“Meer transparantie over klanten, groeistrategieën en concrete toepassingen zal duidelijker maken of en hoe AI bestaande software vervangt en in welke bedrijfstakken kunstmatige intelligentie de productiviteit verhoogt. Bovendien dwingen beursnoteringen bedrijven tot discipline: wat zij naar buiten brengen, moet overeenstemmen met de cijfers”, aldus Almeida.

“We gaan van aannames naar toetsbare feiten. Beleggers rekenen nu bijvoorbeeld softwarebedrijven af op de veronderstelling dat concurrentiedruk op de AI-markt toeneemt nog voordat dat echt is aangetoond”, stelt Almeida. Volgens de beleggingsstrateeg verschilt de impact van AI echter sterk per bedrijfsmodel. “Bedrijven met eenvoudig te kopiëren aanbod of lage overstapdrempels lopen meer risico. Partijen met eigen data, vaste klantrelaties of processen die diep in de bedrijfsvoering zijn verankerd, blijken juist weerbaarder en kunnen hun positie versterken en marges op peil houden of verbeteren.”

“Meer transparantie zal blootleggen hoe groot markten echt zijn, hoe de concurrentie zich ontwikkelt en hoe bestendig marges daadwerkelijk zijn en of die momenteel niet overdreven aan de buitenwereld worden voorgespiegeld. Uiteindelijk zullen bedrijven met blijvende voordelen zich onderscheiden van partijen waarvan het verdienmodel makkelijker te repliceren is. Sectoren als software en data- en informatiediensten storten echt niet in, maar AI zal wel zorgen voor een herverdeling van de inkomstenstroom. Voor beleggers is dat onderscheid van groot belang”, besluit de MFS-strateeg.

Het bericht MFS: ‘Beursgang van AI-bedrijven legt pijnpunten bloot’ verscheen eerst op The Asset.

De analisten die zich bezighouden met Europa en delen van Azië verwachten in toenemende mate dat geopolitieke of monetaire factoren de komende 12 maanden een negatieve invloed zullen hebben op de winstgevendheid van bedrijven.

Europa lijkt hier bijzonder kwetsbaar voor te zijn: de meeste analisten verwachten een matig of aanzienlijk negatief effect, en een opvallend groot deel gaat uit van een aanzienlijk negatief resultaat. In Azië-Pacific (exclusief China en Japan) is een vergelijkbaar patroon waarneembaar: de verwachtingen van een negatief effect overtreffen die van een positief effect.

Van de analisten die zich op China richten, verwacht 54% een matig of aanzienlijk negatief effect op de winstgevendheid. De EMEA-regio en Latijns-Amerika laten een meer gepolariseerd beeld zien: analisten verwachten zowel aanzienlijk positieve als aanzienlijk negatieve effecten op de winstgevendheid. Dit weerspiegelt de diversiteit van de regio, waar sommige landen en sectoren blootstaan aan beleids- en vraagrisico’s, terwijl andere – met name grondstofgerelateerde economieën en bedrijven – mogelijk profiteren van hogere grondstof- en energieprijzen.

Het bericht Fidelity: ‘Opkomende markten tonen veerkracht ondanks geopolitieke schokken’ verscheen eerst op The Asset.

De geautomatiseerde fabriek van de toekomst bestaat al, met meer dan 4,5 miljoen industriële robots wereldwijd en een groei van 540.000 nieuwe robots die in 2024 zullen worden geïnstalleerd. Robotica is een hefboom voor productiviteit, compenseert de wereldwijde daling van het arbeidspotentieel en zorgt voor een revolutie in tal van sectoren, van logistiek tot landbouw. De markt voor medische robotica, gevormd door pioniers als Intuitive, Stryker en Thermo Fisher, zal naar verwachting in 2034 138,5 miljard dollar bedragen. De markt voor autonome voertuigen, de robottaxi’s, wordt geschat op meer dan 2.000 miljard in 2040.

Robots en humanoïde robots

Humanoïde robots, de pure uitdrukking van fysieke AI, zijn een belangrijke trend in de robotica. Nieuwe spelers die in staat zijn om rendabele oplossingen voor humanoïde robotica te ontwikkelen, zullen een belangrijke rol spelen bij de wereldwijde acceptatie ervan. Net als het segment van het autonoom rijden wordt dat van de humanoïde robots gedomineerd door Amerikaanse en vooral Chinese bedrijven. China heeft humanoïde robotica tot een nationale prioriteit gemaakt en breidt het aantal toonaangevende bedrijven in deze sector uit, zoals UBTech Robotics, Agibot, Xiaomi, BYD en Unitree Robotics.

