De Duitse centrale bankpresident uitte recent kritiek op de Europese Centrale Bank (ECB) die volgens hem de scheidslijn tussen monetair en budgettair beleid laat vervagen. Waar komt deze onrust vandaan? James McCann, econoom Europa bij Standard Life Investments (SLI), heeft daar een aantal verklaringen voor. En hij spreekt berispende woorden.
De Duitse topbankier past in de lijn van opborrelende zorgen over ongewenste consequenties van het huidige monetaire beleid in de eurozone. Begrijpelijk is zijn positionering wel. McCann kan het dan ook goed verklaren. In de eerste plaats heeft Duitsland vanuit het verleden nare ervaringen met hyperinflatie en dat zorgt ervoor dat de nationale centrale bank een conservatief monetair beleid voorstaat. In de tweede plaats functioneert de monetaire unie niet naar behoren, zoals is gebleken na de financiële crisis.
Maar er speelt meer mee. “Veel lidstaten verkeren op verschillende posities in de economische cyclus en behoeven verschillende vormen van beleidsondersteuning”, stelt McCann. “En tot slot bestaat het vermoeden bij sommige lidstaten dat de monetaire verruiming de met schulden overladen landen in staat stelt hun schuldenlast via de achterdeur te spreiden.”
Het is zeker een feit dat het huidige beleid leidt tot verstoring in de eurozone, zo vervolgt hij. “Maar als alleen gefocust wordt op het monetaire beleid, dan verliest men het grotere plaatje uit het oog. Het beleid is zo ruim, omdat de ECB de onevenredig zware taak had de cyclische en structurele economische problemen van de eurozone aan te pakken. Het is de ECB geweest die de schuldencrisis tot staan heeft gebracht. Tegelijkertijd wordt het de ECB niet makkelijker gemaakt om de inflatie aan te jagen als het budgettair beleid krap blijft.”
McCann laat het hier niet bij. “Als beleidsmakers echt zo bezorgd zijn over de negatieve neveneffecten van dit ultra-ruime monetaire beleid, dan is er genoeg waarin zij zelf de helpende hand kunnen uitsteken. Ten eerste kunnen zij de structurele tekortkomingen van de muntunie aanpakken. Ten tweede zou een ruimer budgettair beleid helpen om groei en inflatie aan te jagen. Dat zou ook meteen de ECB de ruimte geven om na te denken over de afbouw van het huidige beleid.” Volgens McCann is het de hoogste tijd om de centrale bank van Europa de hand te reiken, in plaats van de rol van zondebok te geven.
