/USD zijn de belangrijke niveaus om in de gaten te houden 1,15 en daaronder 1,14. EUR/USD staat nu onder het niveau van de langetermijntrend (1,1670). Dit zou kunnen betekenen dat de langetermijntrend is veranderd. Een ander valutapaar om in de gaten te houden is EUR/JPY. Beleggers hadden veel EUR/JPY gekocht, wat EUR/USD heeft geholpen. Als beleggers EUR/JPY weer gaan verkopen, kan EUR/USD verder dalen.

Maar de situatie kan snel veranderen. Wat er hierna gebeurt op de valutamarkten hangt sterk af van hoe het conflict in het Midden-Oosten zich ontwikkelt. Er zijn drie mogelijke uitkomsten voor de valutamarkten. Ten eerste: het huidige denkpatroon blijft aanhouden, waarbij de Amerikaanse dollar de voorkeur krijgt en de euro onder druk blijft staan, doordat speculanten verder winst nemen op de euro. Ten tweede kunnen beleggers Amerikaanse activa en de dollar helemaal vermijden vanwege de betrokkenheid van de VS bij het conflict. Ten derde, als het beleggerssentiment verder verslechtert of de markten in paniek raken, kunnen beleggers hun geld verplaatsen naar veilige activa zoals Amerikaanse staatsobligaties, Duitse staatsobligaties (Bunds), Amerikaanse dollar, Japanse yen en in mindere mate de Zwitserse frank. De eerste vier worden geprefereerd omdat deze markten zeer liquide zijn. De Zwitserse frank wordt gezien als een lokale veilige valuta, maar is niet zo makkelijk te verhandelen als de dollar of yen, en de Zwitserse centrale bank zal waarschijnlijk ingrijpen om te voorkomen dat de frank te sterk wordt.

Om tekenen van verslechterend sentiment op de valutamarkten te herkennen, is het belangrijk om in de gaten te houden of energiegevoelige valuta’s (zoals de Canadese dollar en Noorse kroon) beginnen te dalen – zelfs ten opzichte van de euro – wanneer olie- en gasprijzen stijgen. Zo’n ontwikkeling zou aangeven dat beleggers liquiditeit boven alles verkiezen. Een ander signaal is dat rendementen op Amerikaanse en Duitse staatsobligaties dalen terwijl de dollar en de yen over de hele linie stijgen.

Voor nu houden we vast aan onze prognoses en verwachten we dat de dollar tijdens onze prognoseperiode zal verzwakken ten opzichte van andere valuta.

Het bericht ‘Het effect op de valutamarkten door de oorlog in het Midden-Oosten’ verscheen eerst op The Asset.

Op 21 januari 2026 besloot de Norges Bank (de centrale bank van Noorwegen) de beleidsrente op 4% te houden. Zij gaf aan dat de situatie nog steeds onzeker is, maar dat zij de rente later dit jaar mogelijk verlaagt als de economie zich ontwikkelt zoals verwacht. Het Monetary Policy Report van december suggereert dat er in 2026 één of twee renteverlagingen kunnen plaatsvinden en dat het rentetarief eind 2028 net boven de 3% kan uitkomen.

De centrale bank streeft ernaar de inflatie rond de 2% te houden. De meest recente cijfers voor januari laten echter zien dat de inflatie veel hoger is dan verwacht: headline 3,6% en 3,4% voor de kerninflatie, ruim boven het streefcijfer van de Norges Bank. Hierdoor wordt op financiële markten nu gedacht dat de centrale bank de rente dit jaar niet zal verlagen. Dit steunt de Noorse kroon, samen met de hogere olieprijzen en de dagelijkse aankopen van Noorse kronen door de centrale bank. De Norges Bank koopt en verkoopt valuta namens de overheid en faciliteert de overdracht van dividenden.

We blijven positief over de kroon om verschillende redenen. Als de inflatie hoog blijft en niet dichter bij het streefcijfer van de centrale bank komt, dan is het onwaarschijnlijk dat de rente dit jaar wordt verlaagd. Ook spanningen in het Midden-Oosten, zoals mogelijke Amerikaanse aanvallen op Iran, kunnen de olieprijzen hoog houden. Omdat Noorwegen veel olie en gas exporteert, zijn hogere energieprijzen gunstig voor de Noorse economie en de kroon. Tot slot heeft de Noorse economie sterke basis, met grote overschotten op de lopende rekening en de overheidsbegroting.