Aangezien de technologieën die voor deze robots en autonome voertuigen worden gebruikt vergelijkbaar zijn, positioneren spelers als Tesla of Horizon Robotics zich vaak in beide subsegmenten. In Europa, waar de industriële traditie al lang bestaat, wordt de invoering van deze nieuwe technologieën gedreven door grote concerns zoals Airbus, die ze gebruiken om hun productielocaties te transformeren of hun producten slimmer te maken. Het Zweedse Hexagon heeft zo zijn robot Aeon ontwikkeld, die in staat is een breed scala aan taken uit te voeren, zoals het selecteren en inspecteren van objecten en het digitaliseren van onderdelen met behulp van hoogwaardige scanners.

Versnelling opmars

Hoewel de kosten momenteel nog hoog zijn – gemiddeld 50.000 dollar tegenover 1,5 miljoen dollar vijf jaar geleden – zal de opmars van humanoïde robots in de reële economie naar verwachting versnellen naarmate de prijzen dalen. In eerste instantie worden ze ingezet in productiefabrieken, maar vanaf het komende decennium zouden ze ook kunnen worden gebruikt in commerciële toepassingen voor menselijke klanten.
Wij zijn ervan overtuigd dat deze revolutie, die vergelijkbaar is met die van de auto-industrie, kansen op lange termijn biedt die wij willen benutten met onze strategie Echiquier Robots and Humanoids.

Het bericht Christophe Pouchoy (LFDE): ‘Het tijdperk van de humanoïde robots’ verscheen eerst op The Asset.

De groei van het Amerikaanse bbp blijft sterk, terwijl de banengroei zwak is. Dat wijst volgens Patrick Artus, Senior Economic Advisor bij Ossiam, op aanzienlijke productiviteitswinsten en een afkoeling van de kerninflatie. “Hoewel de theorie van Warsh in de Verenigde Staten juist kan blijken, geldt zij niet voor de eurozone”, zegt hij. De groei van het Amerikaanse bbp werd in het vierde kwartaal van 2025 bovendien met één procentpunt op jaarbasis gedrukt door de overheidssluiting.

“Kunstmatige intelligentie verklaart deze productiviteitsstijging waarschijnlijk deels”, stelt Artus. In sectoren waar kunstmatige intelligentie productieprocessen ingrijpend veranderde, zoals de detailhandel, de logistiek en de financiële dienstverlening, stagneerde of daalde de werkgelegenheid in 2025.

Artus benadrukt: “De inflatie en de prijzen van diensten dalen, exclusief energie en voedsel. Ondanks loonstijgingen en sterke productiviteitswinsten zijn de eenheidsloonkosten sinds het tweede kwartaal van 2025 met slechts 0,5 procent per jaar gestegen. Dat helpt de vertraging van de kerninflatie te verklaren.”

De markten verwachten dat de Fed de ondergrens van de doelbandbreedte voor de federal funds rate voorlopig ongemoeid laat, als reactie op inflatiedruk door de oorlog in het Midden-Oosten. “Zodra het conflict eindigt en de inflatie verder daalt, zal de Fed waarschijnlijk de rente aanzienlijk verlagen. Door AI-gedreven productiviteitswinsten kunnen dan leiden tot een ontkoppeling tussen bbp-groei en inflatie.”

Artus wijst op een scherp contrast met de eurozone, waar productiviteitswinsten vrijwel ontbreken. “Europa is een buitenbeentje”, aldus de Ossiam-econoom. “De productiviteitswinsten in de eurozone zijn verwaarloosbaar en dragen niet bij aan desinflatie. AI heeft in Europa een veel kleinere impact. Slechts 13 procent van de Europese bedrijven gebruikt deze technologie, tegenover een veel bredere toepassing in de Verenigde Staten. De Verenigde Staten nemen 70 procent van de wereldwijde rekenkracht voor kunstmatige intelligentie voor hun rekening, tegenover slechts 4 procent voor de Europese Unie.”

