Volgens Knightley was het bemoedigende aspect van de inflatiecijfers dat de terugval van de prijzen breed gedragen was, dus niet beperkt bleef tot één of twee componenten die forse prijsstijgingen elders teniet deden.

Ook ziet de econoom weinig risico op de zogeheten tweede-ronde prijseffecten als gevolg van de stijgende energieprijzen. En dus is het waarschijnlijker dat de Fed de rente gedurende een langere periode ongewijzigd laat, “wellicht tot de zomer van volgend jaar”, aldus Knightley.

De econoom van ING ging verder ook in op de hoorzitting van Fed-voorzitter Kevin Warsh voor het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden.

De voorbereide verklaring van Warsh sloot volgens Knightley “grotendeels” aan bij zijn persconferentie na het rentebesluit in juni. De Fed-bestuurder zegt “precies wat er gezegd moet worden over waakzaamheid en de bereidheid om maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de inflatie terugkeert naar de doelstelling”, volgens ING.

Volgens Knightley is het ook niet verrassend dat Warsh geen forward guidance gaf, “gezien zijn afkeer daarvan.”

Het bericht Afnemende prijsdruk in VS tempert speculatie over aanstaande renteverhoging Fed verscheen eerst op The Asset.

Volgens de private bank staat de traditionele 60/40-portefeuille, waarin aandelen en obligaties worden gecombineerd, steeds vaker onder druk. De combinatie van hogere inflatie, veranderende renteverwachtingen en geopolitieke onzekerheid maakt het volgens Cotton en Zhu aantrekkelijk om ook naar andere beleggingscategorieën te kijken.

Daarbij wijzen de auteurs op de uiteenlopende factoren die grondstoffenmarkten beïnvloeden. Geopolitieke spanningen kunnen de energieprijzen opstuwen, terwijl de energietransitie de vraag naar industriële metalen ondersteunt. Ook weersverschijnselen, zoals El Niño, kunnen de prijzen van landbouwgrondstoffen beïnvloeden. Volgens J. Safra Sarasin is het daarom belangrijk dat beleggers niet proberen dergelijke ontwikkelingen te voorspellen, maar vooral inzicht krijgen in de onderliggende vraag- en aanboddynamiek.

De private bank benadrukt dat reële activa geen homogene beleggingscategorie vormen. Zo worden edelmetalen vooral beïnvloed door de ontwikkeling van de reële rente en het monetaire beleid, terwijl energie en industriële metalen sterker reageren op aanbodbeperkingen, economische groei en geopolitieke ontwikkelingen. Spreiding binnen de activaklasse blijft daarom volgens Cotton en Zhu essentieel.

Volgens J. Safra Sarasin moeten beleggers reële activa vooral vanuit een langetermijnperspectief benaderen. De toegevoegde waarde ligt volgens de auteurs niet alleen in het inspelen op kortetermijnontwikkelingen, maar vooral in de blootstelling aan structurele thema’s zoals schaarste, de energietransitie en veranderende consumptiepatronen. Daarmee kunnen reële activa bijdragen aan een veerkrachtigere beleggingsportefeuille.

Het bericht J. Safra Sarasin: ‘Reële activa verdienen grotere rol in portefeuille’ verscheen eerst op The Asset.

Dat er vorige maand steun was voor een renteverhoging, was nog niet bekend. Tijdens de vergadering in juni stemden de Fed-functionarissen ervoor om de rente ongewijzigd te laten. Voorstanders van renteverhogingen gaven aan dat ze weliswaar argumenten zagen voor een verhoging, maar de rente in juni nog niet wilden wijzigen, zo bleek uit de notulen.

De vergadering in juni was de eerste onder de nieuwe Fed-voorzitter Kevin Warsh. De notulen waren korter van stof, maar minder laconiek dan sommige economen vreesden, hoewel enkele beschrijvingen van de gesprekken leken te zijn ingekort.

Economen noemden de vergadering van juni duidelijk „hawkish“, omdat negen Fed-beleidsmakers in hun economische prognoses suggereerden dat de rente dit jaar verhoogd zal worden.

De volgende vergadering van de Fed vindt plaats op 28 en 29 juli. De markten schatten de kans op een renteverhoging later dit jaar op 75 procent, meldde de Fed van Atlanta. De inflatie in de VS ligt op 4,1 procent, ruim boven de doelstelling van 2 procent. De prijsstijgingen liggen nu al zes jaar boven die doelstelling, en Fed-functionarissen zijn duidelijk  bezorgd.

„De meerderheid van de deelnemers wees op de mogelijkheid dat, na meerdere jaren van inflatie boven de 2%, aanhoudend hoge inflatiecijfers invloed zouden kunnen gaan uitoefenen op de inflatieverwachtingen en op beslissingen over loon- en prijsvorming”, aldus de notulen.

Het bericht Enkele haviken bij Fed zagen reden voor renteverhoging verscheen eerst op The Asset.

Volgens Kittler is de obligatiemarkt de afgelopen jaren achtergebleven bij aandelen. Terwijl aandelenbeleggers profiteerden van sterke rendementen, stonden obligaties onder druk door oplopende inflatieverwachtingen en de stijgende overheidsschulden.

DWS verwacht echter dat de inflatie de komende maanden lager uitvalt dan momenteel door de markt wordt ingeprijsd. Volgens Kittler verschilt de huidige inflatiedynamiek van die na de coronapandemie. Daarnaast kan een verdere afname van de spanningen in de Golfregio de inflatiezorgen verminderen, wat volgens hem ruimte biedt voor lagere marktrentes en hogere obligatiekoersen.

Vertraging Amerikaanse economie

Kittler rekent erop dat de economische groei in de Verenigde Staten in de tweede helft van dit jaar zal vertragen. In een dergelijk klimaat neemt de belangstelling voor defensievere beleggingen doorgaans toe, waardoor vooral staatsobligaties kunnen profiteren.

Binnen Amerikaanse staatsobligaties geeft DWS de voorkeur aan kortlopende leningen met een looptijd van één tot vijf jaar. Die zouden volgens Kittler het meest profiteren van eventuele renteverlagingen door de Federal Reserve. Voor tweejarige Amerikaanse staatsobligaties acht hij een totaalrendement van ongeveer 5% in de komende twaalf maanden haalbaar.

Voorkeur voor langere looptijden in Europa

Voor Europa kiest DWS juist voor middellange en langere looptijden. Volgens Kittler houdt de Europese Centrale Bank voorlopig vast aan een relatief restrictief monetair beleid, waardoor de rentes op langere staatsleningen aantrekkelijk blijven.

Wanneer de renteverhogingen de economische groei en inflatie afremmen, kunnen de rendementen op langlopende staatsobligaties volgens DWS dalen. Dat zou de koersen van deze obligaties ondersteunen. Kittler verwacht dat tienjarige Duitse staatsobligaties in de komende twaalf maanden een rendement van ongeveer 5,8% kunnen opleveren.

Het bericht DWS ziet kansen voor staatsobligaties door afkoelende inflatie verscheen eerst op The Asset.

Twee zaken zijn duidelijk. Ten eerste verminderen de sterkere Amerikaanse cijfers de kans op renteverlagingen door de Federal Reserve (Fed) en maken ze renteverhogingen in het komende jaar waarschijnlijker.

Ten tweede is niet alleen Schroders’ visie havikachtiger geworden, maar geldt dat ook voor de marktprijzen. Bilson ziet nog steeds een iets grotere kans dat de Fed de rente ongewijzigd laat („warming up“) dan de markten suggereren.

Wordt de arbeidsmarkt soepeler, stabiliseert hij of wordt hij krapper?

Het Amerikaanse werkgelegenheidsrapport van mei bevestigde een trend die Schroders al enige tijd benadrukt: dat de arbeidsmarkt niet langer verzwakt en zich nu herstelt. Dit is van cruciaal belang voor de Fed en voor beleggers in vastrentende waarden.

