Officiële inflatiecijfers vertellen vooral wat er al is gebeurd. Tegen de tijd dat de consumentenprijsindex laat zien dat de inflatie stijgt of daalt, hebben financiële markten daar vaak al weken of maanden op vooruitgelopen. Daarom kijken obligatiebeleggers niet alleen naar gepubliceerde cijfers, maar ook naar marktprijzen die laten zien wat beleggers verwachten voor de komende jaren.

Die verwachtingen zijn onder meer af te lezen uit inflatiegerelateerde obligaties en uit inflatieswaps. Daarmee proberen beleggers in te schatten hoe hoog de inflatie gemiddeld zal uitvallen over een bepaalde periode. Zulke marktindicatoren zijn niet perfect, maar geven wel een beter beeld van de richting waarin de inflatie zich volgens beleggers beweegt.

De korte termijn baart meer zorgen

De recente beweging op de markt past in dat beeld. Vooral de inflatieverwachtingen voor de korte termijn zijn opgelopen. De eenjaars- en tweejaarsinflatieswaps staan duidelijk hoger. Dat wijst erop dat beleggers rekening houden met een stijging van de inflatie, vooral via hogere energieprijzen en andere geopolitiek gevoelige kostenposten.

Dat is op zichzelf niet vreemd. De markt reageert doorgaans het eerst aan de korte kant van de curve als er nieuwe onzekerheid ontstaat. Het conflict in het Midden-Oosten beïnvloedt de prijs van olie en gas, en dat werkt vrijwel direct door in inflatieverwachtingen voor de komende kwartalen.

Langere inflatieverwachtingen blijven betrekkelijk rustig

Belangrijker is wat er níet is gebeurd. De inflatieverwachtingen voor langere looptijden zijn wel iets opgelopen, maar veel minder sterk. Dat geldt ook voor de zogeheten 5y5y forward inflation swap, een belangrijke maatstaf voor waar de markt de inflatie verwacht in de periode van zes tot tien jaar vooruit. Juist die indicator wordt scherp gevolgd, omdat hij minder gevoelig is voor tijdelijke schokken in energieprijzen of basiseffecten.

De conclusie is daarom dat de markt op dit moment vooral een tijdelijke inflatieschok inprijst, en nog niet een nieuw tijdperk van hardnekkig hoge inflatie. Beleggers lijken er nog steeds van uit te gaan dat de inflatie op langere termijn terug kan bewegen richting het streefniveau van centrale banken.

Daar zit ook de beleidsvraag

Voor centrale banken zou dat onderscheid cruciaal moeten zijn. Een tijdelijke stijging van de energieprijzen vraagt niet automatisch om een harde beleidsreactie. De echte zorg ontstaat pas wanneer hogere energie- of grondstofprijzen gaan doorwerken in lonen, diensteninflatie en het bredere prijsgedrag van bedrijven. Dan ontstaat het risico van zogenoemde tweede-ronde-effecten, waardoor inflatie langer hoog blijft, ook als de oorspronkelijke schok alweer is weggeëbd. De markt rekent er deels ook op dat de centrale banken indien nodig zullen ingrijpen om eventuele tweede-ronde-effecten te vermijden of te beperken. Dit is de reden waarom er momenteel renteverhogingen geprijsd worden.

Tegelijkertijd kunnen zulke prijsschokken de economische groei juist onder druk zetten, doordat huishoudens koopkracht verliezen en bedrijven met hogere kosten worden geconfronteerd. Centrale banken moeten dus balanceren: alert zijn op tekenen dat inflatie zich vastzet, zonder de economie onnodig verder af te remmen.

Voorlopig vooral reden voor waakzaamheid

De markt signaleert wel degelijk meer inflatiedruk, maar ziet die vooralsnog als een probleem voor de korte termijn. Zolang de langetermijnverwachtingen redelijk verankerd blijven, is de boodschap eerder dat centrale banken waakzaam moeten zijn dan dat zij meteen agressief moeten ingrijpen. Anders gezegd, de markt gelooft nog niet dat de inflatie blijvend uit de hand loopt.

Het bericht DPAM: ‘Markt vreest tijdelijk hogere inflatie, maar rekent nog niet op ontsporing’ verscheen eerst op The Asset.

Geopolitieke spanningen en ontwikkelingen op de energiemarkten zijn opnieuw dominant geworden, juist op het moment dat beleggers zich comfortabeler voelden bij het desinflatieverhaal. Het conflict in het Midden-Oosten heeft olie opnieuw centraal gezet in het marktdenken en benadrukt dat energieschokken vaak op onverwachte momenten terugkeren.