Er zijn echter ook enkele risico’s. De Noorse kroon wordt niet zo veel verhandeld als de euro, dollar of yen, dus als beleggers zich zorgen maken, kunnen ze overstappen op de valuta’s die vaker verhandeld worden.

Als de geopolitieke spanningen afnemen en de olieprijzen snel dalen op basis van een ruim aanbod, kan de kroon ook in waarde verliezen. Op technisch vlak ligt de EUR/NOK‑wisselkoers nu dicht bij een sterke steunzone tussen 11,00 en 11,30. Als de wisselkoers niet duidelijk onder deze bandbreedte zakt, kunnen beleggers hun winst nemen, wat de kroon zou kunnen verzwakken. Al met al denken we dat de kroon een goede keuze is voor beleggers die willen diversifiëren, vooral als de financiële markten relatief stabiel zijn. We hebben onze prognoses voor de Noorse kroon verhoogd.

Beperkte opwaartse potentie voor de Zweedse kroon

Tussen februari 2024 en september 2025 heeft de centrale bank van Zweden, de Riksbank, haar belangrijkste rente verlaagd van 4% naar 1,75%. Sindsdien is de beleidsrente gelijk gebleven. Op 4 februari hield de Riksbank de rente op 1,75%, zoals de meeste mensen hadden verwacht. De centrale bank gaf aan van plan te zijn de rente voorlopig op dit niveau te houden. Men gelooft dat het vasthouden aan deze rente de economie sterker zal maken en de inflatie op lange termijn dicht bij het doel van 2% zal houden.

Vooruitkijkend denken we dat er weinig kans is dat de Zweedse kroon sterk in waarde zal stijgen, omdat er factoren zijn die zowel een positieve als negatieve invloed hebben. Positief is dat de langetermijnfundamenten, zoals de lopende rekening, sterk zijn en dat de kroon behoorlijk ondergewaardeerd is op basis van koopkrachtpariteit. Bovendien is de centrale bank klaar met het verlagen van de rente. Omdat we verwachten dat de zowel de Riksbank als de ECB geen renteverlagingen meer doorvoeren en deze verwachting ook is ingeprijsd op financiële markten, zal de wisselkoers tussen de euro en de Zweedse kroon waarschijnlijk stabiel blijven.

Een kanttekening daarbij is wel dat de Zweedse economie sterk verbonden is met de wereldhandel en de mondiale economische groei en dat de kroon de neiging heeft om te verzwakken in een omgeving van handelsspanningen. Recente ontwikkelingen wijzen op meer onzekerheid in de wereldhandel (zie
voor meer informatie). Net als de Noorse kroon is de Zweedse kroon bovendien een valuta, waarin relatief weinig wordt gehandeld, waardoor de waarde sterk kan dalen als beleggers risicoavers worden.

Het bericht Georgette Boele: ‘Nieuwe ramingen voor de Noorse kroon’ verscheen eerst op The Asset.

In eerste instantie vermindert een zwakkere dollar de waarde van Amerikaanse beleggingen in euro’s. Amerikaanse multinationals profiteren echter vaak van hogere buitenlandse inkomsten in dollars, wat winstherzieningen en aandelenkoersen kan ondersteunen. Veel bedrijven in de S&P 500 halen zo’n 40% van hun omzet buiten de VS, en die wereldwijde spreiding fungeert als natuurlijke bescherming.

Zwakke dollar, sterke aandelen

Tijdens eerdere periodes van aanzienlijke dollardalingen – zoals tijdens het Plaza-akkoord (1985–1987), de periode tussen 2003 en 2007, en in 2017 – zette de S&P 500 sterke prestaties neer. Goedkopere export en hogere dollarwaarderingen van buitenlandse verkopen compenseerden steeds de wisselkoersdruk voor wie in euro belegd was. Aandelenmarkten slagen er dus vaak in om valutaverlies op te vangen, zeker wanneer bedrijven internationaal actief zijn.

