De Nikkei index in Tokio en de Hang Seng index in Hongkong wonnen tot een procent. De uitblinker was de Zuid-Koreaanse KOSPI index met een winst van 5,3 procent. 

De beurs in Seoel doorbrak overtuigend zijn recordstand dankzij een koerswinst van bijna 10 procent voor de chipproducent Samsung Electronics. Ook SK Hynix steeg, terwijl LG Electronics zelfs bijna 30 procent won. Beleggers voorzien een aanhoudende sterke vraag rond kunstmatige intelligentie. 

Het Zuid-Koreaanse halfgeleider sentiment kreeg daarnaast vanochtend een enorme impuls door het nieuws dat Nvidia-topman Jensen Huang deze week Zuid-Korea zal bezoeken, voor gesprekken met technologiebedrijven. Daarnaast organiseert Nvidia vandaag een evenement rond de COMPUTEX-beurs in Taipei, waarbij ook prominente Zuid-Koreaanse technologie-bestuurders aanwezig zullen zijn.

In Tokio passeerde daarnaast technologie-investeerder Softbank autoproducent Toyota als duurste Japanse bedrijf, naar beurswaarde gemeten. Afgelopen weekend werd bekend dat Softbank 75 miljard euro gaat investeren in Franse datacenters voor kunstmatige intelligentie.

Ondertussen is er nog geen akkoord gekomen uit de onderhandelingen tussen de VS en Iran, en de oliefutures noteerden vanochtend in de Aziatische handel ruim twee procent hoger. 

De grondstofgevoelige ASX 200 index in Sydney en de Shanghai Composite noteerden vanochtend nipt in het rood. 

In China werd bekend dat de Chinese industrie afgelopen maand iets minder hard is gegroeid, net als de Japanse industrie.  

De Europese beurzen maken zich maandag naar verwachting op voor een terughoudende opening.

Het bericht AI-sentiment stuwt Aziatische beurzen verscheen eerst op The Asset.

“Een aantal leden merkte op dat het een ‘close call’ was en dat zij zich tijdens de vergadering niet tegen een renteverhoging zouden hebben verzet als die optie op tafel had gelegen”, aldus de ECB.

Tijdens de vergadering werd gewezen op de voortslepende verstoring van de mondiale energiemarkten als gevolg van de oorlog in het Midden-Oosten en de blokkade van de Straat van Hormuz.

Zo was er steeds meer een “doorwerkend effect” op de economie en de mondiale toeleveringsketens, “waardoor het steeds waarschijnlijker werd dat er langdurigere en bredere gevolgen zouden zijn voor zowel de inflatie als de economische groei.”

De vraag was dan ook of de centrale bankiers door de stijging van de energieprijzen heen konden kijken en dit zouden beschouwen als een tijdelijke beweging.

Maar de ECB-functionarissen die open stonden voor een renteverhoging, vonden een dergelijke afwachtende houding in toenemende mate ongepast en vonden zelfs dat een renteverhoging in april een “sterker signaal” zou hebben afgegeven van de vastberadenheid om de inflatie tijdig weer op het streefcijfer te brengen.

Uiteindelijk werd in april unaniem voor een handhaving van de rente gestemd. Sindsdien hebben diverse ECB-bestuurders echter gehint op een mogelijke verhoging bij het komende rentebesluit op 11 juni. Ook zijn de marktverwachtingen voor een renteverhoging van 25 basispunten toegenomen.

Volgens econoom Carsten Brzeski van ING bevestigen de notulen de havikachtige houding van de ECB en lijkt een renteverhoging in juni zo goed als zeker.

Volgens Brzeski is dat vooral een preventieve verhoging, om te voorkomen dat de ECB achterop raakt in het bestrijden van een hoge inflatie, hetgeen de geloofwaardigheid van de centrale bank zou schaden, aldus de econoom van ING. Brzeski rekent niet op een agressieve verhogingscyclus.

Het bericht Aantal ECB-bestuurders steunde in april al renteverhoging verscheen eerst op The Asset.

De recente escalatie van het conflict in het Midden-Oosten zorgt op korte termijn voor hogere energieprijzen en verstoringen in mondiale handelsroutes. Toch verwacht AEW slechts een zeer beperkte impact op de Europese economische groei in het basisscenario. De gemiddelde jaarlijkse bbp-groei voor 2026 tot en met 2030 ligt rond de 1,5 procent, terwijl de inflatieverwachting stabiel blijft op ongeveer 2,1 procent. Alleen bij een langdurige en ernstige verstoring van olie- en gasleveringen zou een duidelijk negatiever macro-economisch scenario in beeld komen.

Hans Vrensen, Head of Research & Strategy Europe bij AEW, zegt: “Er blijft sprake van een breed gedragen vraag naar logistieke ruimte vanuit zowel logistieke dienstverleners als de maakindustrie. Deze vraag wordt verder versterkt door toonaangevende internationale e‑commerceplatforms, waaronder Chinese online retailers, die hun lokale Europese fulfilmentnetwerken uitbreiden nu nieuwe belastingmaatregelen voor directe consumentenleveringen aan de Europese Unie van kracht worden.” AEW verwacht dat vooral logistieke knooppunten als de Benelux, Duitsland en Frankrijk hiervan profiteren.

Geopolitieke onrust werkt deels ondersteunend

Voor de logistieke vastgoedmarkt werken geopolitieke spanningen zelfs deels vraagondersteunend. “Ongeacht de kostendruk, zal het langetermijnherstel van de sector naar verwachting doorzetten. Dit kan zelfs leiden tot extra opwaarts potentieel, nu sommige partijen hun operationele focus verschuiven van just-in-time naar just-in-case om de continuïteit van de toeleveringsketen te waarborgen door meer ruimte te reserveren voor hogere voorraden”, aldus Vrensen.

Leegstand zal geleidelijk dalen

Aan de aanbodzijde heeft de markt de piek in nieuwe opleveringen achter zich gelaten. Na een sterke stijging van de leegstand tot 5,4 procent in de periode 2023 tot en met 2025, verwacht AEW een geleidelijke daling naar circa 4,3 procent in 2030. Hogere bouw- en financieringskosten temperen nieuwe ontwikkelingen, waardoor vraag en aanbod beter in balans komen en de huurgroei ondersteunen.

AEW rekent voor de periode 2026 tot en met 2030 op een gemiddelde jaarlijkse huurgroei van 2,3 procent voor zowel logistiek als licht industrieel vastgoed. Daarmee ligt de groei iets boven het inflatiedoel en keert de markt terug naar een meer normaal, pre-corona groeipad. Grote verschillen tussen landen blijven echter bestaan, met relatief sterke vooruitzichten voor Spanje en het Verenigd Koninkrijk.

“Voor beleggers met toegang tot de juiste markten en een gedisciplineerde selectie van vastgoed blijft Europees logistiek vastgoed een aantrekkelijke langetermijnbelegging, met een geraamd totaalrendement van gemiddeld 8,5 procent per jaar over de periode 2026 tot en met 2030”, zegt Vrensen. “Dit rendement wordt gedragen door solide inkomensrendementen en verwachte huurgroei, mits het conflict in het Midden-Oosten niet langdurig aanhoudt.”

Het bericht AEW (Natixis IM): ‘Europese logistieke vastgoedmarkt blijft veerkrachtig ondanks spanningen’ verscheen eerst op The Asset.

Het Portfolio Portrait-rapport is ontwikkeld om financiële professionals te helpen door de complexiteit van de markt heen te kijken en kansen in portefeuillepositionering te identificeren. Het rapport is gebaseerd op de analyse van meer dan 30.000 modelportefeuilles van 6.700 wereldwijde cliënten. Daarbij zijn geaggregeerde gegevens geanalyseerd van 111 Europese modelportefeuilles (exclusief het VK) over de periode van 1 september 2025 tot en met 28 februari 2026, vergeleken met de voorgaande periode van 1 maart 2025 tot en met 31 augustus 2025, met gebruikmaking van inzichten uit het Janus Henderson Edge-analyseplatform. De analyse omvat portefeuilles met uiteenlopende risicoprofielen en biedt daarmee een breed en representatief beeld van de positionering van beleggers in de regio.

Binnen de gemiddelde gematigde portefeuille blijven aandelen met 46,8% de grootste allocatie, gevolgd door vastrentende waarden met circa 32,1% en multi-assetstrategieën met 19,3%. Dat onderstreept volgens Janus Henderson het blijvende belang van goed gespreide portefeuilles, ondanks de verschuiving naar lagere risiconiveaus.

Aandelen: beleggers verlagen blootstelling

Binnen aandelen verlaagden Europese beleggers hun totale allocatie naar 46,8% tegenover circa 53% eerder, in een poging de volatiliteit beter te beheersen. Tegelijkertijd werd de blootstelling aan opkomende markten en ontwikkelde markten buiten de VS verhoogd. Dat wijst op een bredere geografische spreiding nu beleggers verder kijken dan traditionele kernmarkten.

Hoewel Amerikaanse aandelen en large caps de grootste positie binnen portefeuilles blijven, verhoogden Europese beleggers hun allocaties buiten de VS en verder omlaag in marktkapitalisatie. De blootstelling aan opkomende markten en overige ontwikkelde markten steeg naar circa 28%, terwijl de allocatie naar de VS daalde naar 43%, tegenover 50% eerder.

Op sectorniveau blijft technologie de grootste allocatie in portefeuilles, maar tegelijk ook de grootste onderweging ten opzichte van benchmarks (circa 5,17%), samen met energie (2,27%) en communicatiediensten (1,68%). De grootste overwogen posities bevinden zich in industrie (5,72%), basismaterialen (3,09%) en gezondheidszorg (2,95%).

Vastrentende waarden: stabiele allocaties met focus op rendement

Allocaties naar vastrentende waarden bleven overwegend stabiel, maar beleggers verkortten de duration en verhoogden het rendement nu verwachtingen voor snelle renteverlagingen zijn afgenomen en rentes langer hoog blijven. De gemiddelde duration daalde van 3,38 jaar naar 2,32 jaar, terwijl het yield-to-maturity-rendement licht steeg van 3,55% naar circa 4,00%.

Portefeuilles bewegen zich steeds verder weg van traditionele benchmarkgedreven allocaties, nu beleggers de beperkingen van wereldwijde aggregate-indices vaker erkennen. Binnen obligaties bleven allocaties breed gespreid: staatsobligaties vertegenwoordigden 17,3% van de blootstelling (tegenover 31,8% eerder), bedrijfsobligaties 38,7% (tegenover 43,0%) en cash- en geldmarktallocaties stegen naar circa 31,5%.

De blootstelling aan securitisaties daalde naar 2,6% tegenover 3,8% eerder, maar bleef aanzienlijk lager dan de benchmarkweging van 24,0%. Het gebruik van derivaten bleef grotendeels stabiel op 10,0% tegenover 9,6% eerder.

Multi-asset en alternatieven: volatiliteit beheersen via spreiding

De allocatie naar multi-assetstrategieën steeg van 14,6% naar 19,3% om de totale portefeuillevolatiliteit beter te beheersen. Ook de blootstelling aan alternatieve beleggingen nam licht toe, grotendeels gefinancierd vanuit aandelen, tot circa 1,8%.

Matthew Bullock, Head of Portfolio Construction and Strategy EMEA & APAC bij Janus Henderson, zegt hierover: “Nu marktleiderschap zich verbreedt, worden portefeuilles selectiever beheerd binnen aandelen en wordt risicobeheer binnen vastrentende waarden doelbewuster aangepakt. We zien dat Europese beleggers hun aandelenblootstelling verlagen, internationaler spreiden en steeds vaker allocatiestrategieën inzetten om volatiliteit te beheersen en marktonzekerheid het hoofd te bieden.”

Het bericht Janus Henderson: ‘Europese beleggers verlagen risico’s door onzekere marktomgeving’ verscheen eerst op The Asset.

Met het ambitieuze plan wil de EU iets doen aan de versnippering van de goederen-, diensten- en kapitaalmarkten die ondanks het streven naar een ‘interne markt’ nog steeds een rem zet op de Europese groei en de Unie steeds verder achterop doet raken bij de Verenigde Staten en China, die veel sterker geïntegreerd zijn.

Om te vermijden dat de uitvoering van het plan alle kanten uit schiet, is een aanvalsstrategie uitgestippeld. Dat omvat vijf prioriteiten: de regels vereenvoudigen, de ‘interne markt’ verder integreren, het handelsbeleid versterken, energie goedkoper én koolstofvrij maken, en het gebruik van AI versnellen. Onder de noemer ‘Terrible Ten’ zijn tien obstakels in kaart gebracht die de eenmaking van de markt verhinderen, zoals de gebrekkige erkenning van diploma’s of de uiteenlopende etiketteringsnormen. Een uitgekiende aansturing aan de hand van sleutelindicatoren moet ervoor zorgen dat niets aan het toeval wordt overgelaten. Als sluitstuk zijn er ook strikte deadlines vastgesteld: uiterlijk eind 2027 moet alles gerealiseerd zijn.

28e vennootschapsvorm

De meest tot de verbeelding sprekende maatregel is dat er vóór eind 2026 – eerstdaags, dus – een ’28e vennootschapsvorm’ moet komen: ‘EU Inc’. Voor bedrijven die zich in een van de 27 lidstaten als dusdanig laten registreren, zouden in heel de EU dezelfde regels gelden. Een onderneming oprichten zou zoveel mogelijk worden vereenvoudigd, met een volledig digitaal registratieproces, goedkeuring binnen 48 uur, minimale kosten, geen minimumkapitaal en niet al te veel papierwerk.
Zal dat volstaan om heel de EU als bij toverslag Silicon Valley naar de kroon te laten steken?

Dat dreigt lelijk tegen te vallen. Om te beginnen zijn de aangekondigde maatregelen nog lang niet doorgepraat en goedgekeurd. Eens die horde genomen, blijft het bovendien aan elk van de lidstaten om ze ten uitvoer te brengen, want Europa heeft geen bestuurslichaam dat direct op nationaal niveau kan optreden. Dat zal ongetwijfeld op lokaal niveau vertraging en weerstand oproepen. Om toch maar de vooropgestelde deadlines te halen, zal de verleiding dan ook groot zijn om de lat wat minder hoog te leggen. De kans is bovendien reëel dat het wegwerken van obstakels die de eengemaakte markt afremmen, hevige sociale spanningen zal veroorzaken.

Als Europese werknemers mobieler worden, zouden ze vaker in concurrentie kunnen treden met lokale werknemers. Dat geldt zeker als beroepsbekwaamheden die in een bepaalde lidstaat zijn verworven, gemakkelijker erkend zouden worden in de rest van Europa, wat de gereglementeerde beroepsgroepen voor het hoofd kan stoten. Zelfs de zo emblematische ’28e vennootschapsvorm’ zou haar doel voorbij kunnen schieten als ze synoniem wordt voor fiscale of sociale optimalisatie. De aanmoediging tot samenwerking tussen lidstaten rond specifieke maatregelen zou tot slot ook kunnen uitmonden in de vorming van intracommunautaire blokken die de beoogde verdere integratie van de Unie juist in de weg staan.

Geen extra budget

Maar bovenal ontbreekt het dit plan aan de ruggengraat van elke maatregel: een eigen financiering. In extra budget wordt niet voorzien. Het plan verwijst alleen naar de middelen uit het meerjarig financieel kader, niet alleen het huidige, maar vooral ook het volgende (2028-2034), ook al is dat nog niet goedgekeurd.
Europa staat dus op een kruispunt nu het de droom koestert zich een strakker profiel aan te meten: slaagt het er effectief in die omslag te maken, dan wordt het binnenkort weer een aantrekkelijke partner; mislukt het plan grotendeels, om overduidelijke redenen, dan blijft Europe Incorporated weinig meer dan een politieke luchtspiegeling.

Desalniettemin: die niet waagt, die niet wint!

Het bericht Alexis Bienvenu (LFDE): ‘Europa in topvorm?’ verscheen eerst op The Asset.

In het eerste kwartaal waren de ontwikkelde markten vrijwel volledig verantwoordelijk voor de nettogroei. In Europa, exclusief het Verenigd Koninkrijk, stegen de dividenduitkeringen met 34 procent tot 68 miljard dollar. De grootste bijdrage aan het wereldwijde record kwam echter uit Noord-Amerika, waar de dividenden met 9 procent toenamen tot 205 miljard dollar, grotendeels door seizoensgebonden factoren. Daarmee was bijna de helft van alle wereldwijde dividenduitkeringen afkomstig uit Noord-Amerika. Ook in het Verenigd Koninkrijk, Japan en de Pacifische regio namen de dividenden toe.

Twee sectoren springen eruit

In Noord-Amerika was de financiële sector veruit de belangrijkste motor. Die sector droeg 8,3 miljard dollar bij, goed voor 31 procent van de wereldwijde dividendgroei, ondersteund door extra kapitaal en veerkrachtige winsten. Na het succesvol doorlopen van de stresstests van de Federal Reserve verhoogden Amerikaanse banken hun dividenden en versnelden ze hun aandeleninkopen. Van de 205 miljard dollar aan dividenduitkeringen in Noord-Amerika was 45 miljard dollar afkomstig uit financiële aandelen – een duidelijk teken van de grote invloed van de sector.

In Europa, exclusief het Verenigd Koninkrijk, concentreerde de groei zich vooral in de gezondheidszorg. Een klein aantal farmaceutische bedrijven was verantwoordelijk voor het grootste deel van de stijging, dankzij hogere jaarlijkse dividenden in maart en solide bedrijfsfundamenten. Van de totale toename van 17 miljard dollar in Europa kwam 7 miljard dollar uit de gezondheidszorgsector.

