Volgens BlackRock vraagt het huidige klimaat niet om het afbouwen van risico, maar om een andere benadering. Door de oplopende volatiliteit en minder voorspelbare correlatie tussen gangbare beleggingscategorieën wordt spreiding over meerdere categorieën steeds belangrijker. Uitstappen is dus niet nodig mits deze aanpak wordt gehanteerd.

Ten eerste blijft ‘groei’ volgens BlackRock een belangrijk thema, vooral in sectoren waar langjarige ontwikkelingen die groei helpen. De aandacht verschuift van markt-beta naar gerichte beleggingen in bedrijven die actief zijn in AI, energie en infrastructuur. Binnen AI verschuift de aandacht naar een groter scala aan bedrijven dan de bekende megacaps. Energie is daarbij steeds vaker een doorslaggevende factor.

Daarnaast wijst BlackRock als tweede thema op het belang van ‘weerbaarheid’. Omdat aandelen en obligaties minder voorspelbaar ten opzichte van elkaar bewegen, zetten beleggers in op extra spreiding via onder meer goud, hedgefondsen, marktneutrale en bufferstrategieën. Daarmee kan het risico van meebewegen met marktdips worden beperkt zonder de blootstelling aan marktstijgingen volledig los te laten.

Ten derde verschuift bij het thema ‘inkomen’ de focus van looptijd naar stabiele kasstromen. BlackRock beschouwt vastrentende waarden nu vooral als bron van inkomsten, aangevuld met aandelen en multi-assetstrategieën die zijn gericht op voorspelbare uitkeringen in een markt waar volatiliteit heerst.

Volgens BlackRock passen deze thema’s ook bij het nieuwe marktklimaat, waarin geopolitiek, inflatie en blijvende verschuivingen in de economie de markten bepalen. Het devies is kortom: belegd blijven voor de lange termijn, met een goed gespreide portefeuille die schokken kan dempen.

Het bericht BlackRock: ‘Belegd blijven, maar met bredere diversificatie’ verscheen eerst op The Asset.

Musk benoemde ook gisteren weer dat hij Tesla ziet als een bedrijf voor AI-infrastructuur, dat toevallig ook auto’s maakt. De contouren daarvan worden steeds meer zichtbaar. Supercomputer Dojo is niet alleen een poging om minder afhankelijk te worden van NVIDIA, maar vooral een bouwsteen voor eigen rekenkracht in een wereld van ‘fysieke’ AI. Ook het plan voor chipfabriek Terafab, dat vaak nog wordt weggezet als een typisch experiment, oogt steeds meer als een serieuze poging om structureel toegang te krijgen tot de meest geavanceerde chips.

Voeg daar de overname van xAI door Starlink aan toe, plus Starlink als communicatieplatform en de ideeën van Musk over datacenters in de ruimte en er ontstaat een patroon. Het bedrijf probeert controle te krijgen over de volledige AI-keten, van chips en modeltraining tot toepassingen. Dat maakt Tesla nog geen nieuwe NVIDIA. Het betekent ook zeker niet dat deze projecten op korte termijn winst gaan opleveren. De mix van activiteit maakt dat Tesla als bedrijf steeds moeilijker te waarderen is.

Robotaxi’s, Optimus en de kloof met de waardering

Zo bezien zijn robotaxi’s belangrijker dan alleen als mogelijke concurrent van Waymo of Uber. Ze dienen vooral als bewijsstuk dat Tesla’s fysieke AI werkt. Als autonoom rijden op grote schaal lukt, dan versterkt dat ook meteen de investeringspropositie voor de Optimus-robot, logistieke automatisering en mogelijk veel grotere markten dan vervoer alleen. Tegelijkertijd dienen beleggers op te passen.

De markt heeft de neiging om verre toekomstscenario’s te waarderen als de kasstromen binnen handbereik liggen, terwijl Musk niet bekend staat om conservatieve tijdslijnen. Optimus kan wellicht ooit waardevoller worden dan de auto’s van Tesla, maar dat lijkt eerder een verhaal voor het volgende decennium dan voor de komende jaren. Hetzelfde geldt voor datacenters in de ruimte: fascinerend als optie, maar geen fundament onder een waardering van vandaag. Het echte risico is niet per se dat deze ambities luchtkastelen zijn, maar dat beleggers ze te snel als zekerheid inprijzen.