Europese aandelen: het spiegelbeeld

Dezelfde logica geldt in Europa. Ongeveer 60% van de omzet van STOXX 600-bedrijven komt uit het buitenland. Een zwakkere euro is gunstig voor Europese exporteurs, omdat de eurowaarde van buitenlandse verkopen stijgt en de concurrentiepositie van exportprijzen verbetert. Luxe- en luchtvaartbedrijven verdienen bijvoorbeeld vaak een groot deel van hun inkomsten in Amerikaanse dollars. Als de dollar sterk is, rapporteren deze bedrijven hogere inkomsten. Een sterke euro kan daarentegen druk uitoefenen op de inkomsten. Maar ook hier geldt dat aandelenkoersen zich doorgaans in de loop van de tijd aanpassen. Dat bleek duidelijk in 2014–2015, toen de euro zo’n 25% verloor tegenover de dollar en zowel Europese winsten als aandelenmarkten sterk presteerden.

Overschat het wisselkoersrisico niet

Onderzoek toont aan dat aandelenrendementen op lange termijn veel sterker gedreven worden door winstgroei en economische cycli dan door valutabewegingen. Wisselkoerseffecten middelen zich doorgaans uit in de tijd, zeker in portefeuilles met een spreiding in wereldwijde ondernemingen.

Een systematische valuta-afdekking kan het rendement zelfs drukken en de complexiteit verhogen. Dat neemt niet weg dat sommige bedrijven wel degelijk reëel wisselkoersrisico lopen wanneer kosten en opbrengsten in verschillende valuta worden geboekt. Luxe bedrijven produceren bijvoorbeeld vaak in Europa (kosten in EUR of CHF) en verkopen in de VS (inkomsten in USD). Daalt de dollar, dan krimpen de marges tenzij prijzen stijgen. Hetzelfde verhaal zien we bij de Zweedse industrieel Atlas Copco: kosten in Europa, een aanzienlijke omzet in de VS. Een zwakkere dollar kan dan de winsten in Zweedse kronen of euro doen dalen. In deze gevallen speelt actief beheer een sleutelrol.

Beursnotering ≠ economische blootstelling

Waar een bedrijf genoteerd staat, zegt weinig over zijn economische blootstelling. MercadoLibre bijvoorbeeld noteert op Nasdaq, maar is alleen actief in Latijns-Amerika en heeft geen dollarinkomsten of -kosten. Linde verplaatste zijn hoofdnotering van Duitsland naar de VS. Ondanks het feit dat zijn wereldwijde activiteiten en fundamenten niet veranderd zijn, zou je het als een ‘Amerikaans’ bedrijf kunnen beschouwen. Voor beleggers telt in welke valuta een onderneming verdient en kosten maakt – niet op welke beurs het aandeel wordt verhandeld.

Verlies het grotere plaatje niet uit het oog

Valuta kunnen op korte termijn schommelingen veroorzaken in de waarde van een aandelenportefeuille, maar op lange termijn bepalen fundamenten het rendement. Wereldwijde ondernemingen passen zich aan wisselkoersbewegingen aan, en historisch vielen periodes van dollardalingen vaak samen met sterke Amerikaanse beursjaren. Actief beheer blijft cruciaal om bedrijven met echte valutamismatches te identificeren en tijdig bij te sturen.

Voor beleggers in euro’s is een zwakkere dollar zelden een reden om wereldwijde aandelen te mijden. In veel gevallen fungeert ze zelfs als rugwind voor winstgroei en waarderingen.

Het bericht DPAM: ‘Beleggers in euro’s hoeven een zwakkere dollar niet te vrezen’ verscheen eerst op The Asset.

Wie de consensus durft te verlaten, vergroot zijn kansen op rendement of beperkt tenminste de schade. Dat zegt Paul Jackson, hoofd strategische assetallocatie bij vermogensbeheerder Invesco in zijn jaarlijkste ‘Aristoteles-lijst’. Hierin anaylseert hij tien onverwachte wendingen van dominante trends, elk met een geschatte kans van minstens dertig procent.

