Waar eerder nog rekening werd gehouden met een renteverhoging in april, is die kans inmiddels klein. De ontwikkelingen in het Midden-Oosten hebben de economische vooruitzichten fundamenteel veranderd. Vooral het risico op verstoringen in mondiale toeleveringsketens vormt een bedreiging voor het nog fragiele herstel van de Japanse economie.

De BoJ staat daarmee voor een complexe afweging. Enerzijds kan de stijging van energieprijzen leiden tot hogere inflatie, anderzijds kunnen geopolitieke spanningen de economische groei afremmen.

De centrale bank zal waarschijnlijk concluderen dat de neerwaartse risico’s voor de groei momenteel zwaarder wegen dan het risico om achter te blijven bij de inflatieontwikkeling.

Impact hogere energieprijzen

Een belangrijke leidraad voor de markt is het recent gepubliceerde Outlook Report van de BoJ. Dit rapport biedt inzicht in hoe de centrale bank de balans tussen inflatie en groeirisico’s beoordeelt en kan richting geven aan toekomstige beleidsbeslissingen. De BoJ kan zich een afwachtende houding permitteren. De Japanse overheid probeert de impact van hogere energieprijzen te verzachten via subsidies, waardoor de druk op monetair beleid afneemt.

De Japanse yen blijft wel een aandachtspunt, maar de dreiging van interventies door het ministerie van Financiën heeft tot nu toe voorkomen dat de munt verder verzwakt.

Tijdens de persconferentie na afloop van de vergadering zal BoJ-gouverneur Kazuo Ueda naar verwachting benadrukken dat de langetermijnstrategie van de centrale bank intact blijft. Renteverhogingen zijn nog steeds waarschijnlijk, maar pas zodra de economische vooruitzichten stabieler zijn. Op korte termijn rechtvaardigen de toegenomen risico’s volgens hem echter uitstel.

Renteverhogingen mogelijk later in beeld

De hervatting van renteverhogingen hangt in belangrijke mate af van de geopolitieke situatie. Als de spanningen afnemen en belangrijke handelsroutes, zoals de Straat van Hormuz, weer volledig toegankelijk worden, kunnen renteverhogingen later dit jaar opnieuw in beeld komen. Voor de komende vergadering worden echter geen uitgesproken beleidswijzigingen voorzien, maar eerder een voorzichtige en geleidelijke communicatie.

Wat betreft de financiële markten blijft Allianz Global Investors positief over Japanse aandelen. Beleggers kijken door de huidige geopolitieke onrust heen en richten zij zich op structurele groeitrends, zoals kunstmatige intelligentie en de halfgeleidersector.

Voor de Japanse yen en staatsobligaties hanteert Allianz GI een neutralere positie. De yen ondervindt druk van stijgende rentes in andere regio’s, terwijl Japanse staatsobligaties worden beïnvloed door zowel mondiale rentebewegingen als binnenlands beleid. De risico’s en kansen in deze markten zijn momenteel in balans.

Het bericht Greg Hirt (Allianz GI): ‘BoJ houdt rente waarschijnlijk stabiel door spanningen Midden-Oosten’ verscheen eerst op The Asset.

Officiële inflatiecijfers vertellen vooral wat er al is gebeurd. Tegen de tijd dat de consumentenprijsindex laat zien dat de inflatie stijgt of daalt, hebben financiële markten daar vaak al weken of maanden op vooruitgelopen. Daarom kijken obligatiebeleggers niet alleen naar gepubliceerde cijfers, maar ook naar marktprijzen die laten zien wat beleggers verwachten voor de komende jaren.

Die verwachtingen zijn onder meer af te lezen uit inflatiegerelateerde obligaties en uit inflatieswaps. Daarmee proberen beleggers in te schatten hoe hoog de inflatie gemiddeld zal uitvallen over een bepaalde periode. Zulke marktindicatoren zijn niet perfect, maar geven wel een beter beeld van de richting waarin de inflatie zich volgens beleggers beweegt.

