Het prijspeil is sindsdien inderdaad heel wat sneller gestegen dan de 2% die de Fed officieel nastreeft. Sinds juni 2021 bedroeg de inflatie gemiddeld 3,8% en lag deze op geen enkel moment onder de 2,6%. Maar, zo orakelde de nieuwe voorzitter, trouw aan zijn orthodoxe monetaire standpunten, “inflatie is een keuze”. En die keuze is dus op het conto van de Fed van gisteren te schrijven. Alles moet anders. Alles wordt anders.

Eerste verandering: de Fed zal de markten geen prognoses over het toekomstige beleid meer geven. Warsh is van mening dat de Fed zich voortaan moet laten inspireren door de signalen die uitgaan van de markten in plaats van andersom. Dat is dus het tegenovergestelde van een gewoonte die we sinds de crisis van 2008 kennen, toen de financiële markten, zwaargehavend door een crisis die ze niet hadden zien aankomen, die voorspelbaarheid van het monetaire beleid op prijs stelden. Het directe gevolg daarvan is dat het persbericht van de centrale bank geen impliciet traject voor het monetaire beleid meer schetst, maar louter feiten opsomt.

Voor beleggers wil dat zeggen dat zij niet langer systematisch kunnen anticiperen op hoe de Fed op elk macro-economisch cijfer zal reageren, maar gelaten moeten afwachten tot die van zich laat horen. Dat kan met name het mantra ‘bad news is good news’ een stuk minder toepasselijk maken.

Focus op inflatie

Tweede grote verandering: de Fed zal haar inspanningen hoofdzakelijk richten op de inflatie, waardoor het tweede deel van haar mandaat, volledige werkgelegenheid, waarover in de jongste communicatie met bijna geen woord werd gerept, naar de achtergrond dreigt te verdwijnen. Niet dat de werkloosheid – vandaag 4,3% – op dit moment veel aandacht behoeft, maar zelfs toen dat in 2010 bijna 10% was, liet Kevin Warsh zich al opmerken met een veel minder verruimend standpunt dan zijn collega’s.

Dat is ook de reden waarom hij in 2011 de Fed verliet, uit ongenoegen over de uitbreiding van de activa-aankopen. Tijdens de acute fase van de crisis van 2008 had hij nauw samengewerkt met Ben Bernanke, maar een verdere aangroei van de balans vond hij niet nodig en hij maakte zijn bezwaar kenbaar door zich terug te trekken.

Die onverzettelijkheid vormt vandaag de voedingsbodem voor een derde breuk met het verleden. Warsh, benoemd door Donald Trump, die wellicht gecharmeerd was door zijn kritiek op de keuzes van Jerome Powell – de favoriete zondebok van de president – is niet van plan om de lijn van zijn voorganger voort te zetten.

Hervormer en doodgraver

Hij profileert zich als een hervormer en zelfs doodgraver van een aantal praktijken uit het verleden en wil daarvoor vijf grote hefbomen onder handen nemen: de communicatie (geen ‘forward guidance’ meer); de omvang en samenstelling van de balans, die hij wil normaliseren; de statistische instrumenten, die hij gebrekkig vindt; de analyse van de ontwikkeling van de werkgelegenheid en de productiviteit in het tijdperk van kunstmatige intelligentie; en tot slot, en vooral, de dogmatische strijd tegen de inflatie, terwijl de afgelopen jaren juist werd geopperd om het streefdoel los te laten.

Door een hemelbestormer aan het hoofd van de Fed te benoemen, slaat Trump de pagina-Powell om. Tegelijk kiest hij echter voor iemand met diepgewortelde overtuigingen, die er niet voor terugdeinst om tegen heilige huisjes te schoppen. Nu meer en meer beleggers een renteverhoging beginnen te verwachten, terwijl het Witte Huis juist een verruimender monetair beleid voorstaat, valt een botsing niet uit te sluiten.

