Met het ambitieuze plan wil de EU iets doen aan de versnippering van de goederen-, diensten- en kapitaalmarkten die ondanks het streven naar een ‘interne markt’ nog steeds een rem zet op de Europese groei en de Unie steeds verder achterop doet raken bij de Verenigde Staten en China, die veel sterker geïntegreerd zijn.

Om te vermijden dat de uitvoering van het plan alle kanten uit schiet, is een aanvalsstrategie uitgestippeld. Dat omvat vijf prioriteiten: de regels vereenvoudigen, de ‘interne markt’ verder integreren, het handelsbeleid versterken, energie goedkoper én koolstofvrij maken, en het gebruik van AI versnellen. Onder de noemer ‘Terrible Ten’ zijn tien obstakels in kaart gebracht die de eenmaking van de markt verhinderen, zoals de gebrekkige erkenning van diploma’s of de uiteenlopende etiketteringsnormen. Een uitgekiende aansturing aan de hand van sleutelindicatoren moet ervoor zorgen dat niets aan het toeval wordt overgelaten. Als sluitstuk zijn er ook strikte deadlines vastgesteld: uiterlijk eind 2027 moet alles gerealiseerd zijn.

28e vennootschapsvorm

De meest tot de verbeelding sprekende maatregel is dat er vóór eind 2026 – eerstdaags, dus – een ’28e vennootschapsvorm’ moet komen: ‘EU Inc’. Voor bedrijven die zich in een van de 27 lidstaten als dusdanig laten registreren, zouden in heel de EU dezelfde regels gelden. Een onderneming oprichten zou zoveel mogelijk worden vereenvoudigd, met een volledig digitaal registratieproces, goedkeuring binnen 48 uur, minimale kosten, geen minimumkapitaal en niet al te veel papierwerk.
Zal dat volstaan om heel de EU als bij toverslag Silicon Valley naar de kroon te laten steken?

Dat dreigt lelijk tegen te vallen. Om te beginnen zijn de aangekondigde maatregelen nog lang niet doorgepraat en goedgekeurd. Eens die horde genomen, blijft het bovendien aan elk van de lidstaten om ze ten uitvoer te brengen, want Europa heeft geen bestuurslichaam dat direct op nationaal niveau kan optreden. Dat zal ongetwijfeld op lokaal niveau vertraging en weerstand oproepen. Om toch maar de vooropgestelde deadlines te halen, zal de verleiding dan ook groot zijn om de lat wat minder hoog te leggen. De kans is bovendien reëel dat het wegwerken van obstakels die de eengemaakte markt afremmen, hevige sociale spanningen zal veroorzaken.

Als Europese werknemers mobieler worden, zouden ze vaker in concurrentie kunnen treden met lokale werknemers. Dat geldt zeker als beroepsbekwaamheden die in een bepaalde lidstaat zijn verworven, gemakkelijker erkend zouden worden in de rest van Europa, wat de gereglementeerde beroepsgroepen voor het hoofd kan stoten. Zelfs de zo emblematische ’28e vennootschapsvorm’ zou haar doel voorbij kunnen schieten als ze synoniem wordt voor fiscale of sociale optimalisatie. De aanmoediging tot samenwerking tussen lidstaten rond specifieke maatregelen zou tot slot ook kunnen uitmonden in de vorming van intracommunautaire blokken die de beoogde verdere integratie van de Unie juist in de weg staan.

Geen extra budget

Maar bovenal ontbreekt het dit plan aan de ruggengraat van elke maatregel: een eigen financiering. In extra budget wordt niet voorzien. Het plan verwijst alleen naar de middelen uit het meerjarig financieel kader, niet alleen het huidige, maar vooral ook het volgende (2028-2034), ook al is dat nog niet goedgekeurd.
Europa staat dus op een kruispunt nu het de droom koestert zich een strakker profiel aan te meten: slaagt het er effectief in die omslag te maken, dan wordt het binnenkort weer een aantrekkelijke partner; mislukt het plan grotendeels, om overduidelijke redenen, dan blijft Europe Incorporated weinig meer dan een politieke luchtspiegeling.

Desalniettemin: die niet waagt, die niet wint!

Het bericht Alexis Bienvenu (LFDE): ‘Europa in topvorm?’ verscheen eerst op The Asset.

In het eerste kwartaal waren de ontwikkelde markten vrijwel volledig verantwoordelijk voor de nettogroei. In Europa, exclusief het Verenigd Koninkrijk, stegen de dividenduitkeringen met 34 procent tot 68 miljard dollar. De grootste bijdrage aan het wereldwijde record kwam echter uit Noord-Amerika, waar de dividenden met 9 procent toenamen tot 205 miljard dollar, grotendeels door seizoensgebonden factoren. Daarmee was bijna de helft van alle wereldwijde dividenduitkeringen afkomstig uit Noord-Amerika. Ook in het Verenigd Koninkrijk, Japan en de Pacifische regio namen de dividenden toe.