Terugval in China en opkomende markten door basiseffecten

De sterke prestaties in Noord-Amerika en Europa compenseerden ruimschoots de dalingen in China en andere opkomende markten. Die dalingen zijn vooral het gevolg van basiseffecten, met name in de financiële sector. Samen waren Noord-Amerika en Europa goed voor een positieve bijdrage van 27 miljard dollar, terwijl China en de opkomende markten per saldo een negatieve invloed hadden op de wereldwijde dividendgroei.

De daling van 10 miljard dollar in dividenduitkeringen bij de Chinese financiële sector wijst niet op zwakkere fundamenten, maar op een timingeffect. De vier grootste Chinese banken zijn overgestapt op halfjaarlijkse dividenden en keerden hun tussentijdse dividenden voor de eerste helft van 2025 al in december uit. Daardoor viel een groot deel van de uitkeringen in het kalenderjaar 2025 en bleef er in het eerste kwartaal van 2026 weinig over. De jaarlijkse uitkeringscapaciteit bleef daarbij onveranderd.

Ook de opkomende markten buiten China lieten een daling zien op jaarbasis. Dat weerspiegelt een uitzonderlijk sterk eerste kwartaal in 2025, vooral dankzij hoge uitkeringen in de Braziliaanse financiële sector. Ondanks het blijvende belang van Brazilië als bron van hoge absolute dividenden en een stabielere wisselkoers tussen de real en de dollar, lagen de uitkeringen onder het niveau van een jaar eerder.

Sterk dividendkwartaal voor Europa in aantocht

Met het oog op het tweede kwartaal zal Europa, exclusief het Verenigd Koninkrijk, naar verwachting een dominante rol spelen in de wereldwijde dividenduitkeringen. Dat weerspiegelt het structureel sterke dividendseizoen in april en mei. Later in 2026 kunnen energie- en grondstoffenbedrijven opnieuw belangrijke bijdragen leveren, mits de grondstofprijzen hoog blijven tegen de achtergrond van aanhoudende geopolitieke spanningen.

Nu beleggers meer nadruk leggen op stabiele uitkeringen en lagere waarderingsrisico’s, krijgen bedrijven met sterke balansen en houdbare uitbetalingsratio’s meer ruimte om hun dividendbeleid voort te zetten. Gespreide dividendstrategieën blijven daardoor in 2026 een belangrijk instrument, zowel om portefeuilles te stabiliseren als om een voorspelbare inkomensstroom te genereren.

Het bericht Vanguard: ‘Amerikaanse financials en Europese gezondheidszorg stuwen dividend’ verscheen eerst op The Asset.

Er zijn simpelweg te weinig cijfers beschikbaar om de risico’s op hogere inflatie goed in te schatten, stelt Kastens. Daarom houdt ECB-voorzitter Christine Lagarde zich tijdens de persconferentie waarschijnlijk op de vlakte over het verdere rentepad; ze zal eerder verwijzen naar de geactualiseerde groeiprognoses en de inflatievooruitzichten van juni. Door de grote geopolitieke onzekerheid houdt de ECB haar beleid data-afhankelijk, en beslist ze vergadering per vergadering.

“Voor de komende periode blijft met name de duur van de energieschok en het risico op zogeheten tweederonde-effecten belangrijk. De recente ervaring leert immers dat bedrijven hogere kosten steeds vaker doorrekenen aan de consument. Dat vergroot het risico op een renteverhoging, al wordt niet verwacht dat de ECB overhaast zal ingrijpen.”

Het bericht DWS: ‘Geen renteverhoging ECB in april, focus ligt op juni’ verscheen eerst op The Asset.

De meesten van ons herinneren zich nog levendig hoe gevaarlijk inflatie kan worden. Renteverhogingen zijn een doeltreffend middel gebleken. Toch zal er waarschijnlijk weinig veranderen wanneer de Europese Centrale Bank (ECB) en de Amerikaanse Federal Reserve (Fed) eind april bijeenkomen om het juiste niveau voor de basisrente te bepalen – ondanks de schokkende daling van de olieprijs.

Wat de Fed betreft, beschouwen de financiële markten een ongewijzigde basisrente van 3,5 tot 3,75 procent als vrijwel zeker. Voor de eurozone zien marktdeelnemers momenteel slechts een kleine kans dat de ECB tijdens deze vergadering haar depositorente zal verhogen ten opzichte van het huidige niveau van 2,0 procent. Zijn de recente stijgingen van de energieprijzen dus slechts “half zo erg” als ze lijken?