Tijdens Trumps eerste ambtstermijn verzuurde de relatie met de Fed al na amper zes maanden. Hoelang zullen de wittebroodsweken duren nu de centrale bank een voorzitter heeft die nog een stuk onverzettelijker is?

Het bericht Warsh, de onverzettelijke verscheen eerst op The Asset.

Volgens Nadège Dufossé, Global Head of Multi-Asset bij Candriam, ontstaat daardoor een opmerkelijk beeld: in grote delen van de economie oogt de vraag zwak, maar op enkele cruciale plekken blijft zij onverzadigbaar.

Voor beleggers draait het om de vraag of de uitzonderlijke kracht van AI-gerelateerde investeringen de zwakte elders kan blijven opvangen.

Wanneer de vraag het aanbod overstijgt

Hyperscalers zullen naar verwachting meer dan 700 miljard dollar investeren in AI-infrastructuur in 2026. De vraag naar halfgeleiders, netwerkapparatuur, datacenters en energie-infrastructuur is groter dan het beschikbare aanbod. De knelpunten worden steeds vaker fysiek. Datacentercapaciteit, elektriciteitsopwekking, netwerkinfrastructuur, transformatoren en strategische metalen hebben allemaal moeite om in het vereiste tempo uit te breiden. Kapitaal lijkt er in overvloed, capaciteit niet.

Dit is belangrijk omdat die tekorten aanleiding geven tot inflatoire druk. In tegenstelling tot de inflatiegolf die volgde op de pandemie, zijn deze opkomende drukpunten minder breed georiënteerd en meer geconcentreerd rond infrastructuur, grondstoffen en industriële capaciteit.

De consument is niet langer de motor van de economie

De consumentenzijde van de economie vertelt een ander verhaal. In de Verenigde Staten blijven de totale bestedingen veerkrachtig, maar het beeld onder de oppervlakte wordt ongelijkmatiger. Huishoudens met hogere inkomens blijven uitgeven, gesteund door inkomensgroei en door vermogensaanwas via stijgende beurskoersen. Consumenten met lagere inkomens komen steeds meer onder druk te staan door afnemende loongroei, hogere kosten van levensonderhoud en krappere financiële voorwaarden. Deze divergentie helpt verklaren waarom de consumptie toch positief blijft, zelfs nu de vertrouwensindicatoren afzwakken. De Amerikaanse consument is noch zwak, noch sterk. Hij wordt alleen steeds onevenwichtiger.

Europa schetst een minder fraai beeld. Het consumentenvertrouwen blijft matig en de hogere energiekosten blijven wegen op de bestedingsintenties. De groei blijft positief, maar het momentum is bescheiden. China staat voor vergelijkbare uitdagingen. Het vertrouwen van de huishoudens blijft in het slop zitten; de spaarquote blijft stijgen vanaf een hoog niveau en de binnenlandse vraag blijft teleurstellen ten opzichte van de beleidsambities. De groei is steeds meer afhankelijk van export, technologie en industrieel beleid in plaats van een breed gedragen macro-economisch herstel.

Alles bij elkaar suggereren deze ontwikkelingen dat consumptie niet langer de primaire motor van de wereldwijde groei is. Die rol wordt steeds meer overgenomen door investeringen.

Inflatierisico

Inflatie blijft het grootste risico binnen een verder constructieve omgeving. De obligatiemarkten blijven gevoeliger dan de aandelenmarkten, met relatief hoge olieprijzen en stijgende inflatieverwachtingen die bijdragen aan opwaartse druk op de rendementen. Na een eerste inflatiegolf van een door handelstarieven veroorzaakte prijsschok en een tweede golf in verband met de olieschok, vormen AI-gerelateerde kapitaalinvesteringen en infrastructurele knelpunten in toenemende mate een derde potentiële bron van inflatoire druk, ook al blijven timing en omvang onzeker.