Tesla voor beleggers

Een meer tot de verbeelding sprekende uitleg van de financiële cijfers is dat Tesla langzaam maar zeker begint te lijken op een beursgenoteerd investeringsvehikel rondom een AI-imperium, waarbij de verkoop van auto’s experimenten in autonomie, robotica en chips financiert. Zo bezien is het belangrijk te beseffen dat beleggers in Tesla in feite twee beleggingen bezitten: een aandeel in een cyclisch bedrijf met elektrische auto’s en een langlopende calloptie op een geïntegreerde AI-visie. Beide kunnen waarde hebben, maar moeten niet door elkaar worden gehaald. De cijfers van gisterenavond onderbouwen die spanning. De vrije kasstroom van $1,4 miljard was weliswaar verrassend positief, maar de aankondigde kapitaaluitgaven van $25 miljard in 2026 zijn fors en hoger dan eerder werd voorzien. Dat zegt op dit moment meer dan de winst per aandeel, omdat het laat zien hoe zwaar er wordt ingezet op AI, robotica en productiecapaciteit.

Robotaxi’s zullen volgens de CEO pas vanaf 2027 materieel bijdragen aan de omzet, terwijl productie van de Optimus, de Cybercab en zelfs de nieuwste Megapack-batterij voor energieregulatie nog in opbouw zijn. Voor de komende twaalf maanden ligt het daarom voor de hand om meer te letten op vooruitgang van de infrastructuur dan op de winstgroei. Voor sommige investeerders kan dat genoeg zijn. Voor anderen blijft de vraag of het bedrijf erin zal slagen een toonaangevend AI-platform neer te zetten of vooral aan aandeelhouders vraagt om dat avontuur te financieren.

Het bericht Jean-Paul van Oudheusden (eToro): ‘Is Tesla autobouwer of beursvehikel voor een AI-imperium?’ verscheen eerst op The Asset.

Officiële inflatiecijfers vertellen vooral wat er al is gebeurd. Tegen de tijd dat de consumentenprijsindex laat zien dat de inflatie stijgt of daalt, hebben financiële markten daar vaak al weken of maanden op vooruitgelopen. Daarom kijken obligatiebeleggers niet alleen naar gepubliceerde cijfers, maar ook naar marktprijzen die laten zien wat beleggers verwachten voor de komende jaren.

Die verwachtingen zijn onder meer af te lezen uit inflatiegerelateerde obligaties en uit inflatieswaps. Daarmee proberen beleggers in te schatten hoe hoog de inflatie gemiddeld zal uitvallen over een bepaalde periode. Zulke marktindicatoren zijn niet perfect, maar geven wel een beter beeld van de richting waarin de inflatie zich volgens beleggers beweegt.

De korte termijn baart meer zorgen

De recente beweging op de markt past in dat beeld. Vooral de inflatieverwachtingen voor de korte termijn zijn opgelopen. De eenjaars- en tweejaarsinflatieswaps staan duidelijk hoger. Dat wijst erop dat beleggers rekening houden met een stijging van de inflatie, vooral via hogere energieprijzen en andere geopolitiek gevoelige kostenposten.

Dat is op zichzelf niet vreemd. De markt reageert doorgaans het eerst aan de korte kant van de curve als er nieuwe onzekerheid ontstaat. Het conflict in het Midden-Oosten beïnvloedt de prijs van olie en gas, en dat werkt vrijwel direct door in inflatieverwachtingen voor de komende kwartalen.

Langere inflatieverwachtingen blijven betrekkelijk rustig

Belangrijker is wat er níet is gebeurd. De inflatieverwachtingen voor langere looptijden zijn wel iets opgelopen, maar veel minder sterk. Dat geldt ook voor de zogeheten 5y5y forward inflation swap, een belangrijke maatstaf voor waar de markt de inflatie verwacht in de periode van zes tot tien jaar vooruit. Juist die indicator wordt scherp gevolgd, omdat hij minder gevoelig is voor tijdelijke schokken in energieprijzen of basiseffecten.