De korte termijn baart meer zorgen

De recente beweging op de markt past in dat beeld. Vooral de inflatieverwachtingen voor de korte termijn zijn opgelopen. De eenjaars- en tweejaarsinflatieswaps staan duidelijk hoger. Dat wijst erop dat beleggers rekening houden met een stijging van de inflatie, vooral via hogere energieprijzen en andere geopolitiek gevoelige kostenposten.

Dat is op zichzelf niet vreemd. De markt reageert doorgaans het eerst aan de korte kant van de curve als er nieuwe onzekerheid ontstaat. Het conflict in het Midden-Oosten beïnvloedt de prijs van olie en gas, en dat werkt vrijwel direct door in inflatieverwachtingen voor de komende kwartalen.

Langere inflatieverwachtingen blijven betrekkelijk rustig

Belangrijker is wat er níet is gebeurd. De inflatieverwachtingen voor langere looptijden zijn wel iets opgelopen, maar veel minder sterk. Dat geldt ook voor de zogeheten 5y5y forward inflation swap, een belangrijke maatstaf voor waar de markt de inflatie verwacht in de periode van zes tot tien jaar vooruit. Juist die indicator wordt scherp gevolgd, omdat hij minder gevoelig is voor tijdelijke schokken in energieprijzen of basiseffecten.

De conclusie is daarom dat de markt op dit moment vooral een tijdelijke inflatieschok inprijst, en nog niet een nieuw tijdperk van hardnekkig hoge inflatie. Beleggers lijken er nog steeds van uit te gaan dat de inflatie op langere termijn terug kan bewegen richting het streefniveau van centrale banken.

Daar zit ook de beleidsvraag

Voor centrale banken zou dat onderscheid cruciaal moeten zijn. Een tijdelijke stijging van de energieprijzen vraagt niet automatisch om een harde beleidsreactie. De echte zorg ontstaat pas wanneer hogere energie- of grondstofprijzen gaan doorwerken in lonen, diensteninflatie en het bredere prijsgedrag van bedrijven. Dan ontstaat het risico van zogenoemde tweede-ronde-effecten, waardoor inflatie langer hoog blijft, ook als de oorspronkelijke schok alweer is weggeëbd. De markt rekent er deels ook op dat de centrale banken indien nodig zullen ingrijpen om eventuele tweede-ronde-effecten te vermijden of te beperken. Dit is de reden waarom er momenteel renteverhogingen geprijsd worden.

Tegelijkertijd kunnen zulke prijsschokken de economische groei juist onder druk zetten, doordat huishoudens koopkracht verliezen en bedrijven met hogere kosten worden geconfronteerd. Centrale banken moeten dus balanceren: alert zijn op tekenen dat inflatie zich vastzet, zonder de economie onnodig verder af te remmen.

Voorlopig vooral reden voor waakzaamheid

De markt signaleert wel degelijk meer inflatiedruk, maar ziet die vooralsnog als een probleem voor de korte termijn. Zolang de langetermijnverwachtingen redelijk verankerd blijven, is de boodschap eerder dat centrale banken waakzaam moeten zijn dan dat zij meteen agressief moeten ingrijpen. Anders gezegd, de markt gelooft nog niet dat de inflatie blijvend uit de hand loopt.

Het bericht DPAM: ‘Markt vreest tijdelijk hogere inflatie, maar rekent nog niet op ontsporing’ verscheen eerst op The Asset.

Bij de laatste parlementsverkiezingen heeft de regering-Takaichi een stabiele meerderheid behaald. Dat heeft de politieke continuïteit en de voorspelbaarheid van het beleid vergroot. De kans neemt toe dat het beleid verschuift van maatregelen die op de korte termijn herverdelen en de economie ondersteunen, naar meer nadruk op begrotingsdiscipline en structurele groei op de middellange en lange termijn.

Normalisering van het monetair beleid

“Wanneer het vertrouwen van de markt in het begrotingsbeleid aanhoudt of verder toeneemt, krijgt de Bank of Japan meer ruimte om het monetaire beleid geleidelijk en ordelijk te normaliseren. Een duidelijkere rolverdeling tussen het begrotingsbeleid en het monetair beleid helpt de marktvolatiliteit te beperken die vaak samengaat met beleidswijzigingen”, aldus Hiroaki Amemiya.