Inflatierisico’s worden ook steeds diverser. Naast de knelpunten in de energiesector en de industrie, introduceert de opkomst van een super El Niño een extra bron van inflatoire druk via de landbouw- en voedselmarkten. De sterkste impact zal waarschijnlijk volgend jaar voelbaar zijn, maar de combinatie van weergerelateerde verstoringen, krappe meststoffenmarkten en geopolitieke spanningen zou de inflatie in verschillende regio’s kunnen versterken.

Dit suggereert dat de desinflatie langzamer en minder lineair kan verlopen dan gewenst. Dat is vooral relevant voor centrale banken. Het is onwaarschijnlijk dat de Federal Reserve zal reageren op kortetermijnvolatiliteit in de energiesector, maar een lagere rentestand wordt gecompliceerder als de inflatie hardnekkig blijkt.

Positionering Candriam

Candriam is gematigd positief. De vermogensbeheerder blijft licht overwogen in aandelen, voornamelijk via de Verenigde Staten en opkomende markten. De Verenigde Staten blijven profiteren van superieure bedrijfsresultaten en AI-leiderschap, terwijl de opkomende markten aantrekkelijke waarderingen en een verbeterende winstdynamiek bieden, ook dankzij technologiebedrijven.

Bij obligaties houdt Candriam een long duration tilt aan via hoogwaardige Duitse staatsobligaties en is zij overwogen in opkomende markten obligaties. De eerste biedt kwaliteit in een afzwakkende Europese activiteitencontext, terwijl de tweede diversificatie toevoegt en profiteert van aantrekkelijke carry en verbeterende kapitaalstromen. Binnen bedrijfsobligaties blijft Candriam de voorkeur geven aan Investment Grade boven High Yield, waar de risicopremies beperkt blijven en weinig ruimte laten voor fouten.

Het bericht AI-vraag ondersteunt markten ondanks afzwakkende economie verscheen eerst op The Asset.

Uit een analyse van Loomis Sayles blijkt dat 56 van de 90 uitgevers van staatsobligaties netto-importeurs van energie zijn. Deze landen blijven kwetsbaar voor verstoringen op de energiemarkten, omdat hogere olie- en gasprijzen vaak leiden tot grotere handelstekorten, hogere inflatie en extra druk op de begroting.

“Wanneer energieprijzen stijgen, reikt het effect verder dan de pomp. Meer binnenlandse productie van hernieuwbare en nucleaire energie kan die schokken dempen. Landen met een groter aandeel zonne-, wind-, waterkracht-, geothermische of nucleaire energie hebben doorgaans minder import nodig om hun economie draaiende te houden”, aldus Schober.

“De economische aantrekkelijkheid van hernieuwbare energie neemt toe. Hernieuwbare energie is op veel plaatsen kostentechnisch concurrerender geworden. Projecten voor zonne-energie en wind op land kunnen vaak sneller worden gerealiseerd dan traditionele fossiele projecten. Bovendien verlaagt lokale productie de afhankelijkheid van mondiale brandstofketens, en de logistieke en geopolitieke risico’s die daarbij horen.”

Europa heeft veel van de juiste voorwaarden

Landen die lage importafhankelijkheid combineren met een groeiend aandeel schone energie zijn het best gepositioneerd. In Latijns-Amerika bouwen onder meer Chili, Costa Rica en Uruguay al buffers op. Ook enkele frontiermarkten, zoals Kirgizië en Zambia, profiteren: daar vormt schone energie een groot deel van het primaire energieverbruik en is de importafhankelijkheid relatief laag.

Europa beschikt op lange termijn over de juiste voorwaarden. Het aandeel hernieuwbare energie is er snel gestegen en in meerdere landen komt een groot deel van de energie uit hernieuwbare en nucleaire bronnen. Op korte termijn blijft afhankelijkheid van geïmporteerd vloeibaar aardgas echter een risico, vooral bij krap aanbod.