Koutny: “Voor Europa en het Verenigd Koninkrijk, beide netto-energie‑importeurs, betekenen hogere olieprijzen een dubbele slag. De prijzen zetten consumenten onder druk en ze verslechteren tegelijkertijd de handelsbalans. Bovendien verdwijnen verstoringen in olieproductie en logistiek niet snel, zelfs niet bij een diplomatieke doorbraak. Wanneer olieprijzen rond 95 tot 100 dollar per vat schommelen, ligt een aanhoudende inflatiedruk voor de hand. Dat beperkt de ruimte voor centrale banken om het beleid te versoepelen en zet de lange rente opnieuw onder druk.”

Koutny vervolgt: “Dit is allemaal niet echt nieuw. Vastrentende waarden zijn bedoeld om in onzekere omstandigheden te functioneren. Wat is veranderd, is de manier waarop die rol wordt vervuld.” Inflatierisico’s die samenhangen met energieprijzen, beperktere beleidsvrijheid voor centrale banken en uiteenlopende groeipaden binnen Europa zorgen voor grotere spreiding in mogelijke scenario’s. “We zien dat in zo’n omgeving het aanhouden van duration en afwachten minder effectief is. De markt vraagt meer aandacht voor liquiditeit, de rentecurve en relatieve waardering. Ze heeft minder vertrouwen in één dominant macro-economisch narratief.”

Tegelijkertijd blijven structurele trends van kracht. De Europese context blijft richtinggevend, met name door pensioenhervormingen. Die hertekenen de vraag naar vastrentende waarden, doordat pensioenfondsen portefeuilles herschikken en anders omgaan met duration en inkomenszekerheid.

“Kortom: Europese vastrentende waarden worden dit jaar minder bepaald door het eindpunt van de rente en meer door de manier waarop markten omgaan met inflatierisico’s, energieschokken en uiteenlopende beleidskeuzes onderweg”, aldus Koutny.

Het bericht Vanguard: ‘Een bepalend jaar voor Europese vastrentende waarden’ verscheen eerst op The Asset.

Vooral de snelheid van de scherpe bijstelling van de renteverwachtingen is opvallend. In slechts zes weken tijd ging de markt in de VS van twee verwachte renteverlagingen naar geen enkele, in het VK van twee verlagingen naar twee verhogingen en in de eurozone van mogelijk één verlaging naar twee verhogingen.

Toch is het allerminst zeker dat die renteverhogingen er daadwerkelijk komen. Hoewel de inflatie waarschijnlijk hoger uitvalt dan eerder gedacht, verschilt de economische omgeving wezenlijk van die van 2022, toen het economisch herstel na de coronalockdowns samenviel met hogere energieprijzen door de oorlog in Oekraïne. Het belangrijkste verschil is de arbeidsmarkt, die nu duidelijk kwetsbaarder is dan in 2022. Ook de loonverwachtingen en de langetermijninflatieverwachtingen blijven vooralsnog relatief gematigd.

Hogere rendementen

De opgelopen renteverwachtingen hebben wereldwijd tot hogere obligatierentes geleid. In de VS vertaalt zich dat in hogere hypotheekrentes en krappere financiële condities, wat de Fed juist reden kan geven de rente voorlopig ongemoeid te laten. Voor de ECB, die sterker op inflatie is gericht, is de kans op hogere rentes groter. Een deel daarvan lijkt echter al ingeprijsd: sinds het uitbreken van de oorlog in Iran zijn de rendementen op driejarige Italiaanse en Duitse staatsobligaties met circa 0,6 procentpunt gestegen.

Opvallend is hoe nauw Italiaanse rendementen de afgelopen tijd de Duitse hebben gevolgd. Het renteverschil liep sinds het uitbreken van de oorlog in Iran slechts op van 23 naar 32 basispunten. Dat weerspiegelt afgenomen zorgen over Italië, mede doordat het begrotingstekort is teruggebracht van ruim 7% van het bbp in 2023 naar 3,1% in 2025. Daardoor is Italiaanse schuld een minder volatiele beleggingscategorie geworden dan zij meer dan tien jaar lang is geweest.

Gevoeligheid van spreads

Sinds het begin van de oorlog in Iran zijn creditspreads licht opgelopen, zowel op bedrijfsobligaties als op credit default swaps. Dat wijst erop dat beleggers meer vergoeding vragen voor kredietrisico en dat de kosten om zich tegen wanbetaling te verzekeren zijn gestegen. De beweging verloopt echter ordelijk, omdat markten nog altijd uitgaan van een kort conflict. Zo liepen spreads op kortlopende investment-grade euro-bedrijfsobligaties met een BBB-rating en een looptijd van 1 tot 3 jaar met 5 basispunten op, terwijl de spreads op euro high-yieldobligaties met een BB- tot B-rating met 24 basispunten zijn gestegen. Een deel van die verruiming was al vóór de oorlog ingezet, door zorgen over AI, private credit en importheffingen. Dat helpt verklaren waarom kredietmarkten vooralsnog relatief kalm blijven.

