Waarom blijft het pond dan toch veerkrachtig? Allereerst is de Bank of England terughoudend geweest met het verlagen van de beleidsrente. Nu de energieprijzen stijgen, verschuift de aandacht naar rentes gecorrigeerd voor inflatie en de vraag of de rente wellicht omhoog moet. Bij de meest recente vergadering besloot de Bank of England de rente niet te veranderen: acht leden stemden om deze gelijk te houden, slechts één stemde tegen, waardoor de beleidsrente op 3,75% bleef staan. Gouverneur Bailey gaf aan dat de rente omhoog kan als er een ernstig probleem ontstaat met de energievoorziening. Wij verwachten dat zowel de Bank of England als de Europese Centrale Bank de rente met ongeveer hetzelfde percentage zullen verhogen en waarschijnlijk agressiever zullen zijn dan de Amerikaanse Fed. Dit zou het pond moeten ondersteunen, vooral ten opzichte van de Amerikaanse dollar. Daarnaast hebben speculanten al aanzienlijke netto short-posities in het pond, dus is er weinig ruimte voor meer.

Onzekerheid en speculatie over mogelijke wijzigingen in het begrotingsbeleid waarschijnlijk zorgen voor volatiliteit op obligatie- en valutamarkten. Deze volatiliteit zal waarschijnlijk toenemen zodra er daadwerkelijk een leiderschapsstrijd plaatsvindt, maar wij verwachten dat deze periode van onzekerheid van korte duur zal zijn. Een nieuwe regering zal waarschijnlijk snel duidelijkheid geven over de begrotingsregels, al kan het zijn dat markten eerst een volledige begrotingscyclus moeten doorlopen voordat alles weer normaal wordt. Een belangrijke factor zou zijn wanneer Rachel Reeves haar functie als minister van Financiën behoudt; dat zou continuïteit en een commitment aan haar begrotingsregels betekenen, die tot nu toe voor relatief stabiele markten hebben gezorgd. Wij geloven dat zelfs als de politieke situatie verandert, nieuwe beleidsmaatregelen waarschijnlijk niet zullen leiden tot een verslechtering van de Britse overheidsfinanciën. Sterker nog, nieuwe leiders kunnen verstandige financiële keuzes maken, wat het pond ten goede zou komen.

Om de bovengenoemde redenen blijven wij constructief over het pond voor de nabije toekomst.

Poolse złoty voorlopig in een bandbreedte

Sinds het conflict in Iran is begonnen, is de Poolse zloty volatiel geweest, maar een duidelijke richting ontbreekt. Polen, net als veel andere Europese landen, is een energie-importeur, dus hogere olieprijzen werken negatief door. In april liet de Poolse centrale bank het belangrijkste rentetarief onveranderd op 3,75%. De centrale bank gaf aan dat de recente schok in het energie-aanbod door het conflict in het Midden-Oosten waarschijnlijk de groei in aan Polen gelieerde landen vertraagt en de mondiale economie onzekerder maakt. Deze schok is echter niet zo groot als de schok door de Russische aanval op Oekraïne: de prijzen van grondstoffen zijn minder sterk gestegen en de toeleveringsketens zijn minder verstoord. De binnenlandse vraag groeit momenteel minder hard en de arbeidsmarkt is minder krap, wat het effect op de inflatie beperkt.

De centrale bank gaf ook aan dat zij eerst nieuwe informatie over inflatie en economie afwacht, voordat er verdere beleidswijzigingen worden doorgevoerd. De belangrijkste risico’s zijn veranderingen in mondiale prijzen voor olie en andere goederen, overheidsuitgaven, stijgende brandstofprijzen, loonontwikkelingen en internationale gebeurtenissen.

Daarnaast werd aangegeven dat het huidige renteniveau te laag zou zijn. De volgende vergadering is gepland op 1-2 juni. De Poolse inflatie steeg tot 3,2% op jaarbasis in april, nog altijd binnen de bandbreedte van het inflatiedoel van de centrale bank, dat 2,5% bedraagt met een symmetrische marge van +/-1 procentpunt op middellange termijn. Sinds het begin van dit jaar beweegt EUR/PLN voornamelijk tussen 4,2 en 4,3 en wij verwachten dat dit voorlopig zo blijft.

Het bericht Georgette Boele (ABN Amro): ‘Britse pond weerstaat tegenwind’ verscheen eerst op The Asset.