Twee sectoren springen eruit

In Noord-Amerika was de financiële sector veruit de belangrijkste motor. Die sector droeg 8,3 miljard dollar bij, goed voor 31 procent van de wereldwijde dividendgroei, ondersteund door extra kapitaal en veerkrachtige winsten. Na het succesvol doorlopen van de stresstests van de Federal Reserve verhoogden Amerikaanse banken hun dividenden en versnelden ze hun aandeleninkopen. Van de 205 miljard dollar aan dividenduitkeringen in Noord-Amerika was 45 miljard dollar afkomstig uit financiële aandelen – een duidelijk teken van de grote invloed van de sector.

In Europa, exclusief het Verenigd Koninkrijk, concentreerde de groei zich vooral in de gezondheidszorg. Een klein aantal farmaceutische bedrijven was verantwoordelijk voor het grootste deel van de stijging, dankzij hogere jaarlijkse dividenden in maart en solide bedrijfsfundamenten. Van de totale toename van 17 miljard dollar in Europa kwam 7 miljard dollar uit de gezondheidszorgsector.

Terugval in China en opkomende markten door basiseffecten

De sterke prestaties in Noord-Amerika en Europa compenseerden ruimschoots de dalingen in China en andere opkomende markten. Die dalingen zijn vooral het gevolg van basiseffecten, met name in de financiële sector. Samen waren Noord-Amerika en Europa goed voor een positieve bijdrage van 27 miljard dollar, terwijl China en de opkomende markten per saldo een negatieve invloed hadden op de wereldwijde dividendgroei.

De daling van 10 miljard dollar in dividenduitkeringen bij de Chinese financiële sector wijst niet op zwakkere fundamenten, maar op een timingeffect. De vier grootste Chinese banken zijn overgestapt op halfjaarlijkse dividenden en keerden hun tussentijdse dividenden voor de eerste helft van 2025 al in december uit. Daardoor viel een groot deel van de uitkeringen in het kalenderjaar 2025 en bleef er in het eerste kwartaal van 2026 weinig over. De jaarlijkse uitkeringscapaciteit bleef daarbij onveranderd.

Ook de opkomende markten buiten China lieten een daling zien op jaarbasis. Dat weerspiegelt een uitzonderlijk sterk eerste kwartaal in 2025, vooral dankzij hoge uitkeringen in de Braziliaanse financiële sector. Ondanks het blijvende belang van Brazilië als bron van hoge absolute dividenden en een stabielere wisselkoers tussen de real en de dollar, lagen de uitkeringen onder het niveau van een jaar eerder.

Sterk dividendkwartaal voor Europa in aantocht

Met het oog op het tweede kwartaal zal Europa, exclusief het Verenigd Koninkrijk, naar verwachting een dominante rol spelen in de wereldwijde dividenduitkeringen. Dat weerspiegelt het structureel sterke dividendseizoen in april en mei. Later in 2026 kunnen energie- en grondstoffenbedrijven opnieuw belangrijke bijdragen leveren, mits de grondstofprijzen hoog blijven tegen de achtergrond van aanhoudende geopolitieke spanningen.

Nu beleggers meer nadruk leggen op stabiele uitkeringen en lagere waarderingsrisico’s, krijgen bedrijven met sterke balansen en houdbare uitbetalingsratio’s meer ruimte om hun dividendbeleid voort te zetten. Gespreide dividendstrategieën blijven daardoor in 2026 een belangrijk instrument, zowel om portefeuilles te stabiliseren als om een voorspelbare inkomensstroom te genereren.

Het bericht Vanguard: ‘Amerikaanse financials en Europese gezondheidszorg stuwen dividend’ verscheen eerst op The Asset.

Er zijn simpelweg te weinig cijfers beschikbaar om de risico’s op hogere inflatie goed in te schatten, stelt Kastens. Daarom houdt ECB-voorzitter Christine Lagarde zich tijdens de persconferentie waarschijnlijk op de vlakte over het verdere rentepad; ze zal eerder verwijzen naar de geactualiseerde groeiprognoses en de inflatievooruitzichten van juni. Door de grote geopolitieke onzekerheid houdt de ECB haar beleid data-afhankelijk, en beslist ze vergadering per vergadering.

“Voor de komende periode blijft met name de duur van de energieschok en het risico op zogeheten tweederonde-effecten belangrijk. De recente ervaring leert immers dat bedrijven hogere kosten steeds vaker doorrekenen aan de consument. Dat vergroot het risico op een renteverhoging, al wordt niet verwacht dat de ECB overhaast zal ingrijpen.”

Het bericht DWS: ‘Geen renteverhoging ECB in april, focus ligt op juni’ verscheen eerst op The Asset.

De meesten van ons herinneren zich nog levendig hoe gevaarlijk inflatie kan worden. Renteverhogingen zijn een doeltreffend middel gebleken. Toch zal er waarschijnlijk weinig veranderen wanneer de Europese Centrale Bank (ECB) en de Amerikaanse Federal Reserve (Fed) eind april bijeenkomen om het juiste niveau voor de basisrente te bepalen – ondanks de schokkende daling van de olieprijs.

Wat de Fed betreft, beschouwen de financiële markten een ongewijzigde basisrente van 3,5 tot 3,75 procent als vrijwel zeker. Voor de eurozone zien marktdeelnemers momenteel slechts een kleine kans dat de ECB tijdens deze vergadering haar depositorente zal verhogen ten opzichte van het huidige niveau van 2,0 procent. Zijn de recente stijgingen van de energieprijzen dus slechts “half zo erg” als ze lijken?

Twee vermeldingen voor de geschiedenisboeken

Zeker is dat de huidige prijsontwikkelingen in de relatief korte geschiedenis van de eurozone nu al historische proporties aannemen. In maart 2026 stegen de energieprijzen met maar liefst 7,0 procent ten opzichte van de voorgaande maand – de op één na grootste stijging van de energieprijzen sinds de invoering van de euro in 1999. Alleen in maart 2022, bij het uitbreken van de oorlog in Oekraïne, stegen de energieprijzen nog sterker, namelijk met 12,2 procent ten opzichte van februari 2022.

In dit opzicht was de aanvankelijke prijsontwikkeling in verband met de blokkade van de Straat van Hormuz buitengewoon. Deze heeft ook de Verenigde Staten met volle kracht getroffen. Daar stegen de energieprijzen in maart met 11,9 procent ten opzichte van februari – een nog sterkere stijging dan in de eurozone; stijgende grondstofprijzen voor olie en gas hebben bijvoorbeeld een nog grotere invloed op de benzineprijzen, vanwege de lagere belastingdruk in de VS. Daardoor werd benzine een belangrijke motor van de Amerikaanse inflatie, met een stijging van 21,2 procent in één maand – de grootste stijging sinds het begin van de registratie in 1967.

Dure vooruitzichten

Gezien deze sterke prijsstijgingen is het niet verwonderlijk dat het vooruitzicht op renteverhogingen steeds meer aandacht krijgt in het publieke debat.

Uit de prognoses van de ECB-staf van maart blijkt hoe ingrijpend de gevolgen voor de totale inflatie op middellange termijn zouden kunnen zijn. In het meest ernstige van de drie gepubliceerde scenario’s ging de ECB ervan uit dat de olie- en gasexport uit de Perzische Golf met 60 procent zou kunnen dalen ten opzichte van het niveau van vóór de crisis, en zich pas vanaf 2027 geleidelijk zou normaliseren. In dat geval zou de inflatie in de eurozone volgens ramingen van de centrale bank tijdelijk kunnen stijgen tot boven de zes procent. In dit scenario zou de ECB te maken krijgen met aanzienlijke tweede-ronde-effecten, waardoor merkbare renteverhogingen waarschijnlijk onvermijdelijk zouden zijn.

Dubbele onzekerheid in de eurozone

Ongeveer twee maanden nadat Israël en de Verenigde Staten de eerste luchtaanvallen op Iran hebben uitgevoerd, is echter nog niet duidelijk hoe groot de schok op de energieprijzen zal zijn, noch hoe lang deze zal duren. Meer in het algemeen zijn de gegevens op dit moment niet overtuigend genoeg om renteverhogingen te rechtvaardigen, zoals ECB-voorzitter Christine Lagarde onlangs benadrukte. Volgens haar zullen de gevolgen van hogere energieprijzen voor de inflatie op de korte tot middellange termijn in de huidige situatie waarschijnlijk vooral worden bepaald door twee tegengestelde krachten.

Enerzijds hebben huishoudens en bedrijven slechts enkele jaren geleden een ernstige inflatieschok meegemaakt, waarbij de inflatie soms zelfs in de dubbele cijfers lag. Daardoor reageren zij nu wellicht gevoeliger op stijgende kosten. Uit recente enquêtes blijkt dat de verwachtingen van bedrijven ten aanzien van de verkoopprijzen al zijn gestegen en dat huishoudens meer aandacht besteden aan de inflatie. Dit wijst op mogelijk aanzienlijke tweede-ronde-effecten en pleit daarom voor eerdere renteverhogingen.

Anderzijds zullen hogere energieprijzen en een zwakker consumentenvertrouwen waarschijnlijk druk uitoefenen op de totale vraag, in een periode waarin voor de eurozone toch al slechts een bescheiden reële groei werd verwacht. Door het uitbreken van de oorlog in Iran zijn deze groeivooruitzichten verder verslechterd, waardoor de ECB voor dit jaar een groei van minder dan één procent voorspelt. Als gevolg daarvan zou een periode van economische zwakte de omvang van de daaropvolgende prijs- en loonstijgingen aanzienlijk kunnen beperken. In dat geval zou de stijging van de energieprijzen wellicht slechts leiden tot een tijdelijke stijging van de totale inflatie. Dit zou pleiten voor het uitstellen van eventuele renteverhogingen, om het toch al zwakke economische momentum niet verder te verstikken.