Artus concludeert dat de redenering van Warsh, dat door kunstmatige intelligentie gedreven productiviteitswinsten de inflatie kunnen verlagen en de Fed ruimte geven om de rente te verlagen, plausibel is. Tegelijk wijkt die visie duidelijk af van die van de meeste FOMC-leden, die zich zorgen blijven maken over hardnekkige inflatie.

“De inflatiecijfers die verschijnen tot het moment waarop Kevin Warsh aantreedt bij de Federal Reserve bieden een mogelijkheid om deze theorie te toetsen”, aldus Artus.

Het bericht Ossiam: ‘Warsh daagt Fed-consensus uit met productiviteits- en desinflatiethese’ verscheen eerst op The Asset.

QfG is een bijzonder bedrijf. Het is allereerst sinds 1998 aan de Belgische beurs genoteerd. Daarnaast biedt de beleggingsmaatschappij particuliere beleggers toegang biedt tot zowel beursgenoteerde small- en mid-caps als durfkapitaalfondsen, met een focus op groei in specifieke technologiesectoren. Ook doet het investeringen in niet-beursgenoteerde groeibedrijven. “Particuliere beleggers krijgen zo toegang tot durfkapitaal en niet-beursgenoteerde groeibedrijven, waarbij de instapdrempel voor directe participatie vaak te hoog is”, vertelt Steven Levecke, managing partner bij Capricorn Partners. Capricorn Partners is de beheervennootschap van QfG.

Door de Nederlandse bril bekeken is QfG is vergelijkbaar met HAL Investments, dat belangen in beursgenoteerde bedrijven heeft, maar ook fors investeert in private ondernemingen en groeikapitaal.

Actief beheer

De portefeuille beursgenoteerde bedrijven van QfG bestaat momenteel uit ongeveer 22 posities. De focus van QfG ligt hierbij op Europese small- en mid-caps. Het gaat om bedrijven met een marktkapitalisatie tot ongeveer 5 miljard euro”, zegt Levecke. “De portefeuille wordt actief beheerd en is gespreid over drie thematische sectoren: cleantech, health tech en digitalisering. Het is zo een mooie, gediversifieerde portefeuille.”

Het bedrijf heeft drie Nederlandse mid- en small caps in portefeuille: ingenieurs- en adviesbureau Arcadis, technologiebedrijf Nedap en TKH Group, eveneens een technologiebedrijf. Wat is de mening van QfG over deze drie bedrijven? “Wij hebben sinds begin vorig jaar Arcadis in portefeuille. De koersontwikkeling van het aandeel is helaas tegengevallen. Dat heeft te maken met onder meer het uitblijven van groei. Maar de waardering is laag. Arcadis vertegenwoordigt ongeveer 1% van de portefeuille van QfG, dat is eerder beperkt”, stelt Avonts.

Nedap zit al langer in de portefeuille van QfG: sinds einde 2018. “Nedap was ons best presterende aandeel in de beursgenoteerde portefeuille in 2025. We maakten gebruik van de koersstijging om winst te nemen, maar Nedap blijft nog steeds onze vierde grootste beursgenoteerde participatie. We zijn tevreden over de vooruitgang en de strategie van het bedrijf”, zegt Avonts.

Ook TKH, het voormalige Twentsche Kabel Holding, bevindt zich al langere tijd in de portefeuille van QfG. Avonts: “Er waren in het verleden uitdagingen met het halen van doelstellingen door TKH. De positie in TKH is recent verhoogd na een Capital Markets Day en strategische beslissingen, zoals het afstoten van de bekabelingsdivisie. Onze tevredenheid zal afhangen van de uitvoering van de plannen.”

Veel contact met management

Wat is de beleggingsstrategie van QfG? “Naast het lange termijn groeipotentieel zijn wij op zoek naar Europese bedrijven met hoge rendabiliteit (Return on Equity) en een conservatieve balans (lage schuldgraad). We hebben altijd veelvuldig contact met het management en hebben daarbij een voorkeur voor management dat trouw blijft aan zijn niche en daarin groei zoekt”, aldus Avonts. QfG hanteert een bottom-up selectiestrategie, los van geografische of sectorale benchmarks, en heeft volgens een berekening van zakenbank Degroof Petercam de Euro Stoxx 600 verslagen over een periode van meer dan 10 jaar.