In dat scenario kan de yen zich losmaken van de neerwaartse trend en op de middellange termijn stabiliseren. Daarmee verliest een beleggingsomgeving, die vooral leunde op valutavoordelen, geleidelijk aan betekenis, en ontstaat er ruimte voor een meer genuanceerde beoordeling van risico’s en rendement.

Fundamentals winnen aan belang

Voor aandelenbeleggers verschuift de aandacht dan naar ondernemingen die duurzame groei weten te realiseren, bijvoorbeeld via prijsmacht, hogere winstgevendheid en robuuste bedrijfsmodellen. Dat maakt beleggingen minder afhankelijk van gunstige macro-economische omstandigheden of wisselkoersen, en vergroot het belang van bedrijfsspecifieke fundamenten die aansluiten bij het beleidskader en de lopende structurele hervormingen.

“Tegen deze achtergrond heeft de regering een aantal belangrijke investeringsdomeinen aangewezen. Die richten zich op het verminderen van structurele kwetsbaarheden, zoals kwetsbare toeleveringsketens, afhankelijkheid van het buitenland en demografische uitdagingen, en op het stimuleren van innovatie en economische veerkracht. Door beleidsmiddelen sterker langs deze thematische lijnen in te zetten, vormen ze een steviger basis voor investeringen op de middellange en lange termijn, waarbij economische veiligheid en duurzame groei in balans worden gebracht”, aldus Hiroaki Amemiya.

Het bericht Capital Group: ‘Van yen-rugwind naar fundamentals: nieuwe fase Japanse aandelen’ verscheen eerst op The Asset.

Eind januari schreven we in onze FX Weekly dat de rol van de yen als financieringsvaluta aan het afzwakken is. De Japanse rente liep op en de volatiliteit op de valutamarkten was hoger, waardoor carry trades minder aantrekkelijk werden. Tegelijkertijd waren de Japanse autoriteiten niet blij met een te zwakke yen. Sindsdien zijn er verschillende belangrijke ontwikkelingen geweest. Ten eerste heeft het Iranconflict de kwetsbaarheid van Japan als grote energie‑importeur blootgelegd, vooral de afhankelijkheid van energie uit het Midden-Oosten. Hierdoor hebben beleggers de yen verkocht. Vóór het conflict hielden speculanten een bescheiden netto-longpositie in yen aan. Inmiddels hebben zij een forse netto-shortpositie opgebouwd.

Ten tweede is er sinds het begin van het conflict geen grote vraag geweest naar traditionele veiligehavenvaluta’s. In plaats daarvan hebben beleggers winst genomen op bestaande posities. Ze kochten de valuta’s van energie‑exporterende landen en verkochten de valuta’s van landen die sterk afhankelijk zijn van energie‑importen, met name uit het Midden-Oosten. Als beleggers in de valutamarkten veiligheid hadden gezocht, zou de yen – net als de Amerikaanse dollar – zijn gestegen. Dat is niet gebeurd.

Ten derde blijven de relaties tussen China en Japan gespannen. Premier Sanae Takaichi hanteert een hardere lijn dan haar voorganger. Zij bracht een offer bij het Yasukuni‑heiligdom en Japan heeft de beperkingen op wapenexport opgeheven, waardoor voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog weer wapenverkopen mogelijk zijn. In China worden bezoeken of offers van een Japanse premier aan het Yasukuni‑heiligdom gezien als het eren van Japans militaire agressie uit het verleden en oorlogsmisdadigers. Dit ligt in China uiterst gevoelig en raakt direct aan de historische beeldvorming. China heeft ook enkele exportbeperkingen ten opzichte van Japan aangescherpt. Samen hebben deze ontwikkelingen het beleggerssentiment ten aanzien van Japan verslechterd.

