Opkomende economieën bewandelen niet toevallig de weg naar een middeninkomensstatus (of een hogere status); het is het resultaat van een combinatie van factoren in ‘de groeivergelijking’. Deze formule biedt een duidelijk kader om landen aan te wijzen die duurzaam zullen groeien:

Potentiële groei van het BBP = f (Arbeid, Kapitaal, Productiviteit, Bestuur).

Arbeid

Een krimpende beroepsbevolking ontneemt een economie haar dynamiek, deels door de noodzaak om te zorgen voor een groeiende groep gepensioneerden. De meeste landen hebben te maken met een vertragende bevolkingsgroei, maar voor sommige opkomende economieën is het probleem acuut, omdat ze het risico lopen te vergrijzen voordat ze verrijken. China en Thailand vallen in deze categorie.

Mexico, India, Saoedi-Arabië, Zuid-Afrika en de Filippijnen scoren goed op het gebied van arbeid. Een belangrijke motivatie voor het Vision 2030-initiatief van de Saoedische regering is het politieke en sociale risico van een grote werkloze jonge bevolking te beperken. Zuid-Afrika – met zijn hoge en groeiende jeugdwerkloosheid – is helaas toe aan een radicale beleidsverandering. Een snelgroeiende bevolking kan grote problemen veroorzaken zijn bij verkeerd beleid.

Kapitaal

Ontwikkelingslanden hebben aanzienlijke infrastructuurverbeteringen nodig – waaronder transport, huisvesting, fabrieken en nutsvoorzieningen – om hun economisch potentieel te bereiken. Deze projecten vereisen zowel binnenlands als buitenlands kapitaal, gestimuleerd door aantrekkelijke rendementen of subsidies. De geschiedenis laat zien dat dergelijke initiatieven niet uitsluitend door staatsbedrijven kunnen worden aangejaagd, aangezien ze minder efficiënt zijn dan hun private tegenhangers.

De afgelopen tien jaar hebben Indonesië, Vietnam en Turkije zwaar geïnvesteerd in infrastructuur. Een belangrijke drijvende kracht achter de toekomstige kapitaalvorming is waarschijnlijk de verschuiving van de wereldwijde toeleveringsketens van China naar andere regio’s. Landen als Mexico, Indonesië, India en Vietnam, zullen hiervan profiteren.

Productiviteit

Productiviteit is waar arbeid en kapitaal samenkomen. Het is ook in toenemende mate afhankelijk van de innovatierevolutie die overal ter wereld plaatsvindt. Wat de beroepsbevolking betreft, wordt onderwijs vaak aangeprezen als een differentiator, maar de kwaliteit en het type onderwijs spelen een belangrijke rol. Het belang van STEM-curricula (science, technology, engineering, en math) wordt vaak aangehaald. Taiwan, Zuid-Korea, China en Vietnam scoren allemaal goed in deze categorie.

Bestuur

De relatieve aantrekkelijkheid en voorspelbaarheid van de bedrijfsomgeving waarmee bedrijven te maken hebben is vaak een ondergewaardeerde factor in de groeivergelijking. Slecht gedefinieerde regelgevingen, beleidsverstoringen en goedbedoelde maar slecht uitgevoerde initiatieven kunnen leiden tot gemiste kansen. Landen daarentegen die een voorspelbaar beleid bieden voor economische en politieke cycli, geven bedrijfsmanagers en investeerders het vertrouwen om op lange termijn te investeren.

Op het gebied van bestuur is Taiwan voorbeeldig. India heeft een goed – met vlagen geweldig – bestuur, maar moet zich nog volledig losmaken van zijn statische verleden. Indonesië wint de prijs voor het meest verbeterde macrobeheer. Saoedi-Arabië heeft nog werk te doen voor het succesvol maken van zijn ambitieuze Vision 2030-initiatief om de economie te diversifiëren en het land voor te bereiden op een toekomst die minder afhankelijk is van koolwaterstoffen. Turkije, Argentinië en Zuid-Afrika zijn matige rolmodellen in de categorie bestuur.

