Hi Caspar,

De Nederlandse belastingdienst was recent aanhoudend in het nieuws door de zogenaamde toeslagenaffaire, wat ertoe heeft geleid dat minister van Financiën Wopke Hoekstra flink de bezem door de organisatie haalt. De situatie in Nederland is echter niet uniek. Zo is de Deense belastingdienst door een gebrek aan toezicht op dividendbelasting al bijna € 2 miljard aan belastinginkomsten misgelopen.
De grote gemene deler van het ontstaan van al deze problemen is de toegenomen complexiteit rondom belastingstructuren.

Dat geldt voor de toeslagenaffaire bij particulieren, maar bijvoorbeeld ook bij de belastingstructuren van multinationals. Deze complexiteit wordt benadrukt in recente spraakmakende zaken waarbij Amazon, Google en Starbucks betrokken zijn. De belastingstructuren van deze multinationals stellen hen in staat om belasting te vermijden, ondanks de megawinsten die zij rapporteren. Zo stroomt er jaarlijks € 22 miljard aan rente en royalty’s onbelast naar belastingparadijzen via brievenbusfirma’s in Nederland.

“Bedrijven moeten een duidelijk belastingbeleid hebben en daar op een transparante wijze verantwoording over afleggen.”

Sommige bedrijven verantwoorden deze structuren door te stellen dat ze een fiduciaire plicht tegenover beleggers hebben om belastingbetalingen te minimaliseren. Hierbij wordt voorbijgegaan aan het feit dat dat belastingontwijking ook een risico kan vormen. Bedrijven die te afhankelijk zijn van belastingstrategieën zijn gevoelig voor veranderingen in regelgeving en lopen een verhoogd risico op boetes, hoge juridische kosten, evenals vertragingen bij fusies en reorganisaties. Ten slotte kunnen bedrijven die zich bezighouden met agressieve planning van de vennootschapsbelasting hun reputatie en winstgevendheid schaden.

Een recent voorbeeld dat overheden de wettelijke en juridische kaders veranderen, werd onlangs zichtbaar in de discussies tussen de Verenigde Staten en Frankrijk over de nieuwe Franse belasting op digitale diensten (de zogenaamde digitaks). Techbedrijven als Apple dragen in de EU slechts een fractie van de belasting af die traditionele bedrijven hier betalen. Dit kan doordat ze voor veel van hun activiteiten niet fysiek aanwezig hoeven te zijn. Het draagvlak binnen de EU voor een Europese digitaks ontbrak, waardoor Frankrijk een eigen variant invoerde.
Bedrijven met een minimale omzet van € 750 miljoen wereldwijd en
€ 25 miljoen in Frankrijk moeten per 2020 3% van hun omzet uit activiteiten in Frankrijk afstaan. Dergelijke nieuwe belastingregels, in combinatie met belastingdiensten die hun zaken beter op orde krijgen, betekenen dat de fiscale mazen zich langzamerhand sluiten. Bedrijven moeten een duidelijk belastingbeleid hebben en daar op een transparante wijze verantwoording over afleggen.
Hoe kijken beleggers naar het belastingbeleid van bedrijven? En hoe staat het met je eigen belastingaangifte?

Groet,

Ruud Hadders
Responsible Investment Officer – ACTIAM

Hi Ruud,

De welbekende blauwe enveloppen die op de deurmat vallen, zijn voor niemand een pretje lijkt me. Maar hoeveel belastingaangifte wordt gedaan, kan door wet- en regelgeving wel degelijk worden beïnvloed. Zo kennen wij natuurlijk de brievenbusfirma’s waar Nederland al jaren om bekend staat, die gebruikt worden voor legale belastingontwijking. Er bestaat een hele industrie van adviseurs die zich specifiek focust op belastingzaken om een zo efficiënt mogelijk belastingtarief te betalen.

Voor beleggers is het van belang dat een bedrijf deze efficiëntie opzoekt en gebruikt om de waarde van het bedrijf te maximaliseren. De uitgespaarde belastingen kunnen dan worden geherinvesteerd om  extra waarde te creëren. Let wel: illegale belastingontduiking zal gezien de implicaties (boetes, rechtszaken, reputatie, etc.) zeker niet door beleggers worden ondersteund.

“Illegale belastingontduiking zal gezien de implicaties (boetes, rechtszaken, reputatie, etc.) zeker niet door beleggers worden ondersteund.”