Verwachtingen voor de yen

Op dit moment heeft het conflict in Iran een grote invloed op de valutamarkten, waaronder ook op de Japanse yen. Als het conflict wordt opgelost door een akkoord, verwachten wij dat de yen sterker wordt. Maar als er geen akkoord komt, blijft de yen waarschijnlijk zwak ten opzichte van de euro en de Amerikaanse dollar. Toch denken wij dat de yen niet veel verder zal dalen, en wel om drie redenen. Ten eerste staan Japanse autoriteiten klaar om in te grijpen om de yen te ondersteunen. Als Japan zelfstandig actie onderneemt, zal dit waarschijnlijk niet lang effect hebben, maar als zowel Japan als de VS samen optreden op de valutamarkten én het Iranconflict eindigt, kan de yen sterker herstellen.

Ten tweede hebben veel beleggers al aanzienlijke netto-shortposities op de yen, waardoor ze waarschijnlijk niet nog meer posities zullen innemen, uit vrees voor interventie door de autoriteiten.

Ten derde verwacht men dat de Bank of Japan dit jaar de rente verder geleidelijk zal verhogen, en een zwakke yen geeft hiervoor extra aanleiding. De volgende vergadering van de Bank of Japan is op 28 april, maar er worden dan geen veranderingen verwacht. De financiële markten schatten de kans op een renteverhoging in juni hoger in.

Als er een akkoord wordt bereikt en de energieprijzen dalen, zou de yen sterker moeten worden ten opzichte van de euro en de Amerikaanse dollar. Hogere rentes in Japan zouden de yen ook ondersteunen, maar beleggers moeten dan wel meer vertrouwen krijgen in het economische en buitenlandse beleid van premier Takaichi. Vooralsnog laten we onze yenramingen ongewijzigd.

Het bericht Georgette Boele (ABN Amro): ‘Yen onder druk, maar neerwaarts risico beperkt’ verscheen eerst op The Asset.

Geopolitieke spanningen en ontwikkelingen op de energiemarkten zijn opnieuw dominant geworden, juist op het moment dat beleggers zich comfortabeler voelden bij het desinflatieverhaal. Het conflict in het Midden-Oosten heeft olie opnieuw centraal gezet in het marktdenken en benadrukt dat energieschokken vaak op onverwachte momenten terugkeren.

Koutny: “Voor Europa en het Verenigd Koninkrijk, beide netto-energie‑importeurs, betekenen hogere olieprijzen een dubbele slag. De prijzen zetten consumenten onder druk en ze verslechteren tegelijkertijd de handelsbalans. Bovendien verdwijnen verstoringen in olieproductie en logistiek niet snel, zelfs niet bij een diplomatieke doorbraak. Wanneer olieprijzen rond 95 tot 100 dollar per vat schommelen, ligt een aanhoudende inflatiedruk voor de hand. Dat beperkt de ruimte voor centrale banken om het beleid te versoepelen en zet de lange rente opnieuw onder druk.”

Koutny vervolgt: “Dit is allemaal niet echt nieuw. Vastrentende waarden zijn bedoeld om in onzekere omstandigheden te functioneren. Wat is veranderd, is de manier waarop die rol wordt vervuld.” Inflatierisico’s die samenhangen met energieprijzen, beperktere beleidsvrijheid voor centrale banken en uiteenlopende groeipaden binnen Europa zorgen voor grotere spreiding in mogelijke scenario’s. “We zien dat in zo’n omgeving het aanhouden van duration en afwachten minder effectief is. De markt vraagt meer aandacht voor liquiditeit, de rentecurve en relatieve waardering. Ze heeft minder vertrouwen in één dominant macro-economisch narratief.”

Tegelijkertijd blijven structurele trends van kracht. De Europese context blijft richtinggevend, met name door pensioenhervormingen. Die hertekenen de vraag naar vastrentende waarden, doordat pensioenfondsen portefeuilles herschikken en anders omgaan met duration en inkomenszekerheid.

“Kortom: Europese vastrentende waarden worden dit jaar minder bepaald door het eindpunt van de rente en meer door de manier waarop markten omgaan met inflatierisico’s, energieschokken en uiteenlopende beleidskeuzes onderweg”, aldus Koutny.