Conclusie

Wat succesverhalen betreft, zijn alleen Taiwan, Zuid-Korea, Israël, Hongkong en Singapore erin geslaagd om van een laag inkomen naar een hoog inkomen te gaan. Van deze landen blijven alleen Taiwan en Zuid-Korea in de EM-benchmark. Veel landen stagneren in de lagere regionen (bijvoorbeeld kleinere Latijns-Amerikaanse landen en Afrika bezuiden de Sahara) of slagen er niet in te ontsnappen aan de middeninkomensval (zoals met name Thailand, Maleisië, Turkije, Mexico, Brazilië en Zuid-Afrika).

China was de indrukwekkendste opkomende economie van de afgelopen decennia, met honderden miljoenen mensen die uit bittere armoede zijn getild na decennia van wanbeleid. Er zijn echter redenen om te betwijfelen of China de overgang naar een hoog inkomen kan maken.

Het bericht Sterke relatie tussen economie en rendement aandelen verscheen eerst op The Asset.

1. Liever te vroeg dan te laat

Een belangrijke factor bij het behalen van je financiële doelen is consistentie tijdens het beleggen. Houd in het achterhoofd dat je profiteert van het rente-op-rente effect. Zo kun je met 250 euro per maand en een rente van 5% binnen twintig jaar een kapitaal van 100.000 euro opbouwen en met dertig jaar kom je zelfs boven de 200.000 euro uit.

2. Beheers je emoties en houd vast aan je perspectief

Wees selectief met de informatie die je ontvangt en waarnaar je handelt. Een pessimistische instelling kan je onnodige verliezen opleveren, zeker wanneer je uit paniek gaat verkopen wanneer de markten dalen. Meegaan met trends brengt een hoger risico met zich mee. Eens in de zoveel tijd je plannen bijstellen op basis van je persoonlijke doelen verhoogt meestal de kans op succes op de lange termijn. Gebruik hiervoor een gediversifieerde en goed gebalanceerde portfolio met zowel aandelen als obligaties.

3. Je hebt de tijd

Het is belangrijk om de lange termijn voor ogen te houden. Probeer daarbij niet de markt te timen. Er zijn veel onvoorspelbare factoren, die op willekeurige dagen en tijdstippen de markten kunnen beïnvloeden. De dagen waarop de markten snel stijgen, liggen vaak dicht op de dagen waarop de markten plots dalen. Als je deze topdagen en hun gunstige effect op je beleggingen misloopt, kan dit grote gevolgen hebben.

4. Leg een vast bedrag per maand in

Leg iedere maand een vast bedrag in en spreid je kosten door de tijd. Hierdoor krijg je een beter gemiddelde als het gaat om instapkosten. Wanneer de markten laag noteren, is je maandelijkse investering goedkoper. Het resultaat van goedkoper kopen is dat er meer potentiële winst is zodra de markten zich herstellen. Andersom kan natuurlijk ook: dat je een paar keer achter elkaar duur inkoopt. Door elke maand een vast bedrag in te leggen, spreid je die risico’s en kom je uiteindelijk uit op een ‘net’ gemiddelde als het om instapkosten gaat.

5. Denk goed na over het tijdelijk stoppen met beleggen

Ook met een groter inkomen blijft het behalen van je financiële doelen belangrijk. Het gaat tenslotte niet alleen om je actuele levensfase, maar ook om waar je naartoe gaat. Hoe eerder je begint met beleggen, hoe meer tijd er is om het eindbedrag te laten stijgen. Maar wanneer je je inleg stopzet, verstoor je je eigen voortgang. Denk dus goed na voordat je (tijdelijk) stopt met beleggen.