Hogere olieprijzen drukken intussen op de groei, al zijn economieën minder gevoelig voor zulke schokken dan in de jaren zestig en zeventig. Volgens Bank of America kost een stijging van de olieprijs met 10% de VS circa 0,05 procentpunt groei en de eurozone 0,1 procentpunt.

Nu olie sinds het begin van de oorlog 50% tot 60% duurder is geworden, heeft de bank haar raming voor de wereldwijde groei in 2026 verlaagd van 3,5% naar 3,1%. De impact verschilt per sector. Energie profiteert, terwijl sectoren met hoge olie- en gaskosten onder druk komen. De verstoring via de Straat van Hormuz raakt onder meer chemicaliën, plastics en kunstmest, maar de impact op de Europese energiemarkt blijft vooralsnog minder ernstig dan in 2022.

Conclusie

Volgens Briggs en Jones zijn de instapniveaus van spreads op credit default swaps vooral goedkoper geworden door technische en macro-economische factoren, en niet zozeer door bedrijfsspecifieke verslechteringen. Dat creëert kansen voor actieve beheerders om bedrijfsobligaties te selecteren die fundamenteel sterk ogen en bedrijven te vermijden die kwetsbaarder zijn voor neerwaartse risico’s. In combinatie met de stijging van de rendementen aan het korte eind van de obligatiemarkt heeft dit geleid tot een aantrekkelijker inkomensprofiel dan in februari.

Janus Henderson is er niet van overtuigd dat alle renteverhogingen die de markt nu inprijst ook daadwerkelijk zullen plaatsvinden. Dat betekent dat beleggers die nu bereid zijn in te stappen, mogelijk kunnen profiteren van de hogere rendementen.

Het bericht Janus Henderson: ‘Oplopende rendementen maken instappen in obligaties aantrekkelijker’ verscheen eerst op The Asset.

“Hoewel Amerikaanse aandelen de afgelopen dagen nieuwe records hebben bereikt, is de economische basis aanzienlijk zwakker geworden. Bovendien zal het monetaire beleid aan beide kanten van de Atlantische Oceaan krapper worden.”

Voor de Europese Centrale Bank rekent Dowding op twee renteverhogingen in 2026. De Amerikaanse Federal Reserve zal de rente voorlopig niet verhogen, maar ook verlagingen blijven uit zolang de inflatie niet overtuigend daalt. In het Verenigd Koninkrijk ligt de situatie complexer. De zwakke economie pleit tegen renteverhogingen, maar de oplopende inflatie kan de Bank of England alsnog dwingen tot ingrijpen. “Pas als de inflatiepiek in zicht komt, worden Britse staatsobligaties weer interessant. Voorlopig is het daarvoor nog te onrustig, mede door oplopende politieke spanningen.”

Kijkend naar de kansen in de markt ziet Dowding vooral potentieel in inflatiegerelateerde obligaties in Europa, die bescherming bieden tegen nieuwe prijsschokken. Daarnaast speelt het negatieve sentiment rond de VS in het voordeel van opkomende markten, met name olie-exporteurs als Brazilië en Colombia.

“De waardedaling van hun munten en obligaties sinds het begin van het conflict was overdreven. Wij zien daar meer kansen dan in Aziatische landen zoals India of de Filipijnen, die juist afhankelijk zijn van olie-import.” Volgens Dowding onderschatten beleggers de risico’s. “De grote economische verschuivingen zijn nog niet volledig ingeprijsd. Zelfs als Trump op korte termijn een vredesakkoord sluit, blijft het onderliggende beeld uitdagend.”

Het bericht RBC BlueBay AM: ‘Opluchtingsrally maskeert groeiende economische risico’s’ verscheen eerst op The Asset.

In wat aanvoelde als een abrupte en reflexmatige reactie op de nog verse herinneringen aan 2022, gingen beleggers er zelfs even vanuit dat de Amerikaanse Federal Reserve (Fed) tegen het einde van het jaar de rente opnieuw zou verhogen. “Dat betekende een scherpe draai ten opzichte van eerder dit jaar, toen de markt nog bijna drie renteverlagingen had ingeprijsd,”, aldus Madison Faller, global investment strategist bij J.P. Morgan Private Bank.

Die eerste schokreactie is in de VS inmiddels afgezwakt. De markt rekent niet langer op een renteverhoging door de Fed, maar gaat nog altijd wel uit van een ‘higher for longer’-scenario, waarbij het beleid vermoedelijk gedurende heel 2026 ongewijzigd blijft. Het beeld in Europa is echter anders. Europese centrale banken opereren met een explicieter op inflatie gerichte doelstelling en Europa is bovendien gevoeliger voor stijgende energieprijzen. Dit zal naar verwachting een positief effect hebben op Europese langlopende obligaties.