1: De Democraten winnen beide huizen tijdens de tussentijdse verkiezingen in de VS
Dat het Huis van Afgevaardigden naar de Democraten doorschuift, geldt min of meer als consensus. Voor de Senaat ligt dat anders, maar aangezien slechts 36% van de Amerikanen volgens peilingen momenteel tevreden is over Trump is het niet ondenkbaar. Dit kan ertoe leiden dat Trump zijn stokpaardjes, denk aan Groenland of een verhoging van de defensie-uitgaven met 50%, nog dit jaar probeert door te drukken.

2: Russell 2000 verslaat Magnificent 7
Veel beleggers verwachten dat Amerikaanse megacaps blijven outperformen. De afgelopen vijf jaar behaalde de Magnificent 7 een rendement van 51,2%, tegenover 10% voor de Russell 2000. In 2025 werd dit verschil al kleiner. Als de Amerikaanse economie aantrekt en de twijfel over AI-rendementen groeit, kunnen small caps profiteren.

3: Dollar/Yen daalt naar 140
Hoewel de dollar in 2025 verzwakte, bleef de daling tegenover de yen beperkt. De Bank of Japan verhoogt de rente geleidelijk, terwijl andere centrale banken juist versoepelen. Voor 2026 wordt een renteverhoging van vijftig basispunten door de BoJ verwacht, terwijl de Fed waarschijnlijk zal verlagen. De USD/JPY kan snel richting de 140 bewegen.

4: Britse 30‑jaarsrente eindigt 2026 onder de VS
De dertigjaarsrentes op staatsobligaties liggen weer dicht bij hun langetermijngemiddelde. Hoewel de Britse lange rente momenteel hoger is, zal de Britse dertigjaarsrente tegen eind 2026 naar verwachting onder de Amerikaanse zakken. Dat verschil wordt verklaard door een lagere verwachte nominale bbp-groei in het VK en een zwakkere Amerikaanse begrotingspositie, die de lange rente in de VS opwaarts blijft duwen.

5: Keir Starmer overleeft 2026
Hoewel Starmer internationaal een belangrijke rol speelt en Labour in 2024 overtuigend won, neemt zijn populariteit af. Zijn regering werd herhaaldelijk gedwongen tot pijnlijke koerswijzigingen. Met de Reform Party van Nigel Farage bovenaan in de peilingen en verlies voor de Green Party, wordt verwacht dat Labour verliest bij de lokale verkiezingen van 7 mei.

6: Argentijnse staatsobligaties outperformen wereldwijde indices
De best presterende staatsobligatiemarkten van 2025 bieden dollar-genoteerde tienjaarsrentes tussen 5,9 en 6,6 procent, maar het extra rendement ten opzichte van de VS blijft beperkt. De voorkeur gaat daarom uit naar Argentijnse tienjaarsobligaties in dollar, die ongeveer 9,8 procent opleveren. Het risico ligt volledig bij de emittent, maar de hervormingsagenda van president Milei en de expliciete steun van de Verenigde Staten houden de risicopremie voorlopig aantrekkelijk.

7: EU-CO₂prijs stijgt boven €100 per ton
Hoewel ESG aan populariteit heeft ingeboet, blijft klimaatverandering een structurele uitdaging. Door het Europese emissiehandelssysteem krimpt het aanbod van CO₂-rechten in een steeds hoger tempo, wat de prijs structureel ondersteunt. Na een dieptepunt van 56 euro per ton in 2024 en een recente piek net onder 89 euro, kan een combinatie van economisch herstel en schaarser aanbod de CO₂-prijs in 2026 boven 100 euro per ton tillen.

8: Keniaanse aandelen presteren voor het derde jaar op rij beter
Voor meer exotische aandelenkansen gaat de aandacht naar markten waar het dividendrendement hoger ligt dan de koers-winstverhouding, zoals dit jaar in Botswana en Roemenië. Kenia blijft ook interessant, na een stijging van 51 procent in lokale valuta van de Nairobi All Share Index in 2025. Voor 2026 liggen de verwachte koers-winstverhouding en het dividendrendement respectievelijk rond 7,2 en 7,4. De belangrijkste beperking blijft de geringe marktomvang, met een beurskapitalisatie van circa 21 miljard dollar.