6. Beleggen met automatische incasso’s

Het fijne aan automatische incasso’s is dat je niet constant voor de keuze staat hoeveel geld je ergens in stopt. Met automatische incasso’s word je beleggingsstrategie namelijk voor je uitgevoerd op een moment dat voor jou goed uitkomt. Hierdoor profiteer je van de ‘gemiddelde’ instapkosten zonder er moeite voor te hoeven doen.

7. Hou je beleggingen niet constant in de gaten

Zodra je een automatische incasso hebt ingesteld, doen jouw beleggingen hun werk op de achtergrond. De markt kan dagelijks stijgen of dalen, maar de waarde van jouw portfolio is op dit moment niet zo heel erg belangrijk; het gaat om het bedrag dat je over tien, twintig of dertig jaar hebt.

8. Houd geld apart voor noodgevallen

Zet een bedrag opzij voor noodgevallen. Dat bedrag moet ongeveer drie maanden van je uitgaven dekken. Een reservepotje is belangrijker dan elke andere vorm van beleggen, omdat je nooit weet wanneer je met onverwachte kosten wordt geconfronteerd of wanneer je inkomsten dalen. Pas je portfolio ook aan op basis van je huidige situatie. Als je goed gebruik maakt van je lange beleggingshorizon en regelmatig belegt, zul je op den duur de vruchten kunnen plukken van je beleggingsstrategie.

Het bericht Acht tips voor beleggers in onrustige tijden verscheen eerst op The Asset.

Digitalisering en toename van de kenniseconomie hebben echter de afgelopen jaren gezorgd voor een enorme groei in intangible activa. Dat betekent onder andere dat de vraag ontstaat of book-to-price nog wel een geschikte maatstaf is voor value. Wij denken van niet; het corrigeren van de boekwaarde voor intangible activa zorgt voor betere vergelijkbaarheid van bedrijven en verbetert daarmee de book-to-price en het geaggregeerde value factor rendement.

Marktbeeld

• Inflatie en stijgende rentes zetten economische groei onder druk

• Europese overheden grijpen in om energiecrisis te verzachten

• Sterk presterende dollar verzacht effect van dalende aandelenkoersen

Rendement

• Goed kwartaal voor momentum en quality; value, volatility en small cap presteerden negatief

• Het Achmea IM Global Multi Factor Equity Fund blijft in het derde kwartaal 1,1% voor op de benchmark (MSCI World Net TR Index EUR)

• De CO2-reductie van het fonds bedraagt 21% ten opzichte van de benchmark

Het bericht Corrigeren voor intangible activa verbetert de book-to-price factor verscheen eerst op The Asset.

Ten eerste valt menig belegger ten prooi aan het dispositie-effect: de neiging om verlieslatende belangen te lang aan te houden en winstgevende belangen te snel van de hand te doen. We zien dit vooral wanneer beleggers akelige verliezen aan voelen komen – zoals in de eerste helft van dit jaar. Uit de gedragseconomie blijkt dat verlies twee keer zoveel pijn doet als de voldoening van winst. Beleggers schuiven het financiële leed liever nog even voor zich uit – en houden een verlieslijdend belang te lang aan – of hengelen, als het goed gaat, de winst te snel binnen uit angst dat de markt omslaat.

De tweede valkuil is besluiteloosheid. Een groot deel van de beleggers is zeer terughoudend in het doorvoeren van veranderingen of durft alleen zulke kleine aanpassingen te doen dat die weinig tot geen effect hebben. Waarom is dat vooral nu een probleem? De Great Moderation met zijn stabiele groei en inflatie ligt inmiddels achter ons. Volatiliteit is nu aan de orde van de dag. Desondanks verwachten centrale banken dat ze op magische wijze de inflatie kunnen beteugelen zonder de groei te schaden. Dat optimisme is misplaatst, dus moeten beleggers het heft in eigen handen nemen door hun portefeuilles aanzienlijk aan te passen. Daarbij moet enige flexibiliteit niet uit de weg worden gegaan.