Waarom langlopende obligaties in Europa weer interessant worden

Hoe fors de herprijzing op Europese rentemarkten is geweest, laat het voorbeeld van de Bank of England goed zien. In slechts enkele dagen tijd gingen beleggers van het inprijzen van twee renteverlagingen naar meer dan drie renteverhogingen. Door de scherpe stijging van grondstoffenprijzen bewegen de obligatierentes in Europa zich weer rond niveaus die voor het laatst drie jaar geleden werden gezien, toen de wereldwijde inflatie rond de 10% lag.

Dat was ook de periode waarin centrale banken de rente agressief verhoogden om de inflatie af te remmen. Juist om een herhaling van 2022 te voorkomen, ligt het voor de hand dat zowel de Europese Centrale Bank als de Bank of England alert reageren. Anders dan de Fed opereren zij immers met een enkelvoudige en expliciet op inflatie gerichte doelstelling.

In een somberder scenario, waarin een langer aanhoudend conflict in het Midden-Oosten de recessierisico’s vergroot, kan blootstelling aan duration bescherming bieden binnen een portefeuille. Maar ook in een scenario van de-escalatie kan duration profiteren.

In dat scenario kunnen energieprijzen uiteindelijk weer dalen en keren grondstoffenmarkten terug naar de overaanbodsituatie waarmee zij het jaar begonnen. Terwijl de Europese rentemarkt de snel wisselende ontwikkelingen verwerkt, biedt dat beleggers de mogelijkheid om vandaag nog relatief hoge rendementen vast te leggen.

Het bericht JP Morgan: ‘Energieschok zet rentemarkten in beweging, vooral in Europa’ verscheen eerst op The Asset.

Een belangrijke bron van onzekerheid zijn de spanningen in het Midden-Oosten. Die hebben de energieprijzen opgedreven, wat zowel de economische groei kan afremmen als de inflatie kan verhogen, zo staat in de nieuwste House View Q2 2026 van AllianzGI. Tegelijkertijd zijn er ook positieve krachten aan het werk. Zo blijven bedrijven en overheden wereldwijd investeren, vooral in technologie en kunstmatige intelligentie. Dat ondersteunt de economie op de langere termijn.

Amerikaanse groei zwakt af

Volgens hoofdeconoom Christian Schulz is de start van het jaar sterker geweest dan verwacht, maar zal de groei in de Verenigde Staten waarschijnlijk afzwakken: “Na een verrassend sterke start van het jaar verwachten we dat de groei in de VS tegen medio 2026 zal afkoelen.” Door de hogere energieprijzen blijft de inflatie naar verwachting rond de 3 procent hangen, wat boven de doelstelling van de Amerikaanse centrale bank ligt. “Dit zal de centrale bank er waarschijnlijk toe aanzetten de rente later dan eerder verwacht te verlagen,” aldus Schulz.

In Europa wordt een gematigde groei verwacht, met Duitsland als belangrijke motor. Tegelijkertijd zorgen stijgende energieprijzen ook hier voor aanhoudende inflatiedruk. Schulz stelt: “Tegen deze achtergrond achten wij het waarschijnlijk dat er dit jaar geen renteverlagingen door de ECB zullen plaatsvinden, en dat de drempel voor renteverhogingen laag is.”

Het beeld in Azië is gemengd. Waar de groei in China wat afneemt door minder overheidssteun, profiteert Japan juist van extra overheidsuitgaven. “Dit zal de Bank of Japan er waarschijnlijk toe aanzetten de rente dit jaar verder te verhogen,” zegt Schulz.

Aandelen blijven interessant

Voor beleggers blijven aandelen interessant, zeker op de langere termijn. Volgens CIO Equity Michael Heldmann zijn er duidelijke structurele trends zichtbaar: “Europa’s streven naar grotere strategische autonomie — met name op het gebied van defensie, maar ook in energie, digitalisering en gezondheidszorg — ontwikkelt zich tot een wereldwijd relevant beleggingsthema.” Ook wijst hij op de kwetsbaarheid van energievoorzieningsketens, die door recente geopolitieke spanningen opnieuw zichtbaar is geworden.

Daarnaast blijft technologie een belangrijke motor. Heldmann benadrukt: “AI is en blijft een belangrijk thema op de wereldwijde aandelenmarkten.” Hij ziet daarbij vooral groei in de vraag naar halfgeleiders, datacenters en energie-infrastructuur.

Op de obligatiemarkten wordt het volgens CIO Fixed Income Jenny Zeng steeds belangrijker om selectief te zijn. “In een steeds volatielere omgeving belonen markten selectiviteit,” stelt zij. De combinatie van inflatie en toenemende risicomijdendheid zorgt voor een gemengd beeld. Daarom raadt ze beleggers aan zich te richten op kwaliteit en sterke balansen. Staatsobligaties uit Japan en het Verenigd Koninkrijk acht zij momenteel relatief aantrekkelijk.

Kansen in opkomende markten voor obligaties

Ondanks de onrust op de aandelenmarkten blijven bedrijfsobligaties opvallend stabiel. “Binnen bedrijfsobligaties blijven Europese investment-grade obligaties de beste waarde bieden,” aldus Zeng. Ook ziet zij kansen in opkomende markten, vooral in Azië vanwege de relatief lage volatiliteit.

Als het gaat om de totale beleggingsmix, blijft een lange termijn focus op aandelen volgens CIO Multi Asset Gregor Hirt gerechtvaardigd, al is er op korte termijn meer voorzichtigheid nodig. “Hoewel we op lange termijn positief blijven over aandelen, zijn we op korte termijn voorzichtiger, omdat de risicopremie door het conflict in het Midden-Oosten onze overtuiging tempert,” legt hij uit.

Volgens Hirt blijven Europa, Japan en opkomende markten aantrekkelijker gewaardeerd dan de Verenigde Staten. Daarnaast ziet hij nog steeds een belangrijke rol voor grondstoffen. “Goud blijft een kernpositie op lange termijn,” zegt hij, terwijl koper volgens hem profiteert van een sterke vraag.
Tot slot benadrukt hij het belang van flexibiliteit: “Beleggers zouden wat ‘droog kruit’ moeten aanhouden om kansen te benutten die ontstaan door volatiliteit.”
Kortom: de onzekerheid is toegenomen, maar er zijn nog steeds voldoende kansen. Juist in deze omgeving is het belangrijk om vast te houden aan een duidelijke langetermijnvisie en goed gespreid te beleggen.

Het bericht Vooruitblik AllianzGI: ‘Wanneer onzekerheid toeneemt, is overtuiging belangrijk’ verscheen eerst op The Asset.

“Houthi-troepen mengen zich in het conflict, steeds meer Amerikaanse mariniers worden naar de regio gestuurd en Iran gaat door met drone- en raketaanvallen. Financiële markten schatten de kans op een snel staakt-het-vuren steeds lager in.”

Toch reageren de markten vooralsnog beheerst, zegt Jones. “Wereldwijde aandelen verloren minder dan 2%, waarbij Amerikaanse aandelen het slechter deden dan veel andere regio’s.” Ook op de obligatiemarkten zijn er volgens hem weinig tekenen van stress. “Kredietspreads zijn slechts beperkt opgelopen en de dollarindex steeg met zo’n 0,5%.” Die afwachtende houding verklaart hij door het feit dat beleggers voorafgaand aan maart al niet overdreven optimistisch waren. “De zwakte concentreert zich vooral bij de winnaars van vorig jaar, wat erop wijst dat beleggers posities afbouwen in plaats van massaal naar cash te vluchten.”

De instroom in ETF’s lag in maart lager dan in de voorgaande maanden, maar van brede uitstroom is volgens Jones geen sprake. “Goud-ETF’s kende een lichte uitstroom, vermoedelijk doordat centrale banken goud verkopen. Zo zou de Turkse centrale bank in de afgelopen twee weken zo’n 8 miljard dollar aan goud hebben verkocht.”

Centrale banken trappen op de rem

De markt verwacht inmiddels minder renteverhogingen van de dan een week geleden “De inflatieverwachtingen blijven relatief onder controle, waarschijnlijk door een evenwicht tussen hogere prijzen als gevolg van aanbodschokken en afnemende vraag in discretionaire sectoren. Ik blijf sceptisch over de vraag of centrale banken de momenteel ingeprijsde renteverhogingen daadwerkelijk zullen doorvoeren.”

De markten worden momenteel vooral door sentiment gedreven, stelt Jones; van fysieke verstoringen in het aanbod is voorlopig nog geen sprake. “Energieleveringen die vóór het conflict het Midden-Oosten verlieten, komen nog steeds aan. Maar als naar schatting 10% van het olieaanbod wegvalt, blijft dat niet zo.”

Wel vertragen leveringen en nemen sommige Aziatische landen al maatregelen om de vraag te beperken. Zo moeten in Thailand thuis werken en wordt het gebruik van airconditioning beperkt. Zuid-Korea roept burgers op korter te douchen. Jones: “Voorlopig blijft de economische impact beperkt, maar zwaardere maatregelen kunnen volgen. Dat kan analisten ertoe aanzetten hun winstverwachtingen neerwaarts bij te stellen, met verdere druk op de markten tot gevolg.”

Daarom verwacht Jones verdere dalingen van risicovolle beleggingen. Tegelijkertijd lijkt de private sector beter bestand dan tijdens eerdere crises. “Dat beperkt voorlopig de neerwaartse risico’s, maar ik blijf alert op signalen dat deze sentimentschok omslaat in een echte aanbodschok.”

Het bericht Invesco: ‘Aandelen hebben geen uitweg meer’ verscheen eerst op The Asset.

