Beleggers zijn huiverig voor veranderingen in het politieke landschap. Dat stelt Paras Anand, hoofd Pan-European Equities bij vermogensbeheerder Fidelity International.
“Politieke en macro-economische ontwikkelingen hebben gek genoeg weinig invloed op hoe het beleggers vergaat”, schrijft Anand. Zelfs superbelegger Warren Buffet blijft volgens hem laconiek onder de meeste gebeurtenissen en heeft een optimistische, bijna luchtige kijk op economische verwachtingen voor de langere termijn. Maar als er dan toch echt iets schokkends gebeurt in de politieke arena, kan de impact ervan op de markt groot zijn. “Daarom zijn beleggers zo huiverig voor veranderingen in het politieke landschap”, weet Anand.
Beleggers zijn altijd op hun hoede voor politieke instabiliteit. De meeste nervositeit wordt veroorzaakt door het toenemende populisme in westerse democratieën en de verzuiling die dat teweeg brengt in de politiek. Anand vraagt zich af of die angst niet overdreven is.
Onvrede
In Europa is er steeds meer onvrede over de manier waarop de EU geleid wordt. Populisten spinnen daar garen bij. “De irritatie is bij velen daardoor omgeslagen in afkeer”, concludeert Anand. Het Brexit-referendum wordt dan ook in heel Europa met meer dan gemiddelde belangstelling gevolgd. Ongeacht de uitslag van het referendum zal de EU toe moeten naar een lossere en pragmatischer organisatie. Want niet alle heil komt uit Brussel en de EU zou er goed aan doen om de droom van een superstaat te laten varen.
Populisten hebben het volgens Anand gemunt op de gevestigde orde. Dat uit zich in wantrouwen tegenover politici. Die maken immers deel uit van de gevestigde orde. “De complexiteit van zowel het nationale als het internationale politieke landschap dwingt politieke leiders om op te schuiven naar het midden of om een ideologische draai te maken”, concludeert Anand. Dat kiesgerechtigden het tegenwoordig lastig om vast te stellen waar politieke leiders precies voor staan, speelt daar ook een rol in.
Groeiteugels
Anand denkt dat het populisme weer net zo snel verdwijnt als het is gekomen. Economische groei breidt zich uit over de regio. Bovendien geven overheden in toenemende mate de groeiteugels uit handen aan het bedrijfsleven omdat ze zelf met handen en voeten gebonden zijn aan hun begrotingen.
De regeldruk in de financiële sector wordt versoepeld. Dit in een poging om flexibiliteit te verhogen en investeringen aan te moedigen. Omdat de industriële productie wereldwijd achterblijft, zullen Europese landen zich volgens Anand moeten richten op binnenlandse efficiëntie en benchmarking in de regio.