De laatste alarmerende beleggersgewoonte is het schenkingseffect, of endowment effect. Dit leidt ertoe dat beleggers niet meer objectief naar de waarderingen van hun eigen aandelen kunnen kijken en blind worden voor het beste verkoopmoment.

Hoe moet het dan wel?

Ons advies: begin met een schone lei. Bouw een ideale beleggingsportefeuille op op basis van de meest voor de hand liggende markt- en macro-economische vooruitzichten, met inachtneming van de gewenste beleggingshorizon. Dit betekent overigens niet dat alle aandelen in de portefeuille eerst moeten worden verkocht. Bedenk eerst op basis van welke signalen actie moet worden ondernomen en welke stukken dan moeten worden gekocht of juist verkocht. Wie dit als richtlijn aanhoudt, is later minder geneigd zich te laten leiden door emoties.

Het bericht Nare gewoontes van beleggers verscheen eerst op The Asset.

Dat blijkt uit uitgebreid onderzoek van vermogensbeheerder Vanguard naar de effecten van de invoering van het provisieverbod in het VK (2012) en Nederland (2014). Het verbod moet beleggers beter beschermen tegen mogelijke belangenconflicten die gepaard kunnen gaan met provisies die partijen ontvangen wanneer ze bepaalde financiële producten verkopen. Hoewel het verbod dus al een tijdje bestaat, bestaan er nog steeds misvattingen over het betalen van provisies. Vanguard zet ze recht.

Misvatting 1: De betaling van provisies is een standaardpraktijk in de EU. Het heeft geen negatieve gevolgen voor de diensten die door adviseurs worden aangeboden

Het op provisie gebaseerde verkoopmodel domineert de distributie van producten voor de kleine beleggers in de EU. Maar het leidt ook tot potentiële belangenconflicten. De belangen van fondsbeheerders en tussenpersonen liggen niet op één lijn met de belangen van de beleggers die zij bedienen. Tussenpersonen kunnen producten bevoordelen waarvoor ze hogere provisies krijgen of producten benadelen waarvoor ze minder of geen provisie krijgen.

Misvatting 2: De huidige provisieregels in het kader van de herziene MiFID II-regeling functioneren naar behoren en hebben geen herziening nodig

De huidige EU-regelgeving had slechts een beperkte positieve impact op de transparantie van de kosten en de lasten die de belegger moet betalen. Het verschil in aanpak van de nationale autoriteiten heeft dit nog erger gemaakt, waardoor een ongelijk speelveld is ontstaan en een algemeen gebrek aan duidelijkheid en transparantie.

Misvatting 3: De MiFID II-regels over het betalen van provisie aan tussenpersonen zijn transparant genoeg

Zelfs met de huidige regels hebben consumenten onvoldoende inzicht in de financiële diensten waarvoor zij betalen. De meeste consumenten denken dat advies gratis is en begrijpen niet wat het effect van provisies op hun beleggingsrendement is. Ervaringen in sectoren met een provisieverbod tonen aan dat door de kosten van advies te scheiden van de kosten van het product, consumenten beter in staat zijn om de kosten van advies in te schatten en met kennis van zaken te beslissen of zij al dan niet advies willen.

Misvatting 4: De invoering van een provisieverbod in heel Europa verstoort de markt te veel

Zowel het VK als Nederland heeft met succes een provisieverbod ingevoerd ten gunste van de consument. Uit de ervaringen in het VK blijkt dat het aantal financieel adviesbureaus op de markt stabiel is gebleven. Sinds het provisieverbod werd ingevoerd, is het aantal individuele financiële adviseurs zelfs toegenomen en blijken meer Britten op zoek te gaan naar financieel advies.