Toen de oorlog in Iran uitbrak, waren we gepositioneerd voor een gunstig cyclisch klimaat met een voorkeur voor inflatierisico, gezien de verwachtingen van fiscale stimuleringsmaatregelen en een focus op de veerkracht van de toeleveringsketen in een wereld die steeds minder geglobaliseerd en geopolitiek gespannen is. Deze combinatie van visies leidde ons naar een overwogen positie in aandelen en grondstoffen en een onderwogen positie in obligaties.

We kunnen niet voorspellen wat er nu in het Midden-Oosten gaat gebeuren. We hebben besloten winst te nemen op onze brede grondstoffenpositie, aangezien de vooruitzichten na de piek in de olieprijzen vanaf nu evenwichtiger zijn. Dat betekent echter niet dat de volatiliteit voorbij is, aangezien beleggers nu moeten bepalen hoe centrale banken op deze stagflatoire schok zouden kunnen reageren.

Obligaties

De situatie is niet zo extreem als in 2022, aangezien het uitgangsniveau van de rente aanzienlijk hoger is en het onderliggende inflatieniveau lager. Desalniettemin denken we dat er nog ruimte is voor een stijging van de obligatierentes en verwachten we dat de Amerikaanse 10-jaarsrente zal stijgen tot 4,5%. We denken ook dat er opwaarts potentieel is voor de Amerikaanse dollar, aangezien de VS minder kwetsbaar is voor de energieschok. We zijn ook negatief geworden ten aanzien van Amerikaanse investment-grade bedrijfsobligaties, aangezien de huidige spreads weinig bescherming bieden tegen de potentiële stagflatierisico’s en het toenemende aantal emissies (in lijn met de dynamiek in de late cyclus).

Aandelen

We handhaven onze overwogen positie in aandelen, maar hebben besloten de overweging in internationale waardeaandelen af te bouwen, aangezien financiële instellingen kwetsbaar blijven voor rentezorgen en de VS waarschijnlijk beter bestand is tegen een langdurige stijging van de olieprijs.

Goud

We blijven “long” in goud ondanks de recente volatiliteit, omdat we een aanhoudende structurele vraag van centrale banken in opkomende markten verwachten en goud zien als een belangrijke diversificatie tegen fiscale en geopolitieke risico’s. We handhaven ook onze “long”-positie in obligaties uit opkomende landen in lokale valuta’s gezien de aantrekkelijke reële rendementen en betere schulddynamiek.

We zijn nog steeds van mening dat er opwaarts potentieel is voor aandelen, aangezien we een klein risico op een recessie zien. We erkennen echter het risico van langdurige verstoringen in de energievoorziening en hebben daarom de cyclische component van onze aandelenblootstelling verminderd en onze blootstelling aan de Amerikaanse dollar vergroot. We hebben onze “long”-hedges in grondstoffen te gelde gemaakt, maar blijven onderwogen in obligaties omdat het rendementsniveau een waarderingsrisico voor aandelen vormt.

De belangrijkste beleggingscategorieën in detail:

Long / positief

Neutraal

Short / negatief

Hoger dan vorige maand

Lager dan vorige maand

Aandelen
We behouden onze positieve kijk op aandelen. We erkennen dat de volatiliteit hoog kan blijven, maar de fundamentele factoren blijven gunstig.

Staatsobligaties
We blijven negatief over staatsobligaties, wat onze visie weerspiegelt dat de markten te zelfgenoegzaam blijven over de inflatierisico’s van een langdurig conflict in het Midden-Oosten.

Grondstoffen
We hebben winst genomen op onze brede grondstoffenpositie en hebben onze visie verlaagd naar neutraal. Na de piek in de olieprijzen is een groot deel van het risico verschoven van acuut naar potentieel chronisch.

Bedrijfsobligaties
De verlaging naar negatief weerspiegelt onze overtuiging dat krappe spreads niet langer een afspiegeling zijn van de heersende risico’s in de markt.

Het bericht Schroders: ‘Overwogen in aandelen en grondstoffen’ verscheen eerst op The Asset.

De afgelopen jaren waren behoorlijk turbulent voor obligatiebeleggers. Door de snelle renteverhogingen van de centrale banken in 2022 kregen de obligatiemarkten stevige klappen. Veel beleggers gingen twijfelen of obligaties nog wel het stabiele tegenwicht konden bieden voor de schommelingen op de aandelenmarkten, een belangrijke rol die obligaties doorgaans spelen in portefeuilles.

“In een dergelijke, volatiele omgeving winnen gediversifieerde portefeuilles aan belang, zeker als de traditionele verhoudingen tussen beleggingsklassen onder druk staan. De mix van aandelen en obligaties zorgt voor meer balans en flexibiliteit bij beleggen”, aldus McCall en Hsu.

Aantrekkelijke startrentes

Dankzij de renteverhogingen van de centrale banken leveren obligaties weer aantrekkelijke startrentes op. Ook de vooruitzichten zijn verbeterd voor het rendement van obligaties op de lange termijn. Zo verwacht het Vanguard Capital Markets Model (VCMM) een rendement van 3,4% (*1) voor staatsobligaties uit de eurozone in de komende tien jaar (op basis van modelveronderstellingen (*2)).

“Dankzij die hogere startrente ligt het inkomen uit obligaties hoger, en daarmee de bijdrage aan het totale portefeuillerendement. Dit verbeterde inkomstenprofiel versterkt met andere woorden de rol die obligaties kunnen spelen bij het in evenwicht brengen van aandelenrisico’s.”

Duration en de rentegevoeligheid

Hoe volatiel obligaties zijn, hangt voornamelijk samen met het durationrisico. Dat neemt toe naarmate de obligatie langer loopt. Obligaties met een langere duration (gemeten in jaren) zijn gevoeliger voor rentewijzigingen. Als de rente stijgt, daalt de waarde van de toekomstige rentebetalingen voor de obligatiehouder.

Omgekeerd zorgen dalende beleidsrentes er doorgaans voor dat langlopende obligaties meer waard worden. “Nieuwe obligaties met lagere coupons drijven de prijzen van oudere obligaties met hogere couponrentes omhoog”, leggen McCall en Hsu uit.

Verwachtingen doen ertoe

Dit verband tussen officiële rentetarieven en obligatiekoersen lijkt op het eerste gezicht eenvoudig. Toch bewegen obligatiemarkten zelden precies mee met de rentetarieven. De verwachtingen over de toekomstige beleidsrente hebben vaak een nog grotere invloed op de obligatiekoersen dan de renteschommelingen zelf.

McCall en Hsu: “Als beleggers verwachten dat de beleidsrente zal stijgen of dalen, passen ze soms hun obligatieposities al aan nog voordat de rente daadwerkelijk verandert. Dit doen ze om hun rendement te maximaliseren. Zo kunnen obligatiekoersen verder afwijken van hun reële waarde. Maar anticiperen is niet eenvoudig. Als beleggers hun obligatieposities aanpassen, kunnen ze uiteindelijk meer verliezen dan beleggers die belegd blijven in obligatieportefeuilles die beter gespreid zijn over de rentecurve.”

Speel op veilig, zorg voor spreiding

Sommige beleggers proberen in te spelen op de verwachtingen over de rentevoeten en pogen het juiste moment te kiezen om in te stappen. In 2022 kozen ze bijvoorbeeld voor spaarproducten en kortlopende obligaties om de marktvolatiliteit te vermijden en te profiteren van de hogere spaarrentes. Toen beleidsmakers in 2024 echter begonnen met het verlagen van de rente, volgden de (spaar)rentes al snel. En dus liepen deze beleggers het risico dat hun geld te lang op de spaarrekening bleef staan en ze niet konden profiteren van het herstel van de obligatiekoersen.

“Gediversifieerde obligatieposities, dus over verschillende looptijden en regio’s heen, hebben in het verleden een tegenwicht geboden voor de volatiliteit op de aandelenmarkten. Het is dus belangrijk dat beleggers goed nadenken voordat ze extra risico aan hun obligatieposities toevoegen door te schakelen tussen kort- en langlopende obligaties.”

Bemoedigende signalen

Het huidige klimaat van hogere rentetarieven kan een structurele verschuiving zijn voor de lange termijn. Hogere startrentes zijn goed nieuws voor beleggers in obligaties en gediversifieerde portefeuilles. “Wij blijven positief over de rendementsvooruitzichten op de lange termijn voor de obligatiemarkten en dus ook voor gediversifieerde portefeuilles met een lager risicoprofiel.”

De huidige obligatiemarkt verschilt aanzienlijk van die van 2022 en toont hoe snel de omstandigheden kunnen veranderen. Zelfs met hogere startrentes voor langlopende obligaties blijft het uiterst moeilijk om de markten en de rentecycli te timen. Een gedisciplineerde, wereldwijd gediversifieerde portefeuille, afgestemd op de doelstellingen op de lange termijn en op de risicovoorkeuren, blijft de meest betrouwbare manier om een solide rendement te behalen.

Het bericht Vanguard: ‘Rendement op obligaties vooral bepaald door renteverwachtingen’ verscheen eerst op The Asset.

Vóór het uitbreken van het conflict in het Midden-Oosten was ons basisscenario gebaseerd op een langdurig disinflatoir scenario voor de wereldeconomie, met als opvallende uitzonderingen de VS en Japan. De recente geopolitieke ontwikkelingen hebben aanleiding gegeven tot een grondige herziening van onze vooruitzichten, met name in Europa. Sinds het uitbreken van het conflict hebben wij onze blootstelling aan spreads sterk verminderd en zijn wij overgestapt op een meer evenwichtige allocatie, waarbij wij aanzienlijk selectiever zijn geworden ten aanzien van spreadproducten.