De conclusie is daarom dat de markt op dit moment vooral een tijdelijke inflatieschok inprijst, en nog niet een nieuw tijdperk van hardnekkig hoge inflatie. Beleggers lijken er nog steeds van uit te gaan dat de inflatie op langere termijn terug kan bewegen richting het streefniveau van centrale banken.

Daar zit ook de beleidsvraag

Voor centrale banken zou dat onderscheid cruciaal moeten zijn. Een tijdelijke stijging van de energieprijzen vraagt niet automatisch om een harde beleidsreactie. De echte zorg ontstaat pas wanneer hogere energie- of grondstofprijzen gaan doorwerken in lonen, diensteninflatie en het bredere prijsgedrag van bedrijven. Dan ontstaat het risico van zogenoemde tweede-ronde-effecten, waardoor inflatie langer hoog blijft, ook als de oorspronkelijke schok alweer is weggeëbd. De markt rekent er deels ook op dat de centrale banken indien nodig zullen ingrijpen om eventuele tweede-ronde-effecten te vermijden of te beperken. Dit is de reden waarom er momenteel renteverhogingen geprijsd worden.

Tegelijkertijd kunnen zulke prijsschokken de economische groei juist onder druk zetten, doordat huishoudens koopkracht verliezen en bedrijven met hogere kosten worden geconfronteerd. Centrale banken moeten dus balanceren: alert zijn op tekenen dat inflatie zich vastzet, zonder de economie onnodig verder af te remmen.

Voorlopig vooral reden voor waakzaamheid

De markt signaleert wel degelijk meer inflatiedruk, maar ziet die vooralsnog als een probleem voor de korte termijn. Zolang de langetermijnverwachtingen redelijk verankerd blijven, is de boodschap eerder dat centrale banken waakzaam moeten zijn dan dat zij meteen agressief moeten ingrijpen. Anders gezegd, de markt gelooft nog niet dat de inflatie blijvend uit de hand loopt.

Het bericht DPAM: ‘Markt vreest tijdelijk hogere inflatie, maar rekent nog niet op ontsporing’ verscheen eerst op The Asset.

Investtech: “ASR zit in een opwaartse trend. Een voortgaande positieve koersontwikkeling binnen deze trend mag verwacht worden. Gaf ook een koopsignaal van een rechthoek patroon bij de opwaartse doorbraak van de weerstand bij 62,98. Dit voorspelt een verdere stijging tot 69,26 of hoger. Het aandeel heeft de weerstand bij 62.30 euro opwaarts verbroken. Dit voorspelt een verdere stijging. Bij neerwaartse reacties is er nu steun bij 62,30 euro. De RSI is overbought, toch kan het aandeel blijven stijgen. Pas als de RSI weer daalt is dit een verkoopsignaal. De RSI-curve laat een stijgende trend zien, dit ondersteunt het positieve trendbeeld. Het aandeel is totaal gezien technisch positief voor de middellange termijn.”

Het bericht Positief trendbeeld ASR verscheen eerst op The Asset.

Investech: “Theon International ontwikkelde dinsdag zich positief en steeg 4.7% naar een slotstand van 35,66 euro. Het aandeel verbrak hiermee het vorige record van oktober 2025 en bereikte een nieuwe topnotering. Het aandeel is hiermee 11 van de laatste 15 dagen gestegen. De afgelopen week is het aandeel 10.4% gestegen. Het aandeel doorbrak de weerstand bij 34,50 euro in een rechthoek patroon. Dit genereerde een koopsignaal met een toenemend handelsvolume en een verdere stijging tot 42,82 euro in de loop van vijf maanden is waarschijnlijk.”

Het bericht Topnotering voor Theon International verscheen eerst op The Asset.

