De schuldenberg in China wordt met de dag groter en vormt een bedreiging voor de economie van het land. Moeten beleggers zich daar zorgen over maken? Schroders vroeg het aan de eigen specialisten opkomende markten.
De laatste twintig jaar was China de groeimotor van de wereldeconomie. Sinds 1989 groeide de Chinese economie met gemiddeld 9,82% per jaar. Vorig jaar bedroeg de groei ‘slechts’ 6,9%, maar dat is nog altijd aanzienlijk meer dan de 2,3% die de Verenigde Staten realiseerde. De vraag is wanneer China de Verenigde Staten voorbij streeft in omvang. De voorspellingen lopen uiteen maar economen gaan er wel vanuit dat het Chinese succesverhaal nog wel even voortduurt.
Toch maken beleggers zich steeds meer zorgen, met name over de enorme schuldenberg. De vastgoedmarkt is een teken aan de wand, met veel leegstaande kantoren en woningen. De Bank for International Settlements (BIS) suggereerde onlangs ook dat een crisis in de Chinese bankensector dreigt als gevolg van de enorme toename in het aantal leningen. De BIS, ook wel de centrale bank van de centrale banken genoemd, mat het gat tussen de schuld/bp ratio en de langetermijntrend en kwam voor China uit op 30,1 voor het eerste kwartaal van 2016. Elke meetwaarde boven de 10 wijst op een crisis in de komende drie jaar.
Een ander aspect van de bezorgdheid betreft de wijze waarop de overheid reageert op de groeivertraging. China zit in een overgangsfase van een kapitaalintensieve naar een diensten- en consumptiegeleide economie. Dit veroorzaakt op natuurlijke wijze een vertraging van de economische groei, die wel nog eens extra wordt versterkt door de gevolgen van de financiële crisis in de afgelopen jaren.
Japanachtig scenario
Robin Parbrook, hoofd Aziatische aandelen, waarschuwt dat het in China wel eens dezelfde kant op kan gaan als in Japan. “De Chinese banken zitten op een enorme schuldenberg die met de dag dreigender wordt”, zegt hij. Ook over de herbalancering van de economie, waarbij de overheid via interventies de groei tracht te stimuleren, maakt Parbrook zich zorgen. Desondanks denkt hij niet direct dat China op een crisis afstevent. De kapitaalrekening staat onder strikte controle, het land beschikt over een enorm overschot op de lopende rekening, een hoog spaartegoed en enorme valutareserves. Parbrook houdt rekening met een Japan-scenario, waarbij de economie vertraagt en deflatie optreedt. Het gevolg is dat de overheid regelmatig stimuleert en daarmee de staatsschuld sterk laat stijgen.
Ingeprijsde pijn
“De kwetsbaarheid van China heeft nu wel een gevaarlijk niveau bereikt”, meent Abdallah Guezour, hoofd EMD Absolute Return. “Er hangt een crisis in de lucht, vanwege de extreem opgerekte kredietcyclus.” De economie gaat gebukt onder toenemende onevenwichtigheid. Daarnaast is de valuta significant overgewaardeerd. Guezour is ook kritisch over de reacties van de beleidsmakers, die het afbouwen van de schuldenberg voor zich uit schuiven en bij wie het aan commitment ontbreekt om structurele hervormingen door te voeren. Het goede nieuws is volgens hem wel dat veel van de pijnlijke aanpassingen op een aantal markten al is ingeprijsd. Guezour wijst dan met name op de devaluatie van valuta uit opkomende markten in de afgelopen jaren.
Onzekere jaren
Craig Botham, econoom opkomende markten, wijst er op dat een financiële crisis doorgaans wordt veroorzaakt door een plotseling stilvallende kapitaalstroom in het financieel systeem. Gezien de compositie van bankfinanciering lijkt dit de komende zes maanden een onwaarschijnlijke gebeurtenis. Maar over de komende drie jaar is Botham minder te spreken.
Lees hier de volledige analyses van de specialisten van Schroders