Uiteindelijk zal het relatieve belang van deze twee tegengestelde krachten pas duidelijk worden in de komende weken en maanden, zodra er meer concrete gegevens beschikbaar komen over het prijsgedrag van bedrijven en de loononderhandelingen. De dubbele onzekerheid rond zowel de duur van de schok als de mate van prijsdoorberekening pleit daarom voorlopig voor het verzamelen van meer informatie voordat de ECB definitieve conclusies trekt voor haar monetaire beleid.

Minder druk om actie te ondernemen in de VS

De Fed lijkt iets minder bezorgd over de huidige prijsstijgingen dan haar Europese tegenhanger. Gezien het aanzienlijk hogere niveau van de basisrente in de VS voelen de Amerikaanse centrale bankiers immers weinig druk om een renteverhoging te overwegen. Christopher Waller, lid van de Federal Reserve, omschreef de huidige rol van de Fed onlangs zelfs als die van een bijna neutrale waarnemer, waarbij hij opmerkte dat er meer gegevens nodig zijn voordat een afwijking van het huidige renteniveau – in welke richting dan ook – gerechtvaardigd kan worden.

Vanuit het oogpunt van de inflatie is het de moeite waard op te merken dat de VS de tijdelijke schok als gevolg van de door invoerheffingen veroorzaakte prijsstijgingen van vorig jaar nog maar net heeft verwerkt. In dit verband sprak Waller enige geruststelling uit dat de Amerikaanse inflatie – exclusief de effecten van invoerheffingen – vóór het uitbreken van het conflict met Iran dicht bij de doelstelling van twee procent van de Fed was gebleven, wat suggereert dat de inflatieverwachtingen niet uit hun evenwicht waren geraakt. Uiteraard gaat de aandacht nu uit naar de vraag of de recente stijging van de energieprijzen ook tijdelijk zal blijken te zijn, na een stijging van de consumentenprijsinflatie tot 3,3 procent in maart.

Hoe zit het met volledige werkgelegenheid, de tweede doelstelling van de Federal Reserve?

Net als in de eurozone vraagt Waller zich ook af in hoeverre nieuwe prijsstijgingen de totale vraag kunnen drukken, waardoor de inflatie-effecten in de tweede ronde worden beperkt en mogelijk de tweede doelstelling van de Fed – volledige werkgelegenheid – in gevaar komt. Hij nam met bezorgdheid kennis van de consumentenenquête van de Universiteit van Michigan: volgens deze enquête daalde het consumentenvertrouwen in de VS begin april tot het laagste niveau sinds het begin van de metingen in 1952.

Hoewel deze enquête de werkelijke bestedingen van huishoudens de afgelopen jaren niet nauwkeurig heeft weergegeven, bestaat het risico dat deze laatste schok de bestedingen uiteindelijk voorbij een omslagpunt duwt, waardoor huishoudens gaan bezuinigen. Dit zou negatieve gevolgen kunnen hebben voor de arbeidsmarkt, die de laatste tijd robuust was.

Een verdere complicatie bij het interpreteren van de Amerikaanse arbeidsmarkt is de verandering in de context rond de werkgelegenheidsgroei. Terwijl een maandelijkse toename van de werkgelegenheid met 50.000 tot 150.000 mensen enkele jaren geleden nog als consistent met een gezonde arbeidsmarkt werd beschouwd, is volgens Waller nu vrijwel geen werkgelegenheidsgroei meer nodig om het werkloosheidspercentage stabiel te houden. Deze verschuiving weerspiegelt een vergrijzende bevolking en een scherpe daling van de immigratie in de VS. De netto-immigratie daalde van 2,3 miljoen mensen in 2024 tot ongeveer 400.000 in 2025, en sommigen achten zelfs een “netto-migratie van nul” mogelijk voor 2026.

Het hangt ervan af …

Zowel in de eurozone als in de Verenigde Staten blijft de economische onzekerheid groot. Voor centrale bankiers blijft het afwachten op cijfers bepalend voor de dagelijkse uitvoering van het monetaire beleid. Afhankelijk van de vraag of – en hoe snel – de blokkade van de Straat van Hormuz wordt opgeheven, zijn er tal van scenario’s denkbaar voor de ontwikkeling van de energieprijzen. Er bestaat ook aanzienlijke onzekerheid over de mate waarin hogere energieprijzen zullen worden doorberekend als ze gedurende een langere periode op een hoog niveau blijven. Pas wanneer er duidelijkere antwoorden op deze vragen komen, zal de onzekerheid over het toekomstige monetaire beleid waarschijnlijk afnemen.

Het bericht Flossbach von Storch: ‘ Waarom verhogingen rente waarschijnlijk voorlopig uitblijven’ verscheen eerst op The Asset.