Bij de laatste parlementsverkiezingen heeft de regering-Takaichi een stabiele meerderheid behaald. Dat heeft de politieke continuïteit en de voorspelbaarheid van het beleid vergroot. De kans neemt toe dat het beleid verschuift van maatregelen die op de korte termijn herverdelen en de economie ondersteunen, naar meer nadruk op begrotingsdiscipline en structurele groei op de middellange en lange termijn.

Normalisering van het monetair beleid

“Wanneer het vertrouwen van de markt in het begrotingsbeleid aanhoudt of verder toeneemt, krijgt de Bank of Japan meer ruimte om het monetaire beleid geleidelijk en ordelijk te normaliseren. Een duidelijkere rolverdeling tussen het begrotingsbeleid en het monetair beleid helpt de marktvolatiliteit te beperken die vaak samengaat met beleidswijzigingen”, aldus Hiroaki Amemiya.

In dat scenario kan de yen zich losmaken van de neerwaartse trend en op de middellange termijn stabiliseren. Daarmee verliest een beleggingsomgeving, die vooral leunde op valutavoordelen, geleidelijk aan betekenis, en ontstaat er ruimte voor een meer genuanceerde beoordeling van risico’s en rendement.

Fundamentals winnen aan belang

Voor aandelenbeleggers verschuift de aandacht dan naar ondernemingen die duurzame groei weten te realiseren, bijvoorbeeld via prijsmacht, hogere winstgevendheid en robuuste bedrijfsmodellen. Dat maakt beleggingen minder afhankelijk van gunstige macro-economische omstandigheden of wisselkoersen, en vergroot het belang van bedrijfsspecifieke fundamenten die aansluiten bij het beleidskader en de lopende structurele hervormingen.

“Tegen deze achtergrond heeft de regering een aantal belangrijke investeringsdomeinen aangewezen. Die richten zich op het verminderen van structurele kwetsbaarheden, zoals kwetsbare toeleveringsketens, afhankelijkheid van het buitenland en demografische uitdagingen, en op het stimuleren van innovatie en economische veerkracht. Door beleidsmiddelen sterker langs deze thematische lijnen in te zetten, vormen ze een steviger basis voor investeringen op de middellange en lange termijn, waarbij economische veiligheid en duurzame groei in balans worden gebracht”, aldus Hiroaki Amemiya.

Het bericht Capital Group: ‘Van yen-rugwind naar fundamentals: nieuwe fase Japanse aandelen’ verscheen eerst op The Asset.

Eind januari schreven we in onze FX Weekly dat de rol van de yen als financieringsvaluta aan het afzwakken is. De Japanse rente liep op en de volatiliteit op de valutamarkten was hoger, waardoor carry trades minder aantrekkelijk werden. Tegelijkertijd waren de Japanse autoriteiten niet blij met een te zwakke yen. Sindsdien zijn er verschillende belangrijke ontwikkelingen geweest. Ten eerste heeft het Iranconflict de kwetsbaarheid van Japan als grote energie‑importeur blootgelegd, vooral de afhankelijkheid van energie uit het Midden-Oosten. Hierdoor hebben beleggers de yen verkocht. Vóór het conflict hielden speculanten een bescheiden netto-longpositie in yen aan. Inmiddels hebben zij een forse netto-shortpositie opgebouwd.

Ten tweede is er sinds het begin van het conflict geen grote vraag geweest naar traditionele veiligehavenvaluta’s. In plaats daarvan hebben beleggers winst genomen op bestaande posities. Ze kochten de valuta’s van energie‑exporterende landen en verkochten de valuta’s van landen die sterk afhankelijk zijn van energie‑importen, met name uit het Midden-Oosten. Als beleggers in de valutamarkten veiligheid hadden gezocht, zou de yen – net als de Amerikaanse dollar – zijn gestegen. Dat is niet gebeurd.

