“Na een forse terugval door geopolitieke spanningen en onduidelijkheid rond Box-3 veert het beleggersvertrouwen krachtig op en maken beleggers de balans opnieuw op”, zegt Bob Homan, hoofd ING Investment Office. “Beleggers die winst maakten, realiseerden gemiddeld een rendement van 6,4%, hoger dan vorige maand en het aandeel beleggers die verlies maakten is in één maand gedaald van 37% naar 10%. Dat zie je meteen terug in het vertrouwen. De onrust is niet weg, maar het besef groeit dat markten, ook in een onzekere wereld, kansen bieden.”

Herstel in rendement en vertrouwen

De verbeterde stemming onder beleggers vertaalt zich in een toename van beleggers dat in de afgelopen maand een waardestijging van de portefeuille zag (van 20% naar 65%), terwijl het aandeel met een waardedaling scherp afnam van 57% naar 17%.

Ook terugkijkend op langere termijn is het beeld positiever: 74% van de beleggers zag over de afgelopen twaalf maanden vermogensgroei, tegen 56% een maand eerder.

Het herstel in vertrouwen vertaalt zich ook naar het oordeel over de economie en de eigen financiële situatie. Waar in april nog 7% van de beleggers een verbetering van de economische situatie zag, is dat in mei gestegen naar 25%. Het aandeel beleggers dat een verslechtering ervaart, daalde in dezelfde periode van 71% naar 43%.

Geopolitiek en economisch perspectief

Toch is het optimisme niet onbezorgd. Volgens 57% van de beleggers heeft de geopolitieke situatie nog altijd de meeste invloed op de beurs, al neemt het relatieve gewicht daarvan iets af ten gunste van zorgen over de wereldeconomie. Die mix van groeiend vertrouwen en voorzichtigheid is ook zichtbaar in het gedrag. De meeste beleggers (80%) houden hun risicoprofiel gelijk, terwijl een groeiende minderheid juist minder risico neemt.

Ook over de Nederlandse economie zijn beleggers minder somber. Het percentage dat een verslechtering verwacht, daalt van 65% naar 47%, terwijl steeds meer beleggers rekenen op stabilisatie of verbetering. Homan: “Beleggers laten zich niet meeslepen door euforie. Ze zijn positiever, maar blijven scherp op risico’s. Dat is gezond gedrag na de beweeglijke start van het jaar.”

Meer belangstelling voor duurzame energie op lange termijn

Voor de rest van het jaar ziet 38% van de beleggers kansen in zowel fossiele als duurzame energie. Kijken beleggers vooruit naar de komende tien jaar, dan verschuift het beeld duidelijk: 51% ziet dan de meeste kansen in duurzame energie, tegenover 12% in fossiele energie.

“Beleggers denken duidelijk na over de wereld van morgen. Ze kijken niet alleen naar het herstel op korte termijn, maar ook naar structurele trends”, aldus Homan. “De toenemende belangstelling voor duurzame energie op de lange termijn laat zien dat rendement en toekomstbestendigheid steeds vaker samen worden gewogen.”

Drie op de tien beleggers past vakantieplannen aan

Opvallend is het contrast tussen beleggen en privégedrag. Waar beleggers op de beurs vasthouden aan hun risicoprofiel, blijken zij in hun vakantieplannen voorzichtiger. 31% past de vakantie aan vanwege de onrust in het Midden-Oosten, bijvoorbeeld door dichter bij huis te blijven of het vliegtuig te vermijden (12%). Slechts 56% zegt dat de situatie geen invloed heeft. Dat contrast onderstreept dat beleggers weliswaar vertrouwen houden in de financiële markten, maar geopolitieke risico’s in het dagelijks leven nadrukkelijk meewegen.

Het vakantiegeld wordt door 62% van de beleggers op dezelfde manier besteed als oorspronkelijk gepland. Daarentegen gebruikt 18% een groter deel voor dagelijkse uitgaven, vaste lasten of extra spaargeld. Een kleine (8%) zegt juist meer te gaan beleggen.

Het bericht ING BeleggersBarometer: ‘Vertrouwen herstelt snel, ondanks geopolitieke onzekerheid’ verscheen eerst op The Asset.

“Een aantal leden merkte op dat het een ‘close call’ was en dat zij zich tijdens de vergadering niet tegen een renteverhoging zouden hebben verzet als die optie op tafel had gelegen”, aldus de ECB.