In wat aanvoelde als een abrupte en reflexmatige reactie op de nog verse herinneringen aan 2022, gingen beleggers er zelfs even vanuit dat de Amerikaanse Federal Reserve (Fed) tegen het einde van het jaar de rente opnieuw zou verhogen. “Dat betekende een scherpe draai ten opzichte van eerder dit jaar, toen de markt nog bijna drie renteverlagingen had ingeprijsd,”, aldus Madison Faller, global investment strategist bij J.P. Morgan Private Bank.

Die eerste schokreactie is in de VS inmiddels afgezwakt. De markt rekent niet langer op een renteverhoging door de Fed, maar gaat nog altijd wel uit van een ‘higher for longer’-scenario, waarbij het beleid vermoedelijk gedurende heel 2026 ongewijzigd blijft. Het beeld in Europa is echter anders. Europese centrale banken opereren met een explicieter op inflatie gerichte doelstelling en Europa is bovendien gevoeliger voor stijgende energieprijzen. Dit zal naar verwachting een positief effect hebben op Europese langlopende obligaties.

Waarom langlopende obligaties in Europa weer interessant worden

Hoe fors de herprijzing op Europese rentemarkten is geweest, laat het voorbeeld van de Bank of England goed zien. In slechts enkele dagen tijd gingen beleggers van het inprijzen van twee renteverlagingen naar meer dan drie renteverhogingen. Door de scherpe stijging van grondstoffenprijzen bewegen de obligatierentes in Europa zich weer rond niveaus die voor het laatst drie jaar geleden werden gezien, toen de wereldwijde inflatie rond de 10% lag.

Dat was ook de periode waarin centrale banken de rente agressief verhoogden om de inflatie af te remmen. Juist om een herhaling van 2022 te voorkomen, ligt het voor de hand dat zowel de Europese Centrale Bank als de Bank of England alert reageren. Anders dan de Fed opereren zij immers met een enkelvoudige en expliciet op inflatie gerichte doelstelling.

In een somberder scenario, waarin een langer aanhoudend conflict in het Midden-Oosten de recessierisico’s vergroot, kan blootstelling aan duration bescherming bieden binnen een portefeuille. Maar ook in een scenario van de-escalatie kan duration profiteren.

In dat scenario kunnen energieprijzen uiteindelijk weer dalen en keren grondstoffenmarkten terug naar de overaanbodsituatie waarmee zij het jaar begonnen. Terwijl de Europese rentemarkt de snel wisselende ontwikkelingen verwerkt, biedt dat beleggers de mogelijkheid om vandaag nog relatief hoge rendementen vast te leggen.

Het bericht JP Morgan: ‘Energieschok zet rentemarkten in beweging, vooral in Europa’ verscheen eerst op The Asset.

Magyar heeft na deze onverwacht ruime overwinning al bevestigd dat zijn regering uitgesproken pro-Europees zal zijn. Hij wil een einde maken aan de Hongaarse systematische veto’s op steun aan Oekraïne, de afschrikking van de Europese Unie tegenover Rusland versterken en de spanningen rond de Europese begroting, het energiebeleid en de uitbreiding verminderen. Hoewel Orbán niet de enige dwarsligger was, verdwijnt met zijn vertrek een van de meest hardnekkige obstakels voor de Europese samenwerking.

Al is de verkiezing in Hongarije voor de totale groei van de Europese Unie grotendeels irrelevant, is zij voor Hongarije zelf allesbehalve marginaal. Het land gaat deze overgang in met zwakke groeivooruitzichten, beperkte begrotingsruimte en een erfenis van jarenlang economisch wanbeleid.

Een ruime meerderheid voor Tisza verbetert de vooruitzichten materieel via drie kanalen: lagere risicopremies zodra het begrotingsbeleid opnieuw aan geloofwaardigheid wint; een competitievere binnenlandse omgeving die oligopolistische rentes drukt en een efficiëntere kapitaalallocatie mogelijk maakt; en de kans op een snelle vrijgave van aanzienlijke Europese fondsen die zijn bevroren vanwege zorgen over de rechtsstaat, waarbij de deadline eind augustus vermoedelijk kan worden gehaald.

Met andere woorden: de macro-economische impact blijft beperkt op Europees niveau, maar kan nationaal aanzienlijk zijn. De Tisza-supermeerderheid vormt daarmee een duidelijk keerpunt voor Hongarije.

Het bericht Carmignac: ‘Tisza-overwinning duidelijk keerpunt voor Hongarije’ verscheen eerst op The Asset.

In de VS moeten de effecten van het conflict nog volledig zichtbaar worden in de macro-economische cijfers. ‘De verstoringen in de toeleveringsketens beginnen nu pas door te sijpelen in de prijzen van levensmiddelen en goederen.’