Voorlopig wijzen de cijfers op een sterkere arbeidsmarkt, maar nog niet op een krappere (krappere arbeidsmarktomstandigheden zijn doorgaans slecht nieuws voor de inflatie). Maar zoals de onderstaande grafiek laat zien: zelfs als de VS vanaf nu tot december een tempo van 100.000 nieuwe banen per maand aanhoudt – ruim onder het recente driemaandsgemiddelde van 188.000 (dat mogelijk is opgeblazen door aanwervingen in verband met het WK) – zal de werkgelegenheid nog steeds een groei van bijna 1% op jaarbasis laten zien. Dit is een tempo dat de aanbodcapaciteit van de arbeidsmarkt niet kan bijhouden. Zelfs als de groei van de werkgelegenheid vertraagt tot ongeveer de helft van het recente tempo, wordt een verkrapping van de arbeidsmarkt in de tweede helft van 2026 dus vrijwel onvermijdelijk.

Wat het inflatiegedeelte van het mandaat van de Fed betreft, is er enig goed nieuws: seizoensinvloeden dragen bij aan gunstigere vooruitzichten voor de zomer en de druk als gevolg van invoerheffingen – goed voor 70–90 basispunten op de kern-PCE (persoonlijke consumptieve bestedingen – de door de Fed geprefereerde maatstaf) – zal naar verwachting in de tweede helft van het jaar naar nul dalen.

Deze gunstige factoren zullen echter worden tenietgedaan door even grote ongunstige factoren. Bilson moet nog zien in hoeverre de stijgende prijzen van geheugenchips en de bredere technologische inflatie hun volledige effect op de consumenten zullen hebben. Ook buiten de elektronicasector zorgen de druk op de toeleveringsketens en de hogere grondstofprijzen voor een stijging van de kerninflatie voor goederen. De heropening van de Straat van Hormuz zal helpen, maar zal het probleem waarschijnlijk niet oplossen.

Over het geheel genomen verwacht Bilson dat de kerninflatie relatief onveranderd zal blijven, terwijl de totale inflatie waarschijnlijk boven de 3% zal blijven, tenzij de olieprijs terugkeert naar het niveau van vóór de oorlog. Simpel gezegd: de inflatie is nog steeds te hoog.

Assetallocatie

De belangrijkste wijziging in Schroders’ assetallocatie is dat de visie op bedrijfsobligaties nu neutraal is. De waarderingen blijven onaantrekkelijk, maar gezien de gunstige macro-economische context lijkt een neutrale score gepast. Schroders blijft de voorkeur geven aan schuldpapier uit opkomende markten in harde valuta en door Amerikaanse overheidsinstanties gegarandeerde hypotheekgedekte effecten.

Het bericht Wat bepaalt momenteel de obligatierentes: geopolitiek of beleid? verscheen eerst op The Asset.

Sommigen noemden de stap een “verzekeringsverhoging”, aldus Lagarde. Volgens haar dekt die omschrijving de lading niet. De verhoging berustte op de eigen ramingen van de bank.

Begin juni verhoogde de ECB de belangrijkste rente met een kwart procentpunt naar 2,25 procent. Het was de eerste verhoging in bijna drie jaar.

Aanleiding was de scherpe stijging van de energieprijzen door de oorlog met Iran. De inflatie in de eurozone ligt sinds maart boven de doelstelling van 2 procent.

Bij die vergadering verwachtte de ECB dat de inflatie pas eind 2027 terugkeert naar de doelstelling van 2 procent. Bij ongewijzigde rente zou de inflatie ook in 2028 boven 2 procent blijven, aldus Lagarde.

Inmiddels zijn de energieprijzen fors gedaald na het akkoord tussen de VS en Iran. Daardoor vragen economen zich af of de ECB te snel verkrapte.

Lagarde noemde het juni-besluit niettemin “robuust”. Niets sindsdien heeft dat oordeel aangevochten, aldus de president. De duurzaamheid van de vrede noemde ze wel “verre van zeker”.

“Dit was een besluit op basis van wat wij voor ons zagen”, zei Lagarde. Het vertrouwen daarin komt volgens haar voort uit jarenlange investeringen in data en ramingen.

Of de rente verder omhoog moet, ligt nu op tafel. Functionarissen, waaronder bestuurslid Isabel Schnabel, stellen dat de rente in de huidige situatie waarschijnlijk nog verder moeten stijgen.

Het bericht Lagarde verdedigt renteverhoging ECB verscheen eerst op The Asset.