Misvatting 5: Een verbod op provisies leidt tot een advieskloof

Uit Britse en Nederlandse data blijkt dat de overgrote meerderheid van de consumenten advies blijft inwinnen zolang ze het de prijs waard vinden. Als mensen geen financieel advies vragen, is dat vooral omdat zij er geen behoefte aan hebben. Het ligt niet aan de toegankelijkheid of de kosten van het advies, zo blijkt uit een onderzoek van de Britse overheid.

Misvatting 6: Kleine beleggers zijn niet gebaat met geautomatiseerd advies

Innovatie op vlak van advies en begeleiding voor kleine beleggers verdient aanmoediging. Een divers aanbod, met inbegrip van goedkoop, door technologie ondersteund advies, helpt mee om aan de verschillende wensen en behoeften van particuliere beleggers te voldoen.

Misvatting 7: Zonder provisie hebben tussenpersonen geen stimulans om beleggingsproducten te verkopen

Na het provisieverbod in het VK en Nederland zijn de retailbeleggingsactiviteiten gegroeid. Sinds het Britse verbod is de jaaromzet uit retailbeleggingen tussen 2013 en 2019 met ongeveer 71% gestegen. De Nederlandse marktautoriteit meent dat haar verbod ook heeft geleid tot snelle technologische ontwikkelingen in de sector.

Misvatting 8: Zonder provisies beleggen particulieren minder maar sparen ze juist meer

Consumenten blijven beleggen, ook wanneer ze een expliciete vergoeding voor beleggingsdiensten moeten betalen. Uit gegevens uit het VK en Nederland blijkt dat slechts een zeer klein aantal mensen afhaakt wanneer de verplichting geldt dat ze voor advies moeten betalen.

Misvatting 9: Provisies stimuleren de kapitaalmarktenunie

Het onlangs voorgestelde pakket voor de Capital Markets Union (CMU) geeft prioriteit aan een grotere participatie van kleine beleggers. De CMU zal alleen een succes worden als die participatie toeneemt en kleine beleggers een eerlijke deal krijgen. Een systeem dat consumenten blootstelt aan mogelijk conflicterend advies, een beperkte productkeuze en hogere kosten, kan je geen eerlijke deal noemen voor consumenten.

Misvatting 10: Dankzij provisies bieden distributeurs een breder scala aan producten aan

Er zijn aanwijzingen dat precies het tegenovergestelde waar is. Volgens de Autoriteit Financiële Markten in Nederland is er sinds het provisieverbod meer concurrentie tussen producten en is de kwaliteit van de beschikbare diensten verbeterd.

Misvatting 11: Dankzij provisies zijn financieel adviseurs/distributeurs voldoende opgeleid om financiële producten te begrijpen en er advies over te geven

Om de kwaliteit van het verstrekte advies te verbeteren, is het van cruciaal belang dat de adviseurs aan strenge, professionele normen voldoen. Maar hoewel beleggers vergoedingen betalen voor de opleiding van adviseurs, bevordert het huidige systeem niet de professionalisering van het financieel advies.

Misvatting 12: Provisies dragen bij aan de ontwikkeling van goedkope producten en diensten. Zo verlagen ze de totale kosten van beleggen

Provisies leiden niet tot een aanbod van goedkope producten en diensten en leiden ook niet tot een verlaging van de totale kosten van beleggen. De provisies dienen enkel om de winsten van de financiële sector te verhogen ten koste van de consument

Het bericht Twaalf misvattingen over provisieverbod verscheen eerst op The Asset.

Hun verwachtingen voor de aandelenmarkt worden geconsolideerd in één cijfer – het koersdoel van de geselecteerde aandelenindex. Helaas zet het uitdrukken van een koersdoel niet veel zoden aan de dijk.

Het gemiddelde jaar op de aandelenmarkt is gebaseerd op het statistische concept van de gemiddelde verwachte waarde. Maar deze verwachte waarde wordt meestal niet gehaald zodra de economische realiteit zich manifesteert – dat wil zeggen, wanneer een scenario zekerheid wordt.

De frequentieverdeling van de jaarlijkse rendementen van de S&P 500 laat zien dat de aandelenmarkten, op basis van de verwezenlijking van positieve of negatieve scenario’s, regelmatig in de ene of de andere richting doorschieten. In de afgelopen 50 jaar (1970 tot 2020) is de Amerikaanse aandelenmarkt gemiddeld met circa 7,7% op jaarbasis gestegen. Dit is dus het rendement dat in een gemiddeld jaar op de aandelenmarkt mag worden verwacht. Maar de rendementen volgen geen standaardverdeling. Daarom verliest het gemiddelde iets van zijn betekenis als maatstaf voor de centrale tendens. Slechts drie keer in de afgelopen 50 jaar lag het jaarlijkse rendement gemiddeld tussen 5% en 10%, terwijl lagere eencijferige rendementen (0% tot 5%) en lage (10% tot 15) en middelhoge (25% tot 30%) tweecijferige rendementen veel vaker voorkwamen. Een gemiddeld jaar op de aandelenmarkt is dus eerder uitzondering dan regel.

Een kwalitatieve beoordeling van de verwachte prestaties van de aandelenmarkt is tijdafhankelijk

Hoewel een gemiddeld jaar op de aandelenmarkten zelden voorkomt, voorspellen veel analisten dat net wel voor het komende jaar. Uit een enquête van Bloomberg blijkt dat 7 van de 19 financiële en onderzoeksinstellingen die aan de enquête hebben deelgenomen, een jaarlijks rendement tussen 5% en 10% verwachten. Het gemiddelde koersdoel van alle analisten – dat wil zeggen een consolidatie van de consolidatie – situeert zich met ongeveer 6% in het gemiddelde van de jaarlijkse rendementenrange. Dit rendementsdoel is gebaseerd op het niveau van de S&P 500 op 16 december 2021: de datum waarop de Bloomberg-enquête werd gepubliceerd.

Dit wijst op een ander probleem met indexprognoses, namelijk de discrepantie tussen het moment van schatting en de prognoseperiode. Op 31 december 2021, na een sterk jaareinde, staat de S&P 500 op 4.766 indexpunten, waardoor de impliciete verwachting voor het gemiddelde jaarlijkse rendement daalt tot 3,85%. Voor 2022 kunnen we dus geen gemiddelde aandelenprestatie meer verwachten, maar moeten we eerder rekening houden met een prestatie onder het gemiddelde. Fundamenteel gezien is er in de laatste weken van het jaar echter weinig veranderd.

Voortdurend rekening houden met ondersteunende en negatieve factoren voor de aandelenmarkten

Om redenen zoals deze fundamentele problemen – consolidatie van informatie en contextualisering in de tijd – zijn indexkoersdoelen volgens ons van beperkt nut, nog afgezien van de vele kleinere problemen met scenario-analyse.

Het is veel belangrijker om rekening te houden met ondersteunende en negatieve factoren voor de aandelenmarkten – en niet alleen rond de jaarwisseling, maar voortdurend. Dit omvat conventionele fundamentele en macrogegevens, maar ook marktsentimentindicatoren en informatie uit andere activaklassen. Door dus het grotere plaatje te zien, kan men profiteren van de sterke punten van de actieve beheerstijl en flexibel inspelen op de kansen en risico’s, ongeacht waar de markt zich bevindt ten opzichte van eventuele koersdoelen

Het bericht ‘Koersdoelen zijn van beperkt nut’ verscheen eerst op The Asset.

Volgens de experts in het Global Investment Committee van vermogensbeheerder Nuveen, lijdt het geen twijfel dat het beleggingsklimaat lastiger wordt. In hun outlook voor het laatste kwartaal van 2021 definiëren ze vijf thema’s voor een robuuste portefeuilleconstructie.