Durfkapitaal

Bij de niet-beursgenoteerde groeibedrijven heeft QfG posities in de Nederlandse bedrijven Gradyent en EclecticIQ. Bij de durfkapitaalfondsen werd in 2025 fors geïnvesteerd in het Capricorn HealthTech Fund 2. Dit recent opgerichte beleggingsfonds richt zich op innovatieve bedrijven in de gezondheidszorgtechnologie die gepersonaliseerde en betaalbare zorg mogelijk maken. Het heeft diverse Nederlandse investeerders (o.a. InvestNL, Oost NL, Universiteit Twente). Het fonds heeft in februari 2026 haar eerste Nederlandse investering aangekondigd in Xyall, een medtech-bedrijf, gevestigd in Eindhoven.

Het bericht Quest for Growth: een bijzondere mix van beleggingen en durfkapitaalinvesteringen verscheen eerst op The Asset.

De Straat van Hormuz was bijna zes weken lang verstoord. Nu hebben beide landen afgesproken om de situatie tijdelijk te stabiliseren. Iran heeft aangegeven dat schepen weer veilig kunnen passeren, al gebeurt dit in overleg met het leger en met aandacht voor praktische beperkingen.

De Amerikaanse president Trump zegt dat de meeste conflicten tussen de VS en Iran inmiddels zijn opgelost. Volgens hem is het staakt-het-vuren bedoeld om tijd te creëren voor een bredere en definitieve overeenkomst. Iran laat zich voorzichtiger uit. De regering in Teheran bevestigt dat er onderhandelingen gaande zijn, maar spreekt nog niet van een doorbraak. Er zouden twee verschillende plannen op tafel liggen. Beide gaan uit van het opheffen van sancties, maar verschillen in de voorwaarden en tegenprestaties.

Volgens berichten bevat een Amerikaans voorstel onder andere het stopzetten van het Iraanse nucleaire programma, beperkingen op raketten, heropening van de Straat van Hormuz en het beëindigen van steun aan bondgenoten in de regio. In ruil daarvoor zouden alle sancties worden opgeheven. Van het Iraanse voorstel zijn nog niet alle details bekend. Eerdere ideeën van Iran gingen uit van het opheffen van sancties, financiële compensatie (mogelijk via inkomsten uit de Straat van Hormuz), voortzetting van uraniumverrijking en het sluiten van Amerikaanse militaire bases in de regio.

De volgende onderhandelingsronde zal waarschijnlijk plaatsvinden in Pakistan, mogelijk met directe gesprekken tussen vertegenwoordigers van beide landen. Belangrijke kwesties, zoals het nucleaire programma en veiligheidsgaranties, zijn nog niet opgelost.

Ook spelen er bredere geopolitieke en politieke risico’s. In de VS kan binnenlands verzet het moeilijk maken om een akkoord goed te keuren. Dit vergroot de kans op nieuwe spanningen of onverwachte acties. Daarom blijft er onzekerheid op de energiemarkt en kan er een extra risicopremie in de olieprijs blijven zitten.

Het tijdelijke staakt-het-vuren geeft centrale banken wereldwijd ondertussen de tijd om de economische gevolgen van de recente verstoringen te analyseren. Hierdoor is de kans kleiner dat zij op korte termijn de rente verhogen.

Het bericht Christian Schulz (AllianzGI): ‘Bestand Midden-Oosten nog wankel’ verscheen eerst op The Asset.

Volgens Comgest draait het in dit nieuwe tijdperk niet alleen om toegang tot technologie, maar vooral om de vraag welke bedrijven hun relevantie behouden. In delen van de digitale economie lijken toetredingsdrempels laag, zoals bij programmeersoftware. Maar op langere termijn zijn het schaal, winstgevendheid, netwerkeffecten, datagovernance, merkvertrouwen en het vermogen om regelgeving te doorstaan die bepalen wie overeind blijft.

Kwetsbaar zijn vooral software- en platformbedrijven zonder stevige verdedigingswal. Dat geldt des te meer voor ondernemingen die wel over AI praten, maar de technologie onvoldoende weten om te zetten in meerwaarde voor klanten of in hogere productiviteit voor zichzelf. Ook bedrijven die vasthouden aan verouderde prijsmodellen of moeite hebben talent vast te houden, lopen het risico terrein te verliezen.