Daarmee rijst de vraag in hoeverre Amerikaanse huishoudens en bedrijven bestand zijn tegen een aanhoudende energieschok. Voor harde conclusies is het volgens Dowding echter nog te vroeg. Tegelijkertijd verwacht hij dat de geopolitieke spanningen tussen de VS en Europa opnieuw zullen oplaaien. ‘Het zal niet lang duren voordat Trump en zijn team terugkomen op het verwijt dat Europa de VS aan hun lot heeft overgelaten in de strijd met Iran.’ Naarmate de relatie verder bekoelt, verschuift de aandacht volgens hem naar dossiers als Groenland, de NAVO en Oekraïne.

Hongarije als risicofactor

Ook de verkiezingen in Hongarije dit weekend kunnen voor nieuwe spanningen zorgen. ‘Vicepresident Vance en minister van Buitenlandse Zaken Rubio hebben het land bezocht om Viktor Orbán te steunen, terwijl zij tegelijkertijd de EU bekritiseren vanwege vermeende inmenging in nationale verkiezingen.’

Volgens Dowding staan Europese beleidsmakers voor een complexe opgave. Zij moeten huishoudens en bedrijven beschermen tegen een nieuwe inflatieschok, terwijl zij tegelijkertijd populistische druk het hoofd moeten bieden en hogere defensie-uitgaven moeten financieren. In dat licht verwacht hij oplopende begrotingstekorten en toenemende renteverschillen tussen Europese staatsobligaties (sovereign credit spreads).

Het bericht RBC BlueBay AM: ‘Conflict Iran zorgt voor langdurige economische schade’ verscheen eerst op The Asset.

“De verwachte groei-impuls voor de komende jaren moest voortkomen uit defensie-uitgaven, publieke infrastructuur en een gedeeltelijke herindustrialisering,” aldus Neiss. “Juist deze sectoren behoren tot de meest energie-intensieve delen van de economie. De hogere en volatielere energieprijzen raken dus precies de gebieden waar beleidsmakers op rekenden om momentum te creëren.”

Europa behoort tot de regio’s die het meest kwetsbaar zijn voor de hoge olie- en gasprijzen, wat een direct gevolg is van de grote afhankelijkheid van externe energiebronnen. Anders dan in de periode direct na de Russische invasie in Oekraïne, zal de huidige schok echter waarschijnlijk vooral gevoeld worden in de reële economie. De inflatie zal volgens haar relatief beheersbaar blijven, met een percentage mogelijk in de ‘mid-single digits’, ver onder de extreme piek uit 2022.

Neiss: “Hogere energieprijzen werken als een klassieke aanbodschok. Ze verhogen de kosten voor zowel huishoudens als producenten, wat uiteindelijk de economische activiteit remt. Zorgen over de groei zullen daarom de richting van de financiële markten gaan bepalen, zeker als de krappe financiële condities aanhouden.”

Italië

Beleidsmakers van de ECB hebben de groeiverwachting voor 2026 al met ongeveer 0,3 procentpunt naar beneden bijgesteld, omdat hoge energiekosten en onzekerheid drukken op de consumptie en investeringen. Volgens de econome illustreert Italië deze dynamiek het duidelijkst.

“Het positieve beeld van voor het conflict, gekenmerkt door politieke stabiliteit en sterkere begrotingscijfers, staat nu onder druk. Door de grote afhankelijkheid van LNG-import en een energie-intensieve industrie, roept de aanhoudende energie-onzekerheid fundamentele vragen op over het Italiaanse groeimodel.” Ook speelt geopolitiek een onmiskenbare rol, vervolgt Neiss. “Rusland komt economisch gesterkt uit dit conflict door de hoge energie-inkomsten. Doordat Europa heeft besloten de import van Russisch LNG tegen 2027 uit te faseren, bestaat bovendien het risico dat Rusland de levering al eerder staakt om het elders tegen hogere prijzen te verkopen.”

Defensie-uitgaven

Dit vergroot tevens de urgentie rondom defensie-uitgaven. Neiss: “Er zijn toezeggingen gedaan, maar slechts een handjevol landen heeft deze plannen volledig begroot. De combinatie van hogere defensie-uitgaven en energiesteun voor huishoudens en bedrijven dreigt de nationale begrotingen tot het uiterste te drijven. Zonder een gezamenlijke aanpak wordt dit een lastig verhaal.”

Het bericht PGIM: ‘Europese groeistrategie midscheeps geraakt door energiecrisis’ verscheen eerst op The Asset.

De vooruitzichten voor de Amerikaanse economie blijven over het algemeen positief, waarbij de groei wordt ondersteund door bedrijfsinvesteringen en veerkrachtige consumentenbestedingen. “De economie groeit met ongeveer 2,5%, voornamelijk dankzij uitgaven op het gebied van kunstmatige intelligentie (AI) en een gezonde consumentenvraag”, aldus Rodriguez.

Vanguard gaat ervan uit dat de arbeidsmarkt stabiel blijft. ”De recente zwakte in de werkgelegenheidscijfers lijkt het gevolg te zijn van tijdelijke factoren, zoals streng winterweer en stakingen in de gezondheidszorg.”