Als we kijken naar de afgelopen jaren heeft belastingontwijking ook gewerkt voor een groot aantal bedrijven dat in de Verenigde Staten gevestigd is. Zo was er een belastingverlaging van toepassing voor gelden die in het buitenland gestald waren (om juist belasting te ontwijken) wanneer deze werden gerepatrieerd. Inmiddels is al meer dan $ 800 miljard gerepatrieerd, waarover relatief dus minder belasting is geheven (maar wat door repatriëring in absolute bedragen wel belastinginkomsten voor de Amerikaanse overheid opleverde). Oftewel: ontwijking loont, wat mede tot uiting komt in de beurskoersen. Bijvoorbeeld Amazon, die door efficiënt belastingbeleid maar 12,7% inkomstenbelasting betaalt, tegenover een normaal tarief van 35% in de Verenigde Staten.

Al met al kunnen beleggers ook als het gaat om belastingen niet anders dan bedrijven stimuleren optimaal te werken binnen wet- en regelgeving en bij voorkeur de voordelen in te zetten om extra waarde te creëren.  Beleggers kijken hierbij ook naar de publieke opinie en studies door NGO’s. Zo is er een jaarlijkse Tax Transparency Benchmark studie door de Nederlandse VBDO, waarin Nederlandse beursgenoteerde bedrijven op basis van diverse criteria beoordeeld worden op hun belastingbeleid. Wessanen en DSM zijn voorbeelden van beursgenoteerde bedrijven die een duidelijk beleid hebben, belastingrisico’s proactief beheersen en een transparante verantwoording voeren.

Mijn eigen belastingaangifte? Zelf betaal ik gewoon de volle mep, alhoewel ik na deze briefwisseling toch de mogelijkheden voor een eigen brievenbusfirma ga onderzoeken ????.

Groet,

Caspar Snijders
Portfolio manager Equities – ACTIAM

Het bericht Beleggers nemen belastingbeleid bedrijven onder de loep verscheen eerst op The Asset.

Hi Caspar,

In mijn vrije tijd kijk ik graag naar “Last Week Tonight”, de Amerikaanse variant van “Zondag met Lubach”. Recent kwam naar buiten dat het programma twee jaar geleden is aangeklaagd vanwege kritische berichtgeving op Bob Murray, de CEO van het grootste particuliere kolenbedrijf in Amerika. Door het voeren van een SLAPP-rechtszaak (wat staat voor Strategic Lawsuit Against Public Participation) probeerde het bedrijf verdere kritiek van het programma te dwarsbomen.

“Hoewel de rechterlijke macht natuurlijk altijd het eindoordeel velt, is het de vraag of beleggers zich niet zouden moeten uitspreken tegen bedrijven die dergelijke rechtszaken aanspannen.”

Een SLAPP is een strategische rechtszaak, bedoeld om iemand of een organisatie het werken onmogelijk te maken. Het uitgangspunt van de klagende partij is vaak niet per se dat het de rechtszaak wil winnen. Veel vaker is het de strategie om de kritische partij te dwingen tot het maken van dusdanig hoge juridische kosten dat het de kritiek of de oppositie opgeeft.

Hoewel het fenomeen SLAPP in Nederland nog relatief onbekend is, worden er wereldwijd al jarenlang dergelijke rechtszaken gevoerd. Steeds vaker zijn partijen die kritiek uiten op schendingen van mensenrechten of activiteiten ontplooien die leiden tot milieuschade het doelwit.

Een voorbeeld hiervan was de rechtszaak tussen het Amerikaanse energiebedrijf ETP en Banktrack. Banktrack is een NGO die kritiek uitte op de schending van mensenrechten door ETP bij de aanleg van de Dakota Access-oliepijpleiding. De rechtszaak noemde ook andere milieugroeperingen, waaronder Greenpeace, in een poging om kritiek op de gevolgen van de pijpleiding op het land en de watervoorraden van de lokale bevolking te stoppen.

De rechterlijke macht velt natuurlijk altijd het eindoordeel, maar het is de vraag of beleggers zich niet zouden moeten uitspreken tegen bedrijven die dergelijke rechtszaken aanspannen. Vrijheid van meningsuiting is namelijk een grondwettelijk recht die niet door het dreigen met vervolging (of sancties langs juridische weg) beperkt zouden moeten worden. Maar weet jij of er naast de morele overwegingen ook financiële consequenties zijn aan SLAPP- rechtszaken voor de bedrijven die deze starten?

