Institutionele beleggers tonen steeds meer belangstelling voor Europees zorgvastgoed. Pensioenfondsen, verzekeraars en grote vastgoedbeleggers waren in 2025 en de eerste helft van 2026 goed voor meer dan een derde van het transactievolume in deze markt. Volgens onderzoek van vermogensbeheerder DWS groeit vooral de interesse in medische centra, klinieken en andere zorglocaties buiten traditionele ziekenhuizen.
In 2025 werd voor meer dan 11 miljard euro geïnvesteerd in Europees zorgvastgoed. De markt werd lange tijd gedomineerd door gespecialiseerde vastgoedbeleggers en beursgenoteerde zorgvastgoedfondsen, maar trekt inmiddels een bredere groep institutionele investeerders aan.
Volgens DWS hangt die ontwikkeling samen met veranderingen in de gezondheidszorg. Steeds meer behandelingen vinden plaats buiten grote ziekenhuizen, bijvoorbeeld in poliklinieken, gespecialiseerde klinieken en medische centra dichter bij de patiënt.
Vergrijzing stimuleert vraag naar zorgvastgoed
De toenemende vergrijzing vormt een belangrijke groeifactor. In de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk wonen momenteel ongeveer 32 miljoen mensen van 80 jaar en ouder.
Volgens cijfers van Oxford Economics, die DWS in zijn onderzoek gebruikt, stijgt dit aantal naar circa 40 miljoen in 2035. Dat betekent een toename van 25%.
Verpleeg- en verzorgingshuizen vormen nog altijd het grootste deel van de Europese zorgvastgoedmarkt. Deze categorie was goed voor meer dan twee derde van het totale transactievolume.
De bezettingsgraad van Europese verzorgingshuizen lag in 2025 rond 93%. Bovendien worden huurcontracten volgens DWS vaak afgesloten voor periodes van vijftien tot dertig jaar. Dat kan vastgoedbeleggers langdurige huurinkomsten bieden.
Grote zorgvastgoedportefeuilles zijn schaars
Hoewel de belangstelling voor medische centra en klinieken toeneemt, is het beschikbare aanbod voor grote beleggers beperkt.
Het eigendom van dit type vastgoed is sterk versnipperd over zorgprofessionals, zorginstellingen, overheden en kleinere particuliere investeerders. Daardoor zijn grotere portefeuilles die geschikt zijn voor pensioenfondsen en verzekeraars nog relatief schaars.
Volgens DWS biedt de ontwikkeling van deze markt kansen, maar vraagt beleggen in zorgvastgoed ook om een zorgvuldige beoordeling van de risico’s.
Zo verschillen vergunningen, zorgvergoedingen en financieringssystemen sterk per land. Die verschillen kunnen gevolgen hebben voor de financiële positie van zorgaanbieders en daarmee voor hun vermogen om de huur te betalen.
Ook personeelstekorten vormen een risico. Daarnaast kunnen problemen met de kwaliteit van zorg, het bestuur of de naleving van regelgeving gevolgen hebben voor zowel zorginstellingen als vastgoedeigenaren.
DWS verwacht dat de structureel groeiende zorgvraag de belangstelling voor Europees zorgvastgoed blijft ondersteunen. Het beperkte aanbod van geschikte beleggingsobjecten en de specifieke risico’s binnen de zorgsector maken een selectieve aanpak echter noodzakelijk.
