President Lagarde van de Europese Centrale Bank (ECB) sluit een renteverhoging verderop in het jaar niet langer uit. Financiële markten prijzen een renteverhoging in van 50 basispunten tegen het einde van 2022.
Joachim Fels, Global Economic Advisor bij obligatiebelegger Pimco is er echter niet van overtuigd dat verkrappen tijdens de huidige aanbodschok en sterk stijgende olieprijzen verstandig beleid is.
Dat schrijft de Pimco-econoom in een notitie getiteld ‘Deja-vu All Over Again at the ECB?’ Fels betoogt dat met de hoge inflatie en impopulaire negatieve rente de ECB goede argumenten heeft om de rente te verhogen, maar waarschuwt dat de risico’s van een voortijdige verkrapping groter zijn dan de voordelen.
Lagere vraag
Fels betwijfelt daarom of nu verkrappen wel zo verstandig is. De econoom benadrukt ten eerste dat de vraag in de eurozone veel kleiner is dan in de Verenigde Staten. “Het begrotingsbeleid is minder expansief geweest en de beperkingen in verband met de pandemie strenger. Ook de nominale loonstijging is tot dusver zeer gematigd gebleven.”
In strijd met doelstelling
Ten tweede zou een verkrapping van het monetaire beleid in strijd zijn met de doelstelling van de ECB om de lange termijnverwachtingen voor de inflatie opnieuw te verankeren rond de symmetrische inflatiedoelstelling van 2%. “De five year forward breakeven-inflatiecijfers, die ondanks de stijging in het afgelopen jaar nog steeds onder het streefcijfer lagen, zijn in feite gedaald in reactie op de ‘hawkish’ koerswijziging tijdens de vergadering van afgelopen donderdag.”
Financiële ongelukken
Tenslotte benadrukt Fels dat renteverhogingen en het stopzetten van de netto obligatieaankopen het risico op ‘financiële ongelukken’ verhoogt. “Zeker aangezien schuldniveaus tijdens de pandemie sterk zijn gestegen en ook andere centrale banken verkrappend beleid inzetten.”
Fels gaat ervan uit dat de ECB het hoofd koel houdt en heeft geleerd van eerdere fouten, zoals in 2008 en 2011. “Het risico van nog een beleidsfout is echter duidelijk toegenomen – een mening die financiële markten lijken te delen, gezien de omkering van de 10 en 30 jarige rentecurve en de duik in de langere termijn forward breakeven-inflatiepercentages.”