Groet,

Ruud Hadders
Responsible Investment Officer - ACTIAM

Hi Ruud,

Interessant onderwerp die SLAPP-rechtszaken. In de basis zijn de wetten die daartegen proberen op te treden natuurlijk een mooi fenomeen. Als het gaat om de meest toonaangevende cases, zoals die van ETP omtrent de Dakota Access-oliepijpleiding, denk ik dat dergelijke wetgeving noodzakelijk is. Een ander voorbeeld van een toonaangevende casus is de wat oudere “McLibel”-casus. Hierbij werden journalisten aangeklaagd voor het uitdelen van pamfletten met foutieve informatie over McDonalds. In beide voorbeelden moet, ondanks geldende wetgeving, wel naar de nuances worden gekeken.

“Een SLAPP-rechtszaak is erg regiospecifiek en het zal in Nederland niet zo’n vaart lopen. Toch zouden Nederlandse institutionele beleggers die wereldwijd beleggen hierover wel een standpunt in moeten nemen.”

Wanneer een bedrijf door een NGO of journalist wordt bekritiseerd - en dit heeft impact op bedrijfsvoering en potentiële winsten ofwel reputatie - dan kan het bedrijf op verschillende manieren reageren. Het bedrijf kan in gesprek gaan met de NGO en bekijken of de feiten overeenkomen met de kritiek. Vervolgens geeft het bedrijf aan hoe dit te adresseren en deelt de uitkomsten in gesprek met de NGO. Dit is op het oog het beste proces. Helaas loopt de werkelijkheid niet altijd via dit ideale proces. Soms blijkt dat zogenaamde feiten onwaarheden zijn of is er geen dialoog mogelijk tussen het bedrijf en de andere betrokken partij(en). In dat geval is het essentieel dat bedrijven hierop kunnen reageren door een aanklacht in te dienen.

De financiële inspanning van het starten van een SLAPP-rechtszaak is nihil; de middelen vallen in het niet met potentiële reputatieschade die kan worden aangebracht door derde partijen via publieke berechting. Een voorbeeld hiervan is de zogenaamde gaspedalencase van Toyota uit 2009. Deze gaspedalen bleven hangen door foutieve software. Kosten: US$ 2 tot 5 miljard. Achteraf werd vastgesteld dat de meeste ongelukken werden veroorzaakt door menselijke fouten.

Dus het antwoord op jouw vraag of beleggers zich moeten uitspreken tegen bedrijven die SLAPP-rechtszaken aanspannen tegen derde partijen is: ja, maar met een kanttekening. Die kanttekening betekent dat dit alleen moet wanneer alle informatie publiek is en de feiten voor iedereen helder zijn en er geen andere nuances meer aan te brengen zijn.

Daarnaast denk ik dat zoiets als een SLAPP-rechtszaak inderdaad erg regiospecifiek is en het in Nederland niet zo’n vaart zal lopen (hoewel Nederlandse institutionele beleggers wereldwijd beleggen en dus ook hierover een standpunt in zouden moeten nemen). Desalniettemin kijk ik – net als jij – met veel interesse naar “Zondag met Lubach”! Even de gedachten verzetten om weer fris en fruitig aan een nieuwe werkweek te beginnen.

Groet,

Caspar Snijders
Portfolio manager Equities - ACTIAM

Het bericht Van twee kanten bekeken: SLAPP-rechtszaak verscheen eerst op The Asset.

Bij veel pensioenfondsen is dit niet het geval en wordt er geïnvesteerd in zaken die slecht zijn voor het milieu of de mensheid. Pensioenfondsen zullen hier beter op moeten gaan letten, consumenten vinden het namelijk erg belangrijk dat er op een verantwoorde manier met het geld wordt omgegaan.

Wij geven je wat meer informatie over de beleggingen die gedaan worden en het belang van een pensioenfonds.

Het belang van beleggen voor pensioenfondsen

Als je ergens werkt, betaalt je werkgever iedere maand een deel van je salaris aan een pensioenfonds. Dit is natuurlijk goed want dit zorgt ervoor dat je nog geld krijgt op het moment dat je met pensioen gaat. Het bedrag dat een werkgever betaalt is alleen wel een stukje lager dan het bedrag dat zij uiteindelijk aan je moeten uitkeren.

Een pensioenfonds moet er dus voor zorgen dat er meer geld verdiend wordt, dit wordt gedaan door het geld te beleggen. Om zo weinig mogelijk risico te lopen zullen de beleggingen verspreid moeten worden over verschillende dingen. Hierbij is een goed rendement belangrijk alleen hierdoor zijn er een hoop pensioenfondsen die kiezen voor een belegging die niet verantwoord of duurzaam is.