“Als de druk op de energiemarkten aanhoudt, profiteren landen zoals Frankrijk en de Scandinavische landen waarschijnlijk eerder”, wijst Schober. “Daar komt al meer dan de helft van de primaire energie uit hernieuwbare en nucleaire bronnen. De grootste structurele verbeteringen zijn waarschijnlijk te zien in opkomende markten, waar de groei van hernieuwbare energie het sterkst is en vanaf een relatief laag uitgangsniveau vertrekt.”

Ook energie-intensiteit blijft een belangrijke factor. Schober: “Hoeveel energie een economie nodig heeft om productie te realiseren, bepaalt in belangrijke mate de gevoeligheid voor prijsschokken. Efficiëntere economieën zijn doorgaans minder kwetsbaar, zelfs bij een vergelijkbare importafhankelijkheid.”

Vooruitgang is volgens hem echter niet vanzelfsprekend. “Het is zinvol om drie factoren te volgen: de omvang van de energie-import, de groei van schone energie en de energie-efficiëntie van de economie. Energie is politiek, maar hoeft niet per se ontwrichtend te zijn.”

Het bericht ‘Hernieuwbare energie werkt als geopolitiek schild’ verscheen eerst op The Asset.

De Leading Economic Index steeg met 0,1 procent tot 99,3, na een stijging van 0,2 procent april. Er was ook een stijging van 0,1 procent voorzien.

Justyna Zabinska-La Monica van The Conference Board zei dat de stijging geheel te danken was aan financiële componenten, vooral aandelenkoersen en de risico-opslag in de rentevoet. Aan de niet-financiële kant liet alleen de index voor nieuwe orders enige verbetering zien, maar de consumentenverwachtingen bleven een grote negatieve factor.

Ondanks twee maanden met stijgingen op rij, is de index nog altijd lager dan zes maanden en een jaar geleden en dat wijst op vertragende economische groei. Vooral de kosten van benzine en energie stijgen sneller dan de inkomens van consumenten, waardoor die minder in hun portemonnee overhouden voor zaken als reizen, restaurants, vermaak en winkelen. “Het goede nieuws is dat bedrijven zwaar investeren in AI, datacenters en nieuwe technologie en dat houdt de economie groeiende, terwijl consumenten minder besteden.”

The Conference Board verhoogde zijn verwachtingen licht en rekent inmiddels op een economische groei in de VS van 1,8 procent in 2026. In 2025 groeide het Amerikaanse bruto binnenlands product nog met 2,1 procent.

De LEI index is een conjunctuurindicator die de ontwikkeling van de economie in het komende halfjaar weergeeft. De hoofdindicator is opgebouwd uit het gewogen gemiddelde van verschillende deelindicatoren, zoals het consumentenvertrouwen, het gemiddelde van de gewerkte uren in de industrie en aandelenprijzen.

Het bericht Leidende indicatoren VS stijgen verder verscheen eerst op The Asset.

Hoewel de nieuwe voorzitter van de Amerikaanse Federal Reserve, Kevin Warsh, niet gelooft in forward guidance, lijkt het er sterk op dat de centrale bank de rente wel degelijk gaat verhogen. Dit concludeerde beleggingsstrateeg Joost van Leenders van Van Lanschot Kempen.

Warsh is niet bang om zaken te veranderen, zo bleek woensdagavond uit zijn toelichting op het eerste rentebesluit van de Fed onder zijn leiding.

De nieuwe voorzitter gaf duidelijk te kennen niet te geloven in forward guidance, aldus Van Leenders. “Hij is daar een tegenstander van.”

De ‘dot plot’ toonde woensdagavond dat negen centrale bankiers de Amerikaanse rente nog dit jaar willen verhogen.

Warsh hoort hier niet bij, omdat hij geen bijdrage wilde leveren aan het scheppen van verwachtingen over het rentebeleid van de Fed.

Maar wat hij wel vaak zei, volgens Van Leenders, is dat de inflatie terug moet naar 2,0 procent. Dat Warsh hier zo op hamerde, betekent volgens de analist dat het monetaire beleid toch wat krapper zal worden.