Het beheerd vermogen van actieve ETF’s steeg in 2025 naar ongeveer $1,8 biljoen. Over de afgelopen drie jaar groeide de markt gemiddeld met 56% per jaar. Volgens State Street Investment Management zoeken beleggers steeds nadrukkelijker naar flexibiliteit. De groei beperkt zich niet langer tot de Verenigde Staten. Europese ETF’s bereikten eind 2025 een recordvermogen van ruim $3,2 biljoen. De netto-instroom bedroeg bijna $397 miljard. Europa was daarmee goed voor bijna 17% van de wereldwijde ETF-instroom.

Ook in Azië groeit de markt snel. Vooral in landen buiten Japan neemt de vraag naar actieve ETF’s toe, zij het vanaf een lagere basis. Wereldwijd noteren inmiddels meer dan 4.000 actieve ETF’s aan 46 beurzen in 36 landen.

Volgens Robert Selouan, onderzoeksstrateeg bij State Street Investment Management, verschuift de discussie onder beleggers van “passief versus actief” naar de vraag welke strategie het beste aansluit bij specifieke portefeuilledoelen. Vooral binnen obligaties groeit de belangstelling voor actief beheer. Obligatiemarkten zijn minder efficiënt en minder liquide dan aandelenmarkten. Daardoor ontstaat meer ruimte voor fondsbeheerders om rendement toe te voegen via kredietselectie, looptijdbeheer en risicomanagement.

Actieve obligatie-ETF’s beheerden eind 2025 wereldwijd bijna $560 miljard. Ondanks hun relatief beperkte marktaandeel waren ze vorig jaar goed voor 35% van alle instroom in obligatie-ETF’s. In 2025 presteerde ongeveer 57% van de actieve obligatiebeheerders beter dan hun benchmark. De opmars van actieve ETF’s hangt ook samen met praktische voordelen. Institutionele beleggers gebruiken de fondsen steeds vaker voor tactische allocaties, liquiditeitsbeheer en portefeuilletransities. ETF’s bieden intraday verhandelbaarheid en meer transparantie dan veel traditionele beleggingsfondsen.

State Street verwacht dat actieve ETF’s een steeds grotere rol krijgen binnen institutionele portefeuilles. Vooral in markten met hogere volatiliteit en strengere risicobeheersing groeit de behoefte aan flexibele en liquide beleggingsinstrumenten. Daardoor ontstaat een meer modulaire aanpak van portefeuillebeheer, waarbij passieve kernbeleggingen worden gecombineerd met actieve strategieën voor specifieke risico’s of marktkansen.

Het bericht State Street IM: ‘Actieve ETFs goed voor 27% van de wereldwijde instroom’ verscheen eerst op The Asset.

Met deze uitbreiding zet eToro opnieuw een stap in zijn digitale‑assetstrategie. Gebruikers krijgen toegang tot een nog breder aanbod aan cryptoprojecten, naast duizenden aandelen, ETF’s, indices, valuta’s en grondstoffen.

Adi Lasker-Gattegno, Director of Liquidity Management and Crypto Operations bij eToro: “De grens van 200 cryptomunten passeren is een belangrijk moment voor eToro en laat zien dat we blijven inzetten op bredere toegang tot digitale assets. Met deze uitbreiding bieden we gebruikers meer keuze en meer manieren om actief te zijn in de cryptomarkt, allemaal binnen eToro’s multi‑assetplatform.”

eToro biedt een compleet crypto‑ecosysteem waarin gebruikers een groeiend aantal cryptoassets kunnen kopen, verkopen, bewaren, storten, overboeken en converteren, en in aanmerking komende assets kunnen staken. Het platform biedt zowel een custodial als een non‑custodial wallet. Beschikbare cryptoassets en diensten verschillen per regio en zijn afhankelijk van lokale voorwaarden.

Lasker-Gattegno: “Ons doel is beleggers de flexibiliteit te geven om hun crypto te beheren op de manier die het beste bij hen past – of dat nu traden, vasthouden, staken, overboeken of self-custody verkennen is.”

Het bericht eToro voegt 19 cryptomunten toe en breidt aanbod uit tot meer dan 200 verscheen eerst op The Asset.

