De blokkade van de Straat van Hormuz lijkt vooralsnog niet ten einde, en wat op het eerste gezicht slechts krappe brandstofmarkten leken, blijken in werkelijkheid dieperliggende kwetsbaarheden in de economie. De Chart of the Week van vermogensbeheerder DWS vergelijkt de ontwikkeling van de kerosinevoorraden in de Verenigde Staten en de eurozone sinds 2015. De Amerikaanse brandstofvoorraden schommelde slechts beperkt. Daarentegen bewogen de voorraden in de eurozone sterk, met flinke pieken en dalingen. Dat is relevant, omdat zulke bewegingen een vroeg signaal kunnen zijn van hoe marktstress zich manifesteert in strak geoptimaliseerde markten en ketens.
Darwei Kung, hoofd grondstoffen bij DWS: “Kerosine kan niet zomaar extra worden geproduceerd wanneer de vraag stijgt, omdat het met diesel en andere middeldestillaten om raffinagecapaciteit concurreert. Europa heeft bovendien minder speelruimte om verstoringen op te vangen, doordat het afhankelijker is van import en te maken heeft met strengere logistieke en regelgevende beperkingen. Luchtvaartmaatschappijen kunnen wat extra brandstof meenemen, en met goede planning kan een deel van de brandstof worden verscheept. Maar dat verplaatst het aanbod slechts, zonder nieuw aanbod te creëren.”
De Golfregio is dubbel belangrijk: niet alleen als strategische energiedoorgang, maar ook als ruggengraat van intercontinentale luchtverbindingen via hubs zoals Dubai, Doha en Abu Dhabi, vooral voor luchtvracht tussen Europa en Azië. “Wanneer aanvoerroutes langer worden, lopen de kosten op en nemen de buffers af. Vooral tijdgevoelige toeleveringsketens en passagiersstromen voelen dat snel, waarna de impact doorsijpelt naar productieprocessen. Schommelingen in kerosinevoorraden kunnen daardoor een vroeg signaal zijn van bredere kwetsbaarheden in handel, productie en prijsvorming.”
Kung concludeert: “Wanneer logistieke verstoringen aanhouden, zien markten die niet langer als tijdelijk, maar als structureel risico dat moet worden ingeprijsd.”
