Japan probeert een nieuw middel uit om de economie uit het slop te trekken en aan te zetten tot inflatiegedreven groei: yield curve manipulation (YCM). Paul Brain, investment leader van het fixed income team van Newton (een boutique van BNY Mellon), vraagt zich af of deze maatregel kan leiden tot het einde van de meerjarige bullmarkt in obligaties.
Met het inzetten van YCM wordt getracht de rentecurve van korte termijnrente tot tienjaars rente te controleren. Brain ziet het als een interessante ingreep, al is het geen bazooka. “De maatregel doet mij denken aan de na-oorlogse jaren in de VS, toen de Fed zich ook op zowel de korte- als de langetermijnrente richtte. Toen zetten de Amerikanen de tienjaars obligatierente vast, om op die manier ruimte te creëren voor extra overheidsbestedingen, gefinancierd tegen een lage rente zonder dat het bankensysteem ondermijnd werd.”
Brain: “Keynes noemde het toen de reverse tap, in feite kwantitatieve verruiming avant la lettre, maar dan gericht op de langetermijnrente. Tegelijkertijd stegen de overheidsuitgaven (door bijvoorbeeld het Marshall plan) en het economisch herstel dat volgde veroorzaakte aan het einde van het decennium volatiliteit gevolg door een significant inflatieprobleem.”
Het kan dus zijn dat de stap van de Japanse centrale bank om de rentecurve te fixeren de voorbode is van meer overheidsbestedingen. En dat kan op zijn beurt weer leiden tot het einde van de meerjarige bullmarkt in obligaties die op 30 september 1981 startte toen de tienjarige Treasury bond yield piekte op 15,8%. Tussentijds verschenen beren op de weg, die in verhouding klein waren, maar wel op het moment zelf pijnlijk konden zijn.
“Maar om nu het einde in te luiden van de obligatiebullmarkt vereist de overtuiging dat de lange termijn disinflatie trend, waarbij de inflatie daalt maar het algemene prijspeil nog steeds langzaam stijgt, voorbij is”, stelt Brain. Hij denkt dat daar wel meer voor nodig is. “Vooralsnog zie ik het als het begin van een nieuw ’tantrum’.”
Lees de volledige visie van Paul Brain in de blog ‘Ever-changing moods…’