De Xtrackers FTSE All-World UCITS ETF biedt toegang tot aandelenmarkten in ontwikkelde en opkomende landen wereldwijd en volgt large- en mid-capbedrijven in zowel ontwikkelde als opkomende markten. De ETF heeft een totale kostenratio (TER) van 0,12% per jaar, momenteel de laagste in zijn categorie.

De Xtrackers FTSE All-World ex US UCITS ETF vult dit aanbod aan: deze ETF belegt in wereldwijde aandelenmarkten buiten de Verenigde Staten en kan zo bijdragen aan een grotere geografische diversificatie. De ETF is de eerste UCITS-ETF die op basis van deze strategie beschikbaar is en bouwt voort op het succes van de Xtrackers MSCI World ex USA UCITS ETF (€ 5,2 miljard AuM, per 15 april 2026).

Met de Xtrackers MSCI World IMI UCITS ETF is DWS tevens de eerste aanbieder in Europa die een strategie aanbiedt die de ontwikkelde aandelenmarkten in alle marktkapitalisatiesegmenten bestrijkt. Naast grote en middelgrote ondernemingen omvat de index ook small caps waardoor ongeveer 99 procent van de belegbare marktkapitalisatie in ontwikkelde landen wordt gedekt.

Het bericht DWS lanceert drie aandelen-ETF’s die wereldwijde indices volgen verscheen eerst op The Asset.

De rentemarkten herprijsden herhaaldelijk hun verwachtingen voor het beleid van de ECB. Waar aanvankelijk werd gerekend op snelle renteverlagingen, verschoof de markt naar een voorzichtiger scenario met opnieuw ruimte voor meerdere renteverhogingen, mede door oplopende inflatieverwachtingen. Deze herprijzing vond vooral plaats aan de korte kant van de rentecurve, terwijl de lange looptijden relatief stabiel bleven. Dat hielp om de totale rendementen te ondersteunen.

De primaire markt bleef de toon zetten. Europa absorbeerde een aanhoudend aanbod van langlopende emissies, waaronder die van Amerikaanse techbedrijven. Deze emissies werden tegen beperkte concessies geplaatst en trokken een sterke vraag, wat de rol van Europa als aantrekkelijk financieringsplatform onderstreept.

Tegen het einde van het kwartaal nam de instroom af, na een lange periode van gestage instroom. Dit wijst op toenemende voorzichtigheid, maar veranderde het ondersteunende technische beeld niet wezenlijk. De vraag naar krediet van hoge kwaliteit bleef stevig.

Krappe spreads ogen aantrekkelijk

De macro-economische onzekerheid is toegenomen, maar de fundamenten van de Europese investment-grade markt blijven solide. Risico’s rond de impact van kunstmatige intelligentie, ontwikkelingen op de arbeidsmarkt, verschuivingen in grondstoffenmarkten en spanningen in de markt voor private kredietverlening zijn duidelijker zichtbaar geworden. Tegelijk blijft de technische ondersteuning sterk en is de mondiale vraag stabiel.

De oorlog in Iran vormt een extra onzekerheid, maar de impact op bedrijfsobligaties is vooralsnog beperkt. De gevolgen lopen vooral via de energiemarkten en een selectieve verbreding van spreads, eerder dan via een brede herpositionering van kredietportefeuilles.

L&G verwacht dat de markt binnen een bredere bandbreedte blijft bewegen, tenzij de huidige spanningen aanhouden en uitmonden in een forse macro-economische schok, zoals een diepere recessie. De spreiding tussen sectoren en individuele uitgevers van obligaties zal naar verwachting toenemen. Een omvangrijk aanbod kan daarbij volgens L&G selectieve beleggingskansen blijven bieden.

Het ECB-beleid blijft afhankelijk van binnenkomende data, terwijl de markt uitgaat van een rente die hoger blijft en langer restrictief is. Hoewel spreads krap blijven, ogen ze nog altijd aantrekkelijk ten opzichte van sommige staatsobligatiemarkten. Dat ondersteunt de rol van Europese bedrijfsobligaties binnen een bredere portefeuille, aldus Rovers.

Wat zijn de belangrijkste risico’s?