Kashkari heeft zijn vooruitzichten bijgesteld nu de Amerikaanse economie de gevolgen blijft voelen van de oplopende inflatie die samenhangt met het conflict in het Midden-Oosten. “In maart had ik één renteverlaging voor het einde van het jaar ingetekend. In juni heb ik dat veranderd in één renteverhoging”, aldus de beleidsmaker. “Het is met potlood, dus we moeten afwachten hoe de data binnenkomen.”

De inflatie volgens de favoriete maatstaf van de Fed liep in mei op tot 4,1 procent, het hoogste niveau sinds april 2023. Geschoond voor voedsel- en energieprijzen kwam de kerninflatie uit op 3,4 procent, het hoogste sinds oktober 2023. De inflatie ligt al vijf jaar boven de doelstelling van 2 procent.

Kashkari betwijfelt of de door energieprijzen aangejaagde prijsstijgingen snel zullen wegebben. “Ik vertrouw er niet op dat Iran welke afspraak dan ook nakomt”, zei hij. Er zijn volgens hem aanwijzingen dat het land die nu al schendt. “Ik zie het Midden-Oosten dus zeker nog niet als veilig, en daardoor ben ik voorzichtig met de aanname dat het ergste achter de rug is.”

Het bericht Fed-bestuurder Kashkari verwacht één renteverhoging dit jaar verscheen eerst op The Asset.

Het prijspeil is sindsdien inderdaad heel wat sneller gestegen dan de 2% die de Fed officieel nastreeft. Sinds juni 2021 bedroeg de inflatie gemiddeld 3,8% en lag deze op geen enkel moment onder de 2,6%. Maar, zo orakelde de nieuwe voorzitter, trouw aan zijn orthodoxe monetaire standpunten, “inflatie is een keuze”. En die keuze is dus op het conto van de Fed van gisteren te schrijven. Alles moet anders. Alles wordt anders.

Eerste verandering: de Fed zal de markten geen prognoses over het toekomstige beleid meer geven. Warsh is van mening dat de Fed zich voortaan moet laten inspireren door de signalen die uitgaan van de markten in plaats van andersom. Dat is dus het tegenovergestelde van een gewoonte die we sinds de crisis van 2008 kennen, toen de financiële markten, zwaargehavend door een crisis die ze niet hadden zien aankomen, die voorspelbaarheid van het monetaire beleid op prijs stelden. Het directe gevolg daarvan is dat het persbericht van de centrale bank geen impliciet traject voor het monetaire beleid meer schetst, maar louter feiten opsomt.

Voor beleggers wil dat zeggen dat zij niet langer systematisch kunnen anticiperen op hoe de Fed op elk macro-economisch cijfer zal reageren, maar gelaten moeten afwachten tot die van zich laat horen. Dat kan met name het mantra ‘bad news is good news’ een stuk minder toepasselijk maken.

Focus op inflatie

Tweede grote verandering: de Fed zal haar inspanningen hoofdzakelijk richten op de inflatie, waardoor het tweede deel van haar mandaat, volledige werkgelegenheid, waarover in de jongste communicatie met bijna geen woord werd gerept, naar de achtergrond dreigt te verdwijnen. Niet dat de werkloosheid – vandaag 4,3% – op dit moment veel aandacht behoeft, maar zelfs toen dat in 2010 bijna 10% was, liet Kevin Warsh zich al opmerken met een veel minder verruimend standpunt dan zijn collega’s.

Dat is ook de reden waarom hij in 2011 de Fed verliet, uit ongenoegen over de uitbreiding van de activa-aankopen. Tijdens de acute fase van de crisis van 2008 had hij nauw samengewerkt met Ben Bernanke, maar een verdere aangroei van de balans vond hij niet nodig en hij maakte zijn bezwaar kenbaar door zich terug te trekken.

Die onverzettelijkheid vormt vandaag de voedingsbodem voor een derde breuk met het verleden. Warsh, benoemd door Donald Trump, die wellicht gecharmeerd was door zijn kritiek op de keuzes van Jerome Powell – de favoriete zondebok van de president – is niet van plan om de lijn van zijn voorganger voort te zetten.

