“I say let’s kill five criminals every week, so they will be eliminated.” De neiging is groot om zulke bombastische taal toe te schrijven aan de Amerikaanse Republikeinse presidentskandidaat Donald Trump, als hij het heeft over illegale immigranten of terroristen. Hoewel het een redelijke aanname zou zijn, klopt het niet.
Aan de andere kant van de oceaan, duizenden kilometers weg van de opwinding in de Verenigde Staten maken de Filipijnen zich op voor hun presidentsverkiezingen op 9 mei 2016. Deze kandidaten zijn niet minder fascinerend dan de personen die we in de Amerikaanse voorverkiezingen voorbij hebben zien komen.
Bovenstaand citaat is afkomstig van presidentskandidaat Rodrigo Duterte, burgemeester van Davao City met als bijnaam ‘Dirty Harry’ vanwege zijn controversiële misdaadbestrijding. Net als Trump is Duterte een meester in markante uitspraken. Hij heeft publiekelijk gepleit voor het inzetten van doodseskaders om verdachte criminelen gestructureerd uit de weg te ruimen en hij heeft beloofd er nog eens 100.000 te executeren als hij wordt verkozen.
Beter dan Indonesië
Een andere Filipijnse kandidaat is senator Grace Poe. Zij dankt haar populariteit aan haar overleden adoptievader, een geliefd acteur die ooit ook een presidentskandidaat was. Ondanks haar relatief beperkte politieke ervaring is zij populair bij de massa en gaat zij aan de leiding in de verkiezingsrace.
Dan hebben we nog de huidige vicepresident Jejomar Binay, naar wie een onderzoek loopt vanwege vermeende corruptie tijdens zijn ambtsperiode als burgemeester van Makati. In het rijtje kandidaten komen we vervolgens de oud-minister van Binnenlandse Zaken Mar Roxas II tegen. Aan hem kleven geen schandalen en hij heeft de steun van president Aquino, maar vanwege zijn rijke komaf vraagt men zich af of hij wel weet wat er bij de gewone man speelt.
De nieuwe leider erft een goed georganiseerde regering van de zittende president Benigno Aquino III. Gedurende zijn zesjarige ambtstermijn bedroeg de groei gemiddeld meer dan 6%, is de corruptie teruggebracht en is de verantwoordingsplicht van de regering versterkt. Het bewijs van zijn succes is de investment grade-rating die het land heeft van de drie grote kredietbeoordelaars. Daarmee doen de Filipijnen het beter dan Indonesië, dat voorheen hoger werd beoordeeld.
Veelbelovend
Ondanks hun verschillende partijen, ervaring en persoonlijke achtergronden, hebben alle kandidaten aangegeven dat zij het economische beleid van Aquino grotendeels zullen voortzetten. Om zich toch met hun campagnes te onderscheiden, leggen ze de nadruk op verschillende gebieden, zoals buitenlandse investeringen, armoede of criminaliteit. Vanuit beleggingsoogpunt is de voortzetting van het beleid van Aquino veelbelovend, ongeacht wie de overwinning straks grijpt.
Maar elke verandering in leiderschap gaat gepaard met risico. Het gebrek aan sturende ervaring in het geval van Poe en Roxas vormt een uitdaging. Zorgwekkender is de potentiële negatieve perceptie rond Binay en Duterte gezien de verdenkingen van respectievelijk corruptie en schendingen van de mensenrechten.
Mogelijkheden voor beleggers
Als belegger in Filipijnse effecten volg ik de verkiezingen met enige spanning. In de aanloop naar de verkiezingen kan er enige neerwaartse druk op binnenlandse activa ontstaan, omdat buitenlandse beleggers zich buigen over de implicaties van een nieuwe regering. Dit kan de sterk opgelopen waarderingen wat meer lucht geven.
De Filipijnen gaven onlangs bijvoorbeeld een in Amerikaanse dollars luidende 25-jarige obligatielening uit met een coupon van 3,7%. Dit was het laagste percentage ooit op een dollarobligatie. Maar met de hoop op een verdere verbetering van de onderliggende economische factoren kunnen deze prijsveranderingen worden gezien als aantrekkelijke instapmomenten.