• Een aanhoudende stijging van de olieprijs of bredere verstoringen op de grondstoffenmarkten kan spreads onder druk zetten, vooral bij verstoringen van scheepvaartroutes.
• Een combinatie van zwakkere economische groei en hernieuwde inflatiedruk kan de recente status van Europese investment-grade bedrijfsobligaties als veilige haven aantasten en leiden tot een vlucht richting Duitse staatsobligaties.
• Versnelde adoptie van AI kan de werkloosheid verhogen als automatisering versnelt. Dat kan druk zetten op consumptiegoederen en op retailbanken.
• Aanhoudende spanningen in de markt voor private bedrijfsobligaties blijven een risico. Oplopende wanbetalingen en financieringsdruk kunnen overslaan naar de publieke markten, door afnemende liquiditeit en een verzwakkende vraag naar met name lager gewaardeerd BBB-schuldpapier, waar het risico op afwaarderingen groter is.
• Verdere geopolitieke escalatie kan de markten ontregelen en de volatiliteit vergroten. Extra handelsbeperkingen of exportbeperkingen op technologie kunnen toeleveringsketens verstoren en het vertrouwen van bedrijven aantasten.
• Ook begrotingszorgen blijven relevant, zeker als de groeivooruitzichten verder verslechteren. Hernieuwde volatiliteit op staatsobligatiemarkten, zoals die van Frankrijk, Italië of het Verenigd Koninkrijk, kan via het rentekanaal doorwerken naar de bedrijfsobligatiemarkten.
• Tot slot wordt het ruime aanbod voorlopig goed geabsorbeerd. Een plotselinge rentestijging of onverwachte kapitaaluitstroom kan de vraag echter onder druk zetten en tijdelijk leiden tot marktverstoring.

Het bericht L&G: ‘Europese bedrijfsobligaties blijven veerkrachtig ondanks toenemende risico’s’ verscheen eerst op The Asset.

Hoewel Jerome Powell, die zoals de wet toelaat zijn zetel in de raad van bestuur behoudt, liet verstaan dat hij niet van plan is om ‘schaduwvoorzitter’ te spelen en dat hij het aan zijn opvolger Kevin Warsh laat om als boegbeeld van de Fed op te treden, zijn de breuklijnen binnen de instelling er niet minder zichtbaar om.

Ironisch genoeg eindigde de laatste vergadering van Jerome Powell – algemeen gezien als een consensuszoeker – met het hoogste aantal dissidente stemmen sinds de jaren 1990. Er was het gebruikelijke verzet van de door Donald Trump benoemde Stephen Miran, die tegen het behoud van de status quo in het rentebeleid was en voor een renteverlaging met 25 bp pleitte. Ook drie andere bestuurders maakten echter bezwaar, in tegenovergestelde zin. Beth Hammack, Neel Kashkari en Lorie Logan steunden weliswaar het besluit om de rente ongemoeid te laten, maar waren het er niet mee eens dat in het persbericht van het FOMC nog steeds een verruiming in het vooruitzicht werd gesteld. Die dubbele breuk symboliseert de twee tegengestelde krachten waaraan de Fed onderhevig is en die Kevin Warsh als toekomstig voorzitter zal moeten proberen te verzoenen.

Opwaartse trend arbeidsmarkt

Aan de ene kant vertaalt het bijna obsessieve pleidooi van Donald Trump voor een verlaging van de richtrente door de centrale bank zich in het extreem verruimende standpunt van zijn zetbaas Stephen Miran. Aan de andere kant laat de economische realiteit in de VS steeds minder ruimte voor een dergelijke koers. De kerninflatie, gemeten volgens de PCE, de maatstaf die de Fed gebruikt, bedraagt 3,2% en is dus een flink stuk hoger dan het streefdoel van de centrale bank. Dat cijfer is weliswaar nog deels toe te schrijven aan de hogere invoerheffingen, die met vertraging doorwerken in de inflatie en waarvan het effect de komende maanden zou moeten wegebben, maar houdt nog geen rekening met mogelijke tweederonde-effecten door de situatie in het Midden-Oosten. Met die andere component van het mandaat van de Fed, de werkgelegenheid, gaat het aanzienlijk beter. De jongste cijfers en de herziene data over 2025 staven de stelling dat de Amerikaanse arbeidsmarkt afgelopen zomer een dieptepunt heeft bereikt en nu aan het begin van een opwaartse trend staat.