Het bericht Video: krapper Amerikaans rentebeleid geen grote zorg voor beleggers verscheen eerst op The Asset.

Zeven bestuurders waren het eens dat een handhaving de beste keuze is. Twee bestuurders stemden voor een verhoging naar 4,00 procent.

“De mondiale energieprijzen zijn gedaald sinds de vorige vergadering”, merkte de centrale bank op, en ook de inflatie, maar men rekent erop dat die weer zal stijgen later in het jaar als de effecten van hogere energieprijzen door blijven werken.

De centrale bank stelde dat de relatief hoge rente de inflatie na verloop van tijd zal beperken.

Voorafgaand aan het rentebesluit zeiden analisten een ongewijzigde rente te verwachten. Wel zagen zij de druk op zowel de inflatie als de economie toenemen. De vraag is dus wat de Britse centrale bank de komende maanden gaat doen, met het vredesakkoord tussen de VS en Iran en de verwachte heropening van de Straat van Hormuz in het achterhoofd.

Volgens ING is een “eenmalige” renteverhoging later deze zomer mogelijk onvermijdelijk voor de Britse centrale bank, vanwege de stijgende energierekening voor Britse huishoudens.

Het bericht Bank of England handhaaft rente verscheen eerst op The Asset.

“Inflatie is een keuze”, zei Warsh. “Dat is een belangrijke boodschap die ik de afgelopen vijf jaar hebt gemist.”

Er komen vijf zogenaamde ’task forces’ om het beleid en de communicatie te onderzoeken.

Ze gaan zich onder andere richten op de zogenaamde ‘dot plot’, waarin de beleidsmakers van de centrale bank hun verwachtingen over het toekomstige niveau van de beleidsrente aangeven. Die grafiek zou kunnen worden hervormd, zei Warsh, die geen liefhebber is van deze vooruitwijzingen door de centrale bank.

Volgens Warsh functioneren markten namelijk beter wanneer ze rechtstreeks reageren op nieuwe economische cijfers, dan wanneer ze reageren op wat ze verwachten dat de Federal Reserve zal doen naar aanleiding van die cijfers. Daarom wil Warsh stoppen met het vooruitwijzen naar de verwachte stappen van de Federal Reserve, de zogenaamde ‘forward guidance’, zoals bijvoorbeeld in de zogenaamde ‘dot plot’.

Andere teams zullen kijken naar de portefeuille met obligaties die de Fed heeft opgekocht, en naar de manier waarop de Fed de economische trends onderzoekt. Volgens Warsh lijkt het beleid bijvoorbeeld wel de woningmarkt te beperken, terwijl de financiële markten er niet door worden beperkt.

De inflatiebeheersing krijgt ook een eigen task force. De doelstelling van de centrale bank, om de inflatie in de buurt van 2 procent te houden, staat niet ter discussie.

De teams beginnen in de komende weken en zouden voor het einde klaar kunnen zijn met hun onderzoek. Warsh zei verder “onder de indruk” te zijn van de bereidheid van zijn collega’s bij de Fed om te veranderen.

De Fed liet woensdag zoals de verwacht de rente ongemoeid. De stemming was unaniem. De ‘dot plot’ van de Fed liet woensdag zien dat negen van de achttien beleidsmakers wel een renteverhoging later dit jaar verwacht. In maart was er nog geen beleidsmaker die dit dacht. Warsh leverde als enige beleidsmaker geen bijdrage aan de grafiek.

Het bericht Fed-voorzitter Warsh belooft inflatie te ‘fiksen’ verscheen eerst op The Asset.

De wereldwijde aandelenmarkten bewegen zich in een steeds complexer krachtenveld. Aan de ene kant blijft AI de dominante motor achter winstverwachtingen, investeringen en economische groei. Aan de andere kant hebben de geopolitieke escalatie in het Midden-Oosten, hogere energieprijzen en oplopende waarderingen voor risico’s gezorgd die beleggers moeilijk kunnen negeren.