Pensioenfondsen beleggen in wapenfabrikanten

Vredesorganisatie PAX heeft een onderzoek gedaan naar de beleggingen van pensioenfondsen. De resultaten waren voor veel mensen behoorlijk schokkend. Er zijn namelijk een hoop pensioenfondsen die geld gebruiken om te beleggen in wapenfabrikanten.

Van de 10 grootste pensioenfondsen in Nederland waren er maarliefst 9 die hier aan mee deden. Als we alle beleggingen bij elkaar optellen gaat het om een bedrag van meer dan een miljard euro. Het geld wordt bijvoorbeeld gebruikt om gevechtsvliegtuigen in Saoedi Arabië te financieren.

Pensioenfondsen en dierenwelzijn

Ook op het gebied van dierenwelzijn is er nog mogelijkheid voor verbetering. Het bedrag dat geïnvesteerd wordt in bedrijven die plofkippen fokken ligt nog wel een stukje hoger dan het bedrag dat geïnvesteerd wordt in wapenfabrikanten. Het Eerlijk Pensioenlabel heeft hier namelijk onderzoek naar gedaan en kwam op een bedrag van 3,4 miljard euro.

De 10 grootste fondsen van Nederland beleggen met z’n alle in meer dan 20 bedrijven die op een onverantwoordelijke manier met dieren omgaan. Hierbij kun je denken aan bedrijven zoals McDonald's, niet bepaald een duurzame belegging dus.

Overstap naar duurzame beleggingen

Er zijn de afgelopen tijd een hoop pensioenfondsen negatief in de media geweest. Vooral de fondsen die een hoop geld investeerde in zaken die mensenrechten, het milieu of het dierenwelzijn schenden, kwamen aan het licht. Hierdoor is het belangrijk dat er een overstap wordt gemaakt naar duurzame beleggingen.

Als we bijvoorbeeld naar het ABP kijken, het grootste pensioenfonds in Nederland zien we al een flinke vooruitgang. Vooral als het gaat om de uitstoot van van CO2 is er winst behaald. De bedrijven waar zij nu in beleggen stoten al 28% minder CO2 uit dan vier jaar geleden. Ook beleggen zij niet langer in bedrijven die tabak of wapens produceren.

Duurzaam pensioen voor je werknemers

Een hoop pensioenfondsen geven aan dat zij meer aandacht besteden aan duurzame beleggingen en niet langer investeren in bedrijven die bijvoorbeeld slecht zijn voor het milieu of de mensheid. Toch lijkt dit niet altijd het geval te zijn. Gelukkig kan je als ondernemer ook bijdragen aan een duurzaam en verantwoord pensioen voor je werknemers en voor jezelf. Maar hoe doe je dat dan precies? Wij geven een aantal tips.

• Duurzame pensioenaanbieder: Er zijn pensioenaanbieders waarbij duurzaamheid centraal staat en alleen beleggen in eerlijke en verantwoorde bedrijven, hiervoor zou je als ondernemer voor kunnen kiezen. Zorg er wel voor dat je goed onderzoekt of het ook echt het geval is. Er zijn pensioenaanbieders die zich richten op een bepaald thema zoals verantwoorde landbouw.
• Wat zeggen je werknemers: Mensen worden zich steeds meer bewust van het feit dat er veel beleggingen zijn die niet verantwoordelijk of duurzaam zijn. Een hoop mensen zijn het hier niet mee eens en hebben zelf een duidelijk beeld over wat zij willen en verwachten van een pensioenfonds. Ga hierover in gesprek met je werknemers en zoek een pensioenfonds die aansluit op deze wensen.
• Kom in actie: Je kunt tegenwoordig ook bezwaar maken of je pensioenfonds stimuleren om bepaalde zaken niet meer of juist wel te doen. Hiermee kun je je pensioenfonds duidelijk maken dat je het niet eens bent met hun manier van handelen.

Het bericht Pensioenfondsen blijken nog steeds niet verantwoord te beleggen verscheen eerst op The Asset.

In september moeten veel grote zakelijke klanten in de VS hun belastingen betalen. Daardoor dienen de banken een grote extra uitstroom van contant geld af te dekken. Ook de uitgifte van vele Amerikaanse Treasury Bills die in september door banken en primary dealers werden gekocht, zorgde ervoor dat er in het hele bankensysteem een verhoogde behoefte aan kortlopende liquiditeit ontstond.