Het bericht Vanguard: ‘Een bepalend jaar voor Europese vastrentende waarden’ verscheen eerst op The Asset.

Vooral de snelheid van de scherpe bijstelling van de renteverwachtingen is opvallend. In slechts zes weken tijd ging de markt in de VS van twee verwachte renteverlagingen naar geen enkele, in het VK van twee verlagingen naar twee verhogingen en in de eurozone van mogelijk één verlaging naar twee verhogingen.

Toch is het allerminst zeker dat die renteverhogingen er daadwerkelijk komen. Hoewel de inflatie waarschijnlijk hoger uitvalt dan eerder gedacht, verschilt de economische omgeving wezenlijk van die van 2022, toen het economisch herstel na de coronalockdowns samenviel met hogere energieprijzen door de oorlog in Oekraïne. Het belangrijkste verschil is de arbeidsmarkt, die nu duidelijk kwetsbaarder is dan in 2022. Ook de loonverwachtingen en de langetermijninflatieverwachtingen blijven vooralsnog relatief gematigd.

Hogere rendementen

De opgelopen renteverwachtingen hebben wereldwijd tot hogere obligatierentes geleid. In de VS vertaalt zich dat in hogere hypotheekrentes en krappere financiële condities, wat de Fed juist reden kan geven de rente voorlopig ongemoeid te laten. Voor de ECB, die sterker op inflatie is gericht, is de kans op hogere rentes groter. Een deel daarvan lijkt echter al ingeprijsd: sinds het uitbreken van de oorlog in Iran zijn de rendementen op driejarige Italiaanse en Duitse staatsobligaties met circa 0,6 procentpunt gestegen.

Opvallend is hoe nauw Italiaanse rendementen de afgelopen tijd de Duitse hebben gevolgd. Het renteverschil liep sinds het uitbreken van de oorlog in Iran slechts op van 23 naar 32 basispunten. Dat weerspiegelt afgenomen zorgen over Italië, mede doordat het begrotingstekort is teruggebracht van ruim 7% van het bbp in 2023 naar 3,1% in 2025. Daardoor is Italiaanse schuld een minder volatiele beleggingscategorie geworden dan zij meer dan tien jaar lang is geweest.

Gevoeligheid van spreads

Sinds het begin van de oorlog in Iran zijn creditspreads licht opgelopen, zowel op bedrijfsobligaties als op credit default swaps. Dat wijst erop dat beleggers meer vergoeding vragen voor kredietrisico en dat de kosten om zich tegen wanbetaling te verzekeren zijn gestegen. De beweging verloopt echter ordelijk, omdat markten nog altijd uitgaan van een kort conflict. Zo liepen spreads op kortlopende investment-grade euro-bedrijfsobligaties met een BBB-rating en een looptijd van 1 tot 3 jaar met 5 basispunten op, terwijl de spreads op euro high-yieldobligaties met een BB- tot B-rating met 24 basispunten zijn gestegen. Een deel van die verruiming was al vóór de oorlog ingezet, door zorgen over AI, private credit en importheffingen. Dat helpt verklaren waarom kredietmarkten vooralsnog relatief kalm blijven.

Hogere olieprijzen drukken intussen op de groei, al zijn economieën minder gevoelig voor zulke schokken dan in de jaren zestig en zeventig. Volgens Bank of America kost een stijging van de olieprijs met 10% de VS circa 0,05 procentpunt groei en de eurozone 0,1 procentpunt.

Nu olie sinds het begin van de oorlog 50% tot 60% duurder is geworden, heeft de bank haar raming voor de wereldwijde groei in 2026 verlaagd van 3,5% naar 3,1%. De impact verschilt per sector. Energie profiteert, terwijl sectoren met hoge olie- en gaskosten onder druk komen. De verstoring via de Straat van Hormuz raakt onder meer chemicaliën, plastics en kunstmest, maar de impact op de Europese energiemarkt blijft vooralsnog minder ernstig dan in 2022.