Inflatierisico’s afwegen met groeirisico’s

Vanuit een breed macro-economisch en beleggingsperspectief ligt de focus langzaamaan minder op inflatierisico’s en meer op hoe de uiteindelijke economische landing eruit zal zien. Op dit moment zien wij nog steeds kansen in zogeheten reflatiehandel en zijn wij vooral positief over Amerikaanse small caps, vastrentende kredietsectoren (vooral leningen en preferente effecten), specifiek schuldpapier en bepaalde aandelen in opkomende markten. Wij zien ook aantrekkelijke beleggingskansen in sectoren zoals logistiek, infrastructuurprojecten die profiteren van de economische opleving, en hoger renderende obligatieleningen uitgeschreven door gemeenten. Daarnaast is het belangrijk om op zoek te gaan naar beleggingen die het goed doen in een zwakker groeiklimaat zoals niet te dure groeiaandelen, beursgenoteerd vastgoed en vaste activa.

Werp een breed vangnet voor inkomsten

De zoektocht naar rendement is overal ter wereld lastig voor institutionele en particuliere beleggers. Beleggers doen er goed aan hun beleggingen te spreiden over het obligatielandschap, dividendaandelen en in illiquide beleggingen zoals vastgoed, vaste activa en private credit. Bij het uitzetten van dit bredere net moeten beleggers goed doorzien welke risico’s gepaard gaan met hun keuzes. We categoriseren assetklassen in ‘mandjes’ van renterisico, kredietrisico en aandelenrisico. Elke categorie biedt verschillende rendements- en volatiliteitsprofielen. Risicospreiding is het sleutelwoord.

Haal voordeel uit illiquide beleggingen

De meeste beleggers hechten te weinig belang aan alternatieve beleggingen in het algemeen en illiquide beleggingen in het bijzonder. Wij zien aantrekkelijke kansen in private equity als gevolg van de opgelopen fusie en overnamekoorts. Ook zijn er financieringsmogelijkheden in het middensegment en in bepaald vastgoed zoals opslagruimte en medische praktijkruimtes. Daarnaast hebben beleggingen in landbouwgrond en bosbouw die gericht zijn op het reduceren van CO2 de toekomst.

Richt je op ESG-factoren die ertoe doen

Duurzaam beleggen gaat niet over het uitsluiten van bepaalde soorten beleggingen, maar over het genereren van rendement en het beheersen van risico’s. Naast het bestrijden van klimaatverandering worden het welzijn van menselijk kapitaal en arbeidsmarktdynamiek steeds belangrijker. Bedrijven die bijvoorbeeld flexibele arbeidstijden omarmen, investeren in trainingen en opleidingen en die diversiteit en inclusiviteit in hun bedrijfscultuur gieten, hebben een voorsprong op de rest.

Geduld is een schone zaak

Zowel het beursgenoteerde als het niet-beursgenoteerde beleggingslandschap wordt steeds grilliger en de ontwikkelingen binnen dit klimaat volgen elkaar in rap tempo op. Daarom is gedegen selectie bestaande uit een mix van diepgravend onderzoek, wendbaarheid, geduld en flexibiliteit cruciaal voor het behalen van succes.

Het bericht Vijf thema’s voor een robuuste portefeuilleconstructie verscheen eerst op The Asset.

Pensioenspecialisten hebben grote twijfels over de houdbaarheid ervan omdat door de lage rekenrente de contante waarde van de pensioenaanspraken erg hoog is. De Nederlanders worden gemiddeld steeds ouder en de arbeidsmarkt verandert in rap tempo door de enorme toename van het aantal ZZP’ers en flexwerkers.

De onderhandelingen over de aanpassingen van het pensioenstelsel hebben ruim tien jaar geduurd. Vorig jaar is er door het kabinet en de sociale partners een aanzet gegeven tot de herziening van het huidige pensioenstelsel. De wijzigingen zijn in hoofdlijnen verder uitgewerkt door minister Wouter Koolmees.

