De ECB bevindt zich niet langer in een goede positie. Nog maar een paar weken geleden leek de inflatie in de eurozone op koers te liggen richting de beleidsdoelstelling van 2% van de ECB. Maar nu worstelt de ECB met de vraag hoe het conflict in het Midden-Oosten en de impact daarvan op energieprijzen en toeleveringsketens het risico op hogere inflatie en een tragere economische groei, oftewel stagflatie, kunnen vergroten. Dat stelt Ann-Katrin Petersen, Chief Investment Strategist van het BlackRock Investment Institute,
Toch staat de ECB nu in een andere uitgangspositie dan in 2022, en is ze volgens ECB-president Christine Lagarde “goed gepositioneerd en goed uitgerust” om een mogelijke inflatieopleving het hoofd te bieden. Ondanks de toegenomen onzekerheid is er voorlopig weinig urgentie om preventief te handelen, gezien de huidige rentestand, de economische groei die dicht bij de langetermijntrend ligt en de inflatieverwachtingen die vóór het conflict stevig verankerd waren op 2%.
Lagarde sprak zich niet uit tegen de marktverwachtingen die schommelden tussen een geringe kans op een renteverlaging en een verwachting van minstens één verhoging van 25 basispunten. Maar ze gaf ook geen signalen af over aanstaande prijsverhogingen. De keuze om alle opties open te houden benadrukt de onzekerheid die voor ons ligt, net als de gepresenteerde “alternatieve” macro-economische prognoses.
Waar we op moeten letten? Of de energieschok zich zal uitbreiden naar een bredere inflatiedruk. Beleidsmakers kunnen een tijdelijke piek in de energieprijzen wel door de vingers zien. Maar een aanhoudende stijging van de lonen of inflatieverwachtingen zou een reactie afdwingen. Hoe “stagflationair” een aanbodschok zal zijn, hangt af van hoe lang het conflict duurt en in hoeverre het de toeleveringsketens verstoort. Het zou ook bijdragen aan de bestaande inflatiedruk als gevolg van de krimpende beroepsbevolking in Europa en het iets soepeler begrotingsbeleid.