9: Goud daalt onder $3.500
Hoewel oplopende overheidsschulden, geopolitieke spanningen en een zwakkere dollar traditioneel steun bieden aan goud, is het marktsentiment inmiddels uitgesproken positief. Na een verdubbeling van de goudprijs in minder dan twee jaar dreigt de vraag af te koelen. De aankopen door centrale banken dalen, de sieraden- en technologievraag zijn teruggelopen, terwijl beleggingen juist sterk zijn toegenomen door forse ETF-instroom. Als beleggers meer oog krijgen voor het prijsniveau dan het momentum, kan een correctie snel volgen.

10: Engeland haalt de WK-finale
Het WK 2026 in Canada, Mexico en de Verenigde Staten dreigt organisatorisch chaotisch te verlopen, door strenge visumregels, hoge ticketprijzen, de uitbreiding naar 48 teams en aanhoudende zorgen over veiligheid en spelerswelzijn. Sportief maakt Engeland indruk met zeges op Mexico in de achtste finales en Brazilië in de kwartfinales. Na een verrassende zege in de halve finale op Argentinië strandt de droom echter in de finale tegen Spanje

Het bericht Invesco: ’10 onwaarschijnlijke maar denkbare scenario’s voor 2026′ verscheen eerst op The Asset.

In de tweede helft van 2025 kwam de daling van de dollar tijdelijk tot stilstand. Dit kwam doordat beleggers zich meer zorgen begonnen te maken over politieke en begrotingsproblemen in het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Japan in plaats van in de VS. Tegelijkertijd stroomde er geld naar de VS vanwege sterke stijgingen op de Amerikaanse aandelenmarkt en enthousiasme over AI. Aan het eind van het jaar begon de dollar opnieuw te verzwakken.

Begin 2026: zwakte door hernieuwde focus op de VS en lagere USD/JPY

Begin 2026 verschoof de aandacht van beleggers weg van Europa en Japan terug naar de VS. De focus lag op toenemende onzekerheid rond Amerikaans beleid, zowel binnenlands (de Fed en Amerikaanse instituties) als internationaal (spanningen rond Venezuela, Groenland, Iran en de NAVO). Dit zorgde voor een zwakkere dollar.

De dollar daalde ook toen beleggers zich zorgen maakten dat Japanse beleggers hun geld zouden terughalen naar Japan als de rendementen op Japanse staatsobligatie hoog zouden blijven en aantrekkelijker zouden worden. Hierdoor daalde USD/JPY. Er waren bovendien zorgen dat de VS samen met Japan zou kunnen ingrijpen om de yen te ondersteunen. Dit gebeurde op maandag 26 januari. Een gecoördineerde interventie gebeurt zelden. Voor een scherpe daling van de dollar moet USD/JPY meestal onderdeel zijn van de verkoopgolf. Dat was in de tweede helft van vorig jaar niet het geval door politieke en fiscale ontwikkelingen in Japan.

De dollar begon te herstellen op 28 januari, de dag van de Fedvergadering‑. De aankondiging dat Kevin Warsh de nieuwe Fedvoorzitter‑ zou worden versnelde het herstel van de dollar. Begin van die week dachten beleggers nog dat Rick Rieder het zou worden. Rond de FOMCvergadering veranderde dit opnieuw en er was zelfs even sprake dat Trump‑ de opvolger tijdens de persconferentie zou aankondigen.

Verdere verzwakking dollar

Wij verwachten dat de Amerikaanse dollar in 2026 verder zal verzwakken. Dit komt vooral doordat de Federal Reserve waarschijnlijk de rente gaat verlagen, de reële rentes in de VS naar verwachting dalen en er zorgen zijn over de balans tussen economische groei en inflatie. Daarnaast zullen waarschijnlijk meer buitenlandse beleggers hun dollarposities afdekken en blijven er zorgen over structurele Amerikaanse tekorten (begroting en lopende rekening) en druk op belangrijke Amerikaanse instituties.

