Alexis Bienvenu (LFDE): ‘Hoe loopt dit af?’

0

Sinds op 9 juni het Franse parlement werd ontbonden, heeft de Franse markt flink wat terrein verloren op de andere Europese beurzen. De Visie van Alexis Bienvenu, fondsmanager bij La Financière de l’Echiquier (LFDE).

Alexis Bienvenu (LFDE): ‘Hoe loopt dit af?’Van 10 tot en met 13 juni viel de CAC 40 met 3,6% terug, terwijl de Stoxx Europe 600 een achteruitgang van 1,4% liet optekenen. Op de obligatiemarkt liep de spread tussen de Duitse en Franse tienjaarsrente met bijna 50% uit, van circa 50 naar 75 basispunten. Dat komt overeen met het niveau van 2017, toen beleggers zich onder andere zorgen maakten om de Franse presidentsverkiezingen.

Als het verschil tussen Duitsland en Frankrijk nog verder zou oplopen, moeten we ter vergelijking al terug naar de eurocrisis van 2011-2012, toen men zich afvroeg of de eurozone niet uit elkaar zou spatten. Griekenland kon zijn schulden niet meer afbetalen en het ‘Front National’, zoals het ‘Rassemblement National’ van Marine Le Pen destijds heette, pleitte voor een vertrek van Frankrijk uit de eurozone.

Zinkt Frankrijk nog veel dieper weg in het financiële moeras? Met zekerheid kunnen we dat gezien de talloze denkbare politieke scenario’s en de wispelturigheid van de financiële markten op korte termijn natuurlijk onmogelijk zeggen.

Leerzame inzichten

Het verleden biedt echter wel enige leerzame inzichten, ook al is de context iedere keer anders. Een scenario dat in de buurt komt van een hypothetische meerderheid voor protestpartijen in het Franse parlement, voltrok zich niet zo lang geleden in Italië. Bij de verkiezingen van maart 2018 behaalde daar geen enkele coalitie een absolute meerderheid. De ‘vijfsterrenbeweging’ M5S, een protestpartij die met haar tegelijk sociale en nationalistische eisen tot geen enkel van de klassieke politieke kampen gerekend kon worden, domineerde met 32% van de stemmen. De uiterst rechtse Liga overtuigde 17% van de kiezers.

Na wekenlange onderhandelingen vormden beide partijen een regering, met Giuseppe Conte als premier. Voor het economische beleid werd de portefeuille wijd opengetrokken: voor mensen met een laag inkomen werd een ‘burgerinkomen’ ingevoerd en tegelijk werden de belastingen verlaagd. De coalitie hield stand tot in augustus 2019, toen de kopman van de Liga – Matteo Salvini – er de stekker uittrok en daarmee de regering-Conte tot ontslag dwong.

Impact op de markten

De impact op de markten was onmiskenbaar: in de zes maanden nadat de coalitie het daglicht zag, bleef de Italiaanse index tot 10% achter bij de Stoxx Europe 600. De spread tussen de Italiaanse en de Duitse tienjaarsrente verbreedde met ongeveer 200 basispunten en liep op tot zijn hoogste niveau sinds 2013.

Nog interessanter is wat er nadien gebeurde. Gerekend vanaf december 2018 beenden Italiaanse aandelen in een jaar tijd de Europese indices bij. Ze dichtten de kloof net voordat er begin 2020 een nieuwe crisis aanbrak vanwege de coronalockdowns. Italiaanse staatsobligaties zaten langer in het verdomhoekje. Zolang de coalitie tussen M5S en de Liga bestond, bleef de spread tussen Italië en Duitsland op hoog niveau, wat de toch al aanzienlijke kostprijs van de Italiaanse staatsschuld verder opdreef. Zodra de Liga uit de coalitie was gestapt, keerde de spread terug naar zijn normale niveau.

Gevolgen voor de staatsschuld

Die periode in de Italiaanse geschiedenis is geen voorbode van wat Frankrijk te wachten staat, maar er zijn lessen uit te trekken. De problemen op de markten komen door de vrees voor een toenemende staatsschuld. Franse aandelen, vooral die van bedrijven die gevoelig zijn voor overheidsingrepen, kunnen onder druk blijven staan als protestpartijen de overhand krijgen in het parlement. Als de impact op de economie beperkt blijft, kan de aandelenmarkt zich geleidelijk herstellen. De gevolgen voor de Franse staatsschuld en de mogelijkheid om nieuwe schulden aan te gaan, kunnen echter langduriger en pijnlijker zijn, vooral als dominante politieke krachten blijven kiezen voor gedeeltelijk gefinancierde uitgaven.

De markt kan er perfect mee leven dat de politiek zich niet laat leiden door de beurzen, zoals Charles de Gaulle ooit zei. De ontwikkelingen in Italië tonen echter aan dat om het even welk land dat een zware schuldenlast torst, afhankelijk blijft van de markt en dat die afhankelijkheid steeds groter wordt. Wie die realiteit negeert, vergroot op termijn alleen zijn afhankelijkheid.

Deel dit artikel

Over de auteur

Redactie The Asset

De redactie is verantwoordelijk voor de dagelijkse nieuwsupdates op de website en nieuwsbrief van The Asset. Het team brengt met name nieuws en visies die interessant zijn voor beleggingsprofessionals.


Kennispartners

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies om u de beste surfervaring te geven. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op 'Accepteren' hieronder, dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten