De pijlsnelle groei van China vertaalt zich dus niet automatisch in beurswinst, ook al hebben de Chinese topbedrijven wereldwijd een verpletterend overwicht in hun sector – BYD voor elektrische auto’s, CATL voor batterijen, Huawei voor telecomapparatuur – en behoren ze tot de absolute top op het gebied van zeldzame aardmetalen, lithium, bouw, e-commerce (Alibaba), scheepvaart (Cosco), elektronica (Foxconn), olie (Sinopec) enz.

Hoe komt het dat er zo’n groot verschil is tussen het industriële succes van het land en het rendement van de beursindices? Drie mogelijke verklaringen springen eruit.

Ten eerste is er een verschil qua visie op de rol van de economie. Kort gezegd berust het Chinese stelsel op overheidskapitalisme, dat geopolitieke soevereiniteit en maatschappelijke stabiliteit als primaire doelstellingen heeft. De Verenigde Staten geven daarentegen voorrang aan waardecreatie voor de private aandeelhouders. Dat verschil in prioriteiten komt uiteraard ook tot uiting in de beurskoersen.

Naweeën vastgoedcrisis

Een meer conjunctuurgebonden verklaring is dat de Chinese beurs al enkele jaren gebukt gaat onder de naweeën van de vastgoedcrisis waarin het land sinds 2021 verzeild is geraakt. Grote projectontwikkelaars zoals Evergrande zijn failliet gegaan, waardoor de activiteit in de bouwsector is teruggevallen en banken minder snel krediet verlenen.

En door de dalende prijzen is ook het welvaartseffect op de huishoudens uitgehold, waardoor die zich genoodzaakt zagen de vinger op de knip te houden en meer te sparen. In een land waar vastgoed nog steeds het leeuwendeel uitmaakt van het vermogen van de huishoudens, heeft dat hun vertrouwen en dat van de banken en flinke knauw gegeven en de investeringen afgeremd.

Tot slot wordt de winstgroei de laatste tijd ondergraven door de kloof die is ontstaan tussen een aantal industriële sectoren die het relatief goed doen, zoals grondstoffen en technologie, en de sputterende consumptie van goederen en diensten. De eersten trokken de afgelopen maanden hun winstvooruitzichten op, terwijl de verwachtingen voor de binnenlandse consumptie naar beneden werden bijgesteld. Het gevolg is dat de MSCI China, waarin consumptiebedrijven en internetplatformen zoals Tencent of Alibaba zwaar doorwegen, sinds begin dit jaar ver achterblijft bij indices die meer op het binnenland zijn gericht, zoals de CSI 300. Die index telt meer industriële bedrijven en is er sinds 1 januari sterk op vooruitgegaan.

Wanneer wordt de inhaalbeweging ingezet?

Als de beurs ondanks de aanhoudende bbp-groei zo teleurstellend presteert, is de verleiding groot om te beleggen in de Chinese consumptiebedrijven die het verst zijn achtergebleven. De hamvraag is echter wanneer de inhaalbeweging – die er ongetwijfeld ooit zal komen – zal worden ingezet. De vastgoedmarkt blijft vooralsnog wankel, zeker in de middelgrote steden. De consumptie aanzwengelen vormt wel een van de centrale doelstellingen van het vijfjarenplan voor de periode 2026-2030, maar alle aangekondigde maatregelen zijn eerder op de middellange termijn gericht. Bovendien is het doel van de overheid niet zozeer om de consumptie massaal te stimuleren als wel het hele Chinese model van richting te veranderen, wat onvermijdelijk tijd zal vergen.

Op korte termijn kan de spreidstand tussen economische groei en beursrendement in China dus blijven bestaan, in ieder geval in sectoren die afhankelijk zijn van de consumptie. Het duurt wellicht nog enkele jaren voor de groei het rendement op sleeptouw neemt. Tot dan is het zaak goed het onderscheid te maken tussen de sectoren die volop profiteren van de nog altijd indrukwekkende groei in China, en degene die moeten wachten tot het nieuwe Chinese consumptiemodel op kruissnelheid komt.

Het bericht Waarom blijft de Chinese beurs zo achter? verscheen eerst op The Asset.