Terwijl de effectieve rente voor ongedekte leningen op de interbancaire markt (Effective Fed Funds Rate) op maandagavond 16 september 2019 al iets verhoogd was en 2,25% bedroeg, was er dinsdags tegen dit tarief geen geld meer te krijgen. De grote banken met een liquiditeitsoverschot waren niet bereid om geld uit te lenen tegen de gebruikelijke tarieven. Toch moesten de zakenbanken zich indekken. In de loop van de dag liepen de kosten voor leningen op zeer korte termijn met een onderpand van de hoogste kwaliteit (overnight-repo’s) op tot een record van meer dan 8%.

De rente voor overnight-repo’s was daarmee weer gestegen tot waarden die sinds de val van zakenbank Lehman Brothers niet meer waren voorgekomen. De New York Fed, die tot taak heeft in noodgevallen liquiditeit te verschaffen, reageerde aanvankelijk aarzelend en verloor op dinsdag 17 september tijdelijk de controle over de korte rente.

De spanning verdween toen de New York Fed aankondigde dat zij niet enkel overnight-repotransacties zou aanbieden, maar ook 14-daagse faciliteiten als "lender of last resort", en dit dagelijks tot het einde van de maand. Daardoor werd er op het hoogtepunt maximaal USD 100 miljard liquiditeit per dag in de markt gepompt.

Hiermee werd die dag nogmaals het ergste voorkomen voor de Amerikaanse banken. Maar zal deze situatie ook in de toekomst blijven bestaan?

Japan

Sinds de wereldwijde financiële crisis in 2008 hebben de centrale banken van de VS, de eurozone, het VK en Zwitserland het voorbeeld van Japan gevolgd. Ze hebben de banken door middel van de aankoop van waardepapieren een aanzienlijke hoeveelheid liquiditeit ter beschikking gesteld. Zo werd de interbancaire markt vlot getrokken en kwam de geldkringloop weer op gang. In tegenstelling tot de ECB beëindigde de Fed zijn opkoopprogramma al in oktober 2014, maar aanvankelijk werd de opbrengst van de vervallen obligaties herbelegd zodat het balanstotaal gelijk bleef.

Hoe zit het nu, in september 11 jaar later? Steken de systeemrisico’s in de bankensector opnieuw de kop op? Zijn de inspanningen om de banken te herkapitaliseren en door middel van hogere kapitaaleisen veiliger te maken, voor niets geweest?

Pas in 2018 oordeelde de Fed onder Janet Yellen dat de bancaire markt en de Amerikaanse economie sterk genoeg waren om met de afbouw van het opkoopprogramma te beginnen en de tot 4,5 biljoen dollar opgezwollen balans te verkorten. Eind augustus 2019 bedroeg het balanstotaal van de Amerikaanse centrale bank circa 3,8 biljoen dollar. In slechts 20 maanden werd 700 miljard dollar uit de markt gehaald. In combinatie met de verhoging van de beleidsrente van 0% naar 2,25% tussen december 2015 en december 2018, heeft de Fed hiermee de facto een verkrappend monetair beleid gevoerd, dat vanwege de toegenomen conjuncturele onzekerheid in 2019 ten einde kwam, ondanks de ongekend lage werkloosheid.

Rente

De rente die een kredietnemer moet betalen, bestaat uit verschillende componenten die samen de prijs van het krediet bepalen: het gaat hierbij niet alleen om het wanbetalingsrisico van de tegenpartij, maar natuurlijk ook om de liquiditeitsvoorkeur van de kredietgever. Bovendien weerspiegelt de prijs ook altijd een relatieve schaarste. Met moderne financiële instrumenten is het mogelijk de afzonderlijke componenten van de rente zichtbaar te maken. Zo is de gemiddelde credit-default-swap-spread voor Amerikaanse financiële dienstverleners (America Fin Sr IG 5Y CDX), een maatstaf voor het wanbetalingsrisico in de sector, slechts enkele basispunten gestegen. Ook in de eurodollarmarkt, de belangrijkste internationale markt voor het op korte termijn verschaffen van liquiditeit in Amerikaanse dollar, bleven verstoringen zoals op de Amerikaanse overnight-repomarkt uit.