Twee vermeldingen voor de geschiedenisboeken

Zeker is dat de huidige prijsontwikkelingen in de relatief korte geschiedenis van de eurozone nu al historische proporties aannemen. In maart 2026 stegen de energieprijzen met maar liefst 7,0 procent ten opzichte van de voorgaande maand – de op één na grootste stijging van de energieprijzen sinds de invoering van de euro in 1999. Alleen in maart 2022, bij het uitbreken van de oorlog in Oekraïne, stegen de energieprijzen nog sterker, namelijk met 12,2 procent ten opzichte van februari 2022.

In dit opzicht was de aanvankelijke prijsontwikkeling in verband met de blokkade van de Straat van Hormuz buitengewoon. Deze heeft ook de Verenigde Staten met volle kracht getroffen. Daar stegen de energieprijzen in maart met 11,9 procent ten opzichte van februari – een nog sterkere stijging dan in de eurozone; stijgende grondstofprijzen voor olie en gas hebben bijvoorbeeld een nog grotere invloed op de benzineprijzen, vanwege de lagere belastingdruk in de VS. Daardoor werd benzine een belangrijke motor van de Amerikaanse inflatie, met een stijging van 21,2 procent in één maand – de grootste stijging sinds het begin van de registratie in 1967.

Dure vooruitzichten

Gezien deze sterke prijsstijgingen is het niet verwonderlijk dat het vooruitzicht op renteverhogingen steeds meer aandacht krijgt in het publieke debat.

Uit de prognoses van de ECB-staf van maart blijkt hoe ingrijpend de gevolgen voor de totale inflatie op middellange termijn zouden kunnen zijn. In het meest ernstige van de drie gepubliceerde scenario’s ging de ECB ervan uit dat de olie- en gasexport uit de Perzische Golf met 60 procent zou kunnen dalen ten opzichte van het niveau van vóór de crisis, en zich pas vanaf 2027 geleidelijk zou normaliseren. In dat geval zou de inflatie in de eurozone volgens ramingen van de centrale bank tijdelijk kunnen stijgen tot boven de zes procent. In dit scenario zou de ECB te maken krijgen met aanzienlijke tweede-ronde-effecten, waardoor merkbare renteverhogingen waarschijnlijk onvermijdelijk zouden zijn.

Dubbele onzekerheid in de eurozone

Ongeveer twee maanden nadat Israël en de Verenigde Staten de eerste luchtaanvallen op Iran hebben uitgevoerd, is echter nog niet duidelijk hoe groot de schok op de energieprijzen zal zijn, noch hoe lang deze zal duren. Meer in het algemeen zijn de gegevens op dit moment niet overtuigend genoeg om renteverhogingen te rechtvaardigen, zoals ECB-voorzitter Christine Lagarde onlangs benadrukte. Volgens haar zullen de gevolgen van hogere energieprijzen voor de inflatie op de korte tot middellange termijn in de huidige situatie waarschijnlijk vooral worden bepaald door twee tegengestelde krachten.

Enerzijds hebben huishoudens en bedrijven slechts enkele jaren geleden een ernstige inflatieschok meegemaakt, waarbij de inflatie soms zelfs in de dubbele cijfers lag. Daardoor reageren zij nu wellicht gevoeliger op stijgende kosten. Uit recente enquêtes blijkt dat de verwachtingen van bedrijven ten aanzien van de verkoopprijzen al zijn gestegen en dat huishoudens meer aandacht besteden aan de inflatie. Dit wijst op mogelijk aanzienlijke tweede-ronde-effecten en pleit daarom voor eerdere renteverhogingen.

Anderzijds zullen hogere energieprijzen en een zwakker consumentenvertrouwen waarschijnlijk druk uitoefenen op de totale vraag, in een periode waarin voor de eurozone toch al slechts een bescheiden reële groei werd verwacht. Door het uitbreken van de oorlog in Iran zijn deze groeivooruitzichten verder verslechterd, waardoor de ECB voor dit jaar een groei van minder dan één procent voorspelt. Als gevolg daarvan zou een periode van economische zwakte de omvang van de daaropvolgende prijs- en loonstijgingen aanzienlijk kunnen beperken. In dat geval zou de stijging van de energieprijzen wellicht slechts leiden tot een tijdelijke stijging van de totale inflatie. Dit zou pleiten voor het uitstellen van eventuele renteverhogingen, om het toch al zwakke economische momentum niet verder te verstikken.

