Professionals die werkzaam zijn in de Nederlandse financiële wereld zien de werkdruk toenemen, terwijl hun salaris onveranderd blijft. Dat blijkt uit onderzoek van werving- en selectiebureau Michael Page.
Ondanks de economische groei blijven werkgevers vasthouden aan salarissen uit de crisistijd. Ruim een derde van de ondervraagde finance professionals geeft daarom veelal aan open te staan voor een functie elders.
Zodra een werknemer op een vergelijkbare functie bij een ander bedrijf solliciteert, kan hij namelijk vaak wél rekenen op een salaris dat overeenkomt met het economisch herstel van de afgelopen jaren. Bedrijven zouden daarom eigenlijk moeten kijken naar de salarissen die in de huidige markt aan nieuwe werknemers worden betaald. Als het verschil met het salaris van huidige medewerkers erg groot is, kunnen op hun vingers natellen dat ze medewerkers gaan kwijtraken.
Secundaire arbeidsvoorwaarden
Dat het salaris van de respondenten niet in verhouding staat tot de werkdruk is niet onverwacht. Tijdens de economische crisisjaren was bij veel bedrijven geen onderhandeling over het salaris mogelijk. En dat gold niet alleen voor de huidige werkgever. Ook bij loononderhandelingen met een nieuwe werkgever werd vaak niet veel meer dan het vorige salaris van de kandidaat geboden, eventueel met een kleine verhoging. De nadruk lag op secundaire arbeidsvoorwaarden.
Bedrijven boden mogelijkheden tot zelfontplooiing in de vorm van cursussen en seminars. Van deze lijn wordt nog steeds niet afgeweken. Het besef dat deze gedachtegang niet meer actueel is, komt maar moeizaam op gang. Dit is zichtbaar in de ontwikkeling van het salaris van de respondenten in 2015. Slechts 10% van de ondervraagden kon rekenen op een significante salarisstijging.
Noodzakelijk
Hoewel een goed salaris volgens de respondenten niet de belangrijkste reden is om van baan te veranderen (doorgroeimogelijkheden en flexibiliteit scoren hoger) is een goede beloning zeker noodzakelijk. Vooral omdat een groot deel van de finance professionals merkt dat er tegenwoordig veel meer van hen verwacht wordt. Er is daarom een reële kans dat zij een andere uitdaging aangaan waarbij ze wel op een hogere financiële vergoeding kunnen rekenen.
Dankzij de economische groei is de ‘War for Talent’ dan ook weer aangewakkerd. Recruiters en HR-afdelingen zijn hard op zoek naar geschikt talent. Werkgevers die daar niet adequaat op reageren, dreigen de boot te missen. Het is voor de concurrent heel makkelijk om een professional met een beter voorstel te benaderen. Slimme bedrijven moeten daarom (meer dan) marktconforme salarissen bieden, willen zij voorkomen dat hun finance professionals de deur uitlopen omdat ze het elders beter kunnen krijgen.