Daarom is de recente stijging van de reporente naar onze mening geen teken dat een herhaling van de wereldwijde financiële en kredietcrisis van 2008 dreigt. De kredietwaardigheid van de banken op zich is niet in het geding. We zien het echter wel als bevestiging van onze verwachting dat de rente nog lange tijd laag zal blijven. De twee renteverlagingen van in totaal 50 basispunten die de Fed sinds juli heeft doorgevoerd, en de recente paniek op de Amerikaanse interbancaire markt maken duidelijk hoe kwetsbaar de situatie van de banken en daarmee de economie in de VS nog steeds is. En vooral hoe ongelijk de overtollige liquiditeit in de Amerikaanse bankenmarkt verdeeld is.

Er wordt al gespeculeerd of de Fed binnenkort met een vierde opkoopronde zal beginnen, of een “standing overnight repo facililty” zal inrichten om aan de liquiditeitsbehoeften van de bankensector tegemoet te komen. Waarschijnlijk is de septemberstress op de Amerikaanse interbancaire repomarkt niet het startsignaal voor een nieuwe bankencrisis met de omvang van die in 2008. Het was eerder een ongelukkige samenloop van omstandigheden. Enerzijds de eis van de toezichthouders dat banken hun balansen aan het einde van elk kwartaal en elk jaar oppoetsen. En anderzijds een ongunstig vallende belastingbetaaldag, de uitgifte van Amerikaanse Treasuries en een niet onmiddellijk reagerende centrale bank. Dit neemt niet weg dat zowel de VS als de eurozone afhankelijk zullen blijven van liquiditeitsinjecties door de centrale banken.

Het bericht Stress op de interbancaire markt – Lehman Brothers reloaded? verscheen eerst op The Asset.

Laura van Geest (1962) is sinds 2013 directeur van het Centraal Planbureau (CPB). Daarvoor werkte zij bij het ministerie van Financiën, onder meer als directeur-generaal Rijksbegroting, en bij het Internationaal Monetair Fonds (IMF). Van Geest studeerde algemene economie en bestuurskunde in Rotterdam.

Martin van Rijn, voorzitter van de raad van toezicht van de AFM: "Wij zijn verheugd met de komst van Laura van Geest als ervaren bestuursvoorzitter met een scherpe en onafhankelijke geest. Wij hebben er veel vertrouwen in dat Laura samen met de overige leden van het bestuur het gezag van de AFM, in een sterk veranderende financiële wereld, verder zal kunnen versterken."

"De financiële markten zijn voortdurend in verandering", zegt Van Geest. "Denk aan brexit, de toenemende rol van data-analyse en de globalisering. Eerlijke en transparante financiële markten waar bedrijven en consumenten op kunnen vertrouwen, zijn geen zeker bezit. Als toezichthouder kan de AFM het verschil maken. Mooi om daaraan te mogen bijdragen als voorzitter."

Laura van Geest is de opvolger van Merel van Vroonhoven, die de AFM op 1 september verliet na vijfenhalf jaar voorzitterschap. Bestuurslid Hanzo van Beusekom is sindsdien waarnemend voorzitter. Met de komst van de nieuwe voorzitter is het bestuur weer compleet. De bezoldiging van de nieuwe voorzitter valt binnen de Wet Normering Topinkomens (WNT).

Het bericht Laura van Geest nieuwe voorzitter AFM verscheen eerst op The Asset.

Sinds de aankondiging van het Verenigd Koninkrijk om uit de EU te treden hebben diverse financiële ondernemingen die momenteel actief zijn in het Verenigd Koninkrijk en Nederland een vergunning aangevraagd om in beide landen te werken. Een nauwe samenwerking en informatie-uitwisseling tussen de FCA en AFM is van cruciaal belang voor de ontwikkeling van internationale financiële markten en voor een effectief toezicht op zowel ondernemingen als kapitaalmarkten, waardoor beide toezichthouders hun taak effectiever kunnen uitvoeren.

De overeenkomst bouwt voort op de reeds bestaande nauwe band tussen de Britse en Nederlandse toezichthouders en versterkt hun relatie op gebieden als fintech, datagedreven toezicht en het aanmoedigen van correct gedrag binnen ondernemingen.

"Wij kijken ernaar uit om meer samen te werken. We zien dat Britse financiële ondernemingen naar Nederland komen, met name internationaal gereguleerde markten, handelsplatformen en handelaren. Hun keuze voor Nederland heeft uiteraard invloed op onze kapitaalmarkten en handelsinfrastructuur. Door de nauwere samenwerking met de FCA zijn wij beter in staat beleggers en kapitaalmarkten te beschermen", stelt Merel van Vroonhoven, bestuursvoorzitter van de AFM.

