Een obligatiebelegger wil voor drie risico’s gecompenseerd worden. Dat schrijft Rogier Crijns, obligatie-analist bij Theodoor Gilissen. Hij denkt dan aan de verwachte economische groei, inflatie en termijnpremie. De som van deze drie is volgens hem de kapitaalmarktrente.
Sinds de verkiezing van Donald Trump tot president is het tienjarige renteverschil tussen de Verenigde Staten en de Eurozone fors opgelopen tot 2,3%. Crijns vraagt zich af of deze oceaan van verschil terecht is.
Voor hij tot een antwoord komt, analyseert de obligatie-specialist de drie componenten. Allereerst is er de premie voor groei. “Meer groei vergt meer financiering, dus extra rente”, redeneert Crijns. De groei is de optelsom van de toename in de beroepsbevolking en van de arbeidsproductiviteit. “Traditioneel is de Verenigde Staten een immigratieland, maar Trump’s plannen remmen dit af, waardoor de beroepsbevolking minder snel stijgt.”
Gunstig
In de vergrijzende Eurozone stijgt de beroepsbevolking volgens Crijns iets door de toegenomen immigratie. “Trump voert infrastructurele investeringen op, dat is gunstig voor de productiviteit”, meent hij. Ook de verlaging van de vennootschapsbelasting en de hoge bedrijfswinsten leiden tot meer kapitaalinvesteringen en daarmee hogere productiviteit. In de Eurozone komen de kapitaalinvesteringen nauwelijks op gang en blijft de productiviteit mede daardoor laag.
Meer inflatie erodeert de toekomstige waarde van geld, dit vergt compensatie. Terwijl de Verenigde Staten al op volle toeren draait, doen de plannen van de nieuwe president daar nog een schepje bovenop met belasting verlagingen en extra infrastructurele uitgaven. “Het risico van oververhitting van de economie neemt hierdoor toe”, waarschuwt Crijns. “Het protectionisme verhoogt de importkosten en daarmee de geïmporteerde inflatie.”
Geïmporteerde inflatie
In de Eurozone stijgt de geïmporteerde inflatie door de hogere olieprijs. Echter, als een verdere stijging uitblijft, vlakt de gemeten inflatie volgens Crijns weer af, terwijl de koopkracht wel uitholt. ‘Goede inflatie’ voor werknemers door loonstijgingen blijft gering door de nog steeds hoge werkloosheid.
Tenslotte is er de termijnpremie. Er staat een premie tegenover het feit dat het geld (in principe) pas op lange termijn terug komt, terwijl zich ondertussen allerlei onvoorziene omstandigheden kunnen voordoen. De belastingverlagingen en infrastructurele uitgaven die Trump voor ogen heeft verhogen de overheidstekorten- en schulden, terwijl er ook onzekerheid is over zijn andere plannen.
Kunstmatig
In de Eurozone houdt het opkoopprogramma van obligaties van de ECB de termijnpremie kunstmatig laag. Tegelijkertijd zouden verkiezingen in de Eurozone een populistische regering in het zadel kunnen helpen, waardoor ook hier deze premie zou stijgen.
Crijns concludeert dat voor alle drie de componenten de premie voor Amerikaanse obligaties hoger is dan in de Eurozone. “Veel hangt nu af van de vraag in hoeverre Trump zijn plannen kan verwezenlijken en hoe populistisch Europa wordt”, stelt hij. Indien Trump door het Congres (veel) water bij de wijn moet doen, zouden alle drie de premies kunnen dalen en het renteverschil met de Eurozone kunnen afnemen.