Historisch reageren markten vaak volgens een vast patroon op geopolitieke conflicten. De eerste reactie is risicoaversie: beleggers zoeken veiligheid, volatiliteit loopt op en energieprijzen stijgen uit vrees voor verstoringen in de aanvoer. Blijft een conflict geografisch beperkt en van korte duur, dan blijkt de economische schade meestal beheersbaar. Aandelenmarkten stabiliseren dan relatief snel en richten zich opnieuw op de macro-economische trends en winstverwachtingen die al vóór het conflict bepalend waren.

Tot nu toe past de marktreactie op het conflict in het Midden-Oosten in dat beeld. Beleggers kozen aanvankelijk voor een defensievere positionering en de olieprijs liep op door zorgen over instabiliteit in de regio. Van een wanordelijke verkoopgolf of langdurige paniek was echter geen sprake. De komende weken worden daarom bepalend. De energiemarkt lijkt een de-escalatie al te hebben ingeprijsd. Als energieprijzen stabiliseren, kan de aandacht snel terugkeren naar winstgroei, economische veerkracht en de investeringscyclus rond AI.

Het risico ligt vooral in een aanhoudende energieschok die de inflatie opnieuw kan aanwakkeren en de koopkracht van consumenten aantast. Dat zou centrale banken in een lastigere positie brengen. Zij moeten nu al balanceren tussen het ondersteunen van groei en het bestrijden van inflatie. Blijft energie duur, dan kan de volatiliteit langer hoog blijven en krijgen risicovolle activa het moeilijker.

AI-investeringen blijven verrassen

Voorlopig weegt het AI-verhaal echter zwaarder dan de geopolitieke tegenwind. De omvang en hardnekkigheid van AI-gerelateerde investeringen blijven verrassen. Bedrijven blijven fors investeren in datacenters, halfgeleiders, digitale infrastructuur en stroomcapaciteit. Die uitgaven ondersteunen niet alleen de technologiesector, maar werken breder door in de economie: van industriële toeleveranciers tot energiebedrijven en infrastructuurspelers.

Beleggers zien AI daarmee niet langer alleen als een technologisch thema. Het wordt beschouwd als een brede economische transformatie die productiviteit, winstgevendheid en marktleiderschap de komende jaren kan hertekenen. Dat verklaart volgens Van De Veire waarom aandelenmarkten ondanks geopolitieke spanningen steun blijven vinden.

Hoge waarderingen

Toch wordt het waarderingsvraagstuk urgenter. Wat eerst vooral geconcentreerd leek bij een kleine groep Amerikaanse technologiereuzen, heeft zich inmiddels verbreed naar meerdere sectoren en regio’s. Veel aandelenmarkten noteren tegen historisch hoge waarderingen. Op korte termijn hoeft dat geen probleem te zijn. Waarderingen zijn zelden een goede timingindicator. Zolang winstverwachtingen verbeteren en beleggers bereid blijven te betalen voor toekomstige groei, kunnen hoge multiples langer standhouden.

Op middellange termijn ligt dat anders. Hoge waarderingen drukken doorgaans het toekomstige rendementspotentieel. Dat maakt spreiding belangrijker, net als het zoeken naar relatieve kansen tussen regio’s, sectoren en beleggingsstijlen.

Basisscenario blijft constructief

Het basisscenario blijft constructief, maar minder onbezorgd dan voorheen. AI-investeringen en veerkrachtige economische groei kunnen aandelen op korte termijn blijven ondersteunen. Tegelijkertijd herinneren het conflict in het Midden-Oosten en de hoge waarderingen eraan dat markten weinig ruimte laten voor tegenvallers.