“Een dergelijke stap zou volledig in lijn zijn met de signalen die de centrale bank sinds maart heeft afgegeven”, aldus beleggingsstrateeg Michael Krautzberger van Allianz Global Investors.

In september 2023 verhoogde de ECB de rente voor het laatst, waarmee de depositorente toen uitkwam op 4,00 procent. In juni 2024 startte vervolgens een cyclus van renteverlagingen, met een depositorente van 2,00 procent als eindpunt.

Dat is ook het huidige niveau van de belangrijkste rente voor de markt. De basisrente staat momenteel op 2,15 procent en de marginale beleningsfaciliteit op 2,40 procent.

Omdat een renteverhoging van 25 basispunten vrijwel volledig is ingeprijsd, zal alle aandacht donderdag uitgaan naar de vraag of de ECB aanwijzingen geeft over wat er daarna gaat gebeuren, volgens econoom Carsten Brzeski van ING, die rekent op een “licht havikistische toon.”

Volgens Chris Williamson van S&P Global neemt de prijsdruk in de eurozone toe en zit die inmiddels op het meest zorgwekkende niveau in ruim drie jaar. De econoom vreest dat de inflatie richting 4 procent gaat, wat de ECB niet zal bevallen, al is een renteverhoging tijdens een recessie volgens hem ook niet zonder risico.

Afgelopen week werd duidelijk dat de economie in de eurozone in het eerste kwartaal met 0,2 procent is gekrompen. Een soortgelijke krimp wordt ook in het tweede kwartaal verwacht.

Intussen loopt de inflatie in de eurozone verder op, hoewel er tussen lidstaten wel verschillen zijn. In mei kwam de kerninflatie in de muntunie uit op 2,5 procent. Dat was 2,2 procent in de maand ervoor.

En dus grijpt de ECB de ‘preventieve’ renteverhoging van komende donderdag vooral aan om zijn geloofwaardigheid te behouden, vooral als het gaat om het bestrijden van de inflatie, volgens economen van Morgan Stanley.

Daarnaast zou de ECB, zolang de inflatieverwachtingen stabiel blijven, geleidelijk te werk moeten gaan, met de volgende renteverhoging in september, vindt de Amerikaanse bank.

Bij Capital Economics rekent men erop dat de ECB de rente dit jaar twee keer zal verhogen: aanstaande donderdag en vermoedelijk ook in juli. Daarna zal de centrale bank de pauzeknop weer indrukken, hetgeen betekent dat de verkrappingscyclus slechts kortdurend zal zijn.

Société Générale waarschuwt intussen voor het risico dat de markt in zijn verwachtingen voor toekomstige verhogingen te ver doorschiet.

“De energiecrisis drukt de groeivooruitzichten voor de eurozone, waardoor de [depositorente]op middellange termijn rond de 2,50 procent blijft”, volgens de bank.

De markt rekent momenteel op iets minder dan drie renteverhogingen dit jaar, volgens Commerzbank. Data van LSEG wijst op een gemiddelde verhoging van 63 basispunten, waarvan de eerste 25 basispunten dus al donderdag.

Een sterker signaal voor meer verhogingen vereist dat de inflatierisico’s aanzienlijk toenemen, hetgeen onwaarschijnlijk is, aldus Commerzbank.

En dus zal de euro na het rentebesluit vermoedelijk niet veel herstellen. Waarschijnlijk zou een einde aan de oorlog in Iran de Europese munt een grotere impuls geven, aldus Commerzbank.

De euro/dollar noteerde dinsdag op 1,1572.

De ECB maakt zijn rentebesluit donderdag om 14.15 uur bekend, met een half uur later de toelichting van voorzitter Christine Lagarde.

De centrale bank komt donderdag ook met nieuwe groei- en inflatieverwachtingen.

“Uit de nieuwe prognoses zal blijken dat de groei op korte termijn iets lager uitvalt en de inflatie iets hoger, maar – en dat is het belangrijkste – dat de inflatie aan het einde van [2028] weer op het streefcijfer [van 2 procent]ligt”, aldus Bank of America.

Het bericht Beursblik: ECB verhoogt rente voor het eerst in drie jaar verscheen eerst op The Asset.

Op maandbasis stegen de voorraden met 0,6 procent. Er was vooraf gerekend op een toename met 0,5 procent. In maart stegen de groothandelsvoorraden met 1,5 procent, bleek na een herziening.

Op jaarbasis namen de groothandelsvoorraden in april toe met 3,6 procent.

De groothandelsomzet steeg in april met 2,0 procent op maandbasis. Op jaarbasis was zelfs sprake van een toename van 13,3 procent. 

Het bericht Groothandelsvoorraden VS opnieuw gestegen verscheen eerst op The Asset.

Op maandbasis stegen de verkopen met 3,2 procent tot 4,17 miljoen woningen geannualiseerd. Er werd vooraf gerekend op 4,05 miljoen woningen.

“Steeds meer Amerikanen verhuizen, waardoor de woningverkopen zijn gestegen tot het hoogste niveau sinds december. Dit is geweldig nieuws voor de huizenmarkt en de economie”, aldus Lawrence Yun, hoofdeconoom van de NAR. 

De verbeterde betaalbaarheid droeg bij aan deze ontwikkeling. Hoewel de hypotheekrente iets is gestegen ten opzichte van eerder dit jaar, blijft deze lager dan een jaar geleden en ligt deze in wezen op het langetermijngemiddelde, aldus Yun. Daarnaast stijgen in de meeste delen van de VS de inkomens ook iets sneller dan de huizenprijzen.

Op jaarbasis stegen de bestaande woningverkopen ook met 3,2 procent in mei.

De mediane verkoopprijs steeg met 1,3 procent op jaarbasis naar 429.300 dollar. 

Het bericht Bestaande woningverkopen VS stijgen harder dan verwacht verscheen eerst op The Asset.

Beleggen in de tweede helft van 2026 betekent door de mist heen kijken. Dit zei Ralph Wessels, Hoofd Beleggingsstrategie van ABN AMRO, voor de camera van ABM Financial News.

“We zijn gematigd positief”, aldus Wessels. ABN AMRO is neutraal op aandelen en obligaties maar positief op goud.

De wereldeconomie groeit, de winstmarges van bedrijven bevinden zich op recordhoogte en de verwachtingen voor de winstgroei zijn heel sterk, aldus Wessels.

Het risico is de oorlog in Iran met de sluiting van de Straat van Hormuz en dat maakt dat ABN AMRO een neutrale visie heeft. Beleggers houden volgens Wessels nog onvoldoende rekening met een negatief scenario op dit vlak.

Het bericht Video: belegger moet door de mist heen kijken verscheen eerst op The Asset.

De argumenten voor een renteverhoging zijn overtuigend. De inflatie in de eurozone is opnieuw boven de doelstelling van 2% uitgekomen en bedroeg in mei 3,2% op jaarbasis. De belangrijkste aanjager hiervan is de recente stijging van de olieprijs. Deze ligt inmiddels aanzienlijk hoger dan de aannames die de ECB gebruikte in haar economische projecties van maart. Daardoor ligt het voor de hand dat de inflatieverwachtingen van de ECB naar boven worden bijgesteld.

Wij verwachten dat de inflatie gedurende de gehele projectiehorizon boven de doelstelling zal blijven, met niveaus rond de 3% in 2026 en circa 2,2% in 2027. Bovendien zorgt de aanhoudende verstoring van de scheepvaart door de Straat van Hormuz ervoor dat energieprijzen mogelijk langer hoog blijven dan eerder werd aangenomen. Daarnaast zien we eerste signalen van bredere prijsdruk, met name in consumentengoederen. Dit wijst erop dat tweede-ronde-effecten langzaam zichtbaar worden.

Lessen uit de post-Covidperiode

De huidige situatie verschilt op belangrijke punten van de inflatiegolf na de coronapandemie. Destijds werd de inflatie mede veroorzaakt door een sterke inhaalvraag van consumenten op een moment dat mondiale toeleveringsketens nog ernstig verstoord waren.

Toch wil de ECB voorkomen dat zij dezelfde fout maakt als toen: te lang wachten met ingrijpen. In een economie die wordt geconfronteerd met opeenvolgende aanbodschokken bestaat het risico dat de centrale bank achter de feiten aanloopt wanneer zij wacht op duidelijk bewijs van afnemende vraag. Dat zou uiteindelijk kunnen leiden tot nog scherpere renteverhogingen in de toekomst.

Groei vertraagt, maar blijft veerkrachtig

Tegelijkertijd wordt de economische omgeving uitdagender. De spanningen rond Iran vergroten de onzekerheid en drukken via hogere energieprijzen op de koopkracht van huishoudens. Daardoor kunnen de groeiverwachtingen voor de eurozone enigszins neerwaarts worden bijgesteld.

Toch blijft de economische groei naar verwachting voldoende robuust om de ECB ruimte te geven haar strijd tegen inflatie voort te zetten. Juist die veerkracht maakt het mogelijk om nu actie te ondernemen zonder direct ernstige schade aan de economie toe te brengen.

Uiteraard brengt verdere verkrapping risico’s met zich mee. Hogere rentes kunnen de kredietverlening afremmen en de financiële voorwaarden verder aanscherpen. Naar onze mening is het echter een groter risico wanneer inflatieverwachtingen zich op een hoger niveau gaan vastzetten. Vanuit dat perspectief blijft een gematigde, preventieve renteverhoging de meest verstandige keuze.

Wat gebeurt er na juni?

Voor de periode na de vergadering van juni verwachten wij dat ECB-president Christine Lagarde een flexibele en data-afhankelijke toon zal blijven hanteren. Tegelijkertijd zal zij waarschijnlijk de deur openhouden voor verdere verkrapping indien de inflatie daar aanleiding toe geeft.

Ons basisscenario gaat uit van nog één laatste renteverhoging van 25 basispunten in september. Een extra stap in juli achten wij alleen waarschijnlijk wanneer de inflatie opnieuw duidelijk sterker oploopt, vooral binnen de kerninflatie. Omgekeerd zou een pauze pas in beeld komen wanneer de economische groei merkbaar verslechtert of de inflatiedruk sneller afneemt dan momenteel wordt verwacht.

Het bericht Renteverhogingen ECB in juni én september verscheen eerst op The Asset.

Trump wees op het “geweldige” banenrapport van afgelopen vrijdag. In mei kwamen er 172.000 banen bij in de VS en dat was veel beter dan verwacht.

“Het gaat geweldig met ons, en het is oneerlijk dat wanneer het goed gaat, ze [de Fed]de rente willen verhogen”, aldus de president.

“Er is geen reden om de rente te verhogen”, volgens de president, die vindt dat hogere rentes het land zouden straffen.

“We zouden de rente eigenlijk moeten verlagen”, aldus Trump, die wel benadrukte dat de nieuwe Fed-voorzitter Kevin Warsh moet “doen wat hij wil”.

Trump zette Warsh’ voorganger, Jerome Powell, herhaaldelijk onder druk om de rente te verlagen en liet hem zelfs dagvaarden. Officieel was dat vanwege de hoge renovatiekosten van het Fed-gebouw, maar volgens Powell wilde de president zo druk op de centrale bank zetten om de rente te verlagen.

Het bericht Media: Trump kritisch over mogelijke renteverhoging Fed verscheen eerst op The Asset.

Het economisch team van Schroders heeft zijn prognoses bijgesteld om rekening te houden met de impact van de onrust in het Midden-Oosten. Dit heeft geleid tot een verlaging van de bbp-prognose voor 2026 van 2,9% naar 2,5% en een verhoging van de inflatieprognose van 2,4% naar 3,3%. In wezen is de prognose een meer stagflatoire richting opgeschoven, hoewel voorlopig de verwachting blijft dat een recessie zal worden afgewend.

Aangezien de winstgroei van bedrijven nog steeds positief is, blijft Schroders positief over aandelen, met een voorkeur voor technologie en voor Britse en Canadese aandelen, gezien hun grotere blootstelling aan energie en grondstoffen.

De situatie op de oliemarkt blijft zeer zwart-wit en wordt gedreven door geopolitieke gebeurtenissen. Schroders handhaaft zijn positieve visie op agrarische grondstoffen, aangezien seizoensgebonden weersinvloeden de vraag- en aanboddynamiek waarschijnlijk zullen ondersteunen en hogere energie- en meststofprijzen een vertraagd effect kunnen hebben. Schroders blijft positief over goud, omdat we het als een betere defensieve belegging wordt gezien dan overheidsobligaties, gezien de zorgen over de houdbaarheid van de langetermijnschuld.

De afgelopen maand zijn de obligatierentes gestegen, omdat beleggers zich hebben gericht op toenemende inflatierisico’s. Schroders staat over het algemeen neutraal tegenover overheidsobligaties, aangezien de huidige renteniveaus nu een deel van de risico’s weerspiegelen waarover de vermogensbeheerder zich zorgen maakte (ter herinnering: rentes bewegen omgekeerd evenredig met prijzen). Schroders blijft echter negatief over Amerikaanse obligaties, gezien de grotere inflatierisico’s daar. In plaats daarvan geeft Schroders de voorkeur aan Italiaanse overheidsobligaties, waar de rendementen aantrekkelijk blijven, en ook aan Australische obligaties, waar de centrale bank een proactievere beleidsaanpak heeft gekozen.

Schroders blijft negatief over Amerikaanse investment-grade obligaties, omdat de rente daarop ten opzichte van cash niet aantrekkelijk is, gezien de stagflatierisico’s en het toenemende aantal emissies. Schuld van opkomende markten blijft gewaardeerd worden, gezien de betere inflatietrends en het meer orthodoxe beleid.

Al met al rechtvaardigen stagflatierisico’s lagere multiples, maar voorlopig ondersteunt het winstmomentum de aandelen nog steeds. Schroders blijft de obligatierentes nauwlettend in de gaten houden, aangezien de rente op zijn best ongewijzigd blijft, met het risico op hogere rentes als de olieverstoring in het Midden-Oosten normaliseert.

Het bericht Schroders positief over aandelen dankzij aanhoudende bedrijfswinsten verscheen eerst op The Asset.

“Hoewel beleggers dit jaar tot begin april nog ongeveer $200 miljard in vastrentende beleggingen staken, is de wekelijkse instroom sinds het begin van het jaar wel al fors teruggelopen. Amerikaanse staatsobligaties vormen veruit de belangrijkste bestemming voor nieuw kapitaal. Sinds januari vloeide meer dan $40 miljard naar deze categorie. Ook Amerikaanse IG-bedrijfsobligaties van hoogrentende bedrijfsobligaties trokken per saldo nieuw kapitaal aan.”

In Europa ging de belangstelling van beleggers vooral uit naar staatsobligaties, weet Anne. “Die noteerden tot begin april tien weken achter elkaar meer instroom. Bij de Europese IG-bedrijfsobligaties ging het minder voor de wind.”

Dit wijst er volgens Anne op dat 2026 voor obligatiefondsen waarschijnlijk een minder sterk jaar wordt dan 2025. “Bovendien is het opvallend dat actief beheerde obligatiefondsen een relatief groot deel van de nieuwe instroom naar zich toe trekken. Maar meer nog dan obligatiefondsen profiteren geldmarktfondsen van de zoektocht naar rendement. Zij trekken meer kapitaal aan dan obligatiefondsen. Nu financiële markten er steeds vaker rekening mee houden dat de rente langer hoog blijft, lijkt daar voorlopig weinig verandering in te komen.”

Het bericht Obligatiefondsen dit jaar minder populair verscheen eerst op The Asset.

Volgens Kuhn winnen vooral staatsobligaties opnieuw aan populariteit. “Beleggers lijken hun portefeuilles beter te willen beschermen tegen toenemende onzekerheid. De interesse in aandelen blijft eveneens groot, maar verloopt selectiever dan eerder dit jaar.”

Europese aandelen-ETF’s verloren de voorbije maanden wat terrein door de onrust in het Midden-Oosten, maar op de langere termijn blijft Europa aantrekkelijk, zegt Kuhn. “Gemeten over drie en twaalf maanden stroomde er nog steeds meer geld naar Europese ETF’s dan naar Amerikaanse.”

Volgens Kuhn verdwijnen risico’s niet uit de markt, maar worden ze vandaag veel gerichter genomen. “Dit verklaart waarom obligaties opnieuw een grotere rol spelen als stabilisator binnen portefeuilles.”

Het bericht ETF-belegger zoekt opnieuw veiligheid in staatsobligaties verscheen eerst op The Asset.