Tijdens de vergadering werd gewezen op de voortslepende verstoring van de mondiale energiemarkten als gevolg van de oorlog in het Midden-Oosten en de blokkade van de Straat van Hormuz.

Zo was er steeds meer een “doorwerkend effect” op de economie en de mondiale toeleveringsketens, “waardoor het steeds waarschijnlijker werd dat er langdurigere en bredere gevolgen zouden zijn voor zowel de inflatie als de economische groei.”

De vraag was dan ook of de centrale bankiers door de stijging van de energieprijzen heen konden kijken en dit zouden beschouwen als een tijdelijke beweging.

Maar de ECB-functionarissen die open stonden voor een renteverhoging, vonden een dergelijke afwachtende houding in toenemende mate ongepast en vonden zelfs dat een renteverhoging in april een “sterker signaal” zou hebben afgegeven van de vastberadenheid om de inflatie tijdig weer op het streefcijfer te brengen.

Uiteindelijk werd in april unaniem voor een handhaving van de rente gestemd. Sindsdien hebben diverse ECB-bestuurders echter gehint op een mogelijke verhoging bij het komende rentebesluit op 11 juni. Ook zijn de marktverwachtingen voor een renteverhoging van 25 basispunten toegenomen.

Volgens econoom Carsten Brzeski van ING bevestigen de notulen de havikachtige houding van de ECB en lijkt een renteverhoging in juni zo goed als zeker.

Volgens Brzeski is dat vooral een preventieve verhoging, om te voorkomen dat de ECB achterop raakt in het bestrijden van een hoge inflatie, hetgeen de geloofwaardigheid van de centrale bank zou schaden, aldus de econoom van ING. Brzeski rekent niet op een agressieve verhogingscyclus.

Het bericht Aantal ECB-bestuurders steunde in april al renteverhoging verscheen eerst op The Asset.

De recente escalatie van het conflict in het Midden-Oosten zorgt op korte termijn voor hogere energieprijzen en verstoringen in mondiale handelsroutes. Toch verwacht AEW slechts een zeer beperkte impact op de Europese economische groei in het basisscenario. De gemiddelde jaarlijkse bbp-groei voor 2026 tot en met 2030 ligt rond de 1,5 procent, terwijl de inflatieverwachting stabiel blijft op ongeveer 2,1 procent. Alleen bij een langdurige en ernstige verstoring van olie- en gasleveringen zou een duidelijk negatiever macro-economisch scenario in beeld komen.

Hans Vrensen, Head of Research & Strategy Europe bij AEW, zegt: “Er blijft sprake van een breed gedragen vraag naar logistieke ruimte vanuit zowel logistieke dienstverleners als de maakindustrie. Deze vraag wordt verder versterkt door toonaangevende internationale e‑commerceplatforms, waaronder Chinese online retailers, die hun lokale Europese fulfilmentnetwerken uitbreiden nu nieuwe belastingmaatregelen voor directe consumentenleveringen aan de Europese Unie van kracht worden.” AEW verwacht dat vooral logistieke knooppunten als de Benelux, Duitsland en Frankrijk hiervan profiteren.

Geopolitieke onrust werkt deels ondersteunend

Voor de logistieke vastgoedmarkt werken geopolitieke spanningen zelfs deels vraagondersteunend. “Ongeacht de kostendruk, zal het langetermijnherstel van de sector naar verwachting doorzetten. Dit kan zelfs leiden tot extra opwaarts potentieel, nu sommige partijen hun operationele focus verschuiven van just-in-time naar just-in-case om de continuïteit van de toeleveringsketen te waarborgen door meer ruimte te reserveren voor hogere voorraden”, aldus Vrensen.

Leegstand zal geleidelijk dalen

Aan de aanbodzijde heeft de markt de piek in nieuwe opleveringen achter zich gelaten. Na een sterke stijging van de leegstand tot 5,4 procent in de periode 2023 tot en met 2025, verwacht AEW een geleidelijke daling naar circa 4,3 procent in 2030. Hogere bouw- en financieringskosten temperen nieuwe ontwikkelingen, waardoor vraag en aanbod beter in balans komen en de huurgroei ondersteunen.

AEW rekent voor de periode 2026 tot en met 2030 op een gemiddelde jaarlijkse huurgroei van 2,3 procent voor zowel logistiek als licht industrieel vastgoed. Daarmee ligt de groei iets boven het inflatiedoel en keert de markt terug naar een meer normaal, pre-corona groeipad. Grote verschillen tussen landen blijven echter bestaan, met relatief sterke vooruitzichten voor Spanje en het Verenigd Koninkrijk.

“Voor beleggers met toegang tot de juiste markten en een gedisciplineerde selectie van vastgoed blijft Europees logistiek vastgoed een aantrekkelijke langetermijnbelegging, met een geraamd totaalrendement van gemiddeld 8,5 procent per jaar over de periode 2026 tot en met 2030”, zegt Vrensen. “Dit rendement wordt gedragen door solide inkomensrendementen en verwachte huurgroei, mits het conflict in het Midden-Oosten niet langdurig aanhoudt.”

Het bericht AEW (Natixis IM): ‘Europese logistieke vastgoedmarkt blijft veerkrachtig ondanks spanningen’ verscheen eerst op The Asset.

Beleggers vragen zich steeds nadrukkelijker af of nieuwe AI-software, zoals Claude Mythos, het traditionele SaaS-model structureel onder druk zet. Softwarebedrijven als Salesforce verdienen historisch vooral geld per gebruiker (facturering op basis van seats). Juist dat model kan geraakt worden als AI-assistenten steeds meer taken van werknemers overnemen. Die discussie speelt breder in de technologiesector en wordt met veel gevoel voor dramatiek omschreven als een mogelijke “SaaSpocalypse”.

Salesforce probeert het verhaal te kantelen

CEO Marc Benioff probeert Salesforce ondertussen nadrukkelijk anders te positioneren. Volgens hem zorgt AI niet voor minder behoefte aan software, maar juist voor meer complexiteit binnen organisaties. AI-agenten moeten toegang krijgen tot data, operationele processen moeten gecontroleerd worden en autonome processen moeten bewaakt blijven. Salesforce wil steeds meer gezien worden als een operationele AI-laag voor bedrijven en niet langer alleen als een klassiek CRM-platform.

Dat is ook terug te zien in de nieuwe financiële rapportage. Salesforce splitst de activiteiten voortaan op in twee onderdelen: Applications en Infrastructure & Data. De groeiverschillen tussen beide onderdelen zijn opvallend. De traditionele applicatieactiviteiten groeiden afgelopen kwartaal met 7%, terwijl Infrastructure & Data met 23% steeg. Dat laatste segment profiteert duidelijk sterker van AI-gerelateerde investeringen.

Salesforce voor beleggers

Toch zijn beleggers nog niet overtuigd dat de nieuwe AI-strategie snel genoeg zal renderen. De vergelijking met grootmachten als Amazon, Microsoft en Google helpt niet mee. Die bedrijven lieten de afgelopen kwartalen juist een duidelijke groeiversnelling zien binnen hun cloud-activiteiten door de enorme AI-investeringen.

Binnen Salesforce moet vooral Agentforce het nieuwe groeiverhaal worden. Daarmee wil het bedrijf AI-agenten rechtstreeks integreren binnen bedrijfsprocessen en klantcontacten. In dat algemene, bredere segment bevinden zich echter geduchte concurrenten zoals Microsoft, ServiceNow en Snowflake.

Het contrast met Snowflake was gisterenavond opvallend. Dat aandeel steeg ruim 30% na kwartaalcijfers die beleggers overtuigden dat AI daadwerkelijk extra vraag naar data- en AI-infrastructuur creëert. Bij Salesforce blijft de twijfel voorlopig groter. De markt twijfelt voorlopig nog of AI voor Salesforce uiteindelijk meer nieuwe omzet oplevert dan het klassieke SaaS-model kost. Het aandeel Salesforce daalde met 2% in de nabeurshandel van Wall Street.

Het bericht Jean-Paul van Oudheusden (eToro): ‘Verdwijnt het SaaS-model sneller dan Salesforce kan vernieuwen?’ verscheen eerst op The Asset.

Het Portfolio Portrait-rapport is ontwikkeld om financiële professionals te helpen door de complexiteit van de markt heen te kijken en kansen in portefeuillepositionering te identificeren. Het rapport is gebaseerd op de analyse van meer dan 30.000 modelportefeuilles van 6.700 wereldwijde cliënten. Daarbij zijn geaggregeerde gegevens geanalyseerd van 111 Europese modelportefeuilles (exclusief het VK) over de periode van 1 september 2025 tot en met 28 februari 2026, vergeleken met de voorgaande periode van 1 maart 2025 tot en met 31 augustus 2025, met gebruikmaking van inzichten uit het Janus Henderson Edge-analyseplatform. De analyse omvat portefeuilles met uiteenlopende risicoprofielen en biedt daarmee een breed en representatief beeld van de positionering van beleggers in de regio.

Binnen de gemiddelde gematigde portefeuille blijven aandelen met 46,8% de grootste allocatie, gevolgd door vastrentende waarden met circa 32,1% en multi-assetstrategieën met 19,3%. Dat onderstreept volgens Janus Henderson het blijvende belang van goed gespreide portefeuilles, ondanks de verschuiving naar lagere risiconiveaus.

Aandelen: beleggers verlagen blootstelling

Binnen aandelen verlaagden Europese beleggers hun totale allocatie naar 46,8% tegenover circa 53% eerder, in een poging de volatiliteit beter te beheersen. Tegelijkertijd werd de blootstelling aan opkomende markten en ontwikkelde markten buiten de VS verhoogd. Dat wijst op een bredere geografische spreiding nu beleggers verder kijken dan traditionele kernmarkten.

Hoewel Amerikaanse aandelen en large caps de grootste positie binnen portefeuilles blijven, verhoogden Europese beleggers hun allocaties buiten de VS en verder omlaag in marktkapitalisatie. De blootstelling aan opkomende markten en overige ontwikkelde markten steeg naar circa 28%, terwijl de allocatie naar de VS daalde naar 43%, tegenover 50% eerder.

Op sectorniveau blijft technologie de grootste allocatie in portefeuilles, maar tegelijk ook de grootste onderweging ten opzichte van benchmarks (circa 5,17%), samen met energie (2,27%) en communicatiediensten (1,68%). De grootste overwogen posities bevinden zich in industrie (5,72%), basismaterialen (3,09%) en gezondheidszorg (2,95%).

Vastrentende waarden: stabiele allocaties met focus op rendement

Allocaties naar vastrentende waarden bleven overwegend stabiel, maar beleggers verkortten de duration en verhoogden het rendement nu verwachtingen voor snelle renteverlagingen zijn afgenomen en rentes langer hoog blijven. De gemiddelde duration daalde van 3,38 jaar naar 2,32 jaar, terwijl het yield-to-maturity-rendement licht steeg van 3,55% naar circa 4,00%.

Portefeuilles bewegen zich steeds verder weg van traditionele benchmarkgedreven allocaties, nu beleggers de beperkingen van wereldwijde aggregate-indices vaker erkennen. Binnen obligaties bleven allocaties breed gespreid: staatsobligaties vertegenwoordigden 17,3% van de blootstelling (tegenover 31,8% eerder), bedrijfsobligaties 38,7% (tegenover 43,0%) en cash- en geldmarktallocaties stegen naar circa 31,5%.

De blootstelling aan securitisaties daalde naar 2,6% tegenover 3,8% eerder, maar bleef aanzienlijk lager dan de benchmarkweging van 24,0%. Het gebruik van derivaten bleef grotendeels stabiel op 10,0% tegenover 9,6% eerder.

Multi-asset en alternatieven: volatiliteit beheersen via spreiding

De allocatie naar multi-assetstrategieën steeg van 14,6% naar 19,3% om de totale portefeuillevolatiliteit beter te beheersen. Ook de blootstelling aan alternatieve beleggingen nam licht toe, grotendeels gefinancierd vanuit aandelen, tot circa 1,8%.

Matthew Bullock, Head of Portfolio Construction and Strategy EMEA & APAC bij Janus Henderson, zegt hierover: “Nu marktleiderschap zich verbreedt, worden portefeuilles selectiever beheerd binnen aandelen en wordt risicobeheer binnen vastrentende waarden doelbewuster aangepakt. We zien dat Europese beleggers hun aandelenblootstelling verlagen, internationaler spreiden en steeds vaker allocatiestrategieën inzetten om volatiliteit te beheersen en marktonzekerheid het hoofd te bieden.”

Het bericht Janus Henderson: ‘Europese beleggers verlagen risico’s door onzekere marktomgeving’ verscheen eerst op The Asset.

De kern van het probleem zit in het prijsmechanisme zelf. Vastgoedwaarderingen worden gebaseerd op vergelijkbare transacties. Als klimaatrisico daarin niet expliciet wordt meegenomen, komt het ook niet terug in taxaties. De partij die dat risico het minst zwaar weegt, kan het hoogste bod doen en bepaalt daarmee de nieuwe referentieprijs.

“De markt corrigeert dit niet, maar versterkt het,” zegt Jorrit Arissen, co-head Alternative Manager Research bij Van Lanschot Kempen. “Wie klimaatrisico te laag inschat, wint de deal en bepaalt daarmee de prijs.” Alleen daardoor ontstaat een systematische vertekening. Waarderingen lijken marktconform, maar zijn gebaseerd op transacties waarin een deel van het risico ontbreekt. Hierdoor stroomt kapitaal naar objecten met verborgen risico en bouwt dat risico zich op zonder zichtbaar te zijn in de gemiddelde portefeuillecijfers.

Twee identieke gebouwen, één dijkje ertussen

Die vertekening blijft vaak buiten beeld omdat wordt gestuurd op portefeuillegemiddelden. Op objectniveau zijn de verschillen echter groot. Twee ogenschijnlijk vergelijkbare panden kunnen een fundamenteel ander risicoprofiel hebben, afhankelijk van locatie, bodemgesteldheid en blootstelling aan overstroming of hitte.

Van Lanschot Kempen rekent klimaatrisico’s door op objectniveau met een model van herverzekeraar Munich Re. Daaruit blijkt dat het gemiddelde effect op een portefeuille beperkt kan lijken, maar dat de risico’s zich concentreren in een relatief kleine groep panden. “De verliezen ontstaan niet in het gemiddelde, maar in de staart van de portefeuille,” aldus Arissen.

Juist daar zit het gevaar. Zolang klimaatrisico niet wordt ingeprijsd, lijkt er weinig aan de hand. Maar zodra dat wel gebeurt, volgt de correctie niet geleidelijk maar abrupt. Hogere verzekeringspremies (of zelfs onverzekerbaarheid), strengere regelgeving of fysieke schade kunnen in korte tijd leiden tot forse herwaarderingen van individuele panden.

Voor institutionele beleggers is dat direct relevant. Pensioenfondsen investeren typisch voor de lange termijn via illiquide vastgoedposities met lange looptijden. Als waarderingen plotseling veranderen, werkt dat direct door in rendementen en dekkingsgraden. Hierdoor kan de dekkingsgraad snel dalen, met gevolgen voor indexatie en premies.

De impact blijft niet beperkt tot beleggers. Vastgoedeigenaren in risicogebieden krijgen te maken met lagere waarderingen en hogere kosten. Banken en andere financiers zien hierdoor het risico op hun onderpand toenemen.

Volgens Van Lanschot Kempen is het daarom noodzakelijk om klimaatrisico expliciet te vertalen naar kasstromen en waarderingen op objectniveau. Zolang dat niet gebeurt, blijft een deel van de vastgoedmarkt verkeerd geprijsd en neemt de kans op abrupte correcties toe.

Het bericht Van Lanschot Kempen: ‘Vastgoedwaarderingen weerspiegelen klimaatrisico onvoldoende’ verscheen eerst op The Asset.

1. Dividend is belangrijk
Wanneer markten langzaam groeien of zijwaarts bewegen, leveren dividenden vaak een belangrijke bijdrage aan het rendement op lange termijn. In het verleden hebben, zelfs wanneer de koersen nauwelijks stegen, dividenden van aandelen en rentebetalingen van obligaties bijgedragen aan de groei van beleggingsportefeuilles. Op de lange termijn waren dividenden goed voor ongeveer een derde van het totale rendement van de S&P 500.

2. Markten herstellen zich vaak sneller dan beleggers
Na scherpe koersdalingen, zoals die in 2008 en 2020, verkochten veel beleggers op het slechtste moment en wachtten ze tot de situatie weer ‘veilig’ aanvoelde voordat ze opnieuw gingen beleggen. Maar markten wachten niet tot het vertrouwen terugkeert. Enkele van de sterkste stijgingen hebben zich in het verleden juist kort na een neergang voorgedaan, wat betekent dat een onderbreking van beleggingen duur kan uitvallen. Zo daalden de wereldwijde aandelenkoersen na de aankondiging van de handelsheffingen op 2 april 2025, Trumps’ ‘Bevrijdingsdag’, scherp, bereikten ze op 8 april hun dieptepunt en veerden ze vervolgens snel weer op om op 2 mei 2025 hun eerdere hoogste punt te heroveren. Op de lange termijn belegd blijven is over het algemeen beter dan wachten op zekerheid.

3. Wanneer iedereen hetzelfde bezit, kan het risico zich ongemerkt opstapelen
Markten kennen fasen waarin één land, sector of beleggingsstijl de boventoon voert. Eind jaren tachtig was Japan goed voor bijna de helft van de wereldwijde aandelenmarkt. Eind jaren negentig liepen technologieaandelen voorop. De huidige hoge concentratie in een klein aantal grote Amerikaanse bedrijven, de zogenaamde ‘Magnificent Seven’, die alleen al goed zijn voor ongeveer 20% van de wereldwijde aandelenindex, herinnert ons eraan dat wat veilig en vanzelfsprekend lijkt, ook te eenzijdig kan zijn.

4. Inflatie verandert de spelregels
Periodes van hoge inflatie, zoals in de jaren zeventig, in 2022 en meer recentelijk, hebben aangetoond dat markten zich niet altijd gedragen zoals verwacht. Aandelen hadden het moeilijk en obligaties boden niet de bescherming waarop veel beleggers rekenden. Wanneer de inflatie aanzienlijk verandert, kunnen de gebruikelijke verbanden tussen beleggingscategorieën verdwijnen. In 2022 daalden bijvoorbeeld zowel aandelen als obligaties, waarbij de S&P 500 met ongeveer 18% daalde en de Bloomberg US Aggregate Bond Index met ongeveer 13%. Daarom kunnen bredere portefeuilles, die beleggingen zoals infrastructuur bevatten, een nuttige rol spelen.

5. ‘Veilige havens’ gedragen zich niet altijd op dezelfde manier
Geopolitieke schokken, zoals de spanningen in het Midden-Oosten die de olieprijzen opdrijven en de inflatieverwachtingen doen stijgen, hebben aangetoond dat zelfs vermeende veilige havens scherpe koersschommelingen kunnen ondergaan. Goud wordt bijvoorbeeld gezien als een waarde-opslag en een manier om kapitaal te beschermen in tijden van onrust. De geschiedenis laat zien dat dit op de lange termijn waar kan zijn, maar het verloop is zelden soepel. Goud kan dalen net wanneer beleggers het meest op bescherming rekenen; eind maart 2026 daalde goud in één week met bijna 11%, een van de scherpste dalingen op korte termijn in decennia.

Het bericht Aberdeen: ‘Negeer adagium Sell in May’ verscheen eerst op The Asset.

De oorlog in Oekraïne en het conflict in het Midden-Oosten hebben volgens Schroders Greencoat dezelfde zwakke plek blootgelegd: economieën die sterk afhankelijk blijven van internationaal verhandelde fossiele brandstoffen zijn extreem gevoelig voor geopolitieke spanningen, prijsschokken en verstoringen in de aanvoerketen. Wat begint als een regionaal conflict werkt uiteindelijk door in inflatie, rente en economische groei wereldwijd.

Voor beleidsmakers ontstaat daardoor een lastig dilemma. Centrale banken kunnen inflatie die voortkomt uit hogere energie- en grondstofprijzen moeilijk bestrijden met hogere rentes, omdat die vooral bedoeld zijn om de vraag af te remmen. Te agressief verkrappen schaadt de economie, terwijl onvoldoende ingrijpen het risico op stagflatie vergroot.

Elektriciteit wordt strategische grondstof

Tegelijkertijd verandert ook de vraagzijde van de energiemarkt ingrijpend. Volgens Schroders Greencoat krijgt elektriciteit in het digitale tijdperk een vergelijkbare economische rol als olie tijdens de industriële revolutie. Kunstmatige intelligentie, datacenters, elektrificatie en digitalisering zorgen voor een snel stijgende stroomvraag, in sommige regio’s voor het eerst in meer dan tien jaar.

Datacenters illustreren die verschuiving volgens de vermogensbeheerder het duidelijkst. Niet alleen goedkope stroom wordt belangrijker, maar vooral toegang tot betrouwbare elektriciteitsnetwerken. Daarmee verandert energievoorziening van een ondersteunende nutsfunctie in een strategische voorwaarde voor economische groei en concurrentievermogen.

Volgens Schroders Greencoat verschuift daarmee ook de betekenis van energiezekerheid. Waar risico’s vroeger vooral speelden in zware industrie, transport en productie, raakt energieprijsvolatiliteit nu de hele economie. Hoge en onvoorspelbare stroomprijzen werken direct door in bedrijfswinsten, investeringsbeslissingen en concurrentiekracht.

Hernieuwbare energie als economische strategie

De energietransitie wordt daardoor steeds meer gezien als een strategie voor economische weerbaarheid. Hernieuwbare energiebronnen hebben volgens Schroders Greencoat een belangrijk voordeel: na de bouw zijn er nauwelijks brandstofkosten meer, waardoor landen minder afhankelijk worden van volatiele wereldmarkten voor olie en gas.

China geldt daarbij als het meest uitgesproken voorbeeld. Het land combineert grootschalige investeringen in hernieuwbare energie met elektrificatie van transport en verwarming. Daardoor neemt de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen af en wordt de economie minder gevoelig voor schommelingen op de energiemarkt. Volgens Schroders Greencoat werd de groei van de Chinese elektriciteitsvraag in 2024 grotendeels opgevangen door schone energiebronnen.

Ook Europa versnelt de omslag sinds de Russische inval in Oekraïne in 2022. Vooral Spanje laat zien hoe langdurige investeringen in zon- en windenergie de invloed van gas op elektriciteitsprijzen kunnen verminderen. In Italië bepalen gascentrales nog steeds gedurende ongeveer 90% van de tijd de stroomprijs, terwijl dat in Spanje is teruggevallen naar circa 15%. Ook in het VK neemt die afhankelijkheid af.

Nieuwe afhankelijkheden ontstaan

Volgens Schroders Greencoat betekent de energietransitie echter niet dat geopolitieke risico’s verdwijnen. De afhankelijkheid verschuift vooral van olie- en gasreserves naar technologie, productieketens en kritieke grondstoffen zoals lithium, koper en zeldzame aardmetalen. Daarbij speelt China opnieuw een centrale rol, omdat het land dominant is in veel onderdelen van de productieketen voor schone energietechnologie.

Toch ziet Schroders Greencoat belangrijke verschillen met fossiele brandstoffen. Olie- en gasreserves zijn geografisch vastgelegd, terwijl productieketens voor hernieuwbare energie via industriebeleid, investeringen en infrastructuur beter beïnvloedbaar zijn. Bovendien hebben zonne- en windparken na aanleg nog maar beperkt afhankelijkheid van hun oorspronkelijke leveranciers.

Structurele kansen voor beleggers

Voor beleggers creëert die ontwikkeling volgens Schroders Greencoat structurele kansen. Energie-infrastructuur met blootstelling aan marktprijzen profiteerde de afgelopen jaren al van stijgende elektriciteitsprijzen zonder dezelfde stijging van operationele kosten als fossiele energiecentrales.
Belangrijker nog is dat de tweede grote energieprijsschok in vijf jaar tijd de politieke en financiële steun voor de energietransitie verder vergroot. Volgens het Internationaal Energieagentschap is vanaf 2030 jaarlijks circa $4,5 biljoen nodig voor investeringen in de energietransitie. Daarbij verschuift de focus steeds meer van alleen zon en wind naar batterijen, elektriciteitsnetwerken, waterstof, biomethaan en energieopslag.

Volgens Schroders Greencoat groeit daarmee niet alleen het aantal investeringsmogelijkheden, maar ook het belang van gespecialiseerde beleggers die verschillende technologieën, regelgeving en energiesystemen kunnen doorgronden.

Het bericht Schroders: ‘Nieuwe energiecrisis versnelt wereldwijde energietransitie’ verscheen eerst op The Asset.

Dat betekent niet dat opkomende markten geen risico’s meer kennen. Binnenlands beleid, politieke stabiliteit en afhankelijkheid van grondstoffen blijven belangrijke factoren. Maar in een wereld waarin geopolitieke spanningen wereldwijd toenemen, kijken beleggers steeds genuanceerder naar de rol van opkomende markten binnen hun portefeuille.