Ten derde blijven de relaties tussen China en Japan gespannen. Premier Sanae Takaichi hanteert een hardere lijn dan haar voorganger. Zij bracht een offer bij het Yasukuni‑heiligdom en Japan heeft de beperkingen op wapenexport opgeheven, waardoor voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog weer wapenverkopen mogelijk zijn. In China worden bezoeken of offers van een Japanse premier aan het Yasukuni‑heiligdom gezien als het eren van Japans militaire agressie uit het verleden en oorlogsmisdadigers. Dit ligt in China uiterst gevoelig en raakt direct aan de historische beeldvorming. China heeft ook enkele exportbeperkingen ten opzichte van Japan aangescherpt. Samen hebben deze ontwikkelingen het beleggerssentiment ten aanzien van Japan verslechterd.

Verwachtingen voor de yen

Op dit moment heeft het conflict in Iran een grote invloed op de valutamarkten, waaronder ook op de Japanse yen. Als het conflict wordt opgelost door een akkoord, verwachten wij dat de yen sterker wordt. Maar als er geen akkoord komt, blijft de yen waarschijnlijk zwak ten opzichte van de euro en de Amerikaanse dollar. Toch denken wij dat de yen niet veel verder zal dalen, en wel om drie redenen. Ten eerste staan Japanse autoriteiten klaar om in te grijpen om de yen te ondersteunen. Als Japan zelfstandig actie onderneemt, zal dit waarschijnlijk niet lang effect hebben, maar als zowel Japan als de VS samen optreden op de valutamarkten én het Iranconflict eindigt, kan de yen sterker herstellen.

Ten tweede hebben veel beleggers al aanzienlijke netto-shortposities op de yen, waardoor ze waarschijnlijk niet nog meer posities zullen innemen, uit vrees voor interventie door de autoriteiten.

Ten derde verwacht men dat de Bank of Japan dit jaar de rente verder geleidelijk zal verhogen, en een zwakke yen geeft hiervoor extra aanleiding. De volgende vergadering van de Bank of Japan is op 28 april, maar er worden dan geen veranderingen verwacht. De financiële markten schatten de kans op een renteverhoging in juni hoger in.

Als er een akkoord wordt bereikt en de energieprijzen dalen, zou de yen sterker moeten worden ten opzichte van de euro en de Amerikaanse dollar. Hogere rentes in Japan zouden de yen ook ondersteunen, maar beleggers moeten dan wel meer vertrouwen krijgen in het economische en buitenlandse beleid van premier Takaichi. Vooralsnog laten we onze yenramingen ongewijzigd.

Het bericht Georgette Boele (ABN Amro): ‘Yen onder druk, maar neerwaarts risico beperkt’ verscheen eerst op The Asset.

Een analyse van de drijvende krachten achter de rendementen van de grote wereldwijde indices werpt licht op deze schijnbare paradox. De waarderingsmultiples hebben de markten geen steun geboden: ze zijn over het algemeen gedaald. De dividenden speelden daarentegen slechts een marginale rol.

Het is dus het effect van de resultaten, de winstgroei, dat de opleving van de markten verklaart. Sinds het begin van het conflict in Iran zijn de groeiverwachtingen voor 2026 met meer dan 4% naar boven bijgesteld, waardoor de wereldwijde aandelenindex dit jaar naar verwachting met ongeveer 20% zal stijgen. Dit verklaart waarom de markten ondanks de onzekerheden zo veerkrachtig zijn. Deze positieve verwachtingen ten aanzien van de resultaten staan in schril contrast met een moeilijker wordend klimaat: strengere financiële voorwaarden, stijgende rente als gevolg van hogere inflatie, een afnemende economische activiteit, druk op de kosten en marges die al bijna hun hoogtepunt hebben bereikt.

De markten hebben het goed ingeschat: de winsten in de energiesectoren zijn fors naar boven bijgesteld, met meer dan 35%, dankzij de stijging van de olie- en gasprijzen. Deze winsten zijn op zichzelf verantwoordelijk voor het grootste deel van de opwaartse bijstellingen van de winst per aandeel – en zelfs voor meer dan het totale bedrag in Europa of Japan. Voor de grondstoffen geldt een soortgelijke redenering. Ook voor de technologiesector, en met name de Amerikaanse, worden de vooruitzichten steeds verder naar boven bijgesteld; de winstverwachtingen liggen daar nu op +15% voor dit jaar, wat 6% hoger is dan eind februari. De spelers in de sector profiteren ten volle van de investeringscyclus op het gebied van AI, maar wordt er wel voldoende rekening gehouden met de stijgende energieprijzen?