Die context vraagt uiteraard niet om een verkrapping van het monetaire beleid, want de reële rente in de Verenigde Staten is al hoog, maar rechtvaardigt evenmin de forse renteverlagingen waar Donald Trump onophoudelijk op aandringt. Dat brengt ons bij wat de komende maanden wel eens dé hamvraag voor de Fed zou kunnen worden: hoe is het gesteld met haar onafhankelijkheid? Jerome Powell, die zich altijd de rol van voorvechter van de autonomie van de Fed heeft aangemeten, toonde zich in het slot van zijn allerlaatste persconferentie tamelijk bezorgd en hield een pleidooi voor de onafhankelijkheid van de centrale bank, die naar zijn mening vandaag “in gevaar” is.

Verleiding

Hij legde de bal ook meteen in het kamp van zijn opvolger, die tijdens zijn hoorzitting in de Senaat stellig verklaarde dat hij zich niet zou laten beïnvloeden door de bewoner van het Witte Huis. Op die manier maakte hij Kevin Warsh duidelijk dat hij hem wel “op zijn woord gelooft”, maar niettemin aan de rem zal trekken als die in de verleiding zou komen om de presidentiële instructies blindelings uit te voeren en de economische realiteit te ontkennen. Kortom, Jerome Powell heeft zijn laatste toespraak als voorzitter van de Fed gehouden, maar misschien nog niet zijn laatste zegje gedaan.

Het bericht Enguerrand Artaz (LFDE): ‘Het laatste wapenfeit van Jerome Powell’ verscheen eerst op The Asset.

Vorige maand nam het multi-asset team van Schroders winst op zijn brede blootstelling aan grondstoffen toen de energieprijzen omhoogschoten. De situatie op de oliemarkt blijft zeer zwart-wit en wordt gedreven door geopolitieke gebeurtenissen. Het is daarom moeilijk om bij dit prijsniveau een standpunt in te nemen. Omdat Schroders zich bewust is van het risico op langdurigere verstoringen, is besloten een long-positie in landbouwgrondstoffen in te nemen. De prijzen daar hebben tot nu toe nog niet gereageerd, seizoensgebonden weersinvloeden ondersteunen de vraag- en aanboddynamiek en hogere energie- en meststofprijzen zouden een vertraagd effect hebben.

Schroders heeft zijn long-positie in goud bevestigd; hoewel de correlatie met aandelen is toegenomen, blijven Schroders van mening dat goud een betere defensieve blootstelling biedt dan staatsobligaties, gezien de zorgen over de houdbaarheid van overheidsschuld op lange termijn.

Obligatiewaarderingen zijn niet langer hoog

Na de snelle verschuiving in de renteverwachtingen zijn de obligatiewaarden op basis van Schroders’ fair value-model niet langer duur, waardoor een belangrijke drijfveer achter de negatieve houding ten opzichte van staatsobligaties in de afgelopen zes maanden is weggevallen. Brenner: “De macro-risicospreiding heeft zich verder ontwikkeld. Waar onze risicoscenario’s voorheen sterk scheefgetrokken waren in de richting van inflatie met vrijwel geen risico op een recessie, zien we nu een meer evenwichtige afweging tussen inflatie en groei. Tegen deze achtergrond hebben we onze short-positie in staatsobligaties gesloten.”

Schroders handhaaft zijn onderwogen positie in Amerikaanse obligaties, waar de economie relatief veerkrachtiger blijft, maar verhoogt zijn positie in Europese obligaties. Verder blijft Schroders onderwogen in investment-grade obligaties in de VS, aangezien de huidige spreads weinig bescherming bieden tegen de potentiële stagflatierisico’s en toenemende uitgifte.

Aandelen: voorkeur voor de VS en technologie

De aandelenwaarderingen zijn licht verbeterd doordat de koersen geen gelijke tred hebben gehouden met de winstontwikkeling. Gezien de onzekerheid met betrekking tot geopolitieke en technologische verstoringen, acht Brenner deze afwaardering terecht, maar verwacht hij verdere stijgingen van aandelen gedreven door winstgroei: “We blijven de voorkeur geven aan de VS en technologie, aangezien de winsttrends hier het meest gunstig zijn. Om ons risico te spreiden, breiden we deze maand ook onze positie in Britse en Canadese aandelen uit, gezien hun grotere blootstelling aan de energiesector.”

Al met al is Schroders’ centrale scenario er nog steeds één van positieve nominale groei, ondersteund door overheidsuitgaven en strategische investeringen in defensie en de veerkracht van toeleveringsketens. Dit leidt ertoe dat Schroders nog steeds de voorkeur geeft aan aandelen, hoewel de toegenomen risico’s voor de groei als gevolg van verstoringen in het Midden-Oosten zijn weerspiegeld door de onderwogen positie in overheidsobligaties te neutraliseren en long te gaan in agrarische grondstoffen en energiegerelateerde aandelen.