Daarom zoekt Comgest in portefeuilles vooral naar gevestigde software- en databedrijven met eigen data, ingebedde workflows en geïntegreerde producten die hoge overstapkosten creëren. Zulke bedrijven zijn volgens de asset manager beter in staat AI te benutten zonder dat hun verdienmodel structureel wordt uitgehold.

De waarde van betrouwbare data stijgt

De opmars van generatieve AI vergroot tegelijkertijd de waarde van betrouwbare data. Veel bekende zwaktes van large language models, zoals hallucinaties en feitelijke fouten, hangen samen met zwak bronmateriaal en data die slechts gebrekkig is gecontroleerd. In juridische, medische en financiële omgevingen kunnen zulke fouten grote gevolgen hebben. Juist daardoor ontstaat volgens Comgest extra waarde voor bedrijven met diepe, eigen databronnen.

RELX geldt daarbij als voorbeeld. Dochter LexisNexis beschikt over een van de grootste juridische databanken ter wereld, met meer dan 138 miljard documenten, aangevuld met auteursrechtelijk beschermd redactioneel materiaal zoals samenvattingen, citaties en annotaties. Dat maakt het bedrijf minder eenvoudig vervangbaar door generieke AI-modellen. Ook Verisk, met omvangrijke historische verzekerings- en claimgegevens, en kredietbureau Experian profiteren volgens Comgest van zo’n structureel voordeel. Zulke databanken zijn moeilijk na te bouwen en vormen stevige toetredingsdrempels voor nieuwe AI-concurrenten.

De conclusie is dat binnen software niet alleen technologie telt, maar vooral de combinatie van hoogwaardige data en verankering in werkprocessen. Juist die mix biedt volgens Comgest de beste bescherming tegen ontwrichting én de grootste kans op duurzame groei.

Hoge overstapkosten beschermen businessmodellen

Die verankering is ook zichtbaar bij ERP-software, die voor veel bedrijven de ruggengraat vormt van HR, salarisadministratie, logistiek en rapportage. Een overstap naar een nieuw systeem is meestal kostbaar, tijdrovend en operationeel risicovol. Daarom verwacht Comgest niet dat zulke systemen op korte termijn eenvoudig door AI worden verdrongen.

Het Japanse OBIC illustreert dat. De ERP-aanbieder voor het mkb wist in de recentste jaarcijfers de omzet met 8,6% te laten groeien, terwijl de operationele winst voor het 31e jaar op rij steeg. Ook het klantenbestand groeide, van 24.000 vier jaar geleden naar 28.000 in het derde kwartaal van 2024. Met een marktaandeel van 11,8% blijft OBIC de grootste binnenlandse ERP-speler in Japan en lijkt het bedrijf goed gepositioneerd om te profiteren van verdere digitalisering en cloudmigratie.

Geen thema, maar selectie

Comgest benadert AI daarom niet als een apart beleggingsthema, maar blijft bedrijven aandeel voor aandeel beoordelen op kwaliteit en groeikracht. De kernvraag is steeds of een onderneming dankzij duurzame concurrentievoordelen winstgroei met dubbele cijfers kan vasthouden. Sterke balansen, blijvende investeringen in innovatie en consistente uitvoering wegen daarbij zwaarder dan technologische modewoorden.

Volgens de asset manager is dat geen nieuwe les. Eerdere technologische omslagen, van fysieke media naar digitale platforms als Spotify en Netflix, hebben al vaker laten zien dat gevestigde spelers kunnen verdwijnen als hun fundamenten onvoldoende sterk zijn. De opkomst van AI verandert dat mechanisme niet. Zij maakt vooral scherper zichtbaar welke bedrijven echt een verdedigbare marktpositie hebben, en welke niet.

Het bericht Comgest: ‘Is AI werkelijk zo’n grote bedreiging voor digitale business modellen?’ verscheen eerst op The Asset.

Vooral economieën die sterk afhankelijk zijn van energie-importen via deze route, zoals delen van Azië en India, blijken kwetsbaar voor hogere importkosten en oplopende inflatie, aldus de strategen van het BlackRock Investment Institute (BII) in het wekelijkse marktcommentaar.

Daartegenover staan opkomende landen die per saldo energie exporteren. Met name in Latijns-Amerika zijn veel economieën aanzienlijk minder blootgesteld aan de verstoringen. Dat verschil in energieafhankelijkheid helpt volgens de BlackRock-strategen verklaren waarom aandelen- en obligatiemarkten in sommige opkomende landen dit jaar relatief goed standhouden, terwijl andere markten onder druk staan.

Energiepositie, beleidsruimte en structurele trends bepalen in toenemende mate welke landen veerkrachtig zijn in een omgeving van geopolitieke spanningen en hogere energieprijzen, aldus de strategen. BlackRock staat neutraal ten opzichte van aandelen uit opkomende landen, maar hierbinnen hebben de strategen een voorkeur voor grondstoffenexporteurs als Chili en Peru.

Voor obligaties uit opkomende landen hanteert BlackRock een lichte overweging in schuld genoteerd in harde valuta. Latijns-Amerikaanse exporteurs van grondstoffen en energie zijn ook relatief sterk vertegenwoordigd in de J.P. Morgan EM hard currency index, voegen de strategen hieraan toe.

Het bericht BlackRock: ‘Energieafhankelijkheid vergroot verschillen tussen opkomende landen’ verscheen eerst op The Asset.

Voor het eerste kwartaal van 2026 verwacht Samsung elektronica een omzet van ongeveer $88 miljard en een operationele winst van ongeveer $38 miljard. De recordomzet is daarmee veel beter dan de $77 miljard waar de markt op had gerekend. De winst stijgt 750% ten opzichte van het eerste kwartaal van 2025. Opvallend is dat naar schatting 90% van het resultaat kan worden toegerekend aan de productie van geheugenchips. De vraag naar HBM-geheugen (geheugen met hoge bandbreedte) is explosief gestegen en het aanbod is zeer krap.

Voor ASML is dit direct relevant. Een sterke winst in combinatie met een hoge capaciteitsdruk vertaalt zich vrijwel altijd in nieuwe investeringen. Het bericht dat Samsung ongeveer 20 EUV-machines en 50 DUV-machines zou bestellen voor zijn nieuwe P5-fabriek in Zuid-Korea past perfect in dat beeld. EUV is essentieel voor geavanceerde chips. Hoewel Samsung in de afgelopen jaren achterop was geraakt bij TSMC en SK Hynix voor wat betreft de kwaliteit van de productie, lijkt het bedrijf nu weer agressief te investeren om dat gat te dichten.

Is Samsung echt terug?

De cijfers suggereren een krachtige comeback, maar daarbij past nuance. In geheugenchips is Samsung samen met SK Hynix en Micron dominant. Juist daar zit de winstexplosie, gedreven door AI. Samsung presenteerde vorige maand als eerste ter wereld de nieuwste HBM4-chip tijdens de jaarlijkse Global Technology Conference van NVIDIA, waarmee het technologisch terrein terugwint.

Voor wat betreft rekenchips blijft de achterstand op TSMC echter groot, terwijl ook Intel daar probeert aan te haken. Op dat vlak is het wachten op concrete ontwikkeling rondom de “Terafab” van Elon Musk, waarvoor hij met de beursgang van SpaceX binnenkort veel geld hoopt op te halen. Samsung tekende negen maanden geleden een exclusieve deal met Tesla, die in dit project ingebracht lijkt te gaan worden. De uitvoering daarvan laat nog geruime tijd op zich wachten.

De goede resultaten van Samsung betekenen dus geen volledige inhaalrace, maar wel een herpositionering via geheugenchips, waar momenteel hoge marges te behalen zijn.

AI blijft een dominant thema

Opvallend is dat met name de grote cloudspelers massaal blijven investeren in datacenters, terwijl geopolitieke spanningen aan de orde van de dag zijn. De vraag naar AI-chips stijgt sneller dan het aanbod kan bijbenen. Dat is positief voor de hele keten. Niet alleen voor chipmakers, maar ook voor toeleveranciers zoals ASML, ASM Internationaal en Ijzer.

De voorlopige cijfers van Samsung vandaag scheppen hogere verwachtingen voor het kwartaalcijferseizoen, dat volgende week van start gaat. De drie Nederlandse chipmachinemakers zijn daarbij aan de beurt op respectievelijk 15, 21 en 23 april. Samsung zelf publiceert op 30 april de definitieve resultaten met meer detail.

Het bericht Jean-Paul van Oudheusden (eToro): ‘Samsung verrast met comeback’ verscheen eerst op The Asset.