Ondanks de onrust in het Midden-Oosten verwachten wij dat de instroom in emerging market-fondsen in 2026 positief zal blijven. Het jaar begon sterk, maar de oorlog in de regio en de onzekerheid rond Iran hebben tijdelijk voor terughoudendheid gezorgd onder beleggers. Wij verwachten echter dat kapitaalstromen zullen herstellen zodra de Verenigde Staten en Iran tot een akkoord komen.

Opvallend is dat Latijns-Amerika tijdens deze periode relatief veerkrachtig is gebleven. De regio heeft sinds het uitbreken van het conflict de meest consistente instroom van kapitaal weten aan te trekken.

Latijns-Amerika profiteert van nieuwe geopolitieke prioriteiten

Wij denken dat Latijns-Amerika momenteel het best gepositioneerd is om voordeel te halen uit de veranderende geopolitieke en economische omgeving. De Verenigde Staten leggen steeds meer nadruk op economische samenwerking en strategische veiligheid binnen het westelijk halfrond. Dat speelt landen in de regio in de kaart.
Daarnaast beschikt Latijns-Amerika over belangrijke strategische grondstoffen en mineralen die essentieel zijn voor de energietransitie en industriële productie. Daardoor groeit de geopolitieke relevantie van de regio verder.

Binnen Latijns-Amerika vinden wij vooral Brazilië aantrekkelijk. Als netto-exporteur van olie profiteert het land van hogere energieprijzen. Tegelijkertijd zijn de waarderingen relatief aantrekkelijk geworden. De verwachte koers-winstverhouding van de MSCI Brazil-index voor de komende twaalf maanden ligt momenteel rond 9x, aanzienlijk onder het tienjarig gemiddelde van 12x.

De rol van de Amerikaanse dollar

Een zwakkere Amerikaanse dollar zou traditioneel gunstig zijn voor opkomende markten. Op middellange termijn verwachten wij nog steeds een verzwakking van de dollar, maar voor 2026 voorzien wij geen sterke daling.

De reden hiervoor is de relatief sterke positie van de Amerikaanse economie ten opzichte van veel opkomende landen, vooral olie-importerende economieën. Hierdoor blijft de dollar voorlopig ondersteund, ondanks verwachtingen van een geleidelijke verzwakking op langere termijn.

Het belangrijkste risico voor opkomende markten blijft de situatie rond de Straat van Hormuz. Wanneer de betrokken partijen er niet in slagen om tijdig een akkoord te bereiken over het openhouden van deze cruciale handelsroute, kunnen olieprijzen verder stijgen.

De wereldwijde olievoorraden staan al onder druk. Een verdere escalatie of vertraging van een vredesakkoord kan daarom opnieuw leiden tot een “risk-off”-omgeving op financiële markten. In zo’n scenario zouden beleggers tijdelijk kapitaal kunnen terugtrekken uit emerging markets.

Een nieuwe kijk op opkomende markten

De wereldorde verandert snel. In die context worden opkomende markten niet langer uitsluitend gezien als risicovol, maar steeds vaker als strategisch relevant en economisch aantrekkelijk. Vooral regio’s die profiteren van geopolitieke heroriëntatie, grondstoffenrijkdom en aantrekkelijkere waarderingen kunnen de komende jaren tot de winnaars behoren.

Het bericht J. Safra Sarasin: ‘Beleggers kijken met andere blik naar opkomende markten’ verscheen eerst op The Asset.

Fidelity International, een internationale vermogensbeheerder en aanbieder van pensioenspaarproducten, heeft Elisa Prezzavento aangesteld als Director of ETF Product Strategy and Development. Fidelity breidt zijn ETF-capaciteiten in Europa en Azië-Pacific verder uit.

In deze functie zal Prezzavento de ontwikkeling van Fidelity’s ETF-productstrategie ondersteunen, met een focus op het uitbreiden van het aanbod van actieve ETF-strategieën van het bedrijf.

Zij is verantwoordelijk voor het identificeren van nieuwe gebieden van de vraag van klanten, het ontwikkelen van innovatieve producten en ervoor zorgen dat Fidelity’s ETF-platform concurrerend blijft in een snel evoluerende markt.

Het bericht Fidelity International benoemt Elisa Prezzavento als Director of ETF Product Strategy verscheen eerst op The Asset.