Conclusie

Volgens Briggs en Jones zijn de instapniveaus van spreads op credit default swaps vooral goedkoper geworden door technische en macro-economische factoren, en niet zozeer door bedrijfsspecifieke verslechteringen. Dat creëert kansen voor actieve beheerders om bedrijfsobligaties te selecteren die fundamenteel sterk ogen en bedrijven te vermijden die kwetsbaarder zijn voor neerwaartse risico’s. In combinatie met de stijging van de rendementen aan het korte eind van de obligatiemarkt heeft dit geleid tot een aantrekkelijker inkomensprofiel dan in februari.

Janus Henderson is er niet van overtuigd dat alle renteverhogingen die de markt nu inprijst ook daadwerkelijk zullen plaatsvinden. Dat betekent dat beleggers die nu bereid zijn in te stappen, mogelijk kunnen profiteren van de hogere rendementen.

Het bericht Janus Henderson: ‘Oplopende rendementen maken instappen in obligaties aantrekkelijker’ verscheen eerst op The Asset.

“Hoewel Amerikaanse aandelen de afgelopen dagen nieuwe records hebben bereikt, is de economische basis aanzienlijk zwakker geworden. Bovendien zal het monetaire beleid aan beide kanten van de Atlantische Oceaan krapper worden.”

Voor de Europese Centrale Bank rekent Dowding op twee renteverhogingen in 2026. De Amerikaanse Federal Reserve zal de rente voorlopig niet verhogen, maar ook verlagingen blijven uit zolang de inflatie niet overtuigend daalt. In het Verenigd Koninkrijk ligt de situatie complexer. De zwakke economie pleit tegen renteverhogingen, maar de oplopende inflatie kan de Bank of England alsnog dwingen tot ingrijpen. “Pas als de inflatiepiek in zicht komt, worden Britse staatsobligaties weer interessant. Voorlopig is het daarvoor nog te onrustig, mede door oplopende politieke spanningen.”

Kijkend naar de kansen in de markt ziet Dowding vooral potentieel in inflatiegerelateerde obligaties in Europa, die bescherming bieden tegen nieuwe prijsschokken. Daarnaast speelt het negatieve sentiment rond de VS in het voordeel van opkomende markten, met name olie-exporteurs als Brazilië en Colombia.

“De waardedaling van hun munten en obligaties sinds het begin van het conflict was overdreven. Wij zien daar meer kansen dan in Aziatische landen zoals India of de Filipijnen, die juist afhankelijk zijn van olie-import.” Volgens Dowding onderschatten beleggers de risico’s. “De grote economische verschuivingen zijn nog niet volledig ingeprijsd. Zelfs als Trump op korte termijn een vredesakkoord sluit, blijft het onderliggende beeld uitdagend.”

Het bericht RBC BlueBay AM: ‘Opluchtingsrally maskeert groeiende economische risico’s’ verscheen eerst op The Asset.

‘Als we kijken naar de prijsbewegingen van verschillende financiële activa, zien we dat de prijzen van ‘veilige havens’ over het algemeen stijgen wanneer de risicoperceptie toeneemt. Maar het enige financiële instrument waarvan de prijs sinds eind februari 2026 is gestegen, is de dollar’, zegt Artus.

In dezelfde periode zijn de aandelenmarkten in de Verenigde Staten, Europa, Japan en de opkomende markten gedaald, terwijl de langetermijnrentes op staatsobligaties zijn opgelopen in de VS, Europa en Japan. ‘We zien een stijging van alle langetermijnrentes, zonder dat obligaties als veilige haven fungeren’, aldus Artus.

Ook activa die vaak gebruikt worden voor diversificatie, zijn verzwakt. ‘Sinds eind februari 2026 zijn zowel de bitcoin- als de goudprijs gedaald’, zegt Artus.

De valutamarkten laten daarentegen een ander beeld zien. Sinds eind februari is de Amerikaanse dollar in waarde gestegen ten opzichte van de euro en de Japanse yen.

Ook binnen de markten voor staatsobligaties zijn verschillen zichtbaar. De renteverschillen tussen Duitse Bunds en Franse, Italiaanse en Spaanse staatsobligaties zijn toegenomen. De prestaties op de aandelenmarkten lopen eveneens uiteen: Amerikaanse aandelen zijn minder sterk gedaald dan die in Europa, Japan en de opkomende markten. Dat hangt waarschijnlijk samen met de positie van de Verenigde Staten als exporteur van olie en aardgas.

Alles bij elkaar laat de analyse zien dat van de door Ossiam onderzochte financiële activa alleen de Amerikaanse dollar tijdens de huidige onrust als veilige haven heeft gefungeerd.

Het bericht Ossiam (Natixis IM): ‘Alleen Amerikaanse dollar fungeert momenteel als veilige haven’ verscheen eerst op The Asset.

De record uitstroom uit goud-ETP’s in de maand maart (-$11,5 miljard) is te wijten aan in de VS genoteerde ETP’s die van de hand werden gedaan. Ook zilver noteerde een record uitstroom op maandbasis (-$2,2 miljard). Het was de derde maand op rij dat er kapitaal uit zilver werd gehaald.

De instroom in de maand maart werd ook getemperd doordat er minder in aandelen-ETP’s werd geïnvesteerd. Obligatie-ETP’s boekten een instroom van $56 miljard, wat sinds begin 2025 nabij het maandelijkse gemiddelde is.

Het bericht BlackRock: ‘Instroom ETP’s daalt fors, goud en zilver minder in trek’ verscheen eerst op The Asset.

In wat aanvoelde als een abrupte en reflexmatige reactie op de nog verse herinneringen aan 2022, gingen beleggers er zelfs even vanuit dat de Amerikaanse Federal Reserve (Fed) tegen het einde van het jaar de rente opnieuw zou verhogen. “Dat betekende een scherpe draai ten opzichte van eerder dit jaar, toen de markt nog bijna drie renteverlagingen had ingeprijsd,”, aldus Madison Faller, global investment strategist bij J.P. Morgan Private Bank.

Die eerste schokreactie is in de VS inmiddels afgezwakt. De markt rekent niet langer op een renteverhoging door de Fed, maar gaat nog altijd wel uit van een ‘higher for longer’-scenario, waarbij het beleid vermoedelijk gedurende heel 2026 ongewijzigd blijft. Het beeld in Europa is echter anders. Europese centrale banken opereren met een explicieter op inflatie gerichte doelstelling en Europa is bovendien gevoeliger voor stijgende energieprijzen. Dit zal naar verwachting een positief effect hebben op Europese langlopende obligaties.

Waarom langlopende obligaties in Europa weer interessant worden

Hoe fors de herprijzing op Europese rentemarkten is geweest, laat het voorbeeld van de Bank of England goed zien. In slechts enkele dagen tijd gingen beleggers van het inprijzen van twee renteverlagingen naar meer dan drie renteverhogingen. Door de scherpe stijging van grondstoffenprijzen bewegen de obligatierentes in Europa zich weer rond niveaus die voor het laatst drie jaar geleden werden gezien, toen de wereldwijde inflatie rond de 10% lag.

Dat was ook de periode waarin centrale banken de rente agressief verhoogden om de inflatie af te remmen. Juist om een herhaling van 2022 te voorkomen, ligt het voor de hand dat zowel de Europese Centrale Bank als de Bank of England alert reageren. Anders dan de Fed opereren zij immers met een enkelvoudige en expliciet op inflatie gerichte doelstelling.

In een somberder scenario, waarin een langer aanhoudend conflict in het Midden-Oosten de recessierisico’s vergroot, kan blootstelling aan duration bescherming bieden binnen een portefeuille. Maar ook in een scenario van de-escalatie kan duration profiteren.

In dat scenario kunnen energieprijzen uiteindelijk weer dalen en keren grondstoffenmarkten terug naar de overaanbodsituatie waarmee zij het jaar begonnen. Terwijl de Europese rentemarkt de snel wisselende ontwikkelingen verwerkt, biedt dat beleggers de mogelijkheid om vandaag nog relatief hoge rendementen vast te leggen.

Het bericht JP Morgan: ‘Energieschok zet rentemarkten in beweging, vooral in Europa’ verscheen eerst op The Asset.