De belangrijkste beleggingscategorieën in detail:

Long / positief
Neutraal
Short / negatief
Hoger dan vorige maand
Lager dan vorige maand

Aandelen
Wij handhaven onze positieve visie op aandelen en hebben een voorkeur voor het VK, Canada, specifieke Amerikaanse technologie-aandelen, Zuid-Korea en Taiwan.

Staatsobligaties
Onze opwaardering naar neutraal weerspiegelt een evenwichtiger macro-economisch beeld, waarin inflatierisico’s blijven bestaan, maar groeizorgen zich beginnen af te tekenen.

Grondstoffen
Wij hebben onze positie opgewaardeerd naar positief, voornamelijk vanwege toegenomen risico’s aan de aanbodzijde van landbouwproducten. We hebben onze long-positie in goud opnieuw bevestigd aangezien de vraag van centrale banken sterk blijft. Eerder deze maand hadden we winst genomen.

Bedrijfsobligaties
Wij blijven negatief, met name ten aanzien van Amerikaanse investment-grade obligaties, aangezien de waarderingen weinig bescherming bieden tegen stagflatie. Door de krappe spreads is er weinig buffer tegen oplopende volatiliteit en toenemende risico’s in private credit.

Het bericht Schroders: ‘Verstoring van energievoorziening kan langer duren dan gedacht’ verscheen eerst op The Asset.

De Amerikaanse Federal Reserve heeft haar rentetarieven ongewijzigd gelaten, maar er was verdeeldheid onder de leden over de vraag of er een ‘versoepelingsvoorkeur’ in de verklaring moest blijven staan. De bewoording bleef ongewijzigd, waarbij het FOMC niet bereid was een expliciet signaal af te geven. De Amerikaanse dollar steeg licht tijdens de bekendmaking en de persconferentie, maar dit kwam waarschijnlijk door stijgende olieprijzen en niet door het besluit van de Fed. Ook de Bank of England hield haar beleid ongewijzigd waardoor de rente op 3,75% bleef staan.

Gouverneur Bailey gaf aan dat de rente mogelijk verhoogd moet worden als er grote problemen ontstaan met de energievoorziening. Het pond veranderde nauwelijks na de bekendmaking. De ECB hield haar beleid eveneens onveranderd, maar klonk verkrappingsgezind. Toch waren deze besluiten van centrale banken minder belangrijk op de marktbewegingen dan interventie in de Japanse yen en de gevolgen van hoge olieprijzen.

Interventie na een laatste waarschuwing gaf de yen steun

Aan het begin van de week boog de Bank of Japan (BoJ) zich over het monetaire beleid. De rente bleef ongewijzigd op 0,75%. De stemming was nipt: zes leden wilden de rente ongemoeid laten en drie wilden verhogen vanwege de sterke inflatie. De Bank of Japan verhoogde ook haar inflatieverwachting en verwacht nu dat de prijzen in 2026 met 2,8% zullen stijgen, in plaats van de eerder voorspelde 1,9%. BoJ-president Ueda zei dat de prijzen mogelijk nog verder kunnen stijgen en liet doorschemeren dat de rente in de toekomst omhoog zou kunnen gaan.

Dit nieuws zorgde ervoor dat de yen sterker werd ten opzichte van de euro en de Amerikaanse dollar. Toch verzwakte de yen snel daarna weer, doordat de energieprijzen stegen. Japanse functionarissen maakten opmerkingen en waarschuwden dat zij mogelijk zouden ingrijpen om de yen te ondersteunen. Zoals vorige week al vermeld, zijn de Japanse autoriteiten bereid om in te grijpen als dat nodig is. Marktbronnen geven aan dat de Japanse autoriteiten hebben geïntervenieerd nadat zij de markt een duidelijke waarschuwing hadden gegeven. Als gevolg daarvan veerde de yen scherp op. Zo daalde USD/JPY van 160,50 naar het niveau van 156, ofwel meer dan -2,5%.

De Canadese dollar presteert goed

Sinds het uitbreken van het conflict in het Midden-Oosten doet de Canadese dollar het goed. Dat is te verwachten, want Canada exporteert veel energie en ligt ver van het conflictgebied. Eerder deze week besloot de Bank of Canada om haar belangrijkste rente ongewijzigd te laten op 2,25%, gezien de onzekerheid rond het Iran-conflict en de handel met de VS. De Bank of Canada geeft aan indien nodig te zullen ingrijpen. Hun belangrijkste doel is om de inflatie rond de 2% te houden, het midden van hun streefbandbreedte van 1% tot 3%.

De inflatie in Canada bedraagt momenteel 2,4% (headline) en 2,5% (kerninflatie), beide binnen de doelstelling van de Bank. De markten denken dat de beleidsrente dit jaar met 80 basispunten zou kunnen stijgen. Wij verwachten dat de Canadese dollar het beter zal doen dan de euro als de energieprijzen hoog blijven of verder stijgen, omdat Canada energie-exporteur is.

Het bericht Georgette Boele (ABN Amro): ‘Interventie en hoge olieprijzen centraal’ verscheen eerst op The Asset.

De financiële markten zijn beland in een regime van voortdurende escalatie en de-escalatie. Het conflict in Iran verloopt grillig en voedt telkens nieuwe onzekerheid. Het gevolg is dat niet alleen de volatiliteit toeneemt, maar ook de instabiliteit in de verwachtingen. Energieprijzen, inflatie en beleid worden steeds aangepast. Voor beleggers draait het volgens , Global Head of Multi-Asset bij Candriam, minder om de volgende koersbeweging te voorspellen, maar meer om de vraag hoe hardnekkig de schok wordt en hoe diep hij doorwerkt in de macro-economie.

Wat begon als een geopolitieke verstoring ontwikkelt zich tot een hardnekkiger schok. Hoewel een staakt-het-vuren is afgekondigd, ontbreekt een duurzaam akkoord en blijft de Straat van Hormuz gesloten. De vraag is niet langer hoelang het conflict duurt, maar hoelang energiestromen verstoord blijven. Zolang transport en productie niet normaliseren, werkt de schok door in inflatie, vertrouwen en groei.

De impact verbreedt zich bovendien. Schade aan energie-infrastructuur in Saoedi-Arabië en Qatar maakt duidelijk dat het risico niet langer tot Iran is beperkt. En de druk blijft niet steken bij olie en gas: overloopeffecten naar zwavel, kunstmest en landbouwgrondstoffen verbreden de impact met bredere gevolgen voor inflatie en het macro-economische beeld. Dit is al zichtbaar: de energieprijzen blijven hoog, de inflatieverwachtingen zijn gestegen en de financiële voorwaarden zijn krapper geworden. Het consumentenvertrouwen brokkelt af, de bedrijfsbestedingen worden voorzichtiger en de groeiverwachtingen worden naar beneden bijgesteld. Volgens Dufossé is de schok niet langer een toekomstbeeld – hij is onderweg.

Het basisscenario van Candriam blijft daarom voorzichtiger dan aan het begin van het jaar. De kans op een kortstondige oliepiek is afgenomen, terwijl een verstoring over meerdere maanden waarschijnlijker is geworden. In zo’n scenario blijven de olieprijzen enkele maanden hoog, vertraagt de groei en stijgt de inflatie voordat het opnieuw kan stabiliseren.

Monetair beleid onder dwang

De centrale banken worden nu geconfronteerd met een complexe afweging. De olieschok en de stijgende inflatieverwachtingen beperken hun vermogen om het beleid te versoepelen, zelfs als de groeirisico’s toenemen. In de Verenigde Staten is verdere versoepeling steeds meer afhankelijk van de ontwikkeling van de energieprijzen. Het is onwaarschijnlijk dat de Federal Reserve zal reageren op kortetermijnpieken, maar een langdurige stijging zou de normalisering van het rentebeleid vertragen.

In Europa is de situatie delicater. De ECB opereert niet langer in een comfortabele omgeving en moet de hernieuwde inflatiedruk managen die veroorzaakt wordt door de energie- en LNG-dynamiek. Bij een hardnekkiger schokscenario kan een verkrapping van het beleid niet worden uitgesloten.

Tegelijkertijd blijven Japan en Australië in verkrappingsmodus, wat de wereldwijde beleidsdivergentie versterkt. Het gemeenschappelijke kenmerk is duidelijk: de flexibiliteit om rentebeleid te voeren wordt kleiner. De centrale banken reageren op een externe schok die ze niet kunnen beheersen maar wel in hun modellen moeten verwerken.

Portefeuillepositionering: neutraal risico

Vóór de escalatie waren de macro-economische vooruitzichten nog overwegend gunstig. De groei was veerkrachtig, vooral in de Verenigde Staten, waar de private vraag en de investeringen de activiteit bleven stimuleren. Europa stabiliseerde zich, gesteund door de binnenlandse vraag en fiscale maatregelen, terwijl in China de groei beperkt maar stabiel bleef. Macro-fundamentals zijn echter niet langer de primaire aanjager van marktprestaties. De dominante krachten zijn nu de energiedynamiek en de beleidsverwachtingen. Groei bepaalt niet langer de richting van de markten. In plaats daarvan reageren de markten op veranderingen in de inflatieverwachtingen en de financiële omstandigheden en richten ze zich steeds meer op de fundamentele bedrijfsfactoren. Gezien de toegenomen onzekerheid heeft Candriam het totale portefeuillerisico beperkt en is overgestapt op een meer evenwichtige postionering.

Wat aandelen betreft, is Candriam nu breed neutraal over het geografische spectrum. De oorlog in Iran heeft de afgelopen weken geleid tot een daling van de aandelenwaarderingen. Dit is voor Candriam nog geen voldoende instapsignaal. Een duidelijker koopmoment ligt pas bij de heropening van de Straat van Hormuz, stabilisatie van de olieprijs rond $ 80-85/vat en afnemende druk op de rente.De Verenigde Staten blijven relatief geïsoleerd dankzij de binnenlandse energieproductie en een veerkrachtige vraag. Bovendien leggen aantrekkelijke waarderingen van technologie een bodem onder de aandelenmarkt. Deze relatief betere positie wordt weerspiegeld in een iets duurdere waardering vergeleken met andere regio’s. Candriam handhaaft een neutrale houding ten opzichte van Europa, Japan en opkomende markten, omdat ze gevoeliger zijn voor energieprijzen en de dynamiek van de wereldhandel.

Omgaan met instabiliteit

De oorlog in Iran heeft het macrobeeld in korte tijd doen kantelen. De combinatie van hogere inflatie, zwakkere verwachte groei en beperkte beleidsreacties is zeldzaam en een uitdaging voor de markten. De recente pauze in de militaire activiteit heeft enige verlichting gebracht, maar de onderliggende situatie blijft onopgelost. De belangrijkste variabelen zijn duidelijk: de heropening van de Straat van Hormuz, de stabilisatie van de olieprijzen en het afnemen van de druk op de rentetarieven.

Zolang de omstandigheden niet stabieler zijn, blijft relatieve voorzichtigheid geboden. Candriam heeft zijn portefeuilles defensiever geherpositioneerd en behoudt de flexibiliteit om zich aan te passen als de omstandigheden veranderen. In een regime dat gekenmerkt wordt door herhaalde schokken, hangt succes minder af van het voorspellen van uitkomsten en meer van het omgaan met onzekerheid. Candriam blijft bereid om snel te handelen in beide scenario’s: verdere de-escalatie of hervatting van de oorlog.

Het bericht Candriam: ‘Olie en geopolitiek houden markten in greep voortdurende onzekerheid’ verscheen eerst op The Asset.

Er zijn simpelweg te weinig cijfers beschikbaar om de risico’s op hogere inflatie goed in te schatten, stelt Kastens. Daarom houdt ECB-voorzitter Christine Lagarde zich tijdens de persconferentie waarschijnlijk op de vlakte over het verdere rentepad; ze zal eerder verwijzen naar de geactualiseerde groeiprognoses en de inflatievooruitzichten van juni. Door de grote geopolitieke onzekerheid houdt de ECB haar beleid data-afhankelijk, en beslist ze vergadering per vergadering.

“Voor de komende periode blijft met name de duur van de energieschok en het risico op zogeheten tweederonde-effecten belangrijk. De recente ervaring leert immers dat bedrijven hogere kosten steeds vaker doorrekenen aan de consument. Dat vergroot het risico op een renteverhoging, al wordt niet verwacht dat de ECB overhaast zal ingrijpen.”

Het bericht DWS: ‘Geen renteverhoging ECB in april, focus ligt op juni’ verscheen eerst op The Asset.