Seks is een vier-letterwoord dat zelden wordt gebruikt in een beleggingsvisie. Dat geldt ook voor Bill Gross, sinds 2014 beheerder van het Janus Global Unconstrained Bond Fund, ook al is hij één van de weinige beleggingsprofessionals die zich op het verboden terrein van politiek en religie durft te begeven. Maar toch zijn er overeenkomsten tussen seks en beleggingsvraagstukken.
Gross belicht in zijn meest recente beleggingsoptiek dat de belangrijkste overeenkomst tussen beleggingsvraagstukken en vragen op het gebied van seksualiteit dat het van belang is om open kaart te spelen. Al durft hij te bekennen dat hij op het gebied van seksuele voorlichting een nitwit is.
Dat bleek eens te meer toen zijn zoon hem vroeg wat Victoria’s Secret was, wat op twee manieren uitgelegd kon worden en waarop hij op het pad van de seksuele voorlichting dreigde te belanden, iets wat niks voor hem is. Lees voor het hele relaas de bijgevoegde complete blog van Gross. Betekenisvoller is dat Gross wel eerlijker kan zijn over een aantal belangrijke vraagstukken die nu spelen op de economische en financiële markten. En neen, we zullen Mario Draghi, de topdog van de Europese Centrale Bank (ECB) niet snel in een sexy dartelpakje mogen bewonderen op het podium. Dat is toch meer voorbehouden aan de modellen van Victoria’s Secret.
Vijf vraagstukken waarop Gross wel antwoord heeft en geeft:
[1] Wanneer stort ons op krediet gebaseerde financiële systeem in?
“Als dit te lang zo doorgaat, wordt de reële economie erdoor aangetast omdat verwachte inkomsten uitblijven en investeringsuitgaven achterblijven. Wanneer het belegbaar vermogen te veel risico loopt tegen een te laag rendement. Niet onmiddellijk, maar in de marge wordt krediet met een laag of negatief rendement verwisseld voor figuratief of soms zelfs echt goud of geld in de matras.”
“Als dat gebeurt, neemt de schuldpositie binnen het systeem af omdat contanten of reële activa zoals goud de meest begerenswaardige activa worden. Centrale banken kunnen voor bancaire reserves zorgen, maar banken zijn niet noodzakelijkerwijs verplicht om dit uit te lenen als het risico te groot en het rendement te klein is. De kruisbestuiving die ontstaat door het creëren van krediet wordt verstoord als de nul in zicht komt en deze omstandigheden langere tijd aanhouden.”
[2] Kan het kapitalisme nog wel efficiënt functioneren op de nulgrens?
“Nee. Lage rente zorgt er wellicht voor dat de waarde van activa omhoog gaat, maar ondertussen worden daardoor de op spaargelden en schulden gebaseerde bedrijfsmodellen te gronde gericht. Het zorgt ervoor dat banken, verzekeringsmaatschappijen, pensioenfondsen en kleine familiebedrijven niet langer hun toekomstige schulden en pensioenbijdragen kunnen betalen.”
“Centrale banken lijken zich niet bewust van deze duistere kant van een lage rente. Als dit te lang zo doorgaat, wordt de reële economie erdoor aangetast omdat verwachte inkomsten uitblijven en investeringsuitgaven achterblijven.”
[3] Kunnen de centrale banken van de eurozone, het Verenigd Koninkrijk en Japan maar doorgaan met een kwantitatieve verruiming van 180 miljard dollar per maand? Hoe gaat dit aflopen?
“Ja, dat kan, hoewel de voorraad hoogwaardige activa uiteindelijk zal afnemen en grote technische problemen veroorzaakt op het gebied van repo, en natuurlijk negatieve rente. Opvallend is dat centrale banken hun respectieve ministeries van Financiën een korting geven op vrijwel alle rentebetalingen, waardoor geld gratis wordt, evenals schuld.”
“De belofte van de centrale banken om de schulden uiteindelijk op de particuliere markt te verkopen is precies dat: een belofte waar ze zich nooit aan zullen kunnen houden. Het einde van de kwantitatieve verruiming zal bestaan uit verlenging van de looptijd van de schulden, of een eeuwigdurende schuld. De Federal Reserve doet dat nu al, maar de Bank of Japan (BOJ) zal de lakmoesproef worden voor de andere banken, als/wanneer die de looptijd naar misschien vijftig jaar verlengt.
[4] Wanneer weten beleggers het als het huidige wereldwijde monetaire beleid een succes is?|
“Vrijwel alle activa zijn een gok wat betreft groei en inflatie (hopelijk reële groei), of bij het ontbreken daarvan ten minste nominale groei met wat inflatie. Nominale groei is zo belangrijk omdat een land, een bedrijf, of een particulier dankzij een stijgend inkomen in staat is zijn schulden te betalen, een deel te alloceren voor rentekosten en nog een deel om (theoretisch of in de praktijk) de hoofdsom terug te betalen door middel van een aflossingsfonds.”
“Zonder dat laatste zal een op krediet gebaseerde economie uiteindelijk tot een Ponzi-financiering verworden en op enig moment imploderen. Kijk uit naar nominale groei van het bbp. In de Verenigde Staten is 4-5% noodzakelijk, in de eurozone 3 à 4%, in Japan 2 à 3%.”
[5] Wat moet een belegger doen?
“In deze wereld van hoge risico’s en lage rendementen is het meest voor de hand liggende antwoord om de risico’s te verminderen en een rendement te accepteren dat onder het historisch niveau ligt. Maar je wilt je geld toch ergens instoppen? Ja, natuurlijk. Maar er zijn maar weinig markten die een dubbelcijferig rendement opleveren.”
“Voor een toenemend aantal beleggingscategorieën wordt de kans op negatieve rendementen en verliezen steeds groter tenzij nominale groei op een acceptabel niveau komt te liggen. Ik houd niet van obligaties, de meeste aandelen vind ik maar niets, en ik hou niet van private equity. Vastgoed (zoals grond), goud en materiële bedrijfsmiddelen beneden pari zijn favoriete beleggingscategorieën. Maar daar is voor particulieren moeilijk aan te komen, omdat vermogen gefinancialiseerd is. Wat dacht u van flexibele beleggingsstrategieën?”