Andrew Bailey, CEO van de FCA: ‘Onze relatie met de AFM is altijd al goed geweest en dat wordt nog eens versterkt door deze overeenkomst. Gegeven de toenemende verstrengeling van de financiële markten, draagt een nauwe band met toezichthouders in andere landen bij aan de bescherming van de consument en het behoud van ons overzicht op bedrijven en markten.’

Naast informatie-uitwisseling gaan de FCA en AFM best practice-benaderingen delen. Ook zoeken zij naar mogelijkheden voor detachering tussen de toezichthouders en extra opleidingsmogelijkheden. De overeenkomst geldt voor zowel een ‘deal’- als een ‘no deal’-scenario en is een aanvulling op het in februari bekendgemaakte multilateraal memorandum van overeenstemming tussen EU-toezichthouders en de FCA.

Het bericht Nauwere samenwerking AFM met Britse toezichthouder verscheen eerst op The Asset.

Nederlandse beheerders van Nederlandse beleggingsinstellingen voor collectieve beleggingen in effecten (ICBE’s) mogen in Hongkong nu deelnemingsrechten aanbieden aan particuliere beleggers zonder een vergunning van de SFC. Dat geldt ook voor deelnemingsrechten in beleggingsfondsen die gezeteld zijn in andere EU-lidstaten die de SFC erkent.

Met een Memorandum of Understanding (MoU) erkennen de twee toezichthouders elkaars beleggingsfondsen. Beheerders uit Nederland en Hongkong hebben voor het aanbieden van deelnemingsrechten in hun beleggingsfondsen op elkaars markten geen extra vergunning nodig. Wel moeten zij een vereenvoudigde procedure doorlopen.

Hongkong liet tot nu toe ICBE’s uit slechts vijf andere EU-lidstaten toe tot zijn markt. Daar komt Nederland nu bij. De ICBE’s die aangeboden mogen worden in Hongkong zijn aandelenfondsen, obligatiefondsen, gemengde fondsen en indexfondsen (behalve exchange-traded funds).

"De afspraken tussen de AFM en de SFC vormen een springplank voor Nederlandse ICBE’s die hun internationale activiteiten verder willen ontwikkelen",  zegt AFM-bestuurder Gerben Everts. ‘Het biedt nieuwe kansen voor beleggingsfondsen in beide markten en geeft particuliere beleggers meer investeringsmogelijkheden. We kijken dan ook uit naar de samenwerking met de SFC. Gezamenlijk hebben we een helder toezichtskader neergezet voor marktpartijen waarbij we streven naar goede bescherming van beleggers.’

Het bericht Nederland en Hongkong stellen elkaars markt open verscheen eerst op The Asset.

Volgens Vijverberg, medebeheerder van Kames Global Diversified Income Fund, zou als je in 2009 100 euro had belegd in Europese banken, dit nu slechts 120 euro waard zou zijn, wat neerkomt op een mager rendement van 1,5% per jaar. Dat betekent dat zelfs Duitse Bunds over dezelfde periode een beter rendement laten zien (ongeveer 3,5% per jaar). En spijtig genoeg voor beleggers voorspelt hij dat dit povere rendement voorlopig niet zal verbeteren omdat de banken op een aantal fronten te maken hebben met tegenwind.

Ten eerste wijst Vijverberg op de nieuwe regelgeving waarmee banken te maken hebben gehad sinds de financiële crisis, waaronder de hoge vermogenseisen die worden gesteld, waardoor banken hebben ingeteerd op het rendement op eigen vermogen. Vijverberg: “De gestegen kapitaalratio, die banken minder kwetsbaar maakt in tijden van crisis, en gunstig is voor de deposant en belastingbetaler, betekent voor beleggers een lager rendement op geïnvesteerd vermogen. Banken behalen ongeveer hetzelfde rendement op eigen vermogen als vóór de financiële crisis, maar het rendement moet nu worden gespreid over een bredere vermogensbasis.”

Bovendien hebben de banken volgens Vijverberg veel last van onderlinge concurrentie. Vijverberg: “Er zijn te veel banken in Europa. Hoe je het ook bekijkt (aantal bankfilialen, aantal werknemers of het aantal leningen als percentage van het bbp): Europa heeft te veel banken, die allemaal met elkaar concurreren om dezelfde klanten, wat ertoe leidt dat de vergoedingen en de rente-inkomsten onder druk komen te staan.