Daarentegen zijn de verwachtingen voor de sectoren consumptie en industrie naar beneden bijgesteld. De stijgende brandstofprijzen werken als een belasting voor huishoudens en zetten de marges van bedrijven onder druk. Maar deze herzieningen waren relatief beperkt. Op dit moment wordt de energiecrisis gezien als krachtig genoeg om de winsten in de sectoren te ondersteunen, maar nog niet sterk genoeg om de rest van de economie te ontwrichten, wat getuigt van een zeker optimisme.

Dat is het omslagpunt. Het scenario van een terugval van de markten gaat uit van een aanzienlijke negatieve aanbodschok voor de groei, als gevolg van verstoringen door de sluiting van een zeevaartroute waarlangs 10% tot 15% van de wereldwijde zeevaarthandel verloopt, in combinatie met een doorwerking van de stijgende olieprijzen in de gehele prijsketen. Dat is het scenario van stagflatie.

Het optimistische scenario zou daarentegen gebaseerd zijn op een normalisering van de waarderingen naar hun (optimistische) niveaus van vóór de crisis (namelijk 17 tot 20 keer de winst van de komende 12 maanden), in het kielzog van een snelle oplossing van de crisis en een minder strakke monetaire politiek dan verwacht vanwege vertraagde negatieve effecten op de groei. Als de winstverwachtingen ongewijzigd blijven, zou dit een extra stijgingspotentieel van ongeveer 10% voor de aandelenmarkten betekenen.

Het bericht Carmignac: ‘De prijs van veerkracht’ verscheen eerst op The Asset.

Geopolitieke spanningen en ontwikkelingen op de energiemarkten zijn opnieuw dominant geworden, juist op het moment dat beleggers zich comfortabeler voelden bij het desinflatieverhaal. Het conflict in het Midden-Oosten heeft olie opnieuw centraal gezet in het marktdenken en benadrukt dat energieschokken vaak op onverwachte momenten terugkeren.

Koutny: “Voor Europa en het Verenigd Koninkrijk, beide netto-energie‑importeurs, betekenen hogere olieprijzen een dubbele slag. De prijzen zetten consumenten onder druk en ze verslechteren tegelijkertijd de handelsbalans. Bovendien verdwijnen verstoringen in olieproductie en logistiek niet snel, zelfs niet bij een diplomatieke doorbraak. Wanneer olieprijzen rond 95 tot 100 dollar per vat schommelen, ligt een aanhoudende inflatiedruk voor de hand. Dat beperkt de ruimte voor centrale banken om het beleid te versoepelen en zet de lange rente opnieuw onder druk.”

Koutny vervolgt: “Dit is allemaal niet echt nieuw. Vastrentende waarden zijn bedoeld om in onzekere omstandigheden te functioneren. Wat is veranderd, is de manier waarop die rol wordt vervuld.” Inflatierisico’s die samenhangen met energieprijzen, beperktere beleidsvrijheid voor centrale banken en uiteenlopende groeipaden binnen Europa zorgen voor grotere spreiding in mogelijke scenario’s. “We zien dat in zo’n omgeving het aanhouden van duration en afwachten minder effectief is. De markt vraagt meer aandacht voor liquiditeit, de rentecurve en relatieve waardering. Ze heeft minder vertrouwen in één dominant macro-economisch narratief.”

Tegelijkertijd blijven structurele trends van kracht. De Europese context blijft richtinggevend, met name door pensioenhervormingen. Die hertekenen de vraag naar vastrentende waarden, doordat pensioenfondsen portefeuilles herschikken en anders omgaan met duration en inkomenszekerheid.

“Kortom: Europese vastrentende waarden worden dit jaar minder bepaald door het eindpunt van de rente en meer door de manier waarop markten omgaan met inflatierisico’s, energieschokken en uiteenlopende beleidskeuzes onderweg”, aldus Koutny.

Het bericht Vanguard: ‘Een bepalend jaar voor Europese vastrentende waarden’ verscheen eerst op The Asset.

Volgens Lamont zijn het vooral de defensieve hoeken van de aandelenmarkt die dan in beeld komen bij beleggers. Vastgoed, nutsbedrijven, energie, consumentengoederen en zorg hebben in eerdere stagflatieperiodes relatief goed standgehouden. Ook in de twaalf maanden na grote olie-aanbodschokken presteerden nutsbedrijven, energie, consumentengoederen en zorg het sterkst. Dat is logisch, want dit zijn sectoren waarvan de vraag doorgaans minder conjunctuurgevoelig is, of die juist profiteren van hogere grondstoffenprijzen.

Energie profiteert, maar is niet goedkoop

De voorkeur voor energie en grondstoffen ligt in zo’n omgeving voor de hand. Hogere olie- en gasprijzen zijn vaak juist de aanleiding voor stagflatievrees. Producenten van energie en grondstoffen kunnen die prijsstijgingen deels incasseren in hun marges. Daar staat tegenover dat deze sectoren inmiddels niet goedkoop meer ogen.

Defensieve sectoren als consumentengoederen, nutsbedrijven en gezondheidszorg lijken daarom aantrekkelijker als tweede verdedigingslinie. Consumentengoederen en nutsbedrijven hebben historisch goed gepresteerd in stagflatiejaren, juist omdat de vraag minder gevoelig is voor een economische terugval. Gezondheidszorg is historisch minder eenduidig, maar wordt in het rapport wel als kansrijker beoordeeld dan de ruwe historische cijfers suggereren. Daarbij helpt dat zorgaandelen wereldwijd minder duur zijn dan veel andere sectoren ten opzichte van hun historisch gemiddelde.

De Britse beurs valt op, Europa is kwetsbaarder

Op regionaal niveau springt het VK eruit. De Britse beurs heeft een relatief zware weging in defensieve sectoren als energie, consumentengoederen, nutsbedrijven en gezondheidszorg en is daarmee historisch beter gepositioneerd voor een omgeving van olieprijsschokken en stagflatie. De VS staat er economisch weer beter voor dan Europa en veel Aziatische markten, omdat de Amerikaanse economie als netto grondstoffenexporteur minder kwetsbaar is voor stijgende grondstoffenprijzen. Europa en Azië zijn als netto-importeurs gevoeliger voor hogere energie- en voedselprijzen.

Minder dure groei, meer waarde

Dat betekent niet dat beleggers groeiaandelen helemaal moeten schrappen. Lamont wijst er wel op dat technologie en communicatiediensten in een stagflatieomgeving risicovoller zijn, door zwakkere vraag, stijgende kosten en hun gevoeligheid voor hogere rentes. Tegelijk zijn de winstverwachtingen voor technologie nog altijd hoog en zijn de grote techbedrijven winstgevend en financieel sterk. Wie die blootstelling wil afdekken zonder de aandelenmarkt te verlaten, kan volgens Lamont beter naar waarde-aandelen kijken. Die hebben een lage correlatie met AI-gerelateerde aandelen en hielden zich in eerdere zwakke kwartalen voor halfgeleiders duidelijk beter. Wel is daarbij selectie belangrijk: veel passieve value-indices zitten nog altijd vol met grote Amerikaanse technologieaandelen en bieden dus minder bescherming dan het label suggereert.

Beleggen wordt weer kiezen

De boodschap van Lamont is daarmee helder. Als stagflatie toeslaat, hoeft een belegger niet per se uit aandelen te vluchten. Maar het accent verschuift wel. Minder nadruk op dure groei en economisch gevoelige sectoren, meer op defensieve bedrijven, grondstoffenblootstelling, selectieve zorg en waarde. In zo’n markt draait het minder om meeliften op brede indexgroei en meer om overlevingskracht, prijszettingsmacht en waardering. Juist dan wordt beleggen weer een kwestie van kiezen.

Het bericht Schroders: ‘Bij stagflatie loont de vlucht naar defensieve aandelen en waarde’ verscheen eerst op The Asset.