Uiteindelijk zal het relatieve belang van deze twee tegengestelde krachten pas duidelijk worden in de komende weken en maanden, zodra er meer concrete gegevens beschikbaar komen over het prijsgedrag van bedrijven en de loononderhandelingen. De dubbele onzekerheid rond zowel de duur van de schok als de mate van prijsdoorberekening pleit daarom voorlopig voor het verzamelen van meer informatie voordat de ECB definitieve conclusies trekt voor haar monetaire beleid.

Minder druk om actie te ondernemen in de VS

De Fed lijkt iets minder bezorgd over de huidige prijsstijgingen dan haar Europese tegenhanger. Gezien het aanzienlijk hogere niveau van de basisrente in de VS voelen de Amerikaanse centrale bankiers immers weinig druk om een renteverhoging te overwegen. Christopher Waller, lid van de Federal Reserve, omschreef de huidige rol van de Fed onlangs zelfs als die van een bijna neutrale waarnemer, waarbij hij opmerkte dat er meer gegevens nodig zijn voordat een afwijking van het huidige renteniveau – in welke richting dan ook – gerechtvaardigd kan worden.

Vanuit het oogpunt van de inflatie is het de moeite waard op te merken dat de VS de tijdelijke schok als gevolg van de door invoerheffingen veroorzaakte prijsstijgingen van vorig jaar nog maar net heeft verwerkt. In dit verband sprak Waller enige geruststelling uit dat de Amerikaanse inflatie – exclusief de effecten van invoerheffingen – vóór het uitbreken van het conflict met Iran dicht bij de doelstelling van twee procent van de Fed was gebleven, wat suggereert dat de inflatieverwachtingen niet uit hun evenwicht waren geraakt. Uiteraard gaat de aandacht nu uit naar de vraag of de recente stijging van de energieprijzen ook tijdelijk zal blijken te zijn, na een stijging van de consumentenprijsinflatie tot 3,3 procent in maart.

Hoe zit het met volledige werkgelegenheid, de tweede doelstelling van de Federal Reserve?

Net als in de eurozone vraagt Waller zich ook af in hoeverre nieuwe prijsstijgingen de totale vraag kunnen drukken, waardoor de inflatie-effecten in de tweede ronde worden beperkt en mogelijk de tweede doelstelling van de Fed – volledige werkgelegenheid – in gevaar komt. Hij nam met bezorgdheid kennis van de consumentenenquête van de Universiteit van Michigan: volgens deze enquête daalde het consumentenvertrouwen in de VS begin april tot het laagste niveau sinds het begin van de metingen in 1952.

Hoewel deze enquête de werkelijke bestedingen van huishoudens de afgelopen jaren niet nauwkeurig heeft weergegeven, bestaat het risico dat deze laatste schok de bestedingen uiteindelijk voorbij een omslagpunt duwt, waardoor huishoudens gaan bezuinigen. Dit zou negatieve gevolgen kunnen hebben voor de arbeidsmarkt, die de laatste tijd robuust was.

Een verdere complicatie bij het interpreteren van de Amerikaanse arbeidsmarkt is de verandering in de context rond de werkgelegenheidsgroei. Terwijl een maandelijkse toename van de werkgelegenheid met 50.000 tot 150.000 mensen enkele jaren geleden nog als consistent met een gezonde arbeidsmarkt werd beschouwd, is volgens Waller nu vrijwel geen werkgelegenheidsgroei meer nodig om het werkloosheidspercentage stabiel te houden. Deze verschuiving weerspiegelt een vergrijzende bevolking en een scherpe daling van de immigratie in de VS. De netto-immigratie daalde van 2,3 miljoen mensen in 2024 tot ongeveer 400.000 in 2025, en sommigen achten zelfs een “netto-migratie van nul” mogelijk voor 2026.

Het hangt ervan af …

Zowel in de eurozone als in de Verenigde Staten blijft de economische onzekerheid groot. Voor centrale bankiers blijft het afwachten op cijfers bepalend voor de dagelijkse uitvoering van het monetaire beleid. Afhankelijk van de vraag of – en hoe snel – de blokkade van de Straat van Hormuz wordt opgeheven, zijn er tal van scenario’s denkbaar voor de ontwikkeling van de energieprijzen. Er bestaat ook aanzienlijke onzekerheid over de mate waarin hogere energieprijzen zullen worden doorberekend als ze gedurende een langere periode op een hoog niveau blijven. Pas wanneer er duidelijkere antwoorden op deze vragen komen, zal de onzekerheid over het toekomstige monetaire beleid waarschijnlijk afnemen.

Het bericht Flossbach von Storch: ‘ Waarom verhogingen rente waarschijnlijk voorlopig uitblijven’ verscheen eerst op The Asset.