Voor beleggers betekent dit dat selectiviteit belangrijker wordt. Niet elke AI-belofte verdient dezelfde premie en niet elke regio biedt dezelfde bescherming tegen geopolitieke schokken. De markt kan nog stijgen, maar het pad wordt smaller. Juist in zo’n omgeving wordt het verschil tussen meeliften op momentum en verantwoord risico nemen steeds groter.

Het bericht Aandelenmarkten leunen zwaar op AI terwijl risico’s oplopen verscheen eerst op The Asset.

Voor Fed-voorzitter Kevin Warsh wordt dit de eerste beleidsvergadering in een uitdagende omgeving. Hij neemt de leiding over van een sterk verdeelde commissie. Tijdens de vergadering in april stemden al drie leden tegen de versoepelende beleidslijn, terwijl vertrekkend gouverneur Stephen Miran juist opnieuw pleitte voor een renteverlaging.

Uit de notulen blijkt dat de meerderheid van de commissie inmiddels een voorzichtiger, meer op inflatie gerichte houding aanneemt. De aanhoudende onzekerheid over de duur en economische gevolgen van het conflict in het Midden-Oosten speelt daarbij een belangrijke rol.

Meerdere beleidsmakers gaven aan dat een renteverhoging opnieuw bespreekbaar wordt als de inflatie langdurig boven de doelstelling van 2% blijft.

Inflatie blijft hardnekkig hoog

Recente economische cijfers bieden weinig aanleiding voor optimisme. De kerninflatie op basis van de PCE-index, de favoriete inflatiemaatstaf van de Fed, steeg in april naar 3,3%. Dat is het hoogste niveau in ruim twee jaar.

Daarnaast signaleert het meest recente Beige Book van de Fed dat prijsstijgingen zich breder door de economie verspreiden. Bedrijven melden gematigde tot sterke prijsverhogingen, wat kan wijzen op zogenoemde tweederonde-effecten. Tegelijkertijd blijft de Amerikaanse economie veerkrachtig en stabiliseert de arbeidsmarkt. Dat ondersteunt de verwachting dat de Fed voorlopig geen haast zal maken met renteverlagingen.

Nieuwe prognoses bevestigen voorzichtige koers

De bijgewerkte economische prognoses en de zogeheten dot plot – waarin Fed-bestuurders hun verwachtingen voor de rente delen – zullen waarschijnlijk dezelfde boodschap afgeven.

Wij verwachten dat de inflatieverwachtingen voor dit jaar en volgend jaar naar boven worden bijgesteld. De groeiverwachtingen op middellange termijn blijven vermoedelijk grotendeels ongewijzigd, mede dankzij vertrouwen in hogere productiviteit en verbeteringen aan de aanbodzijde van de economie.

Persconferentie van Warsh onder vergrootglas

De persconferentie van voorzitter Warsh zal nauwlettend worden gevolgd. Hij zal waarschijnlijk vragen krijgen over zijn ambitie om een nieuwe koers voor het monetaire beleid uit te zetten. Hoewel Warsh bekendstaat als een uitgesproken voorstander van inflatiebestrijding, gelooft hij ook dat kunstmatige intelligentie en productiviteitsgroei op termijn een remmend effect zullen hebben op de inflatie.

Volgens Warsh kunnen deze ontwikkelingen, samen met een verdere afbouw van de balans van de Fed, uiteindelijk leiden tot structureel lagere renteniveaus. Die visie wordt echter niet breed gedeeld binnen de commissie en kan de beleidsdiscussies in de komende periode ingewikkelder maken.

Vooruitzichten

In een snel veranderende economische en geopolitieke omgeving verwachten wij dat de Fed de rente dit jaar ongewijzigd laat.

Tegelijkertijd zorgen de veerkrachtige economische groei, een stabiliserende arbeidsmarkt en oplopende inflatiedruk ervoor dat de risico’s verschuiven richting een strenger monetair beleid. De kans op extra renteverlagingen lijkt daarmee kleiner te worden.

Het bericht Fed neemt waarschijnlijk afstand van renteverlagingen verscheen eerst op The Asset.