Het vooruitzicht op de door Donald Trump aangekondigde fiscale hervormingen en grote infrastructuurwerken heeft het reflatiethema volop in beeld gebracht. Dit heeft geleid tot een heuse sectorrotatie waarbij industriële bedrijven, grondstoffen, energie, infrastructuur -en bankaandelen gretig werden opgepikt.
Dit ging ten nadele van consumenten, farma- en technologieaandelen. De rentes in zowel Europa als Amerika gingen eensgezind hoger, waarbij de rentecurves steiler werden. De grondstoffenprijzen breiden een vervolg aan de recente opleving, terwijl de dollar en het pond gevoelig apprecieerden ten opzichte van de euro.
Het mag duidelijk zijn: de verrassende uitslag van de Amerikaanse presidentsverkiezingen heeft voor een aantal uitgesproken marktbewegingen gezorgd. Na een korte initiële sell-off herpakten de aandelenmarkten zich uiteindelijk snel.
Terwijl de Amerikaanse aandelenmarkten zich herstelden en op recordniveaus kwamen, was het herstel in Europa bescheidener. De nervositeit nam vooral toe in aanloop van het Italiaanse referendum over een reeks grondwettelijke hervormingen. Het verwachte Italiaanse nee tegen de hervormingen had uiteindelijk geen enkele impact op de financiële markten, wel integendeel.
De Europese markten hebben de voorbije dagen een forse inhaalbeweging opgetekend met een opmerkelijk herstel voor Europese banken. De hoop op een reddingsplan voor de noodlijdende Italiaanse banksector en een verdere extensie van het monetaire verruimingsprogramma zorgt voor een zeker optimisme bij de belegger.
Het jaar 2016 zal zo eindigen zoals het begon, met heel wat volatiliteit. Gezien de drukke politieke agenda in 2017 en een aantal risico’s die boven de markten blijven hangen, dreigt het jaar niet anders te worden. Dit hoeft echter geenszins negatief te zijn voor ons actief beleggingsbeleid. Integendeel. Het kan ook een aantal opportuniteiten creëren.
Hoewel de rentes gestegen zijn, moeten we alles in perspectief plaatsen. De rentes blijven heel laag, vooral in Europa. De schuldgraad is in vele landen enkel maar toegenomen, wat een sterkere rentestijging onwaarschijnlijk maakt. Het kan immers het prille economische herstel in de kiem smoren. Het is ook niet duidelijk hoeveel president Trump van zijn programma kan uitvoeren, terwijl een potentieel groter wordend protectionisme uiteindelijk de wereldgroei kan schaden.