De vermogensbeheerder verwacht verder dat de kerninflatie (inflatie exclusief voedsel- en energiekosten) daalt tot ongeveer 2,6% tegen het einde van 2026, mede dankzij een tragere prijsstijging op de huizenmarkt en een verbeterende arbeidsproductiviteit. “En nu de rente dichtbij zit op wat Vanguard beschouwt als ‘neutraal’ niveau, dat wil zeggen een rente die de economische activiteit stimuleert noch remt, verwachten we dat de Amerikaanse centrale bank voorzichtig te werk zal gaan, met waarschijnlijk slechts één renteverlaging dit jaar.”

Eurozone

Hoewel overheidsuitgaven in sommige eurolanden een steun in de rug zijn, vormen hoge energieprijzen en handelsspanningen een bron van risico. Zo kunnen de stijgende energieprijzen als gevolg van het conflict in het Midden-Oosten de inflatie opdrijven en de groei afremmen.

“De hogere overheidsuitgaven in Duitsland ondersteunen de groei en zouden de economie van de eurozone in bredere zin een bescheiden impuls moeten geven, maar daar staat tegenover dat de hogere Amerikaanse invoerheffingen de groei kunnen blijven drukken”, aldus Rodriguez.

Verder ziet Vanguard dat Europa blijft achterlopen op de VS wat betreft investeringen in AI in een vroeg stadium. De invoering zal waarschijnlijk trager verlopen, omdat Europa strengere regelgeving kent, meer kleinere bedrijven heeft en minder dienstverlenende activiteiten, die het meest blootgesteld zijn aan AI-automatisering.

China

De groei van de Chinese economie neemt waarschijnlijk af van 5% in 2025 tot ongeveer 4,5% in 2026, aangezien een zwakkere export, een aanhoudende neergang op de vastgoedmarkt en demografische uitdagingen de economische activiteit blijven drukken.

“De investeringen in technologie blijven weliswaar groeien”, zegt Rodriguez, “maar dit zal de structurele daling van de investeringen in onroerend goed niet volledig compenseren.” Daar komt nog bij dat de demografische druk toeneemt nu de bevolking blijft krimpen. Toch blijft de inflatie laag, en naar verwachting zullen de hogere energieprijzen een kleinere impact hebben dan in veel andere landen.

“Beleidsmakers blijven ondersteuning bieden door middel van overheidsleningen en gerichte renteverlagingen, maar een grootschalig reddingspakket op korte termijn lijkt ons onwaarschijnlijk”, aldus Rodriguez.

Japan

De Japanse economie ontwikkelt zich in de richting van meer normale omstandigheden. Rodriguez: “De consumentenbestedingen blijven veerkrachtig, mede dankzij stijgende lonen en belastingverlagingen. We verwachten verder dat bedrijfsinvesteringen zullen worden aangedreven door technologie die gericht is op het verlichten van het tekort aan arbeidskrachten, evenals door onderzoek en ontwikkeling die minder gevoelig zijn voor de conjunctuurcyclus.”

Wel zal de inflatie licht stijgen tegen de achtergrond van een sterke loongroei. “Vanguard verwacht dat de prijzen van arbeidsintensieve diensten zullen stijgen, maar dat afnemende stijgingen van de voedselprijzen en strengere prijsregulering voor energie de inflatie op korte termijn zouden kunnen temperen. Hogere olieprijzen als gevolg van het conflict in het Midden-Oosten vormen echter een aanzienlijk inflatierisico. In dat licht gaan we ervan uit dat de Bank of Japan haar langzame en voorzichtige aanpak van renteverhogingen voortzet, met twee kleine renteverhogingen tegen het einde van 2026.”

Verenigd Koninkrijk

Uit recente gegevens blijkt dat de inflatiedruk in het Verenigd Koninkrijk blijft afnemen, maar dat de onzekerheid toeneemt als gevolg van hogere energieprijzen in verband met het conflict in het Midden-Oosten. “Dat is de reden dat we ervan uitgaan dat de Bank of England op korte termijn afziet van verdere renteverlagingen en een afwachtende houding zal aannemen. Ze zal ook eerst de gevolgen van de aanhoudende spanningen in het Midden-Oosten en het risico van hoge inflatie in kaart brengen.”

Desondanks blijft de verwachting dat de kerninflatie tegen het einde van 2026 zal afnemen tot ongeveer 2,6%, maar hogere olie- en gasprijzen kunnen dat proces vertragen. De Britse economie groeit dit jaar naar verwachting met ongeveer 1%, aangezien de consumentenbestedingen zwak blijven. De aanhoudende spanningen in het Midden-Oosten zorgen voor extra onzekerheid over deze vooruitzichten.

Het bericht Vanguard: ‘Economische vooruitzichten VS positief’ verscheen eerst op The Asset.