Fintech-bedrijven

De banken hebben ook te maken met concurrentie van de meer flexibele Fintech-bedrijven. Deze hebben tot nu toe niet zoveel invloed gehad, maar veroveren - onder andere dankzij nieuwe Europese regelgeving - een steeds groter marktaandeel.

Daarnaast staan de rentemarges van banken onder druk, waarbij het verschil tussen de rente die banken betalen op hun verplichtingen (voornamelijk deposito's) en de rente die zij ontvangen op hun activa (leningen en hypotheken), kleiner wordt.

Vijverberg: “Veel banken zijn zich bewust van de precaire situatie waarin zij zich bevinden en zijn op zoek naar andere bronnen van inkomsten, waarbij een groot aantal banken inzet op diensten waarvoor een vergoeding wordt betaald (en waarbij het dus niet om kapitaal draait), zoals financieel advies of vermogensbeheer. De winst die deze diensten oplevert, is echter vaak beperkt, of neemt af als gevolg van de technologie, de regelgeving of de focus op kosten.”

Problemen

Vijverberg concludeert: “Het is duidelijk dat de financiële markten er zich bewust van zijn dat banken een aantal problemen hebben en dat de sector daarom handelt tegen lage multiples. Structureel verwachten wij echter dat het rendement van bankaandelen ondanks de lage waarderingen achter zal blijven. Wij zijn dan ook zeer selectief als het gaat om de exposure naar deze sector. Ondanks de problemen zijn er echter verschillende banken die tegen de trend ingaan doordat zij hogere beleggingsrendementen genereren dankzij lagere kostenratio's als gevolg van een beter online aanbod.”

Het bericht Aegon AM: 'Nog steeds veel tegenwind voor Europese banken' verscheen eerst op The Asset.

“We denken dat de wereldwijde groei positief blijft. In de VS houdt de groei aan, terwijl die in Europa en China opnieuw aantrekt. Hoewel de groei in de VS vertraagd is, zien we geen substantiële zwakheid die een voortzetting van de expansie zou bedreigen", schrijft Western Asset in een uitgebreid rapport.

Volgens de fondsbeheerders is in Europa het risico op een 'no deal' Brexit recent gestegen, maar de waarschijnlijkheid van een of andere Brexit-overeenkomst of een lang uitstel is nog altijd groter. Maar over het algemeen geloven zij dat de eurozone aan een recessie zal ontsnappen en terug zal aanknopen bij trendachtige groeiniveaus.

"China’s groeiritme zal laag blijven tot de tweede helft van het jaar, wanneer het effect van de stimuleringsmaatregelen zichtbaar wordt. Er heerst weliswaar onzekerheid omtrent de voorwaarden voor een wereldwijde groei. Maar we denken dat de recente gematigde toon van de Fed en de tekenen van een sterker dan verwachte Amerikaanse groei constructief zijn voor de opkomende markten, zowel qua financiële toestand als geldstromen.”

Het bericht Western Asset: 'Eurozone ontsnapt aan recessie' verscheen eerst op The Asset.

Vanaf 19 april geldt een verbod om binaire opties in of vanuit Nederland op de markt te brengen, te verspreiden of te verkopen aan niet-professionele beleggers (retailbeleggers). Het in of vanuit Nederland op de markt brengen, verspreiden of verkopen van CFD’s aan retailbeleggers is vanaf die datum beperkt mogelijk, zo maakte de beurswaakhond vandaag bekend.

"We zijn blij met deze beslissing”, zegt Bortot. “Als alle toezichthouders in heel Europa de AFM volgen, zien we een meer gelijk speelveld in Europa. Dat is uiteindelijk goed voor de consument, de toezichthouder en de tussenhandelaar."

Volgens Bortot is de beslissing is zeer gunstig voor Bux. “We hebben onze diensten altijd op een verantwoorde manier aangeboden. Deze nieuwe maatregel zal helpen de industrie op te schonen, een beter licht op CFD's te werpen en meer ruimte creëren voor spelers met een duurzame manier van werken, zoals BUX", aldus Bortot.

Met CFD’s, een hefboomproduct, kunnen beleggers profiteren van koersbewegingen van een onderliggende waarde, zonder dat het desbetreffende aandeel, obligatie of valuta echt gekocht moet worden. Bij binaire opties moet de gebruiker een voorspelling doen over de onderliggende waarde. Beide producten zijn volgens de AFM ‘zeer risicovol’.

Het bericht CEO Bux: 'Blij met maatregelen AFM' verscheen eerst op The Asset.