In wat aanvoelde als een abrupte en reflexmatige reactie op de nog verse herinneringen aan 2022, gingen beleggers er zelfs even vanuit dat de Amerikaanse Federal Reserve (Fed) tegen het einde van het jaar de rente opnieuw zou verhogen. “Dat betekende een scherpe draai ten opzichte van eerder dit jaar, toen de markt nog bijna drie renteverlagingen had ingeprijsd,”, aldus Madison Faller, global investment strategist bij J.P. Morgan Private Bank.

Die eerste schokreactie is in de VS inmiddels afgezwakt. De markt rekent niet langer op een renteverhoging door de Fed, maar gaat nog altijd wel uit van een ‘higher for longer’-scenario, waarbij het beleid vermoedelijk gedurende heel 2026 ongewijzigd blijft. Het beeld in Europa is echter anders. Europese centrale banken opereren met een explicieter op inflatie gerichte doelstelling en Europa is bovendien gevoeliger voor stijgende energieprijzen. Dit zal naar verwachting een positief effect hebben op Europese langlopende obligaties.

Waarom langlopende obligaties in Europa weer interessant worden

Hoe fors de herprijzing op Europese rentemarkten is geweest, laat het voorbeeld van de Bank of England goed zien. In slechts enkele dagen tijd gingen beleggers van het inprijzen van twee renteverlagingen naar meer dan drie renteverhogingen. Door de scherpe stijging van grondstoffenprijzen bewegen de obligatierentes in Europa zich weer rond niveaus die voor het laatst drie jaar geleden werden gezien, toen de wereldwijde inflatie rond de 10% lag.

Dat was ook de periode waarin centrale banken de rente agressief verhoogden om de inflatie af te remmen. Juist om een herhaling van 2022 te voorkomen, ligt het voor de hand dat zowel de Europese Centrale Bank als de Bank of England alert reageren. Anders dan de Fed opereren zij immers met een enkelvoudige en expliciet op inflatie gerichte doelstelling.

In een somberder scenario, waarin een langer aanhoudend conflict in het Midden-Oosten de recessierisico’s vergroot, kan blootstelling aan duration bescherming bieden binnen een portefeuille. Maar ook in een scenario van de-escalatie kan duration profiteren.

In dat scenario kunnen energieprijzen uiteindelijk weer dalen en keren grondstoffenmarkten terug naar de overaanbodsituatie waarmee zij het jaar begonnen. Terwijl de Europese rentemarkt de snel wisselende ontwikkelingen verwerkt, biedt dat beleggers de mogelijkheid om vandaag nog relatief hoge rendementen vast te leggen.

Het bericht JP Morgan: ‘Energieschok zet rentemarkten in beweging, vooral in Europa’ verscheen eerst op The Asset.

Magyar heeft na deze onverwacht ruime overwinning al bevestigd dat zijn regering uitgesproken pro-Europees zal zijn. Hij wil een einde maken aan de Hongaarse systematische veto’s op steun aan Oekraïne, de afschrikking van de Europese Unie tegenover Rusland versterken en de spanningen rond de Europese begroting, het energiebeleid en de uitbreiding verminderen. Hoewel Orbán niet de enige dwarsligger was, verdwijnt met zijn vertrek een van de meest hardnekkige obstakels voor de Europese samenwerking.

Al is de verkiezing in Hongarije voor de totale groei van de Europese Unie grotendeels irrelevant, is zij voor Hongarije zelf allesbehalve marginaal. Het land gaat deze overgang in met zwakke groeivooruitzichten, beperkte begrotingsruimte en een erfenis van jarenlang economisch wanbeleid.

Een ruime meerderheid voor Tisza verbetert de vooruitzichten materieel via drie kanalen: lagere risicopremies zodra het begrotingsbeleid opnieuw aan geloofwaardigheid wint; een competitievere binnenlandse omgeving die oligopolistische rentes drukt en een efficiëntere kapitaalallocatie mogelijk maakt; en de kans op een snelle vrijgave van aanzienlijke Europese fondsen die zijn bevroren vanwege zorgen over de rechtsstaat, waarbij de deadline eind augustus vermoedelijk kan worden gehaald.

Met andere woorden: de macro-economische impact blijft beperkt op Europees niveau, maar kan nationaal aanzienlijk zijn. De Tisza-supermeerderheid vormt daarmee een duidelijk keerpunt voor Hongarije.

Het bericht Carmignac: ‘Tisza-overwinning duidelijk keerpunt voor Hongarije’ verscheen eerst op The Asset.