Beetje bij beetje voerde China nadien bij monde van minister van Buitenlandse Zaken Wang Yi wel de toon op, maar pas eind maart ondernam het ook concreet actie, te beginnen met de gesprekken waarmee Pakistan trachtte Iran en de Verenigde Staten nader tot elkaar te brengen. Dat initiatief van Islamabad kwam namelijk duidelijk tot stand op aansturen van Beijing, dat korte tijd later overigens ook officieel aanschoof bij de gesprekken.

Dat China dit moment koos om in het conflict met Iran meer op de voorgrond te treden, lijkt hoegenaamd geen toeval. De termijn van vier tot vijf weken die Donald Trump bij de start van het conflict in het vooruitzicht stelde, loopt stilaan af, en de druk op de energieprijzen loopt op. Heel wat landen, ook China, beginnen de economische gevolgen te voelen. Nu de behoefte aan een oplossing steeds nijpender wordt, werpt China zich op als een geloofwaardige speler. Het doet dat bovendien op een manier die fel contrasteert met de chaotische strategie en communicatie van de Verenigde Staten, en positioneert zich als een de-escalerende en stabiliserende factor.

Wedden op twee paarden

Dat lijkt misschien paradoxaal, want alle officiële ontkenningen ten spijt is het vrij duidelijk dat China Iran militair steunt, met door navigatie- en geleidingssystemen te bezorgen voor de uitvoering van precisieaanvallen. Maar Beijing wedt op twee paarden: terwijl het achter de schermen zijn geopolitieke invloedssfeer beschermt, treedt het officieel naar voren als een toonbeeld van verzoening en balans. Nu de VS zich steeds wispelturiger tonen, levert dat overduidelijk geopolitieke winst op, zeker in het ‘Mondiale Zuiden’.

Op korte termijn is China niet immuun voor de economische gevolgen van het conflict, ook al kreeg een aantal schepen ter bestemming van China toelating om door de Straat van Hormuz te varen. Zo kijkt de Chinese chemiesector, die erg afhankelijk is van aanvoer via die zeeweg, tegen een forse kostenstijging aan. Dat betekent een behoorlijke klap voor het concurrentievermogen van die sector, met name op de Europese markt, waar China zich steeds meer als prijsbreker opwerpt. Op langere termijn zitten er voor China echter heel wat positieve kanten aan. Om te beginnen drukt het conflict in Iran de wereld nog eens met de neus op het feit dat haar afhankelijkheid van fossiele brandstoffen gevaren inhoudt – voor het milieu, maar in dit geval vooral ook voor de soevereiniteit. Dat zal het streven naar energieonafhankelijkheid en de elektrificatie ongetwijfeld kracht bijzetten. En laat dat nu net een domein zijn waarop de Chinese industrie vooroploopt, zowel aan opwekkingszijde (denk aan zonnepanelen en kernenergie) als aan verbruikszijde (elektrische auto’s).

De yuan als referentiemunt

En door een grotere rol te spelen in het bereiken van een oplossing voor het conflict in Iran, krijgt China meer mogelijkheden om de aankoop van zijn grondstoffen in yuan te betalen in plaats van in dollar. Daar zet Beijing in zijn streven naar wereldleiderschap sterk op in. Hoewel zijn status als veilige haven door het grillige buitenlandbeleid van Trump onder druk staat, blijft de Amerikaanse dollar veruit de belangrijkste reservemunt ter wereld én de referentiemunt voor de grondstoffenhandel. Die positie tracht Beijing actief te ondergraven in de hoop beetje bij beetje de yuan als referentiemunt ingang te doen vinden. Dat is een werk van lange adem, maar gebeurtenissen zoals het conflict in Iran kunnen dat proces versnellen.

Voor beleggers is het van belang om verder te kijken dan de volatiliteit op korte termijn. De ontwikkelingen in het Midden-Oosten zullen de steeds verder om zich heen grijpende deglobalisering aanjagen, de ontkoppeling tussen de regio’s op conjunctureel vlak uitdiepen, de onbetwiste leiderspositie van de VS op losse schroeven zetten en de noodzaak van soevereiniteit versterken. Dat vooruitzicht pleit meer dan ooit voor een regionale spreiding van beleggingen en een positionering op basis van de fundamentele trends die naar verwachting zullen bijdragen aan de transformatie van de internationale betrekkingen.

Het bericht Enguerrand Artaz (LFDE): ‘En aan het einde wint China?’ verscheen eerst op The Asset.