Hervormer en doodgraver

Hij profileert zich als een hervormer en zelfs doodgraver van een aantal praktijken uit het verleden en wil daarvoor vijf grote hefbomen onder handen nemen: de communicatie (geen ‘forward guidance’ meer); de omvang en samenstelling van de balans, die hij wil normaliseren; de statistische instrumenten, die hij gebrekkig vindt; de analyse van de ontwikkeling van de werkgelegenheid en de productiviteit in het tijdperk van kunstmatige intelligentie; en tot slot, en vooral, de dogmatische strijd tegen de inflatie, terwijl de afgelopen jaren juist werd geopperd om het streefdoel los te laten.

Door een hemelbestormer aan het hoofd van de Fed te benoemen, slaat Trump de pagina-Powell om. Tegelijk kiest hij echter voor iemand met diepgewortelde overtuigingen, die er niet voor terugdeinst om tegen heilige huisjes te schoppen. Nu meer en meer beleggers een renteverhoging beginnen te verwachten, terwijl het Witte Huis juist een verruimender monetair beleid voorstaat, valt een botsing niet uit te sluiten.

Tijdens Trumps eerste ambtstermijn verzuurde de relatie met de Fed al na amper zes maanden. Hoelang zullen de wittebroodsweken duren nu de centrale bank een voorzitter heeft die nog een stuk onverzettelijker is?

Het bericht Warsh, de onverzettelijke verscheen eerst op The Asset.

JPMorgan Asset Management blijft positief over aandelen wereldwijd. Dit zei beleggingsstrateeg Jorn Veeneman van JPMorgan Asset Management voor de camera van ABM Financial News.

De reële inkomens van consumenten kunnen wat onder druk komen te staan, maar Veeneman verwacht dat dit slechts tijdelijk is, omdat de Straat van Hormuz open zal blijven en de energieprijzen daardoor zullen dalen. Positief zijn verder de sterke overheidsuitgaven en bedrijfsinvesteringen.

Veeneman verwacht dat consumentensectoren en meer cyclische sectoren als basismaterialen en industrie zullen profiteren van lagere energieprijzen. “En dit ondersteunt Europese aandelen.”

Wat beleggers minder kunnen vinden in Europa, zijn de enorme investeringen in AI. De Amerikaanse ‘hyperscalers’ gaven in 2025 400 miljard dollar uit aan deze investeringen, maar in 2027 zal dit vermoedelijk 900 miljard dollar zijn, verwacht de expert van JPMorgan. Beleggers kijken hier echter kritisch naar, wat volgens Veeneman goed is. Dat voorkomt een “euforische bubbel”.

Verder deden ook halfgeleideraandelen het de afgelopen periode erg goed. Er is een tekort aan aanbod, aldus Veeneman, vooral door de vlucht die agentic AI heeft genomen. Dit zorgde voor een heel sterke winstgroei.

“We verwachten dat dit aanbodtekort de komende periode zal aanhouden.”

Veeneman waarschuwde tot slot dat beleggers zich goed moeten beseffen dat ze vermoedelijk al een vrij hoge blootstelling aan het AI-thema hebben.

Het bericht Video: JPMorgan blijft positief over aandelen wereldwijd verscheen eerst op The Asset.

Hoewel de nieuwe voorzitter van de Amerikaanse Federal Reserve, Kevin Warsh, niet gelooft in forward guidance, lijkt het er sterk op dat de centrale bank de rente wel degelijk gaat verhogen. Dit concludeerde beleggingsstrateeg Joost van Leenders van Van Lanschot Kempen.

Warsh is niet bang om zaken te veranderen, zo bleek woensdagavond uit zijn toelichting op het eerste rentebesluit van de Fed onder zijn leiding.

De nieuwe voorzitter gaf duidelijk te kennen niet te geloven in forward guidance, aldus Van Leenders. “Hij is daar een tegenstander van.”

De ‘dot plot’ toonde woensdagavond dat negen centrale bankiers de Amerikaanse rente nog dit jaar willen verhogen.

Warsh hoort hier niet bij, omdat hij geen bijdrage wilde leveren aan het scheppen van verwachtingen over het rentebeleid van de Fed.

Maar wat hij wel vaak zei, volgens Van Leenders, is dat de inflatie terug moet naar 2,0 procent. Dat Warsh hier zo op hamerde, betekent volgens de analist dat het monetaire beleid toch wat krapper zal worden.

Het bericht Video: krapper Amerikaans rentebeleid geen grote zorg voor beleggers verscheen eerst op The Asset.