Waarom is het raadzaam voor beleggers om toch naar familiebedrijven te kijken? Walmart, BMW en Maersk hebben met elkaar gemeen, dat ze niet alleen tot ’s werelds grootste bedrijven behoren, maar ook allemaal familiebedrijven zijn. Een aanzienlijk deel van de aandelen is in bezit van, respectievelijk, de families Walton, Quandt en Moller.
Normaliter verwacht men bij een familiebedrijf een kleine organisatie (ongeacht de aandeelhouders, vertegenwoordiging in de directie of het senior management) en geen multinationals. En als ze groeien blijft het merendeel geen familiebedrijf meer.
Globaal gezien blijft minder dan 30% van de familiebedrijven na de derde generatie nog in handen van de familie. Als we kijken naar de S&P 500, zien we dat minder dan een derde van dergelijke firma’s momenteel nog worden geleid door de familie die ze heeft opgericht.
Moeite loont
Wereldwijd heeft de overgrote meerderheid van de familiebedrijven geen beursnotering. En als die wel een notering hebben, dan zijn het bijna allemaal kleine en middelgrote ondernemingen. Voor beleggers die in familiebedrijven geïnteresseerd zijn, vormt het een dubbele uitdaging. Ten eerste zijn niet alle familiebedrijven gelijk en er bestaat geen geïndexeerde lijst van.
Ten tweede, is de dekking door de analisten van het bredere ‘small & midcap’-segment, in het gunstigste geval, gefragmenteerd. Het is daarom moeilijk een algemeen beeld te geven van de prestaties van familiebedrijven.
Toch zijn er overtuigende redenen waarom het de moeite loont om te kijken naar de mogelijkheden die worden geboden door genoteerde familiebedrijven. Ze profiteren over het algemeen van een bijzonder scherp inzicht in de markt, een buitengewoon sterk streven naar succes en een bijzonder stabiele langetermijnvisie.
Familiebedrijfpremie
Het blijkt ook steeds meer dat familiebedrijven een gedisciplineerdere benadering hebben voor de aanwending van het kapitaal, alsmede strengere corporate governance-standaarden en dat ze, uiteindelijk, hogere en stabielere winsten genereren. Al deze factoren pleiten voor de zogenoemde “familiebedrijfpremie”.
En, zoals eerder vermeld, zijn de meeste genoteerde familiebedrijven kleine en middelgrote ondernemingen. Dit is een concurrentievoordeel, want in het verleden is aangetoond dat small en midcap-aandelen over de lange termijn stelselmatig beter presteren dan large caps.
Er bestaat momenteel een consensus bij de analisten dat de winst per aandeel (WPA) van de large caps licht zal dalen in 2016. Tijdens dezelfde periode, zullen de small en midcaps naar verwachting een tweecijferige groei optekenen, zodat een premie voor kwaliteitsaandelen gerechtvaardigd is, vooral als deze premie historisch laag is.
Geografische blootstelling
Met name de Europese kleine en middelgrote familiebedrijven zijn momenteel zeer aantrekkelijk. Dit is deels te danken aan het feit dat hun geografische blootstelling eerder lokaal is dan internationaal, waarbij ze relatief sterker staan blootgesteld aan de relatief stabiele Europese markt dan aan de meer volatiele opkomende markten, die jaren gebukt zijn gegaan onder inzinkende grondstofprijzen en dalende kapitaalinstromen.
Dat betekent niet dat de Europese kleine en middelgrote familiebedrijven een goede keus zijn voor daytraders die nog even een snelle winst willen maken voor het sluiten van de beurs. Aangezien de aantrekkingskracht van deze bedrijven schuilt in hun onderliggende kwaliteit, moeten ze eerder gezien worden als potentiële buy-and-hold investeringskansen.
Een dergelijk langetermijnperspectief past alleen bij familiebedrijven. Per slot van rekening zijn deze bedrijven minder gefocust op dit kwartaal, maar eerder op de komende kwart eeuw. Want dan staat de volgende generatie staat om het roer over te nemen.