Een belangrijke bron van onzekerheid zijn de spanningen in het Midden-Oosten. Die hebben de energieprijzen opgedreven, wat zowel de economische groei kan afremmen als de inflatie kan verhogen, zo staat in de nieuwste House View Q2 2026 van AllianzGI. Tegelijkertijd zijn er ook positieve krachten aan het werk. Zo blijven bedrijven en overheden wereldwijd investeren, vooral in technologie en kunstmatige intelligentie. Dat ondersteunt de economie op de langere termijn.

Amerikaanse groei zwakt af

Volgens hoofdeconoom Christian Schulz is de start van het jaar sterker geweest dan verwacht, maar zal de groei in de Verenigde Staten waarschijnlijk afzwakken: “Na een verrassend sterke start van het jaar verwachten we dat de groei in de VS tegen medio 2026 zal afkoelen.” Door de hogere energieprijzen blijft de inflatie naar verwachting rond de 3 procent hangen, wat boven de doelstelling van de Amerikaanse centrale bank ligt. “Dit zal de centrale bank er waarschijnlijk toe aanzetten de rente later dan eerder verwacht te verlagen,” aldus Schulz.

In Europa wordt een gematigde groei verwacht, met Duitsland als belangrijke motor. Tegelijkertijd zorgen stijgende energieprijzen ook hier voor aanhoudende inflatiedruk. Schulz stelt: “Tegen deze achtergrond achten wij het waarschijnlijk dat er dit jaar geen renteverlagingen door de ECB zullen plaatsvinden, en dat de drempel voor renteverhogingen laag is.”

Het beeld in Azië is gemengd. Waar de groei in China wat afneemt door minder overheidssteun, profiteert Japan juist van extra overheidsuitgaven. “Dit zal de Bank of Japan er waarschijnlijk toe aanzetten de rente dit jaar verder te verhogen,” zegt Schulz.

Aandelen blijven interessant

Voor beleggers blijven aandelen interessant, zeker op de langere termijn. Volgens CIO Equity Michael Heldmann zijn er duidelijke structurele trends zichtbaar: “Europa’s streven naar grotere strategische autonomie — met name op het gebied van defensie, maar ook in energie, digitalisering en gezondheidszorg — ontwikkelt zich tot een wereldwijd relevant beleggingsthema.” Ook wijst hij op de kwetsbaarheid van energievoorzieningsketens, die door recente geopolitieke spanningen opnieuw zichtbaar is geworden.

Daarnaast blijft technologie een belangrijke motor. Heldmann benadrukt: “AI is en blijft een belangrijk thema op de wereldwijde aandelenmarkten.” Hij ziet daarbij vooral groei in de vraag naar halfgeleiders, datacenters en energie-infrastructuur.

Op de obligatiemarkten wordt het volgens CIO Fixed Income Jenny Zeng steeds belangrijker om selectief te zijn. “In een steeds volatielere omgeving belonen markten selectiviteit,” stelt zij. De combinatie van inflatie en toenemende risicomijdendheid zorgt voor een gemengd beeld. Daarom raadt ze beleggers aan zich te richten op kwaliteit en sterke balansen. Staatsobligaties uit Japan en het Verenigd Koninkrijk acht zij momenteel relatief aantrekkelijk.

Kansen in opkomende markten voor obligaties

Ondanks de onrust op de aandelenmarkten blijven bedrijfsobligaties opvallend stabiel. “Binnen bedrijfsobligaties blijven Europese investment-grade obligaties de beste waarde bieden,” aldus Zeng. Ook ziet zij kansen in opkomende markten, vooral in Azië vanwege de relatief lage volatiliteit.

Als het gaat om de totale beleggingsmix, blijft een lange termijn focus op aandelen volgens CIO Multi Asset Gregor Hirt gerechtvaardigd, al is er op korte termijn meer voorzichtigheid nodig. “Hoewel we op lange termijn positief blijven over aandelen, zijn we op korte termijn voorzichtiger, omdat de risicopremie door het conflict in het Midden-Oosten onze overtuiging tempert,” legt hij uit.

Volgens Hirt blijven Europa, Japan en opkomende markten aantrekkelijker gewaardeerd dan de Verenigde Staten. Daarnaast ziet hij nog steeds een belangrijke rol voor grondstoffen. “Goud blijft een kernpositie op lange termijn,” zegt hij, terwijl koper volgens hem profiteert van een sterke vraag.
Tot slot benadrukt hij het belang van flexibiliteit: “Beleggers zouden wat ‘droog kruit’ moeten aanhouden om kansen te benutten die ontstaan door volatiliteit.”
Kortom: de onzekerheid is toegenomen, maar er zijn nog steeds voldoende kansen. Juist in deze omgeving is het belangrijk om vast te houden aan een duidelijke langetermijnvisie en goed gespreid te beleggen.

Het bericht Vooruitblik AllianzGI: ‘Wanneer onzekerheid toeneemt, is overtuiging belangrijk’ verscheen eerst op The Asset.