Belangrijke wijzigingen

De belangrijkste wijziging is het verdwijnen van de ‘pensioenaanspraak’. Hiervoor in de plaats komt een premieregeling waarbij de werknemer een persoonlijk pensioenvermogen kan opbouwen. Toekomstige pensioenovereenkomsten krijgen een meer individueel karakter. Het risicoprofiel wordt gekoppeld aan de leeftijd. Dit betekent dat voor jongere deelnemers risicovoller wordt belegd dan voor oudere deelnemers. Dit wordt het lifecycle principe genoemd. Op de pensioendatum wordt er doorbelegd en ontvangt de gepensioneerde een variabele uitkering die meebeweegt met de beleggingsresultaten. Wenst de gepensioneerde een vaste uitkering dan blijft die keuze bestaan.

Pensioenbeleggen bij VRY van Fintessa is al helemaal ‘Koolmees-proof’. Lijfrente- en koopsomplissen in zowel de opbouw- als de uitkeringsfase boven een bepaald minimum bedrag komen in aanmerking voor een lijfrenterekening bij VRY van Fintessa. Dat geeft flexibiliteit en keuzevrijheid. Mensen zitten niet vast aan de lage rente die door de meeste aanbieders wordt gehanteerd. In plaats daarvan worden de lijfrentekapitalen belegd in overeenstemming met de beleggingsfilosofie van Fintessa. Dit betekent een wereldwijde spreiding met een goede verhouding tussen waarde- en groeiaandelen. De invulling van die visie vindt plaats via indextrackers. Er is geen sprake van eigen, vaak dure, huisfondsen.

Portefeuilles

De portefeuilles van VRY worden dagelijks gemonitord. Indien noodzakelijk of opportuun vindt er maandelijks een herijken van de effectenportefeuilles plaats. Bij VRY van Fintessa wordt er belegd volgens het eerder genoemde lifecycle-principe. Dit betekent dat de mate van risico voor de cliënt wordt bepaald door de looptijd van de polis. Hoe langer de looptijd hoe offensiever het risicoprofiel. Naarmate de einddatum dichterbij komt wordt het risico afgebouwd. Met Pensioenbeleggen van VRY van Fintessa worden de deelnemers volledig ontzorgd. Zo kunnen zij optimaal genieten van hun (toekomstig) pensioen.

Het bericht VRY van Fintessa; PensioenBeleggen verscheen eerst op The Asset.

De beurzen maakten in het eerste kwartaal van 2020 een duikvlucht als gevolg van de wereldwijde uitbraak van Covid-19, het virus dat onderhand tienduizenden levens heeft geëist. De Amerikaanse aandelenmarkt verloor zo’n 20%.

Van Vliet en Baltussen keken naar de performance van verschillende factoren en zagen dat momentum en low volatility het beter deden dan de markt, terwijl smallcaps en (waarde)aandelen met een hoog dividend achterbleven. ‘Een accent op kleine waardeaandelen zou de performance al flink geschaad hebben tijdens de verkoopgolf.’

Vervolgens keken de onderzoekers naar de tijd van de Spaanse Griep, toen de pandemie miljoenen slachtoffers maakte. In deze periode in 1918-1919 daalde de markt aanvankelijk ook circa 20%. Hier zagen de onderzoekers: ‘Aandelen met een hoog dividend of lage volatiliteit boden bescherming, maar minder dan tijdens andere marktcorrecties.’

Als ook andere crises van voor 1926 worden bezien, komen Van Vliet en Baltussen tot de slotsom dat een ‘conservatieve’ strategie die is gericht op meerdere stijlen, ofwel een mix van low volatility, momentum en high dividend, ‘de verliezen wist te beperken tijdens de correcties en een outperformance te realiseren tijdens het herstel.’

Het bericht Ter lering: Wat beleggers (hadden) moeten doen in een crisis verscheen eerst op The Asset.