We verwachten ook dat de euro zal stijgen ten opzichte van de dollar, met een EUR/USD‑koers rond 1,25 eind 2026. Recente ontwikkelingen zijn geen reden geweest om ons basisscenario aan te passen. Als geopolitieke risico’s ertoe leiden dat buitenlandse beleggers Amerikaanse activa verkopen, kan de dollar nog verder verzwakken. Dat is onderdeel van ons neerwaartse risicoscenario voor de dollar. In geval van paniek onder beleggers is het echter waarschijnlijk dat zij juist de dollar kopen als veilige haven.

De Amerikaanse overheid lijkt zich te richten op het behouden van de wereldwijde dominantie van de dollar, zowel in traditionele financiële markten als in de snelgroeiende markt voor stablecoins. Beleidsmakers lijken bereid enige dollarzwakte te tolereren zolang deze dominante positie niet in gevaar komt. Hun strategie leunt op buitenlandse beleggers die Amerikaanse activa aantrekkelijk genoeg blijven vinden om politieke onzekerheid te compenseren. Maar zodra financiële markten sterk beginnen te reageren — bijvoorbeeld door de dollar in grote volumes te verkopen — is zo’n trend moeilijk te stoppen of terug te draaien.

Het bericht Georgette Boele (ABN Amro): ‘Veranderende marktkrachten die dollar beïnvloeden’ verscheen eerst op The Asset.

Hoewel de regering-Trump nog steeds de krantenkoppen beheerst, kan een andere belangrijke ontwikkeling de financiële markten in de komende periode flink opschudden. Vorig jaar wezen we er meerdere keren op dat de Amerikaanse dollar waarschijnlijk niet scherp zou dalen zolang USD/JPY niet meedeed met die daling. Waarom? Omdat Japanse beleggers al decennialang grote kopers van buitenlandse activa zijn. Door jarenlang extreem lage of zelfs nulrentes in Japan konden zij goedkoop in yen lenen en in het buitenland beleggen voor hogere rendementen. Daardoor werd de yen een populaire funding‑valuta voor carrytrades.

Dit was goed zichtbaar in hoe USD/JPY en EUR/JPY samen bewogen met renteverschillen (die relatie brak in 2025, zie linker grafiek hieronder), en in het feit dat speculanten doorgaans netto short in yen zaten (zie rechter grafiek hieronder). Japan bezit bovendien enorme hoeveelheden Amerikaanse staatsobligaties, en gezien de sterke stijging van EUR/JPY hebben Japanse beleggers vorig jaar waarschijnlijk ook Europese activa gekocht. Mogelijk kozen ze voor Europa vanwege onzeker Amerikaans beleid en aantrekkelijkere rendementen.

Voor een succesvolle carrytrade hebben beleggers nodig:

• Een duidelijke trend van een zwakkere yen
• Hogere rendementen in het buitenland
• Lage markvolatiliteit

Maar de situatie verandert

In Japan zien we nu:

• Hogere inflatie
• Een sterkere economie
• Verkrapping van het monetair beleid door de Bank of Japan
• Een verschuiving in fiscaal en politiek beleid onder Sanae Takaichi
• Hogere binnenlandse rentes

Deze combinatie kan het gedrag van de yen fundamenteel veranderen. Als de renteverschillen tussen Japan en de VS/eurozone kleiner worden, wordt de yen minder aantrekkelijk als funding‑valuta. Beleggen in het buitenland — vooral met hedge — levert dan minder voordeel op. Ongehedgde posities zijn nog mogelijk, maar veel beleggers zullen die mijden omdat de yen extreem ondergewaardeerd is en de volatiliteit oploopt.

De komst van Sanae Takaichi heeft bovendien de marktverwachtingen veranderd. Waar hogere overheidsuitgaven en stijgende Japanse rentes eerst negatief waren voor de yen, lijkt dat laatste nu om te slaan.

Japanse autoriteiten worden steeds ongemakkelijker van zwakke yen

Daarnaast voelen Japanse autoriteiten zich steeds ongemakkelijker bij de recente yen‑zwakte. Markten weten dit en testen regelmatig hoe ver de autoriteiten bereid zijn dit te laten gaan.

Beleggers maken zich extra zorgen omdat de markt signalen oppikt dat de VS Japan mogelijk zal helpen het met kopen van yen in een gezamenlijke valuta interventie. Alleen al dit nieuws zorgde maandag vroeg in de handel voor een stevige yen‑stijging. Gezamenlijke interventies zijn zeldzaam, en ervaren marktpartijen herinneren zich de interventie van 1998 nog goed. In juni 1998 intervenieerden de VS en Japan samen op valutamarkten en kochten ze massaal de yen ten opzichte van de dollar, waardoor USD/JPY in twee dagen 10 yen daalde (ongeveer 7%). Daarna probeerde de markt interventieniveau opnieuw te testen, maar het momentum verdween snel. In de daaropvolgende twee maanden liquideerden beleggers massaal posities, waardoor USD/JPY daalde van 147 naar niveaus onder 112. Het duurde 24 jaar voordat het niveau 147 weer werd bereikt.

Conclusie

• De langetermijndynamiek is aan het veranderen:
• Hogere rentes in Japan maken binnenlandse investeringen aantrekkelijker.
• Hogere volatiliteit en stijgende binnenlandse rentes verzwakken het argument voor carrytrades.
• Op termijn wordt de yen minder gebruikt als funding‑valuta.
• Dit proces kan versnellen als Japanse beleggers geld terughalen naar huis of als er valuta-interventies plaatsvinden.

Kortom: de omstandigheden die jarenlang een zwakke yen ondersteunden, verdwijnen langzaam maar zeker. Onze yenprognoses worden herzien.

Het bericht Georgette Boele (ABN Amro): ‘Ongemak over extreme zwakte van yen’ verscheen eerst op The Asset.

Volgens De Longis blijven de risico’s op korte termijn asymmetrisch verdeeld vanwege de hoge waarderingen in een groot aantal beleggingscategorieën. Dat betekent volgens hem dat het neerwaartse risico bij negatieve economische verrassingen groter is dan het opwaartse potentieel bij positief nieuws. “Die asymmetrie is vooral zichtbaar in de technologiesector, waar het sentiment is verslechterd en beleggers een evenwichtiger beeld hebben gekregen van de risicoverdeling en de onderliggende fundamentals.”

Volgens De Longis heeft zijn verschuiving richting waarde-aandelen en small- en midcaps geholpen om de kortetermijnvolatiliteit op de aandelenmarkten van de afgelopen tijd beter op te vangen. “Daarnaast kan een brede spreiding tussen Amerikaanse en niet-Amerikaanse aandelen profijt opleveren bij de verwachte verzwakking van de dollar.”

Overwogen in aandelen

Binnen cyclische sectoren, de waarde-aandelen en small- en midcaps focust De Longis op financiële waarden, industrie, basismaterialen en energie, terwijl hij de blootstelling aan gezondheidszorg, basisconsumptiegoederen, nutsbedrijven en technologie terugschroeft. “Onze regionale allocaties blijven in lijn met de benchmark. Dat komt omdat de relatieve marktprestaties een gemengd beeld blijven geven.”

Hij vervolgt: “Binnen vastrentende waarden zijn we gematigd overwogen in credit met een voorkeur voor segmenten met hogere rendementen, zoals high yield, leveraged loans en in dollars uitgegeven obligaties uit opkomende markten. In investment-grade credit en staatsobligaties zijn we onderwogen. Onze negatieve visie op de dollar speelt in het voordeel van lokale schuld uit opkomende markten en wereldwijde obligaties zonder valuta-afdekking. Ook blijven we overwogen in TIPS ten opzichte van nominale Amerikaanse staatsobligaties.”

Onderwogen in de dollar

“Op de valutamarkten blijven we onderwogen in de dollar, gezien de afnemende renteverschillen en de sterkere economische cijfers buiten de VS. Binnen de ontwikkelde markten geven we de voorkeur aan de euro, het Britse pond, de Noorse kroon, de Australische dollar en de Japanse yen. In opkomende markten kiezen we vooral voor de Colombiaanse peso, de Braziliaanse real, de Indiase roepie en de Indonesische roepia, terwijl we valuta’s met lage rendementen en relatief hoge waarderingen onderwegen,” besluit De Longis.

Het bericht Invesco: ‘Overwogen positie in cyclische aandelen en small- en midcaps’ verscheen eerst op The Asset.