Emerging Market Debt (EMD) biedt hogere rentes en diversificatie. Zsolt Papp, Client Portfolio Manager van het Emerging Markets Strategic Bond Fund van J.P. Morgan Asset Management, vindt beide voordelen belangrijk. Maar hij stelt dat beleggers in EMD goed moeten nadenken over de te volgen strategie.
Beleggers zijn doorgaans op zoek naar twee elementen als ze nieuwe beleggingscategorieën aan hun portefeuilles toevoegen. Het eerste element is diversificatie. Dit wil zeggen dat de nieuwe beleggingscategorie het risicoprofiel van de portefeuille moet verbeteren, bijvoorbeeld door de neerwaartse risico’s te verkleinen. Ten tweede moet de nieuwe categorie uitzicht bieden op een hoger rendement. Voor obligatiebeleggers bijvoorbeeld een hogere rente. “Het doel van het toevoegen van iets nieuws is een verbetering van het risico-rendementprofiel van een beleggingsportefeuille”, legt Papp uit.
Obligaties van opkomende markten bieden volgens hem beide voordelen: hogere rentes en diversificatie. Uit analyses blijkt dat EMD niet alleen diversificatievoordelen biedt versus Amerikaanse of Europese aandelen, maar ook versus opkomende aandelen, grondstoffen en high yield. Vooral dit laatste noemt Papp interessant. “Het geeft aan dat EMD en high yield niet per definitie moeten worden gezien als alternatieven voor elkaar, maar als elkaar aanvullende beleggingscategorieën”, legt hij uit.
Extreem lage niveaus
Het tweede voordeel, een hogere rente, is volgens Papp wellicht nog relevanter. Vooral in het huidige wereldwijde renteklimaat. De lopende opkoopprogramma’s en andere kwantitatieve versoepelingsmaatregelen hebben de obligatierentes op de ontwikkelde markten naar extreem lage niveaus gedrukt, voor een belangrijk deel zelfs tot onder de 0%. Obligaties van opkomende markten bieden aanzienlijk hogere rentes. Bovendien biedt EMD lagere duraties dan obligaties van ontwikkelde markten, met uitzondering van opkomende staatsleningen in dollars, die min of meer in lijn zijn met in euro’s uitgedrukte bedrijfsobligaties. “De combinatie van een hogere rente en een lagere duratie is vooral aantrekkelijk voor beleggers die zich zorgen maken over het beleid van de Federal Reserve en renterisico”, vindt Papp.
“De belangrijkste uitdaging voor elke belegger is wellicht het selecteren van de beleggingscategorie die zowel opwaarts als neerwaarts het beste presteert”, laat Papp weten. Binnen EMD wordt dit in zijn optiek bemoeilijkt doordat beleggers doorgaans kunnen kiezen tussen staatsobligaties uit opkomende markten in dollars en uit die contreien staatsobligaties in lokale valuta’s en bedrijfsobligaties (in dollars). “Omdat elk van deze sectoren verschillende beleggingskenmerken heeft, is de keuze geen uitgemaakte zaak”, legt Papp uit. Daarnaast levert een eenvoudige statische mix van de drie sectoren niet de beste resultaten op.
Bezwaren
Zo zijn er bezwaren bij beleggen in één enkele EMD-sector. Geen enkele sector heeft sinds 2010 in meer dan twee opeenvolgende jaren een outperformance laten zien en de verschillen in de rendementen van het ene jaar op het andere zijn zeer groot. Het is volgens Papp daarom geen verrassing dat staatsleningen in lokale valuta’s de grootste rendementsverschillen lieten zien, maar ook staatsleningen in dollars gingen van plus 17,3% in 2012 naar min 5,3% in 2013.
Een statische combinatie van de drie sectoren, zoals een gelijk gewogen combinatie, zou het neerwaartse risico verkleinen. Papp wijst er op dat dit ook het opwaartse potentieel kan beperken. “Wij denken echter dat een flexibele benadering zonder beperkingen en met een actieve allocatie naar de drie sectoren op de langere termijn zou kunnen zorgen voor een gunstiger risico-rendementprofiel”, zegt hij dan ook. “Op basis van deze overtuiging hebben we in april 2011 het Emerging Markets Strategic Bond Fund geïntroduceerd.”
Extra rendement
Het Emerging Markets Strategic Bond Fund streeft naar een extra rendement ten opzichte van de benchmark door beleggingsmogelijkheden in opkomende obligaties en op markten voor opkomende valuta’s te benutten, waar nodig gebruikmakend van afgeleide financiële instrumenten. Naast de genoemde cash-benchmark, de ICE 1-maands USD Libor, gebruikt het fonds ter vergelijking ook drie interne obligatie-indices voor emerging markets. Zo kunnen beleggers het fonds afzetten tegen een belegging in slechts één sector.
Het fonds combineert thematisch beleggen en high conviction-ideeën met een sterke nadruk op neerwaartse bescherming. “Wij vinden dat dit treffend wordt geïllustreerd door het vergelijken van de volatiliteit van het fonds met die van de EMD-markt”, stelt Papp.
