Met net onder de 125 miljard euro aan netto-instroom in mixfondsen in 2014 in Europa (op basis van fondsdataverzamelaar Lipper) lijkt het gezegde ‘Niet op één paard wedden’ letterlijk te worden genomen. Nederlandse beleggers lijken echter terughoudender te zijn bij het zetten van een eerste stap naar multi-asset beleggen.
Van alle landen in Europa heeft Nederland (na Polen) de laagste verkoopcijfers in de categorie mixfondsen. De totale netto-instroom in beleggingsfondsen bedroeg vorig jaar in Europa bijna 366,8 miljard euro, terwijl in Nederland sprake was van ongeveer 2 miljard euro uitstroom. Bij mixfondsen was er sprake van een netto-instroom van 124,5 miljard euro op Europese schaal en 363 miljoen euro uitstroom op Nederlands grondgebied.
Een verklaring kan worden gevonden in het feit dat in Nederland nog veel gebruik gemaakt wordt van ‘klassieke mixfondsen’ (fondsen met een min of meer vaste weging tussen aandelen, obligaties en cash). In vergelijking met deze klassieke producten zijn moderne multi-asset fondsen echter beter geëigend om als bouwsteen voor een beleggingsportefeuille te gebruiken. Bijvoorbeeld om zodoende de gehele volatiliteit te verlagen of om als alternatief te dienen voor het obligatiegedeelte in de portefeuille.
De achterstand van Nederland heeft ook te maken met het karakter van de markten. Dat van ons verschilt nogal ten opzichte van omliggende landen waar beleggingsadvies vaker wordt gedaan door een financieel planner en/of onafhankelijke adviseur. Ze gebruiken input van fondshuizen voor hun beleggingsaanpak, terwijl banken vaak zelf een afdeling hebben die het beleggingsbeleid uitstippelt. Door gebruik te maken van multi-asset fondsen is het mogelijk met een beperkt aantal producten exposure te krijgen naar verschillende markten.
Portfoliodiversificatie is echter geen eenvoudige pick & mix-strategie. Echte diversificatie is moeilijk te implementeren. Beleggen in verschillende asset classes in 2008 gaf geen diversificatie. Staatsobligaties vormden de enige asset class die toen bescherming gaf. Om de complexiteit te benaderen, die voor zulke fondsen nodig is, moeten vermogensbeheerders over behoorlijke financiële kennis en middelen beschikken om daarmee de marktgetijden te kunnen bijhouden. Een dergelijke toolkit kan hen bijstaan in het helpen bepalen van de meest optimale asset allocatie en exposure.