In de eerste dagen van het conflict hebben wij zowel de duratie- als de spreadblootstelling proactief verminderd, in het besef dat de markt het risico van een langdurige geopolitieke gebeurtenis onderwaardeerde. De overweging in duratie hield in onze ogen een asymmetrisch risico in en rechtvaardigde een herijking, wat ons ertoe aanzette om een deel van de duratie en de spread uit de portefeuille te verwijderen. Wij zijn overgestapt van een overwogen duratiepositie in de gehele portefeuille naar een neutrale positionering wat betreft de duratie.

Voor de toekomst verwachten wij dat de markten de hogere inflatieverwachtingen zullen blijven herprijzen als de Straat van Hormuz gesloten blijft, wat zou moeten leiden tot hogere rentes naarmate de markten zich aanpassen aan het aanhoudende inflatierisico. De gebeurtenissen van 2022 hebben hun sporen nagelaten op de financiële markten. De reactiepatronen zijn sindsdien geëvolueerd en de markten beschikken nu over een duidelijker kader voor de manier waarop dergelijke schokken kunnen leiden tot hogere rentes en verhoogde inflatieverwachtingen.

Daarom blijft een voorzichtiger benadering van de looptijd gepast. Op korte termijn kunnen we overwegen de looptijd verder te verkorten, afhankelijk van de duur en intensiteit van het conflict. Hoewel wij van mening zijn dat de olieschok en de mogelijke vraagvernietiging uiteindelijk tot lagere rentes kunnen leiden, zullen de markten zich blijven richten op het inflatierisico en de mogelijkheid van tweede-ronde-effecten. Het basisscenario is dat de centrale banken hun beleid ongewijzigd laten.

Inflatiegerelateerde oplossingen

Wij blijven aanzienlijke waarde zien in het aanhouden van inflatiegerelateerde obligaties, met name vanuit het oogpunt van diversificatie binnen de assetallocatie. In de huidige omgeving, die wordt gekenmerkt door geopolitieke spanningen, verhoogde onzekerheid en aanhoudende deglobalisatietrends, bieden inflatiegerelateerde obligaties een zinvolle bescherming tegen inflatierisico’s die door de markt vaak worden onderschat.

Vóór de COVID-19-pandemie presteerden inflatiegerelateerde obligaties vaak minder goed dan nominale obligaties. Maar nu bevinden we ons in een heel andere omgeving, na twee inflatieschokken in de afgelopen zes jaar. Over het algemeen komen inflatieschokken vaker voor.

Inflatiegerelateerde obligaties blijven aantrekkelijk, vooral met looptijden van ongeveer vijf tot tien jaar, waar de inflatieverwachtingen niet zo sterk zijn gestegen als aan het korte einde van de curve. Aangezien de inflatierisicopremie de komende jaren waarschijnlijk zal stijgen, biedt dit segment een aantrekkelijke kans voor beleggers die op zoek zijn naar een evenwicht tussen risico en rendement in een onzeker macro-economisch landschap.

Inflatiegerelateerde staatsobligaties

Staatsobligaties blijven een aantrekkelijk rendement bieden, met name in deze aanhoudende economische onzekerheid. Vóór het recente conflict zagen we een heropleving van de negatieve correlatie tussen staatsobligaties en aandelen. Dit bevestigt opnieuw hun rol als diversificatie-element binnen portefeuilles.

De prestaties sinds het begin van het jaar laten zien dat inflatiegerelateerde obligaties beter presteren dan nominale en kredietfondsen binnen het vastrentende universum. Deze trend onderstreept het belang van actieve selectie in de huidige omgeving. Wat betreft de curvepositie blijft onze strategie ongewijzigd in het licht van de recente gebeurtenissen. Wij blijven de voorkeur geven aan het 7-10-jaarssegment, dat naar onze mening het meest aantrekkelijke risicogecorrigeerde rendement biedt omdat de curve steil is en profiteert van een gunstig roll-down-effect.

We verwachten lagere rentetarieven, maar pas nadat de markten de hogere inflatieverwachtingen volledig hebben ingeprijsd. Vraagverlies zal in dit scenario waarschijnlijk een secundair effect zijn, waarbij geen significante tweede-ronde-effecten op de inflatie worden verwacht. Wat kredietselectie betreft, geven we momenteel de voorkeur aan staatsobligaties uit kern- en semi-kernlanden boven die uit perifere landen (Italië, Spanje, enz.) als gevolg van het heersende risico-aversie-sentiment in de markten. Wij voorzien geen ongeordende spreiding van de spreads. Wij verwachten echter wel enige winstneming, aangezien de financiële situatie van de landen robuust blijft. Het is belangrijk om de spreads in de gaten te houden om alert te blijven op fiscale steunmaatregelen van Europese landen, met name die met een hoge schuldquote. Selectiviteit bij de allocatie per land blijft in deze omgeving essentieel.

Het bericht DPAM: ‘In welke obligaties beleggen in de huidige geopolitieke context?’ verscheen